Lucas 24

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jwɔ̂w shwɛ́ndɛ mə́ dʉ́ tɛ́ɛ́d yí, ná nə́mə́ mpʉ́mán mpʉ́mán, bwə́ á ká zə kə nə olabínda bwə́ á kwəmʉsa wá shwoŋ dɨ̂.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Bwə́ mú kə kwey nə́ məma kwóógʉ́ í ámə dʉ juwal shwoŋ yí í músə í mbwúg koogʉ́.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Bwə́ mú nyíi shwoŋ dɨ́, njɨ, bwə́ kú kwey mbimbə mə Cwámba Yésus.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Í mú zə bə, bwə́ ŋgə́ nâ ntɨ́ya, seegya njɨ buud obá bwə́ mú bwə́ tə́l bwo na kúnə́-kúnə, bwə́ njúl nə mikáándə́ mí ŋgə́ ŋkənʉwa.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Iŋkuŋkúúnd í mú shwɨy búdá nyúúlʉ́d, bwə́ mú kúd mə́mpwoombʉ́ shí. Buud obá bɔɔŋg bwə́ mú cɨ nə bwo nə́: «Nəcé jɨ́ bɨ́ mə́ zə́ sɔ̧́ múúd ŋgə́ cʉgə yɛ́ mímbimbə dɨ́ yí?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 A cugɛ́ wa, a mə́ gwûm. Tə́dʉ́gágá nda nyə á lás nə bɨ́ bɨnɔ́ŋ njúl Galilê nə́.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Ŋgaá nyə á cɨ nə́ í jɨɨ nə́ *Mwân mə Múúd káánzʉg məbwə̂ mə́ búúd ɔ *mísə́mʉ́d, bwə́ bwambʉlə nyə kwolós dɨ́ nə́ ndɛɛ́ a mú gwûm jwɔ̂w álɛ́ɛl.»
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Budá bwə́ mú nyiŋgə tə́dʉga lə́sʉ́ wɔɔŋg.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú wú shwoŋ dɨ́ kə bwiiŋg *búúd ɔ lwámá wûm nə ŋgwúd isâ ínɨ byɛ̂sh, bwə́ bwiiŋg nə́mə́ bɔ́ɔ́l *ómpwíín bɛ̂sh.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Í á bə, nə Maríya á Magʉdála, nə Yuána, nə Maríya nyɔɔŋgʉ́ mə Zhâk, nə bɔ́ɔ́lʉ́gá bə́nɔ̂ŋ bwə́ á bə wá. Bwə́ á ŋgə bwiiŋg buud ɔ lwámá isâ byɔɔŋg,
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 njɨ buud ɔ lwámá bwə́ á ŋgə ŋwa bwo nda buud bwə́ ŋgə́ cɨ isâ bísə́ kú nə wúmbʉ́lé yí, bwə́ áshígɛ́ magʉlə lâŋ wáŋ.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Njɨ, Pyɛ̂r mú tɔ̂w, a mú kə nə kʉ́lə́ shwoŋ dɨ̂. A mú bɔ̧ɔ̧lə, a mú dʉ́g njɨ obándáshi bwə́ á dʉl Yésus nə ndɨ́ wá. A mú nyiŋgə kə njɔ́w a ŋgə́ káam sâ í ámə sɨ̂y yí.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Í á bə nə́, jwɔ̂w ŋgwúd dɔɔŋgʉ́, *ompwíín ɔ́ Yésus obá bwə́ á ŋgə kə də́nd bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Imawus yí. Wúlə Yurʉ́səlɛm kə wu í á jee bə okílomáda wûm nə óbá.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Bwə́ á ŋgə kə bwə́ ŋgə́ lésha mpə́dʉ́gá nyáŋ, ŋgə bwiiŋg isâ byɛ̂sh í á sɨ̂y yí.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Í mú kə wɔ́ɔ́s nə́, bwə́ ŋgə́ kə ntʉ́nɨ bwə́ ŋgə́ lésha ŋgə faas ɨɨ́, Yésus nyəmɛ́fwó mú zə kwey bwo, bə́nɔ́ŋ bwə́ mú ŋgə kə.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Njɨ mísh máŋ mə́ á bə nda gúl sâ í á ŋgə ntágʉlə, bwə́ áshígɛ́ yag nyə.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 A mú cɨ nə bwo nə́: «Myáyɛ́ míláŋ bɨ́ ŋgə́ zə bwiiŋgya zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ míga?» Bwə́ mú shigʉla, bwə́ ŋgə́ nyîn nda bwə́ mə́ shúsʉla nə zhwuŋʉ́.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Nyɔɔŋg nyə á bə nə jínə́ nə́ Kleyopas yɛ́ mú bɛ̧sa nə́: «Njɨ wo wə́ jɨ́ nə́ wo njúl Yurʉ́səlɛm wo kú mpu ísâ í mə́ sɨ̂y mwɔ̂w mə́ga dɨ́ yɛ́?»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 A mú jí bwo nə́: «Byáyɛ́ ísâ?» Bwə́ nə́ nyə nə́: «Isâ í dʉ́gyá nə Yésus á Nazarɛ̂t yí! Muud nyə á bə *muud micúndə́ yɛ́, misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ myɛ́ nə iciyá byé í dʉ́gə́ bə ŋkí lal ŋkûl mísh mə́ Zɛmbî nə mísh mə́ búúd bɛ̂sh dɨ̂.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Wo afwóyɛ́ gwág nda milúlúú myâ ofada nə otɔ́we ɔ shwóg bʉ́sʉ́ bwə́ á kusha nə nyə nə́ a yə́g, bwə́ bwambʉlə nyə kwolós dɨ́ nə́?
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Sə́ á ŋgə bwánd nə búgə́ nə́ nyə wə́ nyə é zə yîl *Izʉrəyɛ̂l mə́nyámád. Njɨ í áshígɛ́ ná bə ntɔ́. Múús jɨ jwɔ̂w álɛ́ɛl bwə́ shínʉ́lə sá isâ byɔɔŋgʉ̂.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Í mə́ mɛɛl nyiŋgə bə, bɔ́ɔ́l búdá wâ sə́dɨ́ gwooŋg bwə́ mə́ zə ntágʉlə sə́ milúu, nə́ bwə́ ámə kə shwoŋ dɨ́ mpʉ́mán mpʉ́mán,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 bwə́ shígɛ́ kwey mbimbə yé cínɔŋg; bwə́ mú zə jaaw nə́ bwə́ ámə dʉ́g *wəéŋgəles, wəéŋgəles bɔɔŋg bwə́ mú jaaw bwo nə́ Yésus ŋgə cʉgə.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Bɔ́ɔ́l búúd ɔ́ gwooŋg jísʉ́ bwə́ shí nə́mə́ kə shwoŋ dɨ́, bwə́ kə kwey ísâ nda búdá bwə́ ámə jaaw nə́; njɨ nyɛ, bwə́ shígɛ́ dʉ́g nyə.»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Nyɛ mú ka zə lás nə bwo nə́: «A bɨ mə́ bə nə shúg e! A bɨ́ caálə *magʉlə nə́ isâ búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á cɨ yí bísə́ bʉ́bə́lɛ́ e!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Ŋgaá nə́ í á jɨɨ nə́ *Krîst júgʉg ntʉ́nɨ nə́ ndɛɛ́ a mú nyiŋgə ŋwa gúmə́ jé?»
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 A mú ka zə sá nə́ bwə́ mpúg isâ í dʉ́gyá nə nyə yí, nda Kálaad Zɛmbî ŋgə́ cɨ nə́, tɛ́ɛ́d nə Micilyá mí Moyîz kala nə mí mí búúd ɔ mícúndə́.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Bwə́ mú ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə də́nd bwə́ á ŋgə kə yí. Yésus nyɛ mú sá nda a cɔ̧́ kə nə njɔɔnd shwóg.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Bwə́ mú yáág nə nyə nə́ a kú cɔ̧́, bwə́ nə nyə nə́: «Jig wa sə́dɨ́, kugʉ́ mə́ bii shí, jwɔ̂w í mú bul kə.» A mú nyíi njɔ́w nə́ a ji cínɔŋg bwə́dɨ́.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Í mú zə bə nə́, ja bə́nɔ́ŋ bwə́ mə́ zə ji shí nə́ bwə́ də yí, Yésus mú ŋwa bʉlɛ́d, a mú bwádan nə gwo, a mú fɛ̂y gwo a yə bwo.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Mísh mə́ mú ka tɛɛm bâŋ bwo nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú yag nyə. Njɨ, a mú jímb bwo míshʉ́d.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Bwə́ mú ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Ja nyə ámə ŋgə lésha nə sə́ zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ ŋgə fɛ́ɛ́g sə́ mícilyá mí Kálaad Zɛmbî yí, ŋgaá nə́ milâm mí ámə ŋgə bə sə́ nə́ gwɔ̧́ɔ̧́-gwɔ̧́ɔ̧́ nə fwámɛ́ yéésh ɨɨ́?»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Bwə́ mú tɨ́ njɔɔnd nə́mə́ wəla dɔɔŋgʉ́d nyiŋgə kə Yurʉ́səlɛm. Bwə́ mú kə kwey *búúd ɔ lwámá wûm nə ŋgwúd bə́nɔ̂ŋ buud bwə́ á zə sɛɛŋgya nə bwo wá.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Bwə́ mú kə jaaw bwo nə́ jísə bʉ́bə́lɛ́ nə́ Cwámba mə́ gwûm, Shímun shí dʉ́g nyə.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Bwə́ mú bwiiŋg bwo sâ í ámə bə nə bwo zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ yí nə nda bwə́ ámə kə yag Yésus ja nyə́ ámə fɛ̂y bʉlɛ́d nə́.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Bwə́ ŋgə́ bwiiŋg bwo gwo ntʉ́nɨ, Yésus mə́ cúwo, zə tɔ̂w bwo tʉ́tám, a mú cɨ nə bwo nə́: «Səlʉgá milâm shí.»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Məma yáág-yáág íŋkuŋkúúnd í mú shwɨy bwo nyúúlʉ́d, bwə́ ŋgə́ dʉ́g nə́ *jîm wə́ bwə́ mə́ dʉ́g nɨ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 A mú cɨ nə bwo nə́: «Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ búbulə yí? Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ bə nə məshwán mílámʉ́d yí?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Dʉ́gʉ́gá məbwə̂ nə məkuú mâm. Jísə mpú bə mə wə́ ɛ́ga. Kúnyágá nə mə, dʉ́gʉ́gá. Jîm í ádɛ́ bə nə ifúndə́ nə iyasə́ nda bɨ́ ŋgə́ dʉ́g mə nə ndɨ̂ ɛ́ga.»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Nyə á ŋgə cɨ ntʉ́nɨ a ŋgə́ lwágʉlə bwo məbwə́ nə məkuú mɛ́.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Bwə́ á bə bwə́ mú nə məshusʉg, bwə́ ŋgə́ káam, njɨ bwə́ kú fwo mpu *búgʉla. A mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ́ cugɛ́ nə sâ mə́ də́ wa?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Bwə́ mú yə nyə kʉ́l shú mbufá.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 A mú ŋwa gwo, a mú də bwə́ ŋgə́ dʉ́g.
43 e ele comeu diante de todos.
44 A mú cɨ nə bwo nə́: «Sâ mə́ á bwey dʉ jaaw bɨ́ ja shé á dʉ bə yí ɔ́nɨ; mə á dʉ jaaw bɨ́ nə́ isâ bísə́ cilyá shú dâm Cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz dɨ́ nə micilyá mí *búúd ɔ mícúndə́ nə osôm dɨ́ yí byɛ̂sh í jəlá nə bá sɨ̂y.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 A mú bɛ̂ny bwo fʉg nə́ bwə́ gwágʉ́g mícilyá mí Kálaad Zɛmbî.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 A mú cɨ nə bwo nə́: «Jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ ntʉ́ga “Krîst mə bá jug nə́ ndɛɛ́ a gwûm jwɔ̂w álɛ́ɛlʉd,
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 bwə́ ka bá dʉ cúndə jínə́ dɛ́d nə́ buud bwə́ cɛ́ndʉ́g mitə́dʉ́gá, Zɛmbî mú juu bwo. Cúndə́ wɔɔŋg í bá tɛ́ɛ́d Yurʉ́səlɛm í mú kala ílwoŋ byɛ̂sh.”
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bɨ wə́ bʉ́sə́ ówúshinɛd wâ isâ byɔɔŋg.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Nə́ ndɛɛ́, mə bá ntɨ́ bɨ́ sâ Dâ nyə á kaag bɨ́ yí. Bɨ bâŋ jigá wa ŋgwə́la kə kumə ja mpífə́ í bá zhu gwɔ̂w, bɨ́ zə lwánd nə ndɨ̂ yí.»
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 A mú wú nə bwo ŋgwə́la kə nə bwo kúnə́-kúnə nə Betanî. Kə wɔ́ɔ́s nûŋ, a mú bʉ̂n məbwə̂ bwádan nə bwo.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 A ŋgə́ bwádan nə bwo ntʉ́nɨ, a mú ŋgə béégya nə bwo, ŋgə ŋkâŋ kə gwɔ̂w.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Bâŋ bwə́ mú kúdɔw shí yə nyə gúmə́ nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú nyiŋgə kə Yurʉ́səlɛm nə məshusʉg milâm nə́ cwɔ́ɔ́.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Bwə́ mú kə ji *Luŋ mə́ Zɛmbî kú ná kwo wú, dʉ ságʉsə Zɛmbî.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra