Marcos 4

MCP vs NTLH

Sair da comparação
MCP
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dúlʉ́gá jwɔ̂w, Yésus nyə á ŋgə nyiŋgə jɨ́ɨ́gʉli buud, bwə́ njúl ncindye mâŋ. Buud bwə́ á ka sɛɛŋgya nyə́dɨ́ ŋkí jág bulya nə ndɛɛ́, a mú tɔ̂w kə kəwa byɔ́ɔ́lʉ́d, ji shí, buud bâŋ cíndú.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 A mú ŋgə jɨ́ɨ́gʉli bwo zhwog isâ míkandad. Nyə nə bwo nyə́dɨ́ njɨ́ɨ́gʉ́lád nə́:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 «Bɛ́nyʉ́gá məlwə̂, bɨ mpúg gwágʉlə! Ŋgwɔ́l mbɔɔl məmpəg nyə á kə myɛɛg mpəg.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Í á ka bə, a ŋgə́ myɛɛg ɨɨ́, nyúl mpumə́ mú shugʉla zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́. Inunú í mú zə, zə shîn lúú nywô.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Nyúl mpúmə́ í mú shugʉla shí á məkwóógʉ́d, kú nə fwámɛ́ mə́ndəlú cínɔŋg. Í mú nə́mə́ lɛɛl wéésh míŋgwu, nəcé məndəlú mə́ á shígɛ́ fifə.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Njɨɨ́, ja yásə́ í mə́ faan yí, miŋgwu mi mpwásə́ mí mú jígə, shîn shwáás nəcé kú nə fwámɛ́ míkɔ̧ɔ̧lə́.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Nyúl mpumə́ í mú shugʉla íbiin-bíinʉd. Ibiin-bíin byɔɔŋg í mú lɛɛl juwo nə́ ndɛɛ́ káda íkɔ̧́lə í mpəg, í mú bə kú wúmə tɔɔ bumə́.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Njɨɨ́, nyúl mpúmə́ í á shugʉla tag-tag shí dɨ̂, í mú kɔ̧́, mpu wɨ̂y. Í mú ŋgə wúmə, dúl shug ibumə́ məwûm mə́lɔ́ɔl, dúlʉ́gá məwûm mə́saman, dúlʉ́gá təd.»
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Muud jɨ́ nə məlwə̂ mə́ gwág yɛ́, a gwág!»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ja á mə́ kə bə nyə́mɛ́fwó yí, *ompwíín bɛ́ wûm nə óbá nə buud bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə wá, bwə́ mú jí nyə nə́ a jááwʉg bwo nda míkanda mí kə́ nə́.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Zɛmbî nyə a mə́ yə bɨ́ báá *ndímba á Faan dɛ́. Njɨ buud ɔ tɔ́ɔ́n bâŋ bwə́ é dʉ gwág njɨ mikanda
11 Jesus disse a eles:
12 shú nə́ bwə́ dʉ́g bə,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 A mú jí bwo nə́: «Bɨ agwágɛ́ kanda nɨ? Ká bɨ́ é bá ka gwág mílʉ́gá na ntʉdɛlɛ̂?
13 Então Jesus perguntou:
14 Mbɔɔl məmpəg mə́ dʉ bɛ̧ Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî.
14 E continuou:
15 Buud bʉ́sə́ tâŋ nda zhɨɨ́ nə zhɨɨ́ kʉ́l mpəg Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî í á myɛɛgya yí, jísə bɔɔŋg bwə́ á bə nə́, bwə́ ká nə́mə́ shîn gwág Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî, *Sátan lɛɛ́l ntâg nə́mə́ zə, zə yîl bwo mpəg í ámə kə lámʉ́d yí.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Ntɔ́ nə́mə́, bɔ́ɔ́l bʉ́sə nda bwə́ dʉ lə́g mpəg shí á mə́kwóógʉ́d. Ja bwə́ gwág Milə́sʉ́ mí Zɛmbî, bwə́ tɛ́ɛ́d fwo lə́g myə nə məshusʉg;
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 njɨ bwə́ kú nə mikɔ̧ɔ̧lə́ bwə́dɨ́ cʉgʉd, bwə́ kú wá nadâ, bwə́ bɛ̧ Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî njɨ kʉ́kʉ́l baan, bwə́ ká nə́mə́ bwəma nə məntágʉla ŋkí cúwʉ́lí nəcé Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî, bwə́ julə mə́nyúul.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Bɔ́ɔ́l bwə́ dʉ lə́g mpəg íbiin-bíin dɨ̂. Bâŋ bʉ́sə nə́, bwə́ gwág Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 njɨɨ́, yágʉ́wó ísâ yâ mâŋ mwɔ̂w, nə wɨ́ɨ́mbʉ́lə mə́bii, nə bíl zhwog iwɨ́ɨ́mbʉ́g yâ cʉg í mú zə káda Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî, mí mú bə nda wúmə.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Bɔ́ɔ́l báá bʉ́sə nda bwə́ dʉ lə́g mpəg shí átʉtagʉ́ dɨ̂. Bâŋ bʉ́sə nə́, bwə́ gwág Mílə́sʉ́ mí Zɛmbî, bwə́ lə́g myə, bwə́ mú wúmə mpúmə́, dúl shug wúmə íbumə́ məwúm mə́lɔ́ɔl, dúl məwúm mə́saman, dúlʉ́gá təd.»
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Ye bwə́ dʉ jida lámba nə́ bwə́ kə́ kúd dwo mpɨ́ɨ́d? Yé bwə́ dʉ kə tə̂l shí gwoŋʉ́? Ŋgaá jɨ́ yida bə nə́ í tɔ́wʉ́g cé lámba dɨ̂?
21 Jesus continuou:
22 Kú nə sâ á *ndímba í bá bwên kú nyîn, ŋkí sâ á shwoó í bwên kú wɔ́ɔ́s mə́ŋkɛnyad.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Muud jɨ́ nə məlwə̂ mə́ gwág yɛ́, a gwág!»
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 A mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Jigá kuú nə́ kalə́ nə sâ bɨ́ mə́ dʉ gwág yí! Nəcé yuug bɨ́ é dʉ yigʉla bɔ́ɔ́l búúd nə́ ndɨ́ yí, gwə́ nə́mə́ wə́ bwə́ bá dʉ yigʉla bɨ́ nə ndɨ́ yí, bwə́ wá mə́bə́dɨ̂.
24 Disse também:
25 Muud jɨ́ nə baalɛ́ fʉg yɛ́, Zɛmbî mə bá kwádʉlə nyə nywo. Njɨ nyɔɔŋg cúgɛ́ nə ndɨ́ yɛ́, Zɛmbî mə bá mɛɛl yîl nyə bʉ́baalɛ̂ á jɨ́ nə ndɨ́ yí.»
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə́: «Faan mə́ Zɛmbî dʉ́sə nda yuug ga. Ŋgwɔ́l múúd mə́ myɛɛg mpəg nyə́dɨ́ fambə́.
26 Jesus disse:
27 Nyə e jâ ibulú, wɔɔl mímwásə́. Mpəg jáá í é kâl nə́ ndɛɛ́, í ŋgə́ wɨ̂y gwə́mɛ́fwó, muud nyə́ ámə bɛ̧ yɛ́ kú mpu nda í ŋgə́ sɨ̂y nə́.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Shí nyə́mɛ́fwó í sá nə́ mpəg kɔ̧́g íkáá, í wá mə́bəga, mpúmə́ lwánd mə́bəga dɨ̂.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Nə́ ndɛɛ́, ja mpúmə́ mə́ tɨ̂ yí, bwə́ mú saag fambə́, nəcé fwála bwə́ jə́lá nə saag yí í mə́ wɔ́ɔ́s».
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə́: «Shé bɨ́ nə ŋkul cɨ nə́ Faan mə́ Zɛmbî dʉ́sə nda jɨ́? Shé bɨ́ nə ŋkul yɨɨga dwo nə wáyɛ́ kaanə́?
30 Jesus continuou:
31 Dʉ́sə nda búbumə́ *mutárʉd. Búbumə́ jɔɔŋg wə́ í búl cwáágʉwo nə bíl íbumə́ í mə́mpəg byɛ̂sh.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Njɨ ja bwə́ bɛ̧́ gwo yí, í dʉ gwaa cɔ̧́ mɔ́ɔ́lʉ́gá mə́mpəg mâ fambə́; í wá mílɔ̂w nə́ ŋkudə́, mbií á nə́ inunú bí nə ŋkul zə lwɔ̧́ maagɛ cínɔŋg nyə́dɨ́ gúgʉ́wád.»
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Míl zhwog mikaanə́ mbií nɨd wə́ nyə á dʉ lás nə buud yɛ́, nə́mə́ mbií bwə́ á bə nə ŋkul dʉ gwág yí.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Nyə a shígɛ́ dʉ bwɛlɛ lás nə bwo kú kənd kaanə́. Njɨ nyə á dʉ kə fɛ́ɛl isâ byɛ̂sh, ja bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ mə́ kə bə bwə́mɛ́fwó yí.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Jwɔ̂w ŋgwúd dɔɔŋgʉ́ mpwó-kugʉ́, Yésus mú cɨ nə *ompwíín bɛ́ nə́: «Shé lɨ́ɨ́nágá mâŋ, kə faŋwíny!»
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Ompwíín bwə́ mú béégya nə áncuncuma buud, kə kwey Yésus byɔ́ɔ́lʉ́d. Bə́nɔ́ŋ bwə́ mú kə nə dwo. Mɔ́ɔ́lʉ́gá mɔ́ɔ́l mə́ á bə nə́mə́ mə́koogʉ́, mə́ ŋgə́ bɛ̧ bwo.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Bwə́ ŋgə́ kə, seegya nə́ məma ŋkwɔ̧̂ mú tɛ́ɛ́d kuŋgʉ́lə, ikwɔ̧́ í mə́júwó í mú ŋgə shwɨy byɔ́ɔ́lʉ́d, byɔ́ɔ́l mú tɛ́ɛ́d lwándʉ́lə nə məjúwó.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Í á bə, Yésus mbwúg bán byɔ́ɔ́lʉ́d, a ŋgə́ jâ, lúú mbwúg fílo dɨ̂. Ompwíín bɛ́ bwə́ mú juumʉshi nyə. Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Yɨ́ɨ́gʉli sə́ wál zə yə! Ye sâ jɔɔŋgʉ̂ í acɨ́yɛ́ wo tɔɔ sâ?»
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Yésus mú wɔɔl, nyə ŋkáánd nə ŋkwɔ̧̂. Nyə nə mâŋ nə́: «Salʉwóg, jigʉ́ nə́ shɛɛ!» Njɨ nyə á shîn lás ntʉ́nɨ yí, ŋkwɔ̧̂ mú shwal shîn, mâŋ bə nə́ shɛɛ.Yésus ŋgə ŋkáánd nə ŋkwɔ̧̂|src="CN01708B.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="4.39"
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ntɔ́ Yésus mú ka cɨ nə ompwíín bɛ́ nə́: «Wáyɛ́ mbií ífwaas nɨ? Ye bɨ cúgɛ́ nə búgə́ nə Zɛmbî?»
40 Aí ele perguntou:
41 Iŋkuŋkúúnd í mú jág bii bwo, kə jé bwə́ mú ŋgə nyímbʉla bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Nyáyɛ́ múúd ɛ́ga nyɛ! Tɔɔ ŋkwɔ̧̂, tɔɔ mâŋ í bə́lɛ́ sá nyə məgwág ɨɨ́?»
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra