João 19

MCP vs ARIB

Sair da comparação
MCP
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nə́ ndɛɛ́, Pilât mú kə, kə sá nə́ bwə́ fyámʉ́sə́g Yésus milwóŋ.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ozɨmbɨ bwə́ mú ŋwa ísâ yâ məgwaagʉlə́, bwə́ lwɔ̧́ *tûm gúmə́ nə́ ndɛɛ́ jil Yésus lúúd; bwə́ mú nə́mə́ bwééd nyə káándə́ ícî atɨ́tɨɨ̂.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Bwə́ mú dʉ shísh nyə́dɨ́ dʉ zə cɨ nə́: «Yé Njwû Oyúdɛn, sə́ ŋgə báág nə wo»; bwə́ mú ŋgə nyífə nyə məmpɔ́ɔ́nz.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Pilât mú nyiŋgə wú luŋ, cúwo tɔ́ɔ́n kə cɨ nə Oyúdɛn nə́: «Mə zə́ sá nə́ bwə́ zə́g yə bɨ́ nyə; njɨ mpugá nə́ mə adʉ́gɛ́ ŋkúmba sâ á mə́ sá yí.»
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Bwə́ mú zə nə Yésus tɔ́ɔ́n a njúl nə tûm gúmə́ á məgwaagʉlə́ nə káándə́ ícî atɨ́tɨɨ̂. Pilât nə bwo nə́: «Dʉgá, muud wə́ ɛ́ga.»
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Dʉ́gʉ́lə mílúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ ifulísh bwə́ á dʉ́g Yésus yí, bwə́ á zə ji kɨ́mʉ́lə nə́: «Bwambʉləg nyə kwolós dɨ̂, bwambʉləg nyə kwolós dɨ̂.» Pilât mú cɨ nə bwo nə́: «Ŋwagá nyə, bɨmɛ́fwó bɨ bwámbʉləg nyə kwolós dɨ̂, mɛɛ mə adʉ́gɛ́ ŋkúmba sâ á mə́ sá yí.»
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Oyúdɛn bwə́ mú fɛɛl nə́: «Sə́ bʉ́sə nə dúl cɛ̧ɛ̧, dwó wə́ í ŋgə́ cɨ nə́ á jəlá nə yə, nəcé a ŋgə jaaw nyúúl nə́ a jɨ Mwân mə Zɛmbî.»
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Ja Pilât nyə a gwág ntɔ́ yí, nyə á bul nyiŋgə gwág íkukwɛndɛ.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 A mú nyiŋgə kə luŋ kə cɨ nə Yésus nə́: «Wo á zhu ŋgow?» Yésus kú bɛ̧sa.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilât ntâg nə nyə nə́: «Wó yida ban nə́ wo ayálánɛ́ mə? Wo ampúyɛ́ nə́ mə jɨ nə ŋkul mə bɨ́d wo, mə jɨ nə́mə́ nə ŋkul mə sá nə́ bwə́ bwámbʉləg wo kwolós dɨ̂?»
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Yésus mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Í mbə̂m bə Zɛmbî kú yə wo ŋkul nyɔɔŋgʉ́, wo kú sá mə sâ. Gwə́ wə́ jɨ́ nə́, muud nyə ámə zə nə mə wódɨ́ yɛ́ mə́ jág bul byaagʉlə.»
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Tɛ́ɛ́d fwála nɨ dɨ́, Pilât nyə á ŋgə sɔ̧́ zhɨɨ́ nə́ a bɨ́d Yésus, Oyúdɛn bwə́ mú ŋgə kɨ̂m nə́: «Wó ká bɨ́d nyə, sə́ mpu nə́ wo cugɛ́ shwə́ mə *Káázɛl. Nəcé muud yɛ̂sh mə ŋwá ící nə bʉd yɛ́ mə́ lwágʉlə nə́ a jɨ zhízhíŋ mə́ Káázɛl.»
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Njɨ Pilât nyə gwág ntʉ́nɨ yí, nyə a cúwo nə Yésus tɔ́ɔ́n, a mú kə ji jiya nyə á dʉ cígal mílə́sʉ́ yí, kʉ́l bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Mbaadə́ á məkwóógʉ́ məkwóógʉ̂ yí, hebʉrə̂ dɨ́ nə́ Gabáta.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Na í á bə í njúl jwɔ́w bwə́ dʉ́ kwəmʉsa *Páska yí, jwɔ́w í mú ŋgɛɛ tɔ́lɔ́g dɨ̂. Pilât mú cɨ nə Oyúdɛn nə́: «Dʉgá Njwú-buud wʉ́n.»
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Bwə́ mú ŋgə kɨ̂m nə́: «Njɨ shwɨy, njɨ shwɨy. Bwambʉləg nyə kwolósʉd.» Pilât nə́: «Mə bwámbʉləg Njwú-buud wʉ́n kwolós dɨ̂?» Milúlúú myâ ofada mí mú bɛ̧sa nə́: «Sə́ bʉ́sə nə Njwú-buud njɨ Káázɛl.»
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 A mú ka yə bwo Yésus nə́ bwə́ kə́g bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Nyəmɛ́fwó mú ŋgə ŋkɛ̂ny kwolós jé, ŋgə wú ŋgwə́la, ŋgə kə kʉ́l bwə́ jɔ́w nə́ «Kʉ́l á bwundú lúu» yí, hebʉrə̂ dɨ́ nə́ «Golgota.»
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Bwə́ mú kə bwambʉlə nyə kwolós dɨ́ wu, bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́l búúd obá, nyíga jé kwolós dɨ́ ká, nyíga jé dɨ́ kâ, Yésus jéd tʉ́tám.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilât nyə á ka cilə bʉ́bɔ́ɔ́mbúd bwə́ kə bwambʉlə Yésus dɨ́ lúú kwolós dɨ̂ nə́: «Yésus á Nazarɛ̂t, Njwû *Oyúdɛn.»
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ncúlyá Oyúdɛn bwə́ á lɔ̧́ bʉ́bɔ́ɔ́mbú jɔɔŋg, nəcé kʉ́l bwə́ á bwambʉlə Yésus kwolós dɨ́ yí í á bə kúnə́-kúnə nə ŋgwə́la, cilyá í á bə ntâg hebʉrə̂ dɨ́, nə latɛ̧́ dɨ́, nə gʉrɛ̂k dɨ̂.Cilyá bwə́ á bwambʉlə Yésus dɨ́ kwolós dɨ́ gwɔ́w yí|src="lb00327b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="19.19-20"
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Milúlúú myâ ofada ɔ́ Oyúdɛn mí mú cɨ nə Pilât nə́: «Kú bɛɛg cilə nə́: “Njwû Oyúdɛn”. Yidagʉ́ cilə nə́: “Muud ɛ́ga nyə á cɨ nə́ a jɨ Njwû Oyúdɛn”.»
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Pilât mú cɨ nə bwo nə́: «Sâ mə́ mə́ cilə yí, gwə́ wə́ mə́ mə́ cilə yí.»
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ja ózɨmbɨ bwə́ á shîn bwambʉlə Yésus kwolós dɨ́ yí, bwə́ á ka ŋwa mikáándə́ myɛ́ bwə́ kaaw mə́ŋkɔw mənɔ̧̂, muud nyɛ́ ŋkɔw, muud nyɛ́. Í mú ka lʉ́g wáma jé á cwû. Jâŋ í á bə sɨ́yá ncindî, wú gwɔ̂w wɔ́ɔ́s shí kú nə leedyá.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Ozɨmbɨ bwə́ mú ka cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Shé kúgá nyaa, shé yídágá jwɔ̧ bya, dʉ́g múúd nyə é ŋwa yɛ́». Í mú sɨ̂y nda gúl kʉ́kʉ́l mícilyá mí Kálaad Zɛmbî í ŋgə́ cɨ nə́, nə́: «Bwə́ á kawʉla mikáándə́ myâm njɨ, bwə́ á jwɔ̧ bya shú mbwéédí wâm». Ntʉ́nɨ wə́ ózɨmbɨ bwə́ á sá yɛ́.
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Í á bə, nyɔɔŋgʉ́ yé bá mínyɔŋʉ̂ bwə́ tə́l nyə kúnə́-kúnə nə kwolós, nə Maríya mudá mə́ Klópas, nə Maríya á Magʉdála.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Yésus mú dʉ́g nyɔ́ɔ́ŋgʉ́, *mpwíín Yésus nyə á dʉ cɛɛl yɛ́ tə́l nyə kúnə́-kúnə. A mú cɨ nə nyɔɔŋgʉ́ nə́: «Dʉgɨ́ Muda, mwân woó wə́ ɛ́ga.»
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 A mú nə́mə́ cɨ nə mpwíín nə́: «Dʉgɨ́ nyɔɔŋgʉ́ woó.» Tɛ́ɛ́d wəla nɨɨ́ dɨ, mpwíín wɔɔŋg mú ŋwa nyɔ́ɔ́ŋgʉ́ mə Yésus, kə jil nyə́dɨ́.Yésus jɨ kwolós dɨ́, budá bwə́ ŋgə dʉ́g|src="lb00328b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="19.25-27"
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Ja í mə́ shîn bə ntʉ́nɨ yí, Yésus ŋgə́ mpu nə́ isâ byɛ̂sh í mə́ shîn cɨshʉlɨ, nyə á ka cɨ nə́: «Mə ŋgə gwág shwáásʉ́lə minʉ́»; ciyá jɔɔŋg í mú sá nə́ sâ í á bə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí í bwə́mag váál í jə́la yí.
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Nyúl mpɨ́ɨ́ í á bə í tə́l nə məlwəg mə́ ábibyɛnzhʉ̂; bwə́ mú ŋwa eponzh, juwo cínɔŋg mə́lwəg mə́ ábibyɛnzhʉ̂ dɨ́, ka fɛɛn mbúmbwə́ *ízop dɨ̂. Bwə́ mú ka kənd gwo kə dásʉlə nyə.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Njɨ Yésus nyə á ywó məlwəg mə́ ábibyɛnzhʉ̂ mə́nɨ yí, nyə nə́: «Sʉ́sʉ́sá jɛ̂sh í mə́ bə.» A mú jweeg lúu, a mú nyiŋg kənd *jîm jé wə́ Zɛmbî.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Na nyə á bə, í njúl jwɔ́w bwə́ dʉ́ kwəmʉsa Sábaad yí. *Oyúdɛn bwə́ áshígɛ́ ka cɛɛl nə́ mimbimbə mí jíg íkwolós dɨ́ kə wɔ́ɔ́s jwɔ́w lʉ́ Sábaad. Í á ŋgə ntâg bə nə́ nyâŋ Sábaad nyə é cɔ̧́ bɔ́ɔ́lʉ́gá bɛ̂sh. Nə́ ndɛɛ́, bwə́ á ka kə jî Pilât nə́ a yə́g bwo ŋkul nə́ bwə́ búgə́g buud ɔ́nɨ məkuú, ka yîl bwo íkwolós dɨ̂.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Ozɨmbɨ bwə́ mú kə, kə búgə áshúshwóógʉ́ məkuú, búgə nə́mə́ ábɛɛ̂.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Ja bwə́ á kə wɔ́ɔ́s wə́ Yésus yí, bwə́ mú kwey nə́ a mə́ bwey yə, bwə́ nda ntâg búgə nyə məkuú.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Ŋgwɔ́l zɨmbɨ mú yida ŋwa kwɔ̧ɔ̧́, juwo nyə ntʉ́g lʉ́ mwɔ̧́ dɨ̂, məjúwó nə məcií mə́ ɔ́ júg ntâg.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Muud ŋgə́ bwiiŋg isâ ínɨ yɛ́ nyə a dʉ́g byo nə mísh mɛ́. Bwiiŋgʉ́lə á ŋgə́ bwiiŋg yí wúsə nda óbʉ́bə́lɛ́ bwə́ ŋgə́ magʉlə nə́; a mpú nə́ a ŋgə bwiiŋg sâ jísə́ bʉ́bə́lɛ́ yí. A ŋgə bwiiŋg gwo shú nə́ bɨ búgʉ́lág nə́mə́.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Í á sɨ̂y ntʉ́nɨ nə́ sâ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí í bwə́mag, nə́: «Tɔɔ yasə́ jé ŋgwúd nə ŋgwúd í áshígɛ́ bwɛlɛ búg.»
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Í nyiŋgə nə́mə́ bə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: «Bwə́ bá dʉ́g múúd bwə́ á cúwal nyúúl yɛ́.»
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Ŋgwɔ́l múúd nyə á dʉ bə Arimatê nə́ Yósɛb, nyə á dʉ bə *mpwíín mə Yésus shwoód a dʉ́gə́ fúndə *Oyúdɛn. Ja ózɨmbɨ bwə́ á shîn kə búgə buud ɔ íkwolós məkuú bwə́ juwo Yésus kwɔ̧ɔ̧́ ntʉ́g lʉ́ mwɔ̧́ dɨ́ yí, Yósɛb nyə á ka wə́ Pilât nə́ Pilât yə́g nyə wáda nə́ a kə́g yîl mbimbə mə Yésus kwolós dɨ̂. Pilât mú magʉlə. Yósɛb mú kə ŋwa mbimbə mə Yésus.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nikodɛ̂m muud nyə á fwo kə wə́ Yésus gúl búlú dɨ́ yɛ́ mú nə́mə́ zə, a mbíd bíl íkáá í labínda bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ aloɛ̂s yí fʉlá nə mîr. Fʉlá wɔɔŋg wɛ̂sh í á jee bə okílo məwûm mə́lɔ́ɔl.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Yósɛb bá Nikodɛ̂m bwə́ á ka ŋwa mbimbə mə Yésus, bwə́ fʉ́lə wo nə obándáshi, wá ólabínda, váál Oyúdɛn bwə́ dʉ́ sá ja bwə́ dúl mbimbə yí.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Gúl fambə́ í á dʉ bə nûŋ kʉ́l Yésus nyə á bə kwolós dɨ́ yí, nyúl shwôŋ njúl cínɔŋgʉ́ gúgwáan, bwə́ kú fwo bwɛlɛ dʉl múúd cwû.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Nda jwɔ́w dɔɔŋg í á bə jwɔ́w bwə́ dʉ́ kwəmʉsa Sábaad yí nə́, bwə́ á shwal wá mbimbə mə Yésus shwoŋ nyɔɔŋgʉ́d nəcé í á bə kúnə́-kúnə.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra