Lucas 24

MCP vs ARIB

Sair da comparação
MCP
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jwɔ̂w shwɛ́ndɛ mə́ dʉ́ tɛ́ɛ́d yí, ná nə́mə́ mpʉ́mán mpʉ́mán, bwə́ á ká zə kə nə olabínda bwə́ á kwəmʉsa wá shwoŋ dɨ̂.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Bwə́ mú kə kwey nə́ məma kwóógʉ́ í ámə dʉ juwal shwoŋ yí í músə í mbwúg koogʉ́.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Bwə́ mú nyíi shwoŋ dɨ́, njɨ, bwə́ kú kwey mbimbə mə Cwámba Yésus.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Í mú zə bə, bwə́ ŋgə́ nâ ntɨ́ya, seegya njɨ buud obá bwə́ mú bwə́ tə́l bwo na kúnə́-kúnə, bwə́ njúl nə mikáándə́ mí ŋgə́ ŋkənʉwa.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Iŋkuŋkúúnd í mú shwɨy búdá nyúúlʉ́d, bwə́ mú kúd mə́mpwoombʉ́ shí. Buud obá bɔɔŋg bwə́ mú cɨ nə bwo nə́: «Nəcé jɨ́ bɨ́ mə́ zə́ sɔ̧́ múúd ŋgə́ cʉgə yɛ́ mímbimbə dɨ́ yí?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 A cugɛ́ wa, a mə́ gwûm. Tə́dʉ́gágá nda nyə á lás nə bɨ́ bɨnɔ́ŋ njúl Galilê nə́.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Ŋgaá nyə á cɨ nə́ í jɨɨ nə́ *Mwân mə Múúd káánzʉg məbwə̂ mə́ búúd ɔ *mísə́mʉ́d, bwə́ bwambʉlə nyə kwolós dɨ́ nə́ ndɛɛ́ a mú gwûm jwɔ̂w álɛ́ɛl.»
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Budá bwə́ mú nyiŋgə tə́dʉga lə́sʉ́ wɔɔŋg.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú wú shwoŋ dɨ́ kə bwiiŋg *búúd ɔ lwámá wûm nə ŋgwúd isâ ínɨ byɛ̂sh, bwə́ bwiiŋg nə́mə́ bɔ́ɔ́l *ómpwíín bɛ̂sh.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Í á bə, nə Maríya á Magʉdála, nə Yuána, nə Maríya nyɔɔŋgʉ́ mə Zhâk, nə bɔ́ɔ́lʉ́gá bə́nɔ̂ŋ bwə́ á bə wá. Bwə́ á ŋgə bwiiŋg buud ɔ lwámá isâ byɔɔŋg,
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 njɨ buud ɔ lwámá bwə́ á ŋgə ŋwa bwo nda buud bwə́ ŋgə́ cɨ isâ bísə́ kú nə wúmbʉ́lé yí, bwə́ áshígɛ́ magʉlə lâŋ wáŋ.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Njɨ, Pyɛ̂r mú tɔ̂w, a mú kə nə kʉ́lə́ shwoŋ dɨ̂. A mú bɔ̧ɔ̧lə, a mú dʉ́g njɨ obándáshi bwə́ á dʉl Yésus nə ndɨ́ wá. A mú nyiŋgə kə njɔ́w a ŋgə́ káam sâ í ámə sɨ̂y yí.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Í á bə nə́, jwɔ̂w ŋgwúd dɔɔŋgʉ́, *ompwíín ɔ́ Yésus obá bwə́ á ŋgə kə də́nd bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Imawus yí. Wúlə Yurʉ́səlɛm kə wu í á jee bə okílomáda wûm nə óbá.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Bwə́ á ŋgə kə bwə́ ŋgə́ lésha mpə́dʉ́gá nyáŋ, ŋgə bwiiŋg isâ byɛ̂sh í á sɨ̂y yí.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Í mú kə wɔ́ɔ́s nə́, bwə́ ŋgə́ kə ntʉ́nɨ bwə́ ŋgə́ lésha ŋgə faas ɨɨ́, Yésus nyəmɛ́fwó mú zə kwey bwo, bə́nɔ́ŋ bwə́ mú ŋgə kə.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Njɨ mísh máŋ mə́ á bə nda gúl sâ í á ŋgə ntágʉlə, bwə́ áshígɛ́ yag nyə.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 A mú cɨ nə bwo nə́: «Myáyɛ́ míláŋ bɨ́ ŋgə́ zə bwiiŋgya zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ míga?» Bwə́ mú shigʉla, bwə́ ŋgə́ nyîn nda bwə́ mə́ shúsʉla nə zhwuŋʉ́.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Nyɔɔŋg nyə á bə nə jínə́ nə́ Kleyopas yɛ́ mú bɛ̧sa nə́: «Njɨ wo wə́ jɨ́ nə́ wo njúl Yurʉ́səlɛm wo kú mpu ísâ í mə́ sɨ̂y mwɔ̂w mə́ga dɨ́ yɛ́?»
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A mú jí bwo nə́: «Byáyɛ́ ísâ?» Bwə́ nə́ nyə nə́: «Isâ í dʉ́gyá nə Yésus á Nazarɛ̂t yí! Muud nyə á bə *muud micúndə́ yɛ́, misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ myɛ́ nə iciyá byé í dʉ́gə́ bə ŋkí lal ŋkûl mísh mə́ Zɛmbî nə mísh mə́ búúd bɛ̂sh dɨ̂.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Wo afwóyɛ́ gwág nda milúlúú myâ ofada nə otɔ́we ɔ shwóg bʉ́sʉ́ bwə́ á kusha nə nyə nə́ a yə́g, bwə́ bwambʉlə nyə kwolós dɨ́ nə́?
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Sə́ á ŋgə bwánd nə búgə́ nə́ nyə wə́ nyə é zə yîl *Izʉrəyɛ̂l mə́nyámád. Njɨ í áshígɛ́ ná bə ntɔ́. Múús jɨ jwɔ̂w álɛ́ɛl bwə́ shínʉ́lə sá isâ byɔɔŋgʉ̂.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Í mə́ mɛɛl nyiŋgə bə, bɔ́ɔ́l búdá wâ sə́dɨ́ gwooŋg bwə́ mə́ zə ntágʉlə sə́ milúu, nə́ bwə́ ámə kə shwoŋ dɨ́ mpʉ́mán mpʉ́mán,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 bwə́ shígɛ́ kwey mbimbə yé cínɔŋg; bwə́ mú zə jaaw nə́ bwə́ ámə dʉ́g *wəéŋgəles, wəéŋgəles bɔɔŋg bwə́ mú jaaw bwo nə́ Yésus ŋgə cʉgə.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Bɔ́ɔ́l búúd ɔ́ gwooŋg jísʉ́ bwə́ shí nə́mə́ kə shwoŋ dɨ́, bwə́ kə kwey ísâ nda búdá bwə́ ámə jaaw nə́; njɨ nyɛ, bwə́ shígɛ́ dʉ́g nyə.»
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Nyɛ mú ka zə lás nə bwo nə́: «A bɨ mə́ bə nə shúg e! A bɨ́ caálə *magʉlə nə́ isâ búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á cɨ yí bísə́ bʉ́bə́lɛ́ e!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Ŋgaá nə́ í á jɨɨ nə́ *Krîst júgʉg ntʉ́nɨ nə́ ndɛɛ́ a mú nyiŋgə ŋwa gúmə́ jé?»
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 A mú ka zə sá nə́ bwə́ mpúg isâ í dʉ́gyá nə nyə yí, nda Kálaad Zɛmbî ŋgə́ cɨ nə́, tɛ́ɛ́d nə Micilyá mí Moyîz kala nə mí mí búúd ɔ mícúndə́.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Bwə́ mú ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə də́nd bwə́ á ŋgə kə yí. Yésus nyɛ mú sá nda a cɔ̧́ kə nə njɔɔnd shwóg.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Bwə́ mú yáág nə nyə nə́ a kú cɔ̧́, bwə́ nə nyə nə́: «Jig wa sə́dɨ́, kugʉ́ mə́ bii shí, jwɔ̂w í mú bul kə.» A mú nyíi njɔ́w nə́ a ji cínɔŋg bwə́dɨ́.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Í mú zə bə nə́, ja bə́nɔ́ŋ bwə́ mə́ zə ji shí nə́ bwə́ də yí, Yésus mú ŋwa bʉlɛ́d, a mú bwádan nə gwo, a mú fɛ̂y gwo a yə bwo.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Mísh mə́ mú ka tɛɛm bâŋ bwo nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú yag nyə. Njɨ, a mú jímb bwo míshʉ́d.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Bwə́ mú ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Ja nyə ámə ŋgə lésha nə sə́ zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ ŋgə fɛ́ɛ́g sə́ mícilyá mí Kálaad Zɛmbî yí, ŋgaá nə́ milâm mí ámə ŋgə bə sə́ nə́ gwɔ̧́ɔ̧́-gwɔ̧́ɔ̧́ nə fwámɛ́ yéésh ɨɨ́?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Bwə́ mú tɨ́ njɔɔnd nə́mə́ wəla dɔɔŋgʉ́d nyiŋgə kə Yurʉ́səlɛm. Bwə́ mú kə kwey *búúd ɔ lwámá wûm nə ŋgwúd bə́nɔ̂ŋ buud bwə́ á zə sɛɛŋgya nə bwo wá.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Bwə́ mú kə jaaw bwo nə́ jísə bʉ́bə́lɛ́ nə́ Cwámba mə́ gwûm, Shímun shí dʉ́g nyə.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Bwə́ mú bwiiŋg bwo sâ í ámə bə nə bwo zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ yí nə nda bwə́ ámə kə yag Yésus ja nyə́ ámə fɛ̂y bʉlɛ́d nə́.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Bwə́ ŋgə́ bwiiŋg bwo gwo ntʉ́nɨ, Yésus mə́ cúwo, zə tɔ̂w bwo tʉ́tám, a mú cɨ nə bwo nə́: «Səlʉgá milâm shí.»
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Məma yáág-yáág íŋkuŋkúúnd í mú shwɨy bwo nyúúlʉ́d, bwə́ ŋgə́ dʉ́g nə́ *jîm wə́ bwə́ mə́ dʉ́g nɨ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 A mú cɨ nə bwo nə́: «Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ búbulə yí? Jɨ́ bɨ́ ŋgə́ bə nə məshwán mílámʉ́d yí?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Dʉ́gʉ́gá məbwə̂ nə məkuú mâm. Jísə mpú bə mə wə́ ɛ́ga. Kúnyágá nə mə, dʉ́gʉ́gá. Jîm í ádɛ́ bə nə ifúndə́ nə iyasə́ nda bɨ́ ŋgə́ dʉ́g mə nə ndɨ̂ ɛ́ga.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Nyə á ŋgə cɨ ntʉ́nɨ a ŋgə́ lwágʉlə bwo məbwə́ nə məkuú mɛ́.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Bwə́ á bə bwə́ mú nə məshusʉg, bwə́ ŋgə́ káam, njɨ bwə́ kú fwo mpu *búgʉla. A mú cɨ nə bwo nə́: «Bɨ́ cugɛ́ nə sâ mə́ də́ wa?»
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bwə́ mú yə nyə kʉ́l shú mbufá.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 A mú ŋwa gwo, a mú də bwə́ ŋgə́ dʉ́g.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 A mú cɨ nə bwo nə́: «Sâ mə́ á bwey dʉ jaaw bɨ́ ja shé á dʉ bə yí ɔ́nɨ; mə á dʉ jaaw bɨ́ nə́ isâ bísə́ cilyá shú dâm Cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz dɨ́ nə micilyá mí *búúd ɔ mícúndə́ nə osôm dɨ́ yí byɛ̂sh í jəlá nə bá sɨ̂y.»
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 A mú bɛ̂ny bwo fʉg nə́ bwə́ gwágʉ́g mícilyá mí Kálaad Zɛmbî.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 A mú cɨ nə bwo nə́: «Jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ ntʉ́ga “Krîst mə bá jug nə́ ndɛɛ́ a gwûm jwɔ̂w álɛ́ɛlʉd,
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 bwə́ ka bá dʉ cúndə jínə́ dɛ́d nə́ buud bwə́ cɛ́ndʉ́g mitə́dʉ́gá, Zɛmbî mú juu bwo. Cúndə́ wɔɔŋg í bá tɛ́ɛ́d Yurʉ́səlɛm í mú kala ílwoŋ byɛ̂sh.”
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bɨ wə́ bʉ́sə́ ówúshinɛd wâ isâ byɔɔŋg.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Nə́ ndɛɛ́, mə bá ntɨ́ bɨ́ sâ Dâ nyə á kaag bɨ́ yí. Bɨ bâŋ jigá wa ŋgwə́la kə kumə ja mpífə́ í bá zhu gwɔ̂w, bɨ́ zə lwánd nə ndɨ̂ yí.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 A mú wú nə bwo ŋgwə́la kə nə bwo kúnə́-kúnə nə Betanî. Kə wɔ́ɔ́s nûŋ, a mú bʉ̂n məbwə̂ bwádan nə bwo.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 A ŋgə́ bwádan nə bwo ntʉ́nɨ, a mú ŋgə béégya nə bwo, ŋgə ŋkâŋ kə gwɔ̂w.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Bâŋ bwə́ mú kúdɔw shí yə nyə gúmə́ nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú nyiŋgə kə Yurʉ́səlɛm nə məshusʉg milâm nə́ cwɔ́ɔ́.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Bwə́ mú kə ji *Luŋ mə́ Zɛmbî kú ná kwo wú, dʉ ságʉsə Zɛmbî.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra