Hebreus 9

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Sɔ̧ áshúshwóógʉ́ Zɛmbî nyə a sá nə kúl búúd jé yí í á bə nə məcɛ̧ɛ̧́ mə́ dʉ́gyá nə yə́lə Zɛmbî gúmə́ má nə banda *mə́túnʉga kʉ́l bwə́ á dʉ bwəma nə Zɛmbî wa shí gaád yí.

¹ A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.

² Bwə́ á lwɔ̧́ banda dɔɔŋgʉ́ í njúl ntʉ́ga: kɔ́ɔ́mb áshúshwóógʉ́ í á bə nə cé lámba, nə tʉ́wʉli, nə ibʉlɛ́d cínɔŋg tʉ́wʉli dɨ̂, ibʉlɛ́d í íci shú gúmə́ mə́ Zɛmbî. Bwə́ á dʉ jɔ̂w kɔ́ɔ́mb jɔɔŋg nə́ «kʉ́l jísə ci yí».Cwû á banda mə́túnʉga: cé lámba, nə alatâr, nə tʉ́wʉli íbʉlɛ́d, nə fada|src="bk00278c.tif" size="span" copy="Horace Knowles & Louise Bass" ref="9.2"

² Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.

³ Jɔɔŋg kɔ́ɔ́mb í á dʉ bə mpʉ́sə *sanda ábɛɛ̂ yí, bwə́ á dʉ jɔ̂w gwo nə́ «kʉ́l í búl bə ci yí».

³ Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.

⁴ Cínɔŋg cwû, í á dʉ bə nə *alatâr bwə́ dʉ jígal Zɛmbî olabínda yɛ́, nə *wɔ́lɛ sɔ̧; bwə́ á shîn bwadʉlə alatâr nə wɔ́lɛ sɔ̧ or kʉ́kʉ́l jɛ̂sh. Wɔ́lɛ jɔɔŋg í á dʉ bə cwû, nə kwúmbu *mána, nə fiidye mə́ Arɔɔn í mə́ kɔ̧́ íkáá shwógʉ́d, nə məkwóógʉ́ mə́ á bə nə cilyá mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ sɔ̧ má. Kwúmbu mána nyə á bə sɨ́yá nə or.

⁴ Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.

⁵ Bwə́ á mɛ̧ ivʉgʉli í osherubɛ̧̂ íbá, bwə́ tə̂l búdʉga wɔ́lɛ jɔɔŋg dɨ́ gwɔ́w shú dʉ́lə lwó nə́ Zɛmbî á milwanə́ jisə cínɔŋg; ivʉgʉli byɔɔŋg í á bə í mə́ lɛɛsh mə́fafʉgə́ dʉ wá gúgʉ́wá kʉ́l ófada bwə́ á dʉ myɛɛg məcií shú cweelʉ́lə Zɛmbî mpimbə yí. Njɨ, fwála ga í cugɛ́ fwála mə fáád ísâ byɔɔŋg.

⁵ Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.

⁶ Nda bwə́ á shîn táág isâ ínɨ byɛ̂sh ntʉ́nɨ nə́, ofada bwə́ á dʉ nyíi banda dɔɔŋgʉ́ dɨ njɨ kɔ́ɔ́mb áshúshwóógʉ́ dɨ̂ jwɔ́w dɛ̂sh, dʉ kə sá ísɛ́y byáŋ.

⁶ Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.

⁷ Kɔ́ɔ́mb ábɛɛ̂ jâŋ, njɨ Ajəlácɨ á ofada nyəmɛ́fwó wə́ nyə á dʉ nyíi cínɔŋg. Nyə á dʉ nyíi cínɔŋgʉ́ ja ŋgwûd ŋkúmba mbû. Ja á kə́ ntâg nyíi cínɔŋg yí, á jəlá nə kə nə məcií mə́ cúdú á kə́ myɛɛg shú dɛ́d nə shú íwushî yâ kúl búúd.

⁷ Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.

⁸ Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə lwó na sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nɨɨ́d nə́ zhɨɨ́ í kə́ fwámɛ́ kʉ́l Zɛmbî njúl yí í á shígɛ́ bə mbəg té wɛ̂sh sɛ́y í á ŋgə ná sɨ̂y kɔ́ɔ́mb banda áshúshwóógʉ́ dɨ́ yí.

⁸ Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.

⁹ Sâ jɔɔŋg jísə tâŋ yuug shú mwɔ̂w mə́ga. Yuug jɔɔŋg í lwó nə́, wo tɛɛm yə Zɛmbî isâ, wo tɛɛm sá *mə́túnʉga, isâ byɔɔŋgʉ́ nə *mətúnʉga mɔɔŋgʉ̂ mə́ cúgɛ́ nə ŋkul sá nə́ lâm í bə́g wo váál í jə́la yí.

⁹ Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.

¹⁰ Bísə njɨ mícɛ̧ɛ̧lá búúd bwə́ á ŋgə cɛ̧ɛ̧lə shú sâ í dʉ́gyá nə dəg nə məŋgul nə miŋgusa mí íci yí; isâ byɔɔŋg mfíí wáŋ í á shîn ja Zɛmbî nyə á wá mícɛ̧ɛ̧lá mí agúgwáan yí.

¹⁰ Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.

¹¹ Krîst nyə a mə́ zə, tâŋ Ajəlácɨ á ofada, zə sá nə́ sə́ bə́g nə kɔw á fwámɛ́ ísâ í á mə́ bwey zə yí. Nyə a nyíi banda *mə́túnʉga ánʉ́nɨ́ dɨ̂, fwámɛ́ banda mə́túnʉga, kú bə dɔɔŋg búúd bwə́ á lwɔ̧̂ nə məbwə̂ yí. Ntɔ́ jɨ nə́ dâŋ banda mə́túnʉga í cúgɛ́ sâ á shí ga.

¹¹ Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.

¹² Nyə a nyíi cínɔŋg ja ŋgwûd á kandʉgə; nyə a shígɛ́ nyíi nə məcií mə́ íncwəmbɛ nə intɛny, nyə a yána məcií mɛ́, a yîl sə́ mə́nyámád kandʉgə.

¹² Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.

¹³ Ja ófada bwə́ á dʉ myɛɛg buud məcií mə́ íncwəmbɛ nə intɛny, gúl ja ifiî í cwɔ̧ myɔɔlú ntɛny yí, isâ byɔɔŋg í á dʉ sá nə́ muud nyúúl í bə́g fúbán.

¹³ Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,

¹⁴ Ŋkə́mʉ́sá ná ísâ ínɨ í fúb búúd, ŋkəmʉsa nə məcií mə́ *Krîst. Krîst nyə á ŋwa nyəmɛ́fwó, yə Zɛmbî tâŋ *mətúnʉga mə́sʉ́ mə́ njúl kú nə tɔɔ cúcwán lʉ́ mə́bwam. Nyə á sá nə́mə́ nda *shíshim á kandʉgə í á lwó nyə nə́. Ŋgaá nə́ məcií mɛ́ mə́ sá nə́ milâm mí bə́g shé mifúbán, shé mú yɔw mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí dʉ kə́nd búúd shwɨy dɨ́ myá, shé yida yə Zɛmbî á kuwô gúmə́?

¹⁴ imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.

¹⁵ Sâ jɔɔŋg wə́ í á sá nə́ *Krîst bə́g lɨ́ɨ́-njɨ mpə́dʉ́gá sə́nɔ̂ŋ Zɛmbî shú Sɔ̧ á Gúgwáan. Nyə á yə shú nə́ buud bwə́ wúg míkwám mí caamʉ́lə bwə́ á dʉ caam məcɛ̧ɛ̧ bwə́ njúl ná Sɔ̧ a Cwúlû dɨ́ yí; bɔɔŋg Zɛmbî mə́ jɔ̂w wá bwə́ mú bə nə kɔw á jɔ̧jɔ̧ ísâ nyə á kaag yí.

¹⁵ Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.

¹⁶ Shú nə́ bwə́ wɛ́ɛ́fʉg kálaad lʉ́gə́, í dʉ jɨɨ nə́ bwə́ tɛ́ɛ́dʉ́g fwo mpu wámbʉlə nə́ muud nyə á cilə nyə yɛ́ nyə a mə́ yə.

¹⁶ Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.

¹⁷ Nəcé kálaad lʉ́gə́ cugɛ́ tɔɔ sâ té múúd nyə á cilə nyə yɛ́ ŋgə́ ná cʉgə yí. Múúd wɔɔŋg mə ká yə, kálaad lʉ́gə́ ka tɛɛm bə nə ŋkul.

¹⁷ O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.

¹⁸ Gwə́ wə́ bɨ́ mə́ dʉ́g nə́ micɛ̧ɛ̧lá myâ sɔ̧ áshúshwóógʉ́ mí á tɛ́ɛ́d məcií mə́ mə́ fwo shwɨy.

¹⁸ É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.

¹⁹ Dʉ́gʉ́gá nə́, ja Moyîz nyə á shîn lɔ̧́ kûl *Izʉrəyɛ̂l jɛ̂sh məmpə́ndí mə́ á bə cilyá Mə́cɛ̧ɛ̧́d má ŋgwúd ŋgwúd yí, nyə á ŋwa məcií mə́ ikálá nə bwán ɔ́ íntɛny fʉla nə məjúwó, a mú ŋwa mbúmbwə́ *ízop nə kʉ́l káándə́ átɨ́tɨɨ̂ í njúl sɨ́yá nə mimyɔ̧ɔ̧́ mí ncwəmbɛ, ŋgə juwo cínɔŋgʉ́, ŋgə myɛɛg kálaad məcɛ̧ɛ̧́d, ŋgə myɛɛg nə́mə́ búúd bɛ̂sh wâ kúl búúd.

¹⁹ Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.

²⁰ Nyə á ŋgə myɛɛg ntɔ́ a ŋgə́ kâlə nə́: «Məcií mâ sɔ̧ wə́ mə́ga, sɔ̧ Zɛmbî ŋgə́ cɨ nə́ bɨ mə́ jəlá nə baagʉlə yí.»

²⁰ Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.

²¹ Moyîz nyə á myɛɛg nə́mə́ mə́cií mɔɔŋg banda *mə́túnʉga dɨ́ nə ísâ byɛ̂sh bwə́ dʉ balan nə ndɨ́ dʉ́lə sá mísɔɔn yííd.

²¹ Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.

²² Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Zɛmbî mə́ lwó nə́ bwə́ dʉ fúb zhwog isâ nə məcií; mə́cií mə́ ká bə kú shwɨy, ijuugá í *mísə́m nda bə.

²² De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.

²³ Ntʉ́nɨ wə́ ófada bwə́ á dʉ fúb isâ yɛ́, í njúl nə́ isâ byɔɔŋg í á dʉ bə njɨ ivʉgʉli yâ fwámɛ́ ísâ bísə́ joŋ dɨ́ yí. Ntɔ́ jɨ nə́ bwə́ jəlá nə fúb ísâ byɔɔŋgʉ́ nə mətúnʉga mə búl ntɔ̧ má.

²³ Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.

²⁴ Haaw. Krîst nyə a shígɛ́ nyíi banda mə́túnʉga búúd bwə́ á lwɔ̧́ nə məbwə́ yííd; banda dɔɔŋg í á bə vʉgʉli á fwámɛ́ kʉ́l Zɛmbî njúl yí. Krîst nyə a nyíi joŋ dwə́mɛ́fwód, kʉ́l á tə́l Zɛmbî míshʉ́d shú dʉ́sʉ́ yí.

²⁴ Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.

²⁵ Nyə a shígɛ́ nyíi wu nə́ a bá dʉ kə yána cʉg jé ija ija nda Ajəlácɨ á ofada mə́ dʉ kə «kʉ́l í búl ŋkɛ̧̂ yí» mbú wɛ̂sh nə́. Ajəlácɨ á ofada mə́ dʉ ntâg kə nyíi kʉ́l jɔɔŋgʉ́d nə ízháá məcií, kú bə mə́cií mɛ́ nyəmɛ́fwó.

²⁵ E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.

²⁶ Í á mbə̂m jɨɨ nə́ Krîst yánág cʉg jé ija ija, ŋki Krîst mə́ jug ija ija té Zɛmbî nyə á fwɔ́ shí nə gwɔ́w yí. Ká, nyə a lwóya nyúúl njɨ ja ŋgwûd á kandʉgə mwɔ́w mâ məzhúgʉ́lâ dɨ̂ shú nə́ mətúnʉga mɛ́ mə́ zə́g shínal mísə́m.

²⁶ Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.

²⁷ Ŋkúmba cígʉ́lá wúsə nə́ muud mə́ jəlá nə yə njɨ ja ŋgwûd nə́ ndɛɛ́ a mú bá kə tɔ̂w kɔɔdʉd.

²⁷ E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,

²⁸ Nə́mə́ mbií ŋgwûd wɔɔŋgʉ́, Krîst nyə a yána cʉg jé njɨ ja ŋgwûd nə́ a ŋkɛ́ny zhwog buud mbag mísə́m wáŋ. A bá zə ja ábɛɛ̂ kú ná bə shú zə́lə ŋkɛ̂ny mbag mísə́m, í bá bə shú zə́lə yə búúd bwə́ ŋgə́ bwánd nyə wá cʉg.

²⁸ também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.

Hebreus 9

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra