Marcos 15

MCP vs ARIB

Sair da comparação
MCP
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mán mələ̂m, ná nə́mə́ mpʉ́mán mpʉ́mán, milúlúú myâ ofada, nə ocúmbá buud wâ lɔɔm, nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ nə *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî bwə́ mú sɛɛŋgya nə́ bwə́ zə́ sámb lə́sʉ́ mə́ Yésus. Bwə́ mú wɔ́ɔlə Yésus məŋkəda, kə cwámbʉlə Pilât.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ntɔ́ Pilât mú jí nyə nə́: «Ye wo jisə Njwû *Oyúdɛn?» Yésus mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Wo mə́ cɨ ɔ́nɨ.»
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Milúlúú myâ ofada mí mú ŋgə bul búgə Yésus lə́sʉ́.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilât mú nyiŋgə jí nyə nə́: «Fwog dʉ́g bímbí mílə́sʉ́ bwə́ ŋgə́ búgə wo myá. Nə́ wo abɛ̧́sáyɛ́?»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Yésus kú bɛ̧sa tɔɔ ciyá. Pilât mú káam.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Pilât nyə á dʉ bə nə́, ja jɛ̂sh zâŋ nyísə́ yí, a bɨ́d mbwug ŋgwûd, wɔɔŋg lɔɔm í ámə gwáámb nyə yí.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Í á ka bə, ŋgwɔ́l múúd nə jínə́ nə́ Barábas bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á sá nə́ buud bwə́ sáág miŋgáádə́ nə ijwû, bwə́ gwú múúd cínɔŋg, bwə́ mú ka kə mímbwugʉd.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ntɔ́, áncuncuma buud mú bád mbʉ́ŋ í dʉ kə mpáánzə́ milə́sʉ́ yí, kə jí Pilât nə́ nyə sáág bwo sâ nyə́ dʉ bwey sá nə ŋkəndɨ̂ yí.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Pilât mú jí bwo nə́: «Ye bɨ mə́ jɨɨ nə́ mə bɨ́dʉ́g bɨ́ Njwû Oyúdɛn?»
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Nyə á cɨ ntɔ́ nəcé nyə á bwey mpu nə́ milúlúú myâ ofada mí ŋgə kusha nə Yésus zhíŋʉ́d.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ja Pilât mə́ jí bwo ntʉ́nɨ yí, milúlúú myâ ofada mí mə́ shwúgʉli lɔɔm nə́ Pilât bɨ́dʉ́g Barábas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pilât mú kwo jí bwo nə́: «Ká mə sáág nyɔɔŋg bɨ́ ŋgə́ jɔ̂w nə́ Njwû Oyúdɛn yɛ́ ntʉdɛlɛ̂?»
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Bwə́ mú nyiŋgə kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Bwambʉləg nyə kwolós dɨ̂!»
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilât mú jí nə́: «Dáyɛ́ bɔ̂w á mə́ sá yí?» Bwə́ mú kwo kɨ̂m gwɔ́w nə́: «Bwambʉlə́g nyə kwolós dɨ̂!»
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Nda Pilât nyə á cɛɛl cweel lɔɔm mpimbə nə́, nyə mú bɨ́d bwo Barábas. Nyə lwâm búúd nə́ bwə́ fyámʉ́sə́g Yésus milwóŋ. Nyə mú yə bwo Yésus nə́ bwə́ kə́g bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ozɨmbɨ bwə́ mú kə nə Yésus luŋ mə́ Pilât dɨ́ cwû. Bwə́ mú sɛɛŋg ózɨmbɨ bɛ̂sh cínɔŋg.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Bwə́ mú bwééd nyə káándə́ ícî atɨ́tɨɨ̂. Bwə́ ŋwa kwoolú íbiin-bíin, lwɔ̧́ *tûm gúmə́, jil nyə lúúd.Yésus nə tûm mə́gwaagʉlə́ lúúd|src="lb00321b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="15.17"
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Bwə́ mú ŋgə bə́da nyə məbə́dá mə cóógʉ́ nə́: «Yé Njwû Oyúdɛn, sə́ ŋgə báág nə wo.»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Bwə́ mú nyífə nyə mbwu lúúd, sɛy nyə məntənd, bwə́ ŋgə́ kúd məbwóŋ shí nyə́dɨ́ mpwóómbʉ́d nda bwə́ ŋgə yə nyə gúmə́.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ja bwə́ mə́ shîn cágʉlə nyə ntʉ́nɨ yí, bwə́ mú yîl nyə káándə́ ícî atɨ́tɨɨ̂, bwééd nyə mikáándə́ myɛ́, bwə́ mú kə nə nyə, kə́lə bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Bwə́ ŋgə́ kə ntʉ́nɨ, bwə́ mú bwəma nə ŋgwɔ́l múúd ŋgə́ wú ífambə́, Shímun, muud á Sirɛ̂n, sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mə́ Aləgʉzándrə bá Rúfus. Bwə́ mú yɨ́ɨ́mbʉli nyə nə́ nyə ŋkɛ́nyʉg Yésus kwolós.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Bwə́ mú ŋgə kə nə Yésus kə jé kʉ́l bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Golgota yí. Jínə́ dɔɔŋg í kə́ nə́ «kʉ́l á bwundú lúu».
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Bwə́ mú ŋwá yə nyə wáan fʉlá nə mîr nə́ a ŋgúlʉg, a mú ban.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Bwə́ mú bwambʉlə nyə kwolós dɨ́, bwə́ mú wusə mpaambə́ nə́ bwə́ kawʉla míkáándə́ myɛ́, muud yɛ̂sh á gwooŋg jáŋ bə nə kɔw.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Bwə́ á bwambʉlə nyə kwolós dɨ́, jwɔ̂w í mú məbaan ibuu mâ mpʉ́mán mpʉ́mán.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bwə́ á cilə cwoomb bwə́ á gwú nyə nə ndɨ́ yí nyə́dɨ́ kwolós dɨ nə́ «Njwû *Oyúdɛn wə́ ɛ́ga».
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Bwə́ á bwambʉlə nyə kwolós dɨ́, bə́nɔ̂ŋ izhilʉŋgaanə́ íbá, jíga jé kwolós dɨ́ Yésus dɨ́ mbwə̂ məncwûm, jíga jéd nyə́dɨ́ mbwə̂ məkɔ́ɔ́l.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 [Micilyá mí Kálaad Zɛmbî mí á bwəma nə́: «Bwə́ á lɔ̧́ nyə gwooŋg ízhilʉŋgaanə́d.»]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Buud bwə́ mú ŋgə lɔ̧ cínɔŋg, bwə́ ŋgə́ lwîy nyə, bwə́ ŋgə́ sagʉsə milúu nə məzhwámá. Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Nə́ wo wə́ ɛ́ga! Wo muud jɨ nə ŋkul búgə *Mpáánzə́ Zɛmbî nə́ ndɛɛ́ wo kwo sá njɨ mwɔ́w mə́lɔ́ɔl shumə́lə nyúl yɛ́,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 cʉgʉg womɛ́fwó, shulə́g, wú kwolós nɨɨ́d».
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ mú nə́mə́ ŋgə cágʉlə nyə, bwə́ ŋgə́ cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Nyə á dʉ cʉg buud oshús, njɨ a káád cʉgʉ́lə nyə́mɛ́fwó.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Yé *Krîst Njwú-buud á *Izʉrəyɛ̂l! shuləg shí kɨ́kɨdɨ́ga, sə́ dʉ́gʉ́g ná, sə́ ka *búgʉla wo». Tɛɛm bə búúd bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə íkwolós dɨ́ wá, bwə́ á ŋgə nə́mə́ lwîy nyə.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Yídʉ́gʉ́ í á ka shila shí nyɛ̂sh nə́ ŋkwed, tɛ́ɛ́d tɔ́lɔ́g dɨ́ kə wɔ́ɔ́s mə́wəla məlɔ́ɔl mâ mpwó-kugʉ́.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Mə́wəla məlɔ́ɔl dɨ́, Yésus músə kɨ̂m nə ŋkulû nə́: «Eli, Eli, lemá sabakʉtáni?» Ntɔ́ mə́ kə́ nə́: «Zɛmbî waam, Zɛmbî waam, wó myaas mə nə́ jɨ?»
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ja bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á bə cínɔŋg wá bwə́ á gwág ntɔ́ yí, bwə́ nə́: «Gwágá, a ŋgə jɔ̂w Eli.»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ŋgwɔ́l múúd mú tɨ́ kʉ́lə́, kə ŋwa eponzh, juwo mə́lwəg mə́ ábibyɛnzhʉ̂ dɨ́, a fɛɛn shwóg lʉ́ lɨ́ɨ́d. A mú kənd nə́ Yésus ŋgúlʉg. Nyə nə́: «Bwándʉ́gá! shé fwógá ná dʉ́g jínɨ, ŋkí Eli nyə é zə shul nyə shí.»
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Yésus mú ntâg kɨ̂m nə ŋkulû, a mú jímal.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Seegya nə́ məmá *sanda í á dʉ kalʉwo *Mpáánzə́ Zɛmbî yí í mú sɛɛl tʉ́tám nə́ cáŋ wú gwɔ̂w wɔ́ɔ́s shí.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Lúlúú ízɨmbɨ í á bə Yésus dɨ́ shwóg yí mú dʉ́g mbií Yésus nyə á jímal yí, nyə nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, muud ɛ́ga nyə á bə *Mwân mə́ Zɛmbî.»
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búdá bwə́ á bə cínɔŋg bwə́ tə́l shwóg-shwóg ka dʉ dʉ́g. Maríya á Magʉdála, nə Maríya nyɔɔŋgʉ́ mə́ Yózɛs bá Zhâk á ntombú, zə kɛɛl Salúma, bwə́ á bə gwooŋg búdá jɔɔŋg dɨ̂.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Budá bɔɔŋgʉ́ bwə́ á dʉ sɛ̂y nə Yésus ja nyə á bə Galilê yí. Bɔ́ɔ́lʉ́gá búdá ŋkí bulya bə́nɔ́ŋ bwə́ á bád zə Yurʉ́səlɛm wá, bwə́ á bə nə́mə́ cínɔŋg.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Njɨ Pilât nyə á gwág nə́ Yésus mə́ lɛɛlʉ́ yə yí, a mú bul bɨ̂. A mú jɔ̂w lúlúú ízɨmbɨ, zə wámbʉlə ŋkí Yésus mə́ ŋwá bwey yə.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Ja á mə́ shîn gwág mpɛ̧sá mə́ lúlúú ízɨmbɨ yí, a mú magʉlə nə́ Yósɛb kə́g ŋwa mbimbə.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yósɛb mú kə kusə ndómbó áfufumə́, nyə kə shul mbimbə shí, wɔ́ɔlə wo ndómbó wɔɔŋgʉ́d, kə dʉl shwôŋ dɨ̂. Bwə́ á lúmə shwoŋ nyɔɔŋgʉ́ fifim mə́kwóógʉ́d. A mú bíŋgal məma kwóógʉ́, juwal shwoŋ.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Maríya á Magʉdála bá Maríya nyɔɔŋgʉ́ mə Zhâk, bwə́ mú ŋgə mpu dʉ́g kʉ́l bwə́ á dʉl nyə yí.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra