Marcos 14

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nə́ ndɛɛ́, í á lʉ́g mwɔ̂w mə́bá nə́ *Páska nə zaŋ bwə́ á dʉ də ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur yí í bwə́mag. Milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á ŋgə sɔ̧́ məzhɨɨ́ nə́ bwə́ bii Yésus mə́kə́ŋʉ́d, bwə́ gwú nyə.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Nəcé bwə́ á ŋgə nyímbʉla nə́: «Shé ajə́láyɛ́ nə bií nyə baan lʉ́ zâŋ, ŋkwaŋgá buud bwə́ á bá sá ícucu.»
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Yésus nyə á ka bə Betanî Shímun á zʉ́zaamə́ dɨ́ njɔ́w. Ŋgwɔ́l múdá mbíd fúfuundú *alʉbátrə mú shísh wə́ Yésus. Fúfuundú jɔɔŋg í á bə lwándʉ́lá nə labínda álal-kus. Bwə́ dʉ sá labínda jɔɔŋgʉ̂ nə mikɔ̧ɔ̧lə́ mí nâr. Nə́ ndɛɛ́, bwə́ ŋgə́ də, mudá wɔɔŋgʉ̂ mú búgə fúfuundú lúú, shwu Yésus labínda lúúd.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ mú gwág bɔ̂w, bwə́ mú ŋgə lás mpə́dʉ́gá nyáŋ nə́: «Wúga mbií yúúdʉ́gʉ́ wə́ jɨ́?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Í mbə̂m jəla nə́ bwə́ kusha labínda nɨ odanarî mitəd milɔ́ɔl, bwə́ kwíínd mímbúmbúwá nə ndɨ̂.» Bwə́ mú bul jum múdá wɔɔŋgʉ̂.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ́dʉ́gá nyə nə́ shɛɛ! Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ lúg nyə lâm ntʉ́nɨ yí? A mə́ sá mə jɔ̧jɔ̧ sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Bɨnɔ̂ŋ mímbúmbúwá bɨ́ njul jwɔ̂w dɛ̂sh, bɨ bɨ́ nə ŋkul sá bwo mənywa ja jɛ̂sh bɨ́ mə́ cɛɛl yí. Njɨ sə́nɔ̂ŋ bɨ́ sə́ ábʉ́lɛ́ ji mwɔ̂w mɛ̂sh.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Mudá ɛ́ga mə́ sá bímbí nyə ámə kwag yí. Nyə mə́ bwey gwáágʉlə mə labínda nyúúlʉ́d, shú mə́dʉlya mâm.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, kʉ́l jɛ̂sh bwə́ bá cúndə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl ga shí nyɛ̂sh dɨ́ yí, bwə́ bá nə́mə́ dʉ jaaw sâ múdá ɛ́ga mə́ sá mə yí, buud dʉ tə́dʉga nyə.»
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Nə́ ndɛɛ́, Yúdas Iskariyôt, ŋgwɔ́l múúd á gwooŋg *ómpwíín wûm nə óbá, músə kə dʉ́gya nə milúlúú myâ ofada nə́ a kə́ kusha bwo nə Yésus.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Nda bwə́ á gwág ntɔ́ nə́, bwə́ mú gwág nywa. Bwə́ mú kaag nə́ bwə́ é yə nyə *mwaanɛ̂. Yúdas músə zə sɔ̧́ fwámɛ́ fwála á jɨ́ nə ŋkul sá nə́ bwə́ bííg Yésus yí.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Jwɔ̂w lʉ́ *Páska *Oyúdɛn í á ka jê. Jwɔ̂w dɔɔŋgʉ́ wə́ bwə́ á dʉ cígə ncwəmbɛ Páska, í njúl nə́mə́ jwɔ̂w á shúshwóógʉ́ á zaŋ ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur yí. Ntɔ́ wə́ *ompwíín ɔ́ Yésus bwə́ á zə jí nyə nə́: «Jáyɛ́ kʉ́l wó cɛ́ɛ́l nə́ sə́ kə́g kwísha wo dína Páska yí?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Yésus mú lwâm ompwíín bɛ́ óbá, nyə nə bwo nə́: «Kəgá ŋgwə́la! Bɨ́ é bwəma nə ŋgwɔ́l múúd, a ŋgə́ ŋkɛ̂ny káágə́ məjúwó. Bɨ ɔ́ bɛ̧ nyə!
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Njɔ́w nyə́ é kə nyíi yí, bɨ́ cɨ nə amə́dɨ́ njɔ́w nə́ Yɨ́ɨ́gʉli mə́ cɨ nə́ wo lwóg sə́ kʉ́l bə́nɔ̂ŋ ompwíín bɛ́ bwə́ é də dína Páska yí.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Nyə e lwágʉlə bɨ́ fúm ánʉ́nɨ̂ njɔ́w á gwɔ́wʉ́d, í njúl kwambʉlá. Cínɔŋg wə́ bɨ́ é kwísha shé zaŋ Páska yɛ́.»
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ompwíín bwə́ mú kə jé ŋgwə́la, kə kwey ísâ byɛ̂sh mbií nyə á jaaw bwo yí. Bwə́ mú shîn kwísha dína Páska.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Ja kugʉ́ í a bii shí yí, bə́nɔ̂ŋ *buud ɔ lwámá bɛ́ wûm nə óbá bwə́ mú jê.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ntɔ́, bwə́ ŋgə də, Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, ŋgwɔ́l múúd á na bɨ́dɨ́, shénɔ́ŋ ŋgə́ də wa yɛ́, nyə é kusha nə mə.»Yésus bə́nɔ̂ŋ ompwíín bwə́ ŋgə də|src="lb00320b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="14.12-25"
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Ompwíín bwə́ mú gwág sâ jɔɔŋgʉ̂ cɛy lámʉ́d, bwə́ mú ŋgə jí nyə ŋgwúd ŋgwúd nə́: «Ye jísə mə?»
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Nyə mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Jísə ŋgwúd á bɨ́ buud wûm nə óbá, nyɔɔŋg sə́ná ŋgə juwo məbwə̂ shúyá ŋgwúd dɨ́ yɛ́.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 *Mwân mə Múúd nywáá, nyə é kə nə́mə́ nda jísə́ bwey bə cilyá shú dɛ́ dɨ́ nə́. Njɨ məntágʉla nə múúd mə kɛ́ɛ́nzh nyə yɛ́; í á yida nywá bul jəla nə́ muud wɔɔŋgʉ̂ kú byɛ̂l.»
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Bwə́ ŋgə́ də ntʉ́nɨ, Yésus mú ŋwa bʉlɛ́d, yə Zɛmbî cúncɛ́sh nə́ ndɛɛ́, a mú fɛ̂y bʉlɛ́d, yə ómpwíín bɛ́. Nyə nə bwo nə́: «Ŋwagá, bɨ də́g. Nyúul nyâm wə́ ga.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Mpʉ́sə na, nyə mú ŋwa bálá wáan, yə Zɛmbî akíba, nyə mú kala bwo. Bɛ̂sh bwə́ mú ŋgul.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Nyə mú cɨ nə bwo nə́: «Məcií mâm wə́ mə́nɨ, məcií mâ sɔ̧, mə́ zə́ shwɨy shí, zə cé búúd ŋkí bulya má.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, mə abʉ́lɛ́ ná kwo ŋgul wáan nɨ, kə wɔ́ɔ́s ja mə́ bá ŋgul ncuncúmbə Faan mə́ Zɛmbî dɨ́ yí.»
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Bwə́ mú ka sɛy Zɛmbî isʉsa i gúmə́ nə́ ndɛɛ́ bwə́ músə kyey kə *Mbʉ́ŋ wə́olivyê dɨ̂.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ e láŋgʉwo búgə́d nəcé mə. Sâ jɔɔŋgʉ̂ wə́ jísə́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí nə́: “Mə é nyífə mbaagʉlə itɔw, incwəmbɛ í sɔɔnz í mú shîn cɨɨma.”
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Njɨ, ja mə́ bá gwûm yí, mə bá tɛ́ɛ́d kə Galilê, bɨ́ kə bá kwey mə nûŋ.»
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Pyɛ̂r mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Tɛɛm bə nə́ bɔ́ɔ́lʉ́gá bɛ̂sh bwə́ láŋgʉwo búgə́d nəcé wo, mɛɛ mə abʉ́lɛ́ bwɛlɛ láŋgʉwo.»
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ntɔ́ wə́ Yésus mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw wo nə́, wo e kɨ́ɨ́lya mə ija ílɔ́ɔl búlú gaád, ŋgwúm kúwó kú fwo kwáág ja ábɛɛ̂.»
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Pyɛ̂r mú nyiŋgə kə shwóg, mpu báásʉlə nə́: «Tɛɛm bə nə́ í wɔ́ɔ́s nə́ shwə́ yə́g shwɨy ŋgwúdʉ̂, mə kú bwɛlɛ kɨ́ɨ́lya wo». Bɔ́ɔ́l *ómpwíín bɛ̂sh bwə́ mú nə́mə́ ŋgə cɨ ntɔ́.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Nə́ ndɛɛ́, Yésus bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ músə kumə kʉ́l bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Gɛtsemane yí. A mú cɨ nə bwo nə́: «Jigá wa shí, tɛ́ mə́ kə́ sá mə́jəgʉla yí.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 A músə jɔ̂w Pyɛ̂r, nə Zhâk, nə Yuánɛs, bə́nɔ̂ŋ bwə́ mú kə kɔ́ɔ́mb shús. Yésus mú ŋgə bə kú ná gwádʉga lám nə́ shɛɛ, mbɔɔm í ŋgə́ shwɨy nyə nyúúlʉ́d.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Nyə nə bwo nə́: «Lâm wúsə mə nə məcɛy ki mə é yə. Jigá ŋkasə́ wa shí.»
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 A mú ŋwá shísh shwóg, kə wusə nyúúl shí mbúmbudɨ̂. A mú jəgʉla nə Zɛmbî nə́, ŋkí jɨ́ nə ŋkul bə ntɔ́, a kə́ndʉg nyə baan lʉ́ mə́cɛy nə ifwaas nɨ shwóg-shwóg.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Nyə nə́: «Abba! Pʉpa! Sâ í ádɛ́ káád wo. Yílʉ́g mə bálá mə́cɛy ga! Tɛɛm bə ntɔ́, í kú bə nda mə́ cɛ́ɛ́l nə́, njɨ nda wó cɛ́ɛ́l nə́!»
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Nyə mú wɔɔl shí, zə kwey ompwíín bɛ́ ólɔ́ɔl ígwə́d. Nyə nə Pyɛ̂r nə́: «Shímun! Wo ŋgə bə́lɛ kə gwə́d ɨɨ́? Wo cugɛ́ nə ŋkul ji ŋkasə́ tɔɔ njɨ wəla ŋgwúdʉ̂?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Jigá ŋkasə́, jəgʉla nə Zɛmbî, bɨ bə́g kú biil mə́bwə́bʉ́lánʉ́d. Lâm wúsə nə yéésh mə kyéy jɔ̧ kuú njɔɔnd; njɨ nyúul í cúgɛ́ nə ŋkul kwag kuú njɔɔnd wɔɔŋg.»
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 A mú nyiŋgə shísh shwóg, kə nyiŋgə jəgʉla nə Zɛmbî, mbií nyə ámə fwo jəgʉla yí.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 A músə nyiŋgə́ zə ómpwíín bɛ́ dɨ́, zə nə́mə́ nyiŋgə kwey bwo ígwə́d nəcé mísh mə́ á ŋgə ntámb bwo, bwə́ kú ná mpu sâ bwə́ bɨ́ nə ŋkul jaaw nyə yí.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ja álɛ́ɛl nyə á nyiŋgə zə yí, nyə á cɨ nə bwo nə́: «Ja gaád, mpugá kə gwə́d, bɨ́ woga! Í mə́ shîn. Baan í mə́ jê. Bwə́ zə́ kɛɛnzh *Mwân mə Múúd məbwə̂ mə́ ósɔ́ɔl ɔ́ mə́bɔ̂w dɨ̂.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Tɔ́wʉ́gá, sə́ kyéyʉg. Muud mə́ kusha nə mə ɔ́ zág yɛ́.»
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Yésus ŋgə́ ná lás ntʉ́nɨ, seegya nə́, Yúdas nyə á bə nə́mə́ gwooŋg *ómpwíín wûm nə óbá dɨ́ yɛ́ mú cúwo, a ŋgə́ zə nə məma kínda búúd, bwó nə ikafwɛlɛ nə məbʉ́lə. Milúlúú myâ ofada, nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧, nə ocúmbá buud wâ lɔɔm wə́ bwə́ á ntɨ bwo.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Yúdas, muud nyə á kusha nə nyə yɛ́, nyə a bwey kwambʉlə nə buud ɔ́nɨ nə́: «Muud mə́ é kə fʉ́lal, sə́ sɔ̧nya mímpu yɛ́, nyə wə́ ɛ́nɛ, bɨ ɔ́ bií nyə, bɨ ɔ kə́ nə́ nyə kú wúya.»
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Nə́mə́ njɨ Yúdas nyə á cúwo yí, nyə a cɔ̧́ kə njɨ wə́ Yésus, nyə nə nɛ́ nə́: «*Rabi!» A mú fʉ́lal nyə.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Buud ɔ́nɨ bwə́ mú ntâg kɔ̧ Yésus, bwə́ mú bií nyə.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Njɨ, ŋgwɔ́l múúd gwooŋg mə Yésus mə́ wéem kafwɛlɛ jé, taad ŋgwɔ́l sɔ́ɔl məsáal mə Ajəlácɨ á ofada, í mú sámb nyə lwə̂.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Nə́ ndɛɛ́, Yésus mú zə cɨ nə buud ɔ́nɨ nə́: «Bɨ́ ŋgə zə nə ikafwɛlɛ nə məbʉ́lə zə́lə bií mə, mə jisə zhilʉŋgaanə́?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ŋgaá nə́ shé á dʉ bə jwɔ̂w dɛ̂sh kʉ́l ŋgwúd, mə ŋgə́ jɨ́ɨ́gʉli buud *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ̂, bɨ kú sɛ́ɛ́mb mbwə̂ nə́ bɨ mə́ bií mə. Njɨ bɨ mə́ bií mə ja gaád, shú nə́ sâ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí í bwə́mag.»
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ompwíín bɛ̂sh bwə́ mú myaas nyə, bwə́ shîn fúndə.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Wúl shwanzə́ í á ŋgə bɛ̧ nyə mpʉ́sə, í njúl njɨ nə *sanda nyúúlʉ́d. Nda bwə́ á ŋwá nə́mə́ bií nyə nə́,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 a mú bɨ́d sanda yé, túb shushwáás.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Bwə́ mú kə nə Yésus wə́ Ajəlácɨ á ofada. Milúlúú myâ ofada, nə ocúmbá buud nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧, bɛ̂sh bwə́ mú kə sɛɛŋgya cínɔŋg.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Pyɛ̂r nyɛ nyə á ŋgə bɛ̧ bwo shwóg-shwóg nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s nûŋ luŋ. A mú kə ji shí, bə́nɔ̂ŋ bíl ífulísh, ŋgə gwáalə kuda.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Tɛ́ nɨ, milúlúú myâ ofada, bə́nɔ̂ŋ *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî jɛ̂sh bwə́ á ŋgə sɔ̧́ njagə́ bwə́ jɛ́ɛ́g nyə nə́ ndɛɛ́ bwə́ gwú nyə nə ndɨ́ yí. Njɨ, bwə́ á shígɛ́ kwey.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Ncúlyá buud bwə́ á ŋgə búgə nyə milə́sʉ́, njɨ isâ bwə́ á ŋgə cɨ yí í kú ŋgə bwəma.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Ntɔ́, bɔ́ɔ́l búúd bwə́ mú tɔ̂w otʉ́təlí, zə búgə nyə nə́:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 «Sə́ á gwág a ŋgə́ cɨ nə́, nyə e búgə *Mpáánzə́ Zɛmbî búúd bwə́ á lwɔ̧́ nə məbwə̂ ga. Nə́ ndɛɛ́, nyə é shumə Mpáánzə́ íshús njɨ mwɔ́w mə́lɔ́ɔl, nyâŋ í kú bə nə́ məbwə̂ mə́ búúd wə́ mə́ shúmə.»
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Njɨ bwə́ á tɛɛm cɨ ntɔ́, milə́sʉ́ myáŋ mí á shígɛ́ bwəma.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ntɔ́, Ajəlácɨ á ofada mú tɔ̂w tʉ́təlí mísh mə́ buud ónɨɨ́d, a mú jí Yésus nə́: «Wo abɛ̧́sáyɛ́ búúd ɔ́ga sâ bwə́ ŋgə́ bwaagʉlə wo nɨ?» Yésus njúl njɨ kʉ́l-kʉ̂l, kú bɛ̧sa tɔɔ sâ.
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ntɔ́, Ajəlácɨ mú nyiŋgə jí nyə nə́: «Ye wo jɨ *Krîst, *Mwân mə́ Zɛmbî sə́ ŋgə́ gúmal yɛ́?»
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Yésus músə bɛ̧sa nə nyə nə́: «Mə jisə nyə. Ntɔ́, bɨ é dʉ́g *Mwân mə Múúd njúl shí mbwə̂ məncwûm mə́ Zɛmbî á ŋkul nyɛ̂sh dɨ́, bɨ mə bá nə́mə́ dʉ́g nyə, a ŋgə́ zə míŋkúdʉ́d.»
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Ajəlácɨ músə nyaa míkáándə́, nyə nə́: «Jɨ́ shé mə́ kwo sɔ̧́ owúshinɛd yí?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Bɨmɛ́fwó bɨ mə́ gwág nda á mə́ *lás nə Zɛmbî bwaasʉ́lə mpu nə́. Bɨ mə dʉ́g nə́ jɨ?» Bɛ̂sh bwə́ mú sámb nə́ á jəlá nə yə.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Nə́ ndɛɛ́, bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd wâ cínɔŋg bwə́ mú tɛ́ɛ́d ŋgə́lə sɛy nyə məntənd mpwóómbʉ́d, bwə́ cɛ̧ɛ̧lə nyə sâ míshʉ́d, ŋgə wá nyə ikúda, bwə́ ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: «Lwóg nə́ wo jɨ *muud micúndə́, jaawʉg sə́ muud nyə ámə yíd wo yɛ́.» Ifulísh í mú ŋgə tɨ́ nyə məmpɔ́ɔ́nz.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Pyɛ̂r njúl na shí, mbaadə́ dɨ, seegya nə́ ŋgwɔ́l múdá mə́ dʉ sɛ̂y wə́ Ajəlácɨ á ofada mú wɔ́ɔ́s.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Nyə mú yag Pyɛ̂r ŋgə́ gwáalə kuda, nyə dʉ́g nyə nə́ figə́-figə́. Nyə nə nɛ́ nə́: «Wo ɛ́ga! Wo á bə nə́mə́ gwooŋg mə́ Yésus muud á Nazarɛ̂t dɨ̂.»
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Pyɛ̂r mú kɨ́ɨ́lya nyə, nyə nə́: «Mə ampúyɛ́, mə agwágɛ́ sâ gwə́mɛ́fwó wó ŋgə́ cɛɛl cɨ yí.» Ntɔ́, nyə mú wú cínɔŋg, cúwo tɔ́ɔ́n, kə fúm í á bə mbɛ̂ dɨ́ koogʉ́ yí, ŋgwúm kúwó mú kwáág.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Mudá wɔɔŋg mú nyiŋgə dʉ́g Pyɛ̂r cínɔŋgʉ́, nyə nə buud bwə́ á bə nyə́dɨ́ koogʉ́ wá nə́: «Muud ɛ́ga jisə muud á gwooŋg jáŋ.»
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Pyɛ̂r mú nyiŋgə kɨ́ɨ́lya. Kú bwey nə́, buud bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ mú nyiŋgə cɨ nə Pyɛ̂r nə́: «Jísə bʉ́bə́lɛ́ nə́ wo jisə muud á gwooŋg jáŋ, nəcé wo jisə nə́mə́ múúd á Galilê.»
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Pyɛ̂r mú kɨ́ɨ́lya nyə nə məma ŋkaanə́, nyə nə́: «Ŋkí mə́ bwiiŋg ijɔ̧́ɔ̧́, ŋkwaal nə mə. Mə ampúyɛ́ múúd bɨ́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Cé nə cé, ŋgwúm kúwó mú kwáág ja ábɛɛ̂. Pyɛ̂r mú tə́dʉga sâ Yésus nyə á fwo cɨ nyə yí nə́: «Ŋgwûm kúwó kú fwo kwáág ja ábɛɛ̂, wo e kɨ́ɨ́lya mə ija ílɔ́ɔl.» A mú cwɨ́ɨl nə yə̂.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra