Hebreus 7

MCP vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Mɛlʉkisedɛk sə́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ nyə á bə njwú-buud á Salɛm, a njúl nə́mə́ fada mə́ Zɛmbî á gwɔ́w-gwɔ̂w. *Abʉraham nyə á kə lúmbʉli dɔɔmb nə bɔ́ɔ́l ójwú-buud, a mú ntɔ̧ bwo. Ja nyə á ŋgə nyiŋgə yí, Mɛlʉkisedɛk nyə á kə bwəma nə nyə zhɨ́ɨ́d kə bwádan nə nyə.

¹ Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.

² Ja jɔɔŋg wə́ Abʉraham nyə á yə nyə *ŋkɔw wûm á isâ byɛ̂sh nyə á wú nə ndɨ́ dɔ́ɔ́mb dɨ́ yí. Jínə́ lʉ́ Mɛlʉkisedɛk í tɛ́ɛ́d fwo kə nə́ «njwú-buud jɨ́ nə otʉ́təlí yɛ́». Nyə á nyiŋgə ntâg bə njwú-buud á Salɛm, ntɔ́ nyiŋgə kə nə́ «njwú-buud á mpwogɛ́».

² Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.

³ Mɛlʉkisedɛk nyə a shígɛ́ bə nə sɔ́ɔ́ŋgʉ́, kú nə nyɔɔŋgʉ̂, kú nə byɛ̂l, muud nyə ampúyɛ́ ja nyə á byɛ̂l yí, muud kú mpu ja nyə á yə yí. Nda Zɛmbî nyə a sá nə́ a bɛ̧́ɛ̧́lag *Mwân mə́ Zɛmbî nə́, a jɨ fada á kandʉgə kandʉgə, kú nə cɛ́nd.

³ Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.

⁴ Fwogá ná dʉ́g bímbí lʉ́ fwámɛ́ múúd Mɛlʉkisedɛk nyə á bə yí! Mbií fwámɛ́ múúd á nə́ mpáámbə́ jísʉ́ Abʉraham yə nyə ŋkɔw wûm á isâ byɛ̂sh nyə á wú nə ndɨ́ dɔ́ɔ́mb dɨ́ yí.

⁴ Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.

⁵ Buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ tɔ̂w ofada mpwoŋ buud mə Lévi dɨ́ wá, nyúl mpə́ndí á Mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz í ŋgə yə bwo ŋkul nə́ bwə́ dʉ́g gwáámb búúd ɔ *Izʉrəyɛ̂l ŋkɔw wûm á isâ byáŋ. Ntɔ́ jɨ nə́ bwə́ jəlá nə ŋwa kɔw dɔɔŋg ómínyɔŋʉ̂ báŋ dɨ́, í njúl nə́ omínyɔŋʉ̂ báŋ bʉ́sə nə́mə́ bwân ɔ́ Abʉraham.

⁵ Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.

⁶ Sá ŋgwúdʉ́, Mɛlʉkisedɛk nyə á shígɛ́ bə múúd á mpwoŋ buud nyáŋ; njɨ, tɛɛm bə ntɔ́, nyə á ŋwa kɔw dɔɔŋg wə́ Abʉraham, a bwádan ntâg nə Abʉraham, í njúl nə́ Abʉraham wə́ Zɛmbî nyə á kaag məŋkaagə́ mâ kúl jé yɛ́.

⁶ Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.

⁷ Shé mə́ mpú kú nə məshwán nə́ fwámɛ́ múúd wə́ mə́ dʉ bwádan nə zhizhe muud.

⁷ Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.

⁸ Jísə na nə́, jíga kɔ́ɔ́mb dɨ, ofada bwə́ dʉ ŋwa kɔw dɔɔŋg wá, bɛ̂sh bwə́ dʉ bə búúd bwə́ bá yə wá. Njɨ, Micilyá mí ŋgə cɨ nə́ Mɛlʉkisedɛk nywáá ŋgə ná cʉgə.

⁸ Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.

⁹ Sə́ bɨ́ nə ŋkul ka cɨ na nə́, ja Abʉraham nyə á yə Mɛlʉkisedɛk ŋkɔw wûm yí, Lévi muud mə jə́lá nə ŋwa dwo yɛ́, nyə a shí nə́mə́ yə Mɛlʉkisedɛk kɔw dɔɔŋg na mə́bwə́ mə́ Abʉraham dɨ̂.

⁹ E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.

¹⁰ Sə́ bɨ́ nə ŋkul cɨ ntɔ́ nəcé, ja Abʉraham nyə á yə Mɛlʉkisedɛk ŋkɔw wûm yí, í á bə Lévi njúl Abʉraham mə́bwugʉ́lu dɨ́ cwû.

¹⁰ Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.

¹¹ Məcɛ̧ɛ̧ Moyîz nyə á yə buud ɔ *Izʉrəyɛ̂l má mə́ ŋgə cɨ nə́ ofada bwə́ dʉ́g zhu bɛɛnd mə Lévi dɨ̂. Ká, jiya fada á bɛɛnd mə Lévi í á shígɛ́ mpu sá nə́ isâ í bə́g váál í á jəla nə bə yí. Í á mbə̂m mpu sá ntɔ́, ki í á shígɛ́ nyiŋgə jɨɨ ŋgwɔ́l fada njúl nda Mɛlʉkisedɛk; í á nywá nə́mə́ ka bə njɨ ofada wâ váál mə́ Arɔɔn.

¹¹ Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?

¹² Nə́ ndɛɛ́, ja jiya fada í mə́ cɛ́nd yí, í jɨɨ nə́mə́ nə́ məcɛ̧ɛ̧ mə́ á dʉ fwo bə má mə́ cɛ́ndʉ́g.

¹² Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.

¹³ Shé mə́ mpú nə́ muud sə́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ nyə a byɛ̂l bɛɛnd shúsʉ́d; tɔɔ mbyágá ŋgwûd nə ŋgwûd á bɛɛnd jɔɔŋg í á shígɛ́ fwo bwɛlɛ sɛ̂y *alatâr dɨ̂.

¹³ Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.

¹⁴ Buud bɛ̂sh bwə́ mpú nə́ Cwámba wúsʉ́ nyə a byɛ̂l bɛɛnd mə Yúda dɨ̂, Moyîz nyə á shígɛ́ ntâg bwɛlɛ cwééd bɛɛnd jɔɔŋgʉ́ ja nyə á lás sâ í dʉ́gyá nə sɛ̂y fada yí.

¹⁴ Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.

¹⁵ Í mə́ nyiŋgə mpu nyîn nə́ isâ í á cɛ́nd, nəcé wúl mbɛ̧ɛ̧la mə́ Mɛlʉkisedɛk í á tɔ̂w fada.

¹⁵ E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,

¹⁶ Nyə atɔ́wɛ́ fada nə́ nyə a byɛ̂l byélé dɔɔŋg, kú nə́mə́ bə nə́ micɛ̧ɛ̧lá mí búúd wə́ mí tə́l nyə; cʉg ŋkûl jé wə́ í sá nə́ a bə́g fada, nəcé cʉg jé jɔɔŋg í cúgɛ́ nə ŋkul shîn.

¹⁶ constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.

¹⁷ Jɨ́ ntɔ́! Micilyá mí Kálaad Zɛmbî mí ŋgə bwiiŋg láŋ yé nə́: «Wo jɨ fada, wo é ji fada kandʉgə á kandʉgə nda Mɛlʉkisedɛk».

¹⁷ Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”

¹⁸ Na mə lwó nə́ cɛ̧ɛ̧ acwúlû í á mə́ kəndɔw koogʉ́, nəcé í á bə ŋkí tag, í á shígɛ́ bə nə mfíí.

¹⁸ Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,

¹⁹ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz mə́ á shígɛ́ mpu sá nə́ isâ í bə́g váál í á jəla nə bə yí. Zɛmbî mə́ yida yə sə́ fwámɛ́ sâ ántʉntɔ̧ɔ̧́ sə́ mə́ jə́lá bwánd nə búgə́ yí, sâ jɔɔŋg wə́ í mə́ sá nə́ shé shíshʉ́g Zɛmbî kúnə́-kúnə.

¹⁹ pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.

²⁰ Sâ í búl nyîn cínɔŋg yí jɨ́ nə́, Zɛmbî nyə á də ŋkə̂l ja nyə á tə̂l Yésus fada yí. Í njúl nə́ nyə a shígɛ́ dʉ də ŋkə̂l ja bɔ́ɔ́lʉ́gá bwə́ á dʉ tɔ̂w ofada yí.

²⁰ E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,

²¹ Njɨ, Yésus nyə a tɔ̂w fada nə ŋkə̂l mə́ Zɛmbî nə́,

²¹ mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”

²² Kɛɛnʉ́lə Zɛmbî nyə á kɛɛn ntɔ́ yí í lwó nə́ sɔ̧ Yésus nyə a jɛ́ɛ́g bʉd dɨ́ yí í ntɔ̧́ jɔɔŋg áshúshwóógʉ́.

²² Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.

²³ Gúl sâ jɨ́ nə́mə́ nə́, ofada wâ bɛɛnd mə Lévi bwə́ á bə ŋkí bulya nəcé shwɨy í á dʉ sá nə́ bwə́ bə́g kú sɛ̂y kandʉgə kandʉgə.

²³ Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;

²⁴ Njɨ, Yésus nywáá nyə abʉ́lɛ bwɛlɛ yə, sɛ́y fada jé í ábʉ́lɛ́ bwɛlɛ shîn.

²⁴ Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.

²⁵ Ntɔ́ jɨ nə́, buud bwə́ cíŋgyá wə́ Yésus nə́ bwə́ shísh wə́ Zɛmbî wá, Yésus jɨ nə ŋkul cʉg bwo ja ŋgwûd á kandʉgə, nəcé a jɨ kuwó, nyə é dʉ jəgʉla nə Zɛmbî shú dáŋ ja jɛ̂sh.

²⁵ Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.

²⁶ A jɨ mbií Ajəlácɨ á ofada í jɨ́ɨ́ shé yí nəcé a jɨ ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ múúd, kú nə məbyaagʉlə, fúbán, mbɛ́ɛ́gí wúsə mpə́dʉ́gá bə́nɔ̂ŋ osɔ́ɔl ɔ *mísə́m, a njul jiya gúmə́ í ntɔ̧́ íjiya byɛ̂sh yííd.

²⁶ Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,

²⁷ A cugɛ́ nda bɔ́ɔ́l wə́ájəlácɨ wâ ofada. Bwə́ á dʉ bə jwɔ́w dɛ̂sh ɨɨ́, nyâŋ fwo tɛ́ɛ́d sá *mə́túnʉga shú mísə́m myɛ́, a mú ka sá shú mísə́m mí bɔ́ɔ́l búúd. Í ajɨ́ɨ́yɛ́ nə́ Yésus dʉ́g sá ntɔ́, nyə a shí bwey sá mə́túnʉga mɔɔŋgʉ̂ ja ŋgwûd á kandʉgə ja nyə á yána nyúúl nyɛ́ yí.

²⁷ que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.

²⁸ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz mə́ dʉ ŋwa buud bwə́ njúl kú bə lwándʉ́lá məzhɨɨ́ mɛ̂sh, dʉ tə̂l bwo wə́ájəlácɨ wâ ofada; njɨ, Zɛmbî nyə á zə də ŋkə̂l mpʉ́sə Məcɛ̧ɛ̧́, a tə̂l Mwân yé fada. Nyə a mə́ lwándʉlə nyə məzhɨɨ́ mɛ̂sh kandʉgə á kandʉgə.

²⁸ Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.

Hebreus 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra