Hebreus 7

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Mɛlʉkisedɛk sə́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ nyə á bə njwú-buud á Salɛm, a njúl nə́mə́ fada mə́ Zɛmbî á gwɔ́w-gwɔ̂w. *Abʉraham nyə á kə lúmbʉli dɔɔmb nə bɔ́ɔ́l ójwú-buud, a mú ntɔ̧ bwo. Ja nyə á ŋgə nyiŋgə yí, Mɛlʉkisedɛk nyə á kə bwəma nə nyə zhɨ́ɨ́d kə bwádan nə nyə.

¹ Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.

² Ja jɔɔŋg wə́ Abʉraham nyə á yə nyə *ŋkɔw wûm á isâ byɛ̂sh nyə á wú nə ndɨ́ dɔ́ɔ́mb dɨ́ yí. Jínə́ lʉ́ Mɛlʉkisedɛk í tɛ́ɛ́d fwo kə nə́ «njwú-buud jɨ́ nə otʉ́təlí yɛ́». Nyə á nyiŋgə ntâg bə njwú-buud á Salɛm, ntɔ́ nyiŋgə kə nə́ «njwú-buud á mpwogɛ́».

² Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.

³ Mɛlʉkisedɛk nyə a shígɛ́ bə nə sɔ́ɔ́ŋgʉ́, kú nə nyɔɔŋgʉ̂, kú nə byɛ̂l, muud nyə ampúyɛ́ ja nyə á byɛ̂l yí, muud kú mpu ja nyə á yə yí. Nda Zɛmbî nyə a sá nə́ a bɛ̧́ɛ̧́lag *Mwân mə́ Zɛmbî nə́, a jɨ fada á kandʉgə kandʉgə, kú nə cɛ́nd.

³ Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.

⁴ Fwogá ná dʉ́g bímbí lʉ́ fwámɛ́ múúd Mɛlʉkisedɛk nyə á bə yí! Mbií fwámɛ́ múúd á nə́ mpáámbə́ jísʉ́ Abʉraham yə nyə ŋkɔw wûm á isâ byɛ̂sh nyə á wú nə ndɨ́ dɔ́ɔ́mb dɨ́ yí.

⁴ Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.

⁵ Buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ tɔ̂w ofada mpwoŋ buud mə Lévi dɨ́ wá, nyúl mpə́ndí á Mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz í ŋgə yə bwo ŋkul nə́ bwə́ dʉ́g gwáámb búúd ɔ *Izʉrəyɛ̂l ŋkɔw wûm á isâ byáŋ. Ntɔ́ jɨ nə́ bwə́ jəlá nə ŋwa kɔw dɔɔŋg ómínyɔŋʉ̂ báŋ dɨ́, í njúl nə́ omínyɔŋʉ̂ báŋ bʉ́sə nə́mə́ bwân ɔ́ Abʉraham.

⁵ A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.

⁶ Sá ŋgwúdʉ́, Mɛlʉkisedɛk nyə á shígɛ́ bə múúd á mpwoŋ buud nyáŋ; njɨ, tɛɛm bə ntɔ́, nyə á ŋwa kɔw dɔɔŋg wə́ Abʉraham, a bwádan ntâg nə Abʉraham, í njúl nə́ Abʉraham wə́ Zɛmbî nyə á kaag məŋkaagə́ mâ kúl jé yɛ́.

⁶ Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.

⁷ Shé mə́ mpú kú nə məshwán nə́ fwámɛ́ múúd wə́ mə́ dʉ bwádan nə zhizhe muud.

⁷ Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.

⁸ Jísə na nə́, jíga kɔ́ɔ́mb dɨ, ofada bwə́ dʉ ŋwa kɔw dɔɔŋg wá, bɛ̂sh bwə́ dʉ bə búúd bwə́ bá yə wá. Njɨ, Micilyá mí ŋgə cɨ nə́ Mɛlʉkisedɛk nywáá ŋgə ná cʉgə.

⁸ Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.

⁹ Sə́ bɨ́ nə ŋkul ka cɨ na nə́, ja Abʉraham nyə á yə Mɛlʉkisedɛk ŋkɔw wûm yí, Lévi muud mə jə́lá nə ŋwa dwo yɛ́, nyə a shí nə́mə́ yə Mɛlʉkisedɛk kɔw dɔɔŋg na mə́bwə́ mə́ Abʉraham dɨ̂.

⁹ Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.

¹⁰ Sə́ bɨ́ nə ŋkul cɨ ntɔ́ nəcé, ja Abʉraham nyə á yə Mɛlʉkisedɛk ŋkɔw wûm yí, í á bə Lévi njúl Abʉraham mə́bwugʉ́lu dɨ́ cwû.

¹⁰ Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.

¹¹ Məcɛ̧ɛ̧ Moyîz nyə á yə buud ɔ *Izʉrəyɛ̂l má mə́ ŋgə cɨ nə́ ofada bwə́ dʉ́g zhu bɛɛnd mə Lévi dɨ̂. Ká, jiya fada á bɛɛnd mə Lévi í á shígɛ́ mpu sá nə́ isâ í bə́g váál í á jəla nə bə yí. Í á mbə̂m mpu sá ntɔ́, ki í á shígɛ́ nyiŋgə jɨɨ ŋgwɔ́l fada njúl nda Mɛlʉkisedɛk; í á nywá nə́mə́ ka bə njɨ ofada wâ váál mə́ Arɔɔn.

¹¹ Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?

¹² Nə́ ndɛɛ́, ja jiya fada í mə́ cɛ́nd yí, í jɨɨ nə́mə́ nə́ məcɛ̧ɛ̧ mə́ á dʉ fwo bə má mə́ cɛ́ndʉ́g.

¹² E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.

¹³ Shé mə́ mpú nə́ muud sə́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ nyə a byɛ̂l bɛɛnd shúsʉ́d; tɔɔ mbyágá ŋgwûd nə ŋgwûd á bɛɛnd jɔɔŋg í á shígɛ́ fwo bwɛlɛ sɛ̂y *alatâr dɨ̂.

¹³ Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.

¹⁴ Buud bɛ̂sh bwə́ mpú nə́ Cwámba wúsʉ́ nyə a byɛ̂l bɛɛnd mə Yúda dɨ̂, Moyîz nyə á shígɛ́ ntâg bwɛlɛ cwééd bɛɛnd jɔɔŋgʉ́ ja nyə á lás sâ í dʉ́gyá nə sɛ̂y fada yí.

¹⁴ De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.

¹⁵ Í mə́ nyiŋgə mpu nyîn nə́ isâ í á cɛ́nd, nəcé wúl mbɛ̧ɛ̧la mə́ Mɛlʉkisedɛk í á tɔ̂w fada.

¹⁵ Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,

¹⁶ Nyə atɔ́wɛ́ fada nə́ nyə a byɛ̂l byélé dɔɔŋg, kú nə́mə́ bə nə́ micɛ̧ɛ̧lá mí búúd wə́ mí tə́l nyə; cʉg ŋkûl jé wə́ í sá nə́ a bə́g fada, nəcé cʉg jé jɔɔŋg í cúgɛ́ nə ŋkul shîn.

¹⁶ o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.

¹⁷ Jɨ́ ntɔ́! Micilyá mí Kálaad Zɛmbî mí ŋgə bwiiŋg láŋ yé nə́: «Wo jɨ fada, wo é ji fada kandʉgə á kandʉgə nda Mɛlʉkisedɛk».

¹⁷ Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.

¹⁸ Na mə lwó nə́ cɛ̧ɛ̧ acwúlû í á mə́ kəndɔw koogʉ́, nəcé í á bə ŋkí tag, í á shígɛ́ bə nə mfíí.

¹⁸ Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.

¹⁹ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz mə́ á shígɛ́ mpu sá nə́ isâ í bə́g váál í á jəla nə bə yí. Zɛmbî mə́ yida yə sə́ fwámɛ́ sâ ántʉntɔ̧ɔ̧́ sə́ mə́ jə́lá bwánd nə búgə́ yí, sâ jɔɔŋg wə́ í mə́ sá nə́ shé shíshʉ́g Zɛmbî kúnə́-kúnə.

¹⁹ Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.

²⁰ Sâ í búl nyîn cínɔŋg yí jɨ́ nə́, Zɛmbî nyə á də ŋkə̂l ja nyə á tə̂l Yésus fada yí. Í njúl nə́ nyə a shígɛ́ dʉ də ŋkə̂l ja bɔ́ɔ́lʉ́gá bwə́ á dʉ tɔ̂w ofada yí.

²⁰ Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,

²¹ Njɨ, Yésus nyə a tɔ̂w fada nə ŋkə̂l mə́ Zɛmbî nə́,

²¹ mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.

²² Kɛɛnʉ́lə Zɛmbî nyə á kɛɛn ntɔ́ yí í lwó nə́ sɔ̧ Yésus nyə a jɛ́ɛ́g bʉd dɨ́ yí í ntɔ̧́ jɔɔŋg áshúshwóógʉ́.

²² Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.

²³ Gúl sâ jɨ́ nə́mə́ nə́, ofada wâ bɛɛnd mə Lévi bwə́ á bə ŋkí bulya nəcé shwɨy í á dʉ sá nə́ bwə́ bə́g kú sɛ̂y kandʉgə kandʉgə.

²³ Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.

²⁴ Njɨ, Yésus nywáá nyə abʉ́lɛ bwɛlɛ yə, sɛ́y fada jé í ábʉ́lɛ́ bwɛlɛ shîn.

²⁴ Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.

²⁵ Ntɔ́ jɨ nə́, buud bwə́ cíŋgyá wə́ Yésus nə́ bwə́ shísh wə́ Zɛmbî wá, Yésus jɨ nə ŋkul cʉg bwo ja ŋgwûd á kandʉgə, nəcé a jɨ kuwó, nyə é dʉ jəgʉla nə Zɛmbî shú dáŋ ja jɛ̂sh.

²⁵ Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.

²⁶ A jɨ mbií Ajəlácɨ á ofada í jɨ́ɨ́ shé yí nəcé a jɨ ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ múúd, kú nə məbyaagʉlə, fúbán, mbɛ́ɛ́gí wúsə mpə́dʉ́gá bə́nɔ̂ŋ osɔ́ɔl ɔ *mísə́m, a njul jiya gúmə́ í ntɔ̧́ íjiya byɛ̂sh yííd.

²⁶ É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.

²⁷ A cugɛ́ nda bɔ́ɔ́l wə́ájəlácɨ wâ ofada. Bwə́ á dʉ bə jwɔ́w dɛ̂sh ɨɨ́, nyâŋ fwo tɛ́ɛ́d sá *mə́túnʉga shú mísə́m myɛ́, a mú ka sá shú mísə́m mí bɔ́ɔ́l búúd. Í ajɨ́ɨ́yɛ́ nə́ Yésus dʉ́g sá ntɔ́, nyə a shí bwey sá mə́túnʉga mɔɔŋgʉ̂ ja ŋgwûd á kandʉgə ja nyə á yána nyúúl nyɛ́ yí.

²⁷ Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.

²⁸ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz mə́ dʉ ŋwa buud bwə́ njúl kú bə lwándʉ́lá məzhɨɨ́ mɛ̂sh, dʉ tə̂l bwo wə́ájəlácɨ wâ ofada; njɨ, Zɛmbî nyə á zə də ŋkə̂l mpʉ́sə Məcɛ̧ɛ̧́, a tə̂l Mwân yé fada. Nyə a mə́ lwándʉlə nyə məzhɨɨ́ mɛ̂sh kandʉgə á kandʉgə.

²⁸ A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.

Hebreus 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra