Marcos 14

MCP vs ARA

Sair da comparação
MCP
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nə́ ndɛɛ́, í á lʉ́g mwɔ̂w mə́bá nə́ *Páska nə zaŋ bwə́ á dʉ də ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur yí í bwə́mag. Milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á ŋgə sɔ̧́ məzhɨɨ́ nə́ bwə́ bii Yésus mə́kə́ŋʉ́d, bwə́ gwú nyə.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Nəcé bwə́ á ŋgə nyímbʉla nə́: «Shé ajə́láyɛ́ nə bií nyə baan lʉ́ zâŋ, ŋkwaŋgá buud bwə́ á bá sá ícucu.»
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yésus nyə á ka bə Betanî Shímun á zʉ́zaamə́ dɨ́ njɔ́w. Ŋgwɔ́l múdá mbíd fúfuundú *alʉbátrə mú shísh wə́ Yésus. Fúfuundú jɔɔŋg í á bə lwándʉ́lá nə labínda álal-kus. Bwə́ dʉ sá labínda jɔɔŋgʉ̂ nə mikɔ̧ɔ̧lə́ mí nâr. Nə́ ndɛɛ́, bwə́ ŋgə́ də, mudá wɔɔŋgʉ̂ mú búgə fúfuundú lúú, shwu Yésus labínda lúúd.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ mú gwág bɔ̂w, bwə́ mú ŋgə lás mpə́dʉ́gá nyáŋ nə́: «Wúga mbií yúúdʉ́gʉ́ wə́ jɨ́?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Í mbə̂m jəla nə́ bwə́ kusha labínda nɨ odanarî mitəd milɔ́ɔl, bwə́ kwíínd mímbúmbúwá nə ndɨ̂.» Bwə́ mú bul jum múdá wɔɔŋgʉ̂.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ́dʉ́gá nyə nə́ shɛɛ! Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ lúg nyə lâm ntʉ́nɨ yí? A mə́ sá mə jɔ̧jɔ̧ sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Bɨnɔ̂ŋ mímbúmbúwá bɨ́ njul jwɔ̂w dɛ̂sh, bɨ bɨ́ nə ŋkul sá bwo mənywa ja jɛ̂sh bɨ́ mə́ cɛɛl yí. Njɨ sə́nɔ̂ŋ bɨ́ sə́ ábʉ́lɛ́ ji mwɔ̂w mɛ̂sh.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Mudá ɛ́ga mə́ sá bímbí nyə ámə kwag yí. Nyə mə́ bwey gwáágʉlə mə labínda nyúúlʉ́d, shú mə́dʉlya mâm.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, kʉ́l jɛ̂sh bwə́ bá cúndə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl ga shí nyɛ̂sh dɨ́ yí, bwə́ bá nə́mə́ dʉ jaaw sâ múdá ɛ́ga mə́ sá mə yí, buud dʉ tə́dʉga nyə.»
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Nə́ ndɛɛ́, Yúdas Iskariyôt, ŋgwɔ́l múúd á gwooŋg *ómpwíín wûm nə óbá, músə kə dʉ́gya nə milúlúú myâ ofada nə́ a kə́ kusha bwo nə Yésus.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Nda bwə́ á gwág ntɔ́ nə́, bwə́ mú gwág nywa. Bwə́ mú kaag nə́ bwə́ é yə nyə *mwaanɛ̂. Yúdas músə zə sɔ̧́ fwámɛ́ fwála á jɨ́ nə ŋkul sá nə́ bwə́ bííg Yésus yí.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Jwɔ̂w lʉ́ *Páska *Oyúdɛn í á ka jê. Jwɔ̂w dɔɔŋgʉ́ wə́ bwə́ á dʉ cígə ncwəmbɛ Páska, í njúl nə́mə́ jwɔ̂w á shúshwóógʉ́ á zaŋ ibʉlɛ́d yâ kú nə *ləvur yí. Ntɔ́ wə́ *ompwíín ɔ́ Yésus bwə́ á zə jí nyə nə́: «Jáyɛ́ kʉ́l wó cɛ́ɛ́l nə́ sə́ kə́g kwísha wo dína Páska yí?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Yésus mú lwâm ompwíín bɛ́ óbá, nyə nə bwo nə́: «Kəgá ŋgwə́la! Bɨ́ é bwəma nə ŋgwɔ́l múúd, a ŋgə́ ŋkɛ̂ny káágə́ məjúwó. Bɨ ɔ́ bɛ̧ nyə!
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Njɔ́w nyə́ é kə nyíi yí, bɨ́ cɨ nə amə́dɨ́ njɔ́w nə́ Yɨ́ɨ́gʉli mə́ cɨ nə́ wo lwóg sə́ kʉ́l bə́nɔ̂ŋ ompwíín bɛ́ bwə́ é də dína Páska yí.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nyə e lwágʉlə bɨ́ fúm ánʉ́nɨ̂ njɔ́w á gwɔ́wʉ́d, í njúl kwambʉlá. Cínɔŋg wə́ bɨ́ é kwísha shé zaŋ Páska yɛ́.»
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ompwíín bwə́ mú kə jé ŋgwə́la, kə kwey ísâ byɛ̂sh mbií nyə á jaaw bwo yí. Bwə́ mú shîn kwísha dína Páska.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ja kugʉ́ í a bii shí yí, bə́nɔ̂ŋ *buud ɔ lwámá bɛ́ wûm nə óbá bwə́ mú jê.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ntɔ́, bwə́ ŋgə də, Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, ŋgwɔ́l múúd á na bɨ́dɨ́, shénɔ́ŋ ŋgə́ də wa yɛ́, nyə é kusha nə mə.»Yésus bə́nɔ̂ŋ ompwíín bwə́ ŋgə də|src="lb00320b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="14.12-25"
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ompwíín bwə́ mú gwág sâ jɔɔŋgʉ̂ cɛy lámʉ́d, bwə́ mú ŋgə jí nyə ŋgwúd ŋgwúd nə́: «Ye jísə mə?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Nyə mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Jísə ŋgwúd á bɨ́ buud wûm nə óbá, nyɔɔŋg sə́ná ŋgə juwo məbwə̂ shúyá ŋgwúd dɨ́ yɛ́.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 *Mwân mə Múúd nywáá, nyə é kə nə́mə́ nda jísə́ bwey bə cilyá shú dɛ́ dɨ́ nə́. Njɨ məntágʉla nə múúd mə kɛ́ɛ́nzh nyə yɛ́; í á yida nywá bul jəla nə́ muud wɔɔŋgʉ̂ kú byɛ̂l.»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Bwə́ ŋgə́ də ntʉ́nɨ, Yésus mú ŋwa bʉlɛ́d, yə Zɛmbî cúncɛ́sh nə́ ndɛɛ́, a mú fɛ̂y bʉlɛ́d, yə ómpwíín bɛ́. Nyə nə bwo nə́: «Ŋwagá, bɨ də́g. Nyúul nyâm wə́ ga.»
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Mpʉ́sə na, nyə mú ŋwa bálá wáan, yə Zɛmbî akíba, nyə mú kala bwo. Bɛ̂sh bwə́ mú ŋgul.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Nyə mú cɨ nə bwo nə́: «Məcií mâm wə́ mə́nɨ, məcií mâ sɔ̧, mə́ zə́ shwɨy shí, zə cé búúd ŋkí bulya má.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, mə abʉ́lɛ́ ná kwo ŋgul wáan nɨ, kə wɔ́ɔ́s ja mə́ bá ŋgul ncuncúmbə Faan mə́ Zɛmbî dɨ́ yí.»
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Bwə́ mú ka sɛy Zɛmbî isʉsa i gúmə́ nə́ ndɛɛ́ bwə́ músə kyey kə *Mbʉ́ŋ wə́olivyê dɨ̂.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ e láŋgʉwo búgə́d nəcé mə. Sâ jɔɔŋgʉ̂ wə́ jísə́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí nə́: “Mə é nyífə mbaagʉlə itɔw, incwəmbɛ í sɔɔnz í mú shîn cɨɨma.”
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Njɨ, ja mə́ bá gwûm yí, mə bá tɛ́ɛ́d kə Galilê, bɨ́ kə bá kwey mə nûŋ.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pyɛ̂r mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Tɛɛm bə nə́ bɔ́ɔ́lʉ́gá bɛ̂sh bwə́ láŋgʉwo búgə́d nəcé wo, mɛɛ mə abʉ́lɛ́ bwɛlɛ láŋgʉwo.»
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Ntɔ́ wə́ Yésus mú cɨ nə nɛ́ nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw wo nə́, wo e kɨ́ɨ́lya mə ija ílɔ́ɔl búlú gaád, ŋgwúm kúwó kú fwo kwáág ja ábɛɛ̂.»
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Pyɛ̂r mú nyiŋgə kə shwóg, mpu báásʉlə nə́: «Tɛɛm bə nə́ í wɔ́ɔ́s nə́ shwə́ yə́g shwɨy ŋgwúdʉ̂, mə kú bwɛlɛ kɨ́ɨ́lya wo». Bɔ́ɔ́l *ómpwíín bɛ̂sh bwə́ mú nə́mə́ ŋgə cɨ ntɔ́.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Nə́ ndɛɛ́, Yésus bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ músə kumə kʉ́l bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Gɛtsemane yí. A mú cɨ nə bwo nə́: «Jigá wa shí, tɛ́ mə́ kə́ sá mə́jəgʉla yí.»
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 A músə jɔ̂w Pyɛ̂r, nə Zhâk, nə Yuánɛs, bə́nɔ̂ŋ bwə́ mú kə kɔ́ɔ́mb shús. Yésus mú ŋgə bə kú ná gwádʉga lám nə́ shɛɛ, mbɔɔm í ŋgə́ shwɨy nyə nyúúlʉ́d.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Nyə nə bwo nə́: «Lâm wúsə mə nə məcɛy ki mə é yə. Jigá ŋkasə́ wa shí.»
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 A mú ŋwá shísh shwóg, kə wusə nyúúl shí mbúmbudɨ̂. A mú jəgʉla nə Zɛmbî nə́, ŋkí jɨ́ nə ŋkul bə ntɔ́, a kə́ndʉg nyə baan lʉ́ mə́cɛy nə ifwaas nɨ shwóg-shwóg.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nyə nə́: «Abba! Pʉpa! Sâ í ádɛ́ káád wo. Yílʉ́g mə bálá mə́cɛy ga! Tɛɛm bə ntɔ́, í kú bə nda mə́ cɛ́ɛ́l nə́, njɨ nda wó cɛ́ɛ́l nə́!»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Nyə mú wɔɔl shí, zə kwey ompwíín bɛ́ ólɔ́ɔl ígwə́d. Nyə nə Pyɛ̂r nə́: «Shímun! Wo ŋgə bə́lɛ kə gwə́d ɨɨ́? Wo cugɛ́ nə ŋkul ji ŋkasə́ tɔɔ njɨ wəla ŋgwúdʉ̂?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Jigá ŋkasə́, jəgʉla nə Zɛmbî, bɨ bə́g kú biil mə́bwə́bʉ́lánʉ́d. Lâm wúsə nə yéésh mə kyéy jɔ̧ kuú njɔɔnd; njɨ nyúul í cúgɛ́ nə ŋkul kwag kuú njɔɔnd wɔɔŋg.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 A mú nyiŋgə shísh shwóg, kə nyiŋgə jəgʉla nə Zɛmbî, mbií nyə ámə fwo jəgʉla yí.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 A músə nyiŋgə́ zə ómpwíín bɛ́ dɨ́, zə nə́mə́ nyiŋgə kwey bwo ígwə́d nəcé mísh mə́ á ŋgə ntámb bwo, bwə́ kú ná mpu sâ bwə́ bɨ́ nə ŋkul jaaw nyə yí.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ja álɛ́ɛl nyə á nyiŋgə zə yí, nyə á cɨ nə bwo nə́: «Ja gaád, mpugá kə gwə́d, bɨ́ woga! Í mə́ shîn. Baan í mə́ jê. Bwə́ zə́ kɛɛnzh *Mwân mə Múúd məbwə̂ mə́ ósɔ́ɔl ɔ́ mə́bɔ̂w dɨ̂.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tɔ́wʉ́gá, sə́ kyéyʉg. Muud mə́ kusha nə mə ɔ́ zág yɛ́.»
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yésus ŋgə́ ná lás ntʉ́nɨ, seegya nə́, Yúdas nyə á bə nə́mə́ gwooŋg *ómpwíín wûm nə óbá dɨ́ yɛ́ mú cúwo, a ŋgə́ zə nə məma kínda búúd, bwó nə ikafwɛlɛ nə məbʉ́lə. Milúlúú myâ ofada, nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧, nə ocúmbá buud wâ lɔɔm wə́ bwə́ á ntɨ bwo.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yúdas, muud nyə á kusha nə nyə yɛ́, nyə a bwey kwambʉlə nə buud ɔ́nɨ nə́: «Muud mə́ é kə fʉ́lal, sə́ sɔ̧nya mímpu yɛ́, nyə wə́ ɛ́nɛ, bɨ ɔ́ bií nyə, bɨ ɔ kə́ nə́ nyə kú wúya.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nə́mə́ njɨ Yúdas nyə á cúwo yí, nyə a cɔ̧́ kə njɨ wə́ Yésus, nyə nə nɛ́ nə́: «*Rabi!» A mú fʉ́lal nyə.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Buud ɔ́nɨ bwə́ mú ntâg kɔ̧ Yésus, bwə́ mú bií nyə.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Njɨ, ŋgwɔ́l múúd gwooŋg mə Yésus mə́ wéem kafwɛlɛ jé, taad ŋgwɔ́l sɔ́ɔl məsáal mə Ajəlácɨ á ofada, í mú sámb nyə lwə̂.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Nə́ ndɛɛ́, Yésus mú zə cɨ nə buud ɔ́nɨ nə́: «Bɨ́ ŋgə zə nə ikafwɛlɛ nə məbʉ́lə zə́lə bií mə, mə jisə zhilʉŋgaanə́?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ŋgaá nə́ shé á dʉ bə jwɔ̂w dɛ̂sh kʉ́l ŋgwúd, mə ŋgə́ jɨ́ɨ́gʉli buud *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ̂, bɨ kú sɛ́ɛ́mb mbwə̂ nə́ bɨ mə́ bií mə. Njɨ bɨ mə́ bií mə ja gaád, shú nə́ sâ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí í bwə́mag.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ompwíín bɛ̂sh bwə́ mú myaas nyə, bwə́ shîn fúndə.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Wúl shwanzə́ í á ŋgə bɛ̧ nyə mpʉ́sə, í njúl njɨ nə *sanda nyúúlʉ́d. Nda bwə́ á ŋwá nə́mə́ bií nyə nə́,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 a mú bɨ́d sanda yé, túb shushwáás.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Bwə́ mú kə nə Yésus wə́ Ajəlácɨ á ofada. Milúlúú myâ ofada, nə ocúmbá buud nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧, bɛ̂sh bwə́ mú kə sɛɛŋgya cínɔŋg.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pyɛ̂r nyɛ nyə á ŋgə bɛ̧ bwo shwóg-shwóg nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s nûŋ luŋ. A mú kə ji shí, bə́nɔ̂ŋ bíl ífulísh, ŋgə gwáalə kuda.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Tɛ́ nɨ, milúlúú myâ ofada, bə́nɔ̂ŋ *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî jɛ̂sh bwə́ á ŋgə sɔ̧́ njagə́ bwə́ jɛ́ɛ́g nyə nə́ ndɛɛ́ bwə́ gwú nyə nə ndɨ́ yí. Njɨ, bwə́ á shígɛ́ kwey.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Ncúlyá buud bwə́ á ŋgə búgə nyə milə́sʉ́, njɨ isâ bwə́ á ŋgə cɨ yí í kú ŋgə bwəma.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ntɔ́, bɔ́ɔ́l búúd bwə́ mú tɔ̂w otʉ́təlí, zə búgə nyə nə́:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 «Sə́ á gwág a ŋgə́ cɨ nə́, nyə e búgə *Mpáánzə́ Zɛmbî búúd bwə́ á lwɔ̧́ nə məbwə̂ ga. Nə́ ndɛɛ́, nyə é shumə Mpáánzə́ íshús njɨ mwɔ́w mə́lɔ́ɔl, nyâŋ í kú bə nə́ məbwə̂ mə́ búúd wə́ mə́ shúmə.»
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Njɨ bwə́ á tɛɛm cɨ ntɔ́, milə́sʉ́ myáŋ mí á shígɛ́ bwəma.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ntɔ́, Ajəlácɨ á ofada mú tɔ̂w tʉ́təlí mísh mə́ buud ónɨɨ́d, a mú jí Yésus nə́: «Wo abɛ̧́sáyɛ́ búúd ɔ́ga sâ bwə́ ŋgə́ bwaagʉlə wo nɨ?» Yésus njúl njɨ kʉ́l-kʉ̂l, kú bɛ̧sa tɔɔ sâ.
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Ntɔ́, Ajəlácɨ mú nyiŋgə jí nyə nə́: «Ye wo jɨ *Krîst, *Mwân mə́ Zɛmbî sə́ ŋgə́ gúmal yɛ́?»
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yésus músə bɛ̧sa nə nyə nə́: «Mə jisə nyə. Ntɔ́, bɨ é dʉ́g *Mwân mə Múúd njúl shí mbwə̂ məncwûm mə́ Zɛmbî á ŋkul nyɛ̂sh dɨ́, bɨ mə bá nə́mə́ dʉ́g nyə, a ŋgə́ zə míŋkúdʉ́d.»
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Ajəlácɨ músə nyaa míkáándə́, nyə nə́: «Jɨ́ shé mə́ kwo sɔ̧́ owúshinɛd yí?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Bɨmɛ́fwó bɨ mə́ gwág nda á mə́ *lás nə Zɛmbî bwaasʉ́lə mpu nə́. Bɨ mə dʉ́g nə́ jɨ?» Bɛ̂sh bwə́ mú sámb nə́ á jəlá nə yə.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Nə́ ndɛɛ́, bɔ́ɔ́lʉ́gá búúd wâ cínɔŋg bwə́ mú tɛ́ɛ́d ŋgə́lə sɛy nyə məntənd mpwóómbʉ́d, bwə́ cɛ̧ɛ̧lə nyə sâ míshʉ́d, ŋgə wá nyə ikúda, bwə́ ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: «Lwóg nə́ wo jɨ *muud micúndə́, jaawʉg sə́ muud nyə ámə yíd wo yɛ́.» Ifulísh í mú ŋgə tɨ́ nyə məmpɔ́ɔ́nz.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Pyɛ̂r njúl na shí, mbaadə́ dɨ, seegya nə́ ŋgwɔ́l múdá mə́ dʉ sɛ̂y wə́ Ajəlácɨ á ofada mú wɔ́ɔ́s.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Nyə mú yag Pyɛ̂r ŋgə́ gwáalə kuda, nyə dʉ́g nyə nə́ figə́-figə́. Nyə nə nɛ́ nə́: «Wo ɛ́ga! Wo á bə nə́mə́ gwooŋg mə́ Yésus muud á Nazarɛ̂t dɨ̂.»
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Pyɛ̂r mú kɨ́ɨ́lya nyə, nyə nə́: «Mə ampúyɛ́, mə agwágɛ́ sâ gwə́mɛ́fwó wó ŋgə́ cɛɛl cɨ yí.» Ntɔ́, nyə mú wú cínɔŋg, cúwo tɔ́ɔ́n, kə fúm í á bə mbɛ̂ dɨ́ koogʉ́ yí, ŋgwúm kúwó mú kwáág.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Mudá wɔɔŋg mú nyiŋgə dʉ́g Pyɛ̂r cínɔŋgʉ́, nyə nə buud bwə́ á bə nyə́dɨ́ koogʉ́ wá nə́: «Muud ɛ́ga jisə muud á gwooŋg jáŋ.»
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Pyɛ̂r mú nyiŋgə kɨ́ɨ́lya. Kú bwey nə́, buud bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ mú nyiŋgə cɨ nə Pyɛ̂r nə́: «Jísə bʉ́bə́lɛ́ nə́ wo jisə muud á gwooŋg jáŋ, nəcé wo jisə nə́mə́ múúd á Galilê.»
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Pyɛ̂r mú kɨ́ɨ́lya nyə nə məma ŋkaanə́, nyə nə́: «Ŋkí mə́ bwiiŋg ijɔ̧́ɔ̧́, ŋkwaal nə mə. Mə ampúyɛ́ múúd bɨ́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Cé nə cé, ŋgwúm kúwó mú kwáág ja ábɛɛ̂. Pyɛ̂r mú tə́dʉga sâ Yésus nyə á fwo cɨ nyə yí nə́: «Ŋgwûm kúwó kú fwo kwáág ja ábɛɛ̂, wo e kɨ́ɨ́lya mə ija ílɔ́ɔl.» A mú cwɨ́ɨl nə yə̂.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra