João 2
MCP vs NVT
1 Mpʉ́sə mwɔ̂w mə́bá, ŋgwɔ́l múúd nyə á ŋwa bá ŋgwə́la á Galilê bwə́ jɔ́w nə́ Kana yí, bwə́ á ka sá zaŋ. Maríya á nyɔɔŋgʉ́ mə Yésus nyə á bə cínɔŋg.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Bwə́ á jɔ̂w nə́mə́ Yésus nə́ a kə́g zâŋ nyɔɔŋgʉ́d, tɔɔ *ompwíín bɛ́.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Í á ka zə bə, məlwəg ka zə fúfə, Yésus nyɔɔŋgʉ́ mú ka zə cɨ nə nyə nə́: «Dʉgɨ́, bwə́ cúgɛ́ ná nə məlwəg».
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Amuda, shwə̂ bâŋ nə inɛ́y? Wəla dâm í afwóyɛ́ wɔ́ɔ́s.»
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Nyɔɔŋgʉ́ mú cɨ nə osɔ́ɔl ɔ mə́sáal nə́: «Bɨ ɔ sá sâ jɛ̂sh nyə é cɨ nə́ bɨ sáág yí.»
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Na jɨ nə́, idɔ̧ɔ̧la ísaman í á bə í tə́l na, *Oyúdɛn bwə́ á dʉ balan nə byo dʉ́lə gusa míŋgusa mí íci. Idɔ̧ɔ̧la byɔɔŋg í á bə cɨɨgá nə məkwóógʉ́, í njúl nə́ dɔ̧ɔ̧la ŋgwúd je kə ílwuŋgá í mə́júwó ŋkí mwɔɔmb ŋkí wûm nə íbá.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Yésus mú cɨ nə osɔ́ɔl ɔ mə́sáal nə́: «Lwándʉ́lə́gá məjúwó na ídɔ̧ɔ̧la ínɨɨ́d.» Bwə́ mú lwándʉlə byo nə́ cwɔ́ɔ́.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 A mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Kagá dɔ̧ɔ̧lə ja nɨɨ́d bɨ kə́g yə múúd ŋgə́ sá dína yɛ́.» Bwə́ mú dɔ̧ɔ̧lə, kə yə nyə.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Muud nyə á ŋgə sá dína yɛ́ mú kagʉlə mə́júwó mə́ mə́ shîn nyɛɛ mə́lwəg mə́nɨ; nyə a shígɛ́ mpu kʉ́l mə́lwəg mɔɔŋg mə́ á ŋgə wú yí, osɔ́ɔl ɔ mə́sáal báá, buud bwə́ á dɔ̧ɔ̧lə məjúwó wá, bwə́ ŋgə́ mpu.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 A mú jɔ̂w múúd nyə á ŋwa bá yɛ́ zə cɨ nə nyə nə́: «Ja bwə́ dʉ sá ídína yí, bwə́ dʉ tɛ́ɛ́d fwo yə búúd məlwəg mə́ búl nywa má, ka zə shúgʉla nə mɔɔŋg mə́ abʉ́lɛ́ nywa má ja búúd bwə́ mú ŋgə shwág yí. Ká wɛɛ wo ámə nyiŋgə baagʉlə mə́lwəg mə anyunywaâ zə wɔ́ɔ́s wəla ga dɨ?»
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 *Shimbá Yésus nyə a tɛ́ɛ́d sá wə́nɨ, nyə a sá dwo ŋgwə́la á Galilê bwə́ jɔ́w nə́ Kana yí lwóya milwanə́ myɛ́, ompwíín bɛ́ bwə́ mú *búgʉla nyə.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Ja ísâ ínɨ í mə́ shîn yí, a mú shulə kə Kapɛrnawûm, bə́nɔ̂ŋ nyɔɔŋgʉ́ yé nə omínyɔŋʉ̂ bɛ́ nə ompwíín bɛ́. Njɨ, bwə́ á jǐ wu njɨ bʉ́baalɛ́ mwɔ̂w.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Nda zâŋ Páska í á bə í mú kúnə́-kúnə nə́, Yésus nyə á ka bád kə Yurʉ́səlɛm.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 A mú kə kwey nə́, nə buud bwə́ á ŋgə kusha intɛny wá, nə bɔɔŋg bwə́ á ŋgə kusha itɔw nə məfaf wá, nə bɔɔŋg bwə́ á ŋgə sá icɛ́nd í *mwaanɛ̂ wá bwə́ mə́ kə ji nə mikus *Luŋ mə́ Zɛmbî.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 A mú ŋwa míkwoolú sá lwóŋ nə́ ndɛɛ́ wɨ́ɨ́ŋg yîl bɛ̂sh Luŋ mə́ Zɛmbî, wɨ́ɨ́ŋg nə́mə́ ítɔw nə intɛny. A mú ŋgə lwágʉsə omwaanɛ̂ búúd bwə́ á ŋgə sá icɛ́nd wá, shîn lwág itʉ́wʉlɨ byáŋ.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Nyə nə buud bwə́ á ŋgə kusha məfaf wá nə́: «Yílʉ́gá isâ íga wa. Kúgá ŋwa njɔ́w mə́ pʉpa nda watála.»
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 *Ompwíín bɛ́ bwə́ mú tə́dʉga nda jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́, nə́: «Cɛɛlí mə́ ŋgə́ cɛɛl njɔ́w wô yí, í ŋgə gwɔ̧́ mə lámʉ́d nda kuda».
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Oyúdɛn bwə́ mú zə lás nə nyə nə́: «Wo ŋgə zə sá isâ ínɨ nə́ wo mə́ fwo ka lwágʉlə sə́ dáyɛ́ *shimbá?»
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Yésus nə bwo nə́: «Caamʉgá *Mpáánzə́ Zɛmbî ga, mə nyiŋgəg lwɔ̧́ bɨ nywo njɨ mwɔ̂w mə́lɔ́ɔl.»Mpáánzə́ Zɛmbî|src="hk00245c.tif" size="col" loc="19-21" copy="Horace Knowles" ref="2.19"
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 *Oyúdɛn nə́: «Jɨ́! Mpáánzə́ nɨ, məlwɔ̧́ga mɛ́ mə́ á ŋwa buud mimbú məwûm mə́nɔ̧̂ nə mísaman, wɛɛ mə́ cɨ nə́ wo é lwɔ̧́ nywo njɨ mwɔ̂w mə́lɔ́ɔl?»
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Ndug nyúúl nyɛ́ wə́ nywáá nyə á ŋgə jɔ̂w nə́ Mpáánzə́ yí.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Ompwíín bɛ́ bwə́ á kə nyiŋgə tə́dʉga lə́sʉ́ Yésus nyə a lás wɔɔŋgʉ́ ja nyə gwûm yí, bwə́ mú *magʉlə Mícilyá myâ Kálaad Zɛmbî, *magʉlə nə́mə́ lə́sʉ́ yé.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Í á ka ŋgə bə na nə́, ja Yésus nyə á bə zâŋ Páska dɨ́ Yurʉ́səlɛm yí, zhwog buud bwə́ á *búgʉla jínə́ dɛ́ nə dʉ́gʉ́lə mə́shimbá nyə á ŋgə sá má.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Njɨ Yésus nyə a shígɛ́ ŋgə shwu nyúul nə bwo, nəcé nyə á ŋgə mpu bɛ̂sh.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Í áshígɛ́ nyiŋgə jɨɨ nə́ muud zə́g jaaw nyə nə́ mbɛɛ́ jɨ ntʉ́ga, kɛɛl jɨ ntʉ́ga. Nyəmɛ́fwó nyə á ŋgə mpu sâ jɨ́ múúd lámʉ́d yí.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?