Atos 9

MCP vs NAA

Sair da comparação
MCP
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na í á bə Sôl, nyɛ ŋgə́ ná cwambʉlə *ompwíín ɔ́ Cwámba, a ŋgə gwú bwo. Nyə á ka kə wə́ Ajəlácɨ á ofada,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 nə́ Ajəlácɨ yə́g nyə kálaad mə yə́ nyə ŋkul nə́ a kə́g Damás, a kə́g ŋgə dʉ́g *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ *Oyúdɛn mâ nûŋ. A ká kwey búúd bwə́ ŋgə́ bɛ̧ zhɨɨ́ mə Cwámba, a bii bɛ̂sh tɔɔ budûm tɔɔ budá, a wɔ́ɔlə bwo məŋkəda, a kə nə bwo Yurʉ́səlɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Nyə á ka kə nə́ ndɛɛ́ ŋgə́lə shísh kúnə́-kúnə nə Damás, a mú seegya njɨ məŋkɛnya mə́ mə́ zhu joŋ dɨ́ zə kwan kʉ́l nyə á bə yí.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 A mú kadʉwa shí, a mú gwág kə̂l í ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: «Sôl, Sôl, nəcé jɨ́ wó búl lwágʉlə mə cúwʉ́lí ntʉ́nɨ yí?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Nyə ntâg nə́: «Wo zə́ e, Cwámba?» Cwámba nə nɛ́ nə́: «Mə Yésus, mə wə́ wó ŋgə́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Sâ ŋgwúd, wɔɔlʉ́g, wo kúməg ŋgwə́la, bwə́ é jaaw wo sâ wó jə́lá nə sá yí.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Buud ɔ́ gwooŋg bɛ́ bwə́ á shigʉla, bwə́ shwal ji ókʉ́l-ókʉ̂l, fʉg jímb bwo mílúúd. Bwə́ á ŋgə gwág njɨ kə́l í ŋgə́ lás, bwə́ kú dʉ́g múúd nyə á ŋgə lás yɛ́.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sôl músə wɔɔl shí, mísh mə́ njúl nyə nə́ bagə́ njɨ a kú ŋgə dʉ́g. Bwə́ mú bií nyə mbwə́d kə nə nyə kə kumə Damás.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Nyə a já mwɔ̂w mə́lɔ́ɔl, mísh kú dʉ́gya nyə, a kú də, a kú ŋgul.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə Damás nə jínə́ nə́ Ananíyas, a njúl *mpwíín mə Yésus. Muud wɔɔŋg mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́, Cwámba ŋgə́ jɔ̂w nyə nə́: «Ananíyas!» Nyə nə́: «Cwámba, mə wə́ ɛ́ga.»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: «Tɔ́wʉ́g, wo kə́g njwóŋ bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ “njwóŋ á tʉ́təlí” yí, kə sɔ̧́ Sôl muud á Tárʉs nûŋ njɔ́w mə́ Yúdas. A ŋgə jəgʉla nə́mə́ nda mə́ ŋgə́ lás ɛ́ga.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Nyə ámə dʉ́g ntamə́ á mísh nə́ bagə́, muud bwə́ jɔ́w nə́ Ananíyas yɛ́ mə́ nyíi njɔ́w zə bəd nyə məbwə̂ nə́ mísh mə́ dʉ́gyág nyə.»
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananíyas mú bɛ̧sa nə́: «Cwámba, mə mə́ bul gwádʉga múúd ɛ́nɛ, bímbí lʉ́ mə́bɔ̂w á mə́ sá buud bwô Yurʉ́səlɛm yí.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Tɛɛm bə wa nyəmɛ́fwó, milúlúú myâ ofada mí á yə nyə ŋkul nə́ a zə́g bií búúd bɛ̂sh bwə́ ŋgə́ kɨ̂m jɔ̂w jínə́ dwô wá.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: «Kaág, nəcé mə mə́ fɛ́ɛ́sh múúd ɛ́nɛ nə́ a bə́g mə sâ ísɛ́y shú nə́ ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí nə ojwú-buud báŋ nə Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l bwə́ mpúg jínə́ dâm.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Məmɛ́fwó mə é lwágʉlə nyə bímbí lʉ́ minjugú á bá jug shú dâm myá.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ananíyas mú kə, kə nyíi njɔ́w, bəd nyə məbwə̂, cɨ nə nyə nə́: «Sôl mwaaŋg, Cwámba Yésus wo á bwəma nə nyə zhɨ́ɨ́d ŋgə́lə zə wa yɛ́, nyə ámə ntɨ́ mə shú nə́ mísh mwô mə́ nyíŋgəg dʉ́gya, wo lwándʉ́g nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Bíl ísâ í mú shugʉla wú nyə míshʉ́d í njúl nda ifʉfâ. Mísh mə́ mú nyiŋgə dʉ́gya nyə nə ndɛɛ́ a mú shwal duwan.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Nə́ ndɛɛ́, a mú də ídʉ̂w, ŋkul í mú kwo wɔ́ɔ́s nyə nyúúlʉd. Bə́nɔ̂ŋ ompwíín wâ Damás bwə́ á ji baalɛ́ mwɔ̂w.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Kú nə́mə́ kwo lɛŋg fwála, Sôl mú shwal ŋgə kə mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ Oyúdɛn dɨ̂, kə ŋgə cúndə nə́ Yésus jisə *Mwân mə́ Zɛmbî.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Buud bɛ̂sh bwə́ á ŋgə gwág nyə wá bwə́ á ŋgə káam mbií á nə́ fʉg dʉ jímb lúúd, bwə́ ŋgə́ cɨ nə́: «Ŋgaá nə́ buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ kɨ̂m jɔ̂w jínə́ ga Yurʉ́səlɛm wá muud ɛ́ga wə́ nyə á lwágʉlə bwo njugú yɛ́? Ŋgaá nə́ nyə á zə wa nə́ a zə bií bɔɔŋg wâ wa, a wɔ́ɔlə bwo məŋkəda kə nə bwo milúlúú myâ ofada dɨ̂?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Njɨ Sôl nywáá nyə á ŋgə yáág nə jaawʉ́lə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl yáág yáágʉ́g, a dʉ fad Oyúdɛn wâ Damás mimpu nə dʉ́lə mpu lwágʉlə bwo nə́ Yésus wə́ jísə́ *Krîst.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ja fwámɛ́ baalɛ́ mwɔ̂w mə́ á cɔ̧́ yí, Oyúdɛn bwə́ á cwɔ̧́ yuug nə́ bwə́ gwú nyə.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Sôl mú mpu shwushwaga jɔɔŋg. Bwə́ á bə bwə́ mú ŋgə baagʉsə mimpumbɛ́ mí ŋgwə́la mwásə́ nə bulú nə́ bwə́ gwú nyə.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Nda ómpwíín bɛ́ bwə́ a mpu ntɔ́ nə́, bwə́ á ŋwa nyə gúl búlúd, wá kúdə́d, bwə́ mú ntɛɛŋgʉli nyə nyuŋg dɨ́ gwɔ̂w kə shul tɔ́ɔ́n.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Kə wɔ́ɔ́s Yurʉ́səlɛm, Sôl nyə á cɛɛl kə sɛɛŋgya nə bɔ́ɔ́l ómpwíín. Njɨ, bɛ̂sh bwə́ á ŋgə fúndə nyə, bwə́ kú fwo *magʉlə nə́ a músə mpwíín.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Barnábas músə ŋwa nyə, kə nə nyə *búúd ɔ lwámá dɨ́. A kə bwiiŋg bwo nda Sôl nyə á dʉ́g Cwámba zhɨ́ɨ́d nə́, nə nda Cwámba nyə á lás nə nyə nə́, nə nda nyə á bwiiŋg kɛ́ɛl Damás jínə́ mə́ Yésus dɨ́ kú fúndə muud nə́.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Tɛ́ɛ́d ja jɔɔŋgʉ̂, Sôl bə́nɔ̂ŋ buud ɔ lwámá bwə́ mú bə́dʉga gwooŋg, bə́nɔ̂ŋ bwə́ mú ŋgə́ kyey ŋgwə́la nə ŋgwə́la, a ŋgə́ bwiiŋg kɛ́ɛl á jínə́ mə́ Cwámba, kú fúndə mísh mə́ búúd.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Nyə á dʉ nə́mə́ lésha nə Oyúdɛn bwə́ á janʉwo nə cʉg Ogʉrɛ̂k wá, bə́nɔ́ŋ dʉ nə́mə́ sɛ́ŋʉsa məkə̂l. Njɨ, bâŋ bwə́ mú sɔ̧́ nə́ bwə́ gwú nyə.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Nda ómínyɔŋʉ̂ wâ búgə́ bwə́ á mpu ntɔ́ nə́, bwə́ á kə nə nyə Sezarê, bwə́ mú kənd nyə Tárʉs.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla í á ka ŋgə cʉgə nə́ shɛɛ Yudéa yɛ̂sh, nə Galilê, nə Samaríya, gwooŋg í ŋgə́ lal búgə́d, obúgʉla bwə́ ŋgə́ gwɔ̧́ɔ̧ Cwámba. Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ sá nə́ buud ŋkí bul bulya bwə́ zə́g ŋgə nyíi gwooŋgʉd.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Í á ka zə bə, Pyɛ̂r ŋgə́ kyey kə́lə ŋgə dʉ́g obúgʉla, nyə á ka nə́mə́ shulə kə dʉ́g bɔɔŋg wâ Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 A mú kə kwey ŋgwɔ́l múúd nûŋ nə́ Ene. Muud wɔɔŋg nyə á bə mbúmbwúgʉ́, a mə́ já shí tâŋ mimbû mwɔɔmb.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pyɛ̂r mú cɨ nə nyə nə́: «Ene, Yésus-Krîst mə́ lwag wo. Wɔɔlʉ́g wo báágʉ́g taŋʉ́ gwô.» Nə́mə́ cé nə cé, Ene mú wɔɔl.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Buud bɛ̂sh bwə́ á bə Lida nə mbwaanzʉlə shí á Sarona wá bwə́ mú dʉ́g nyə, bwə́ mú cɛ́nd kuú njɔɔnd, yid wə́ Cwámba.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ŋgwɔ́l *mpwíín á mudá nyə á bə Zhwópe nə jínə́ nə́ Tabita. Jínə́ dɔɔŋg í kə́ nə́ Dórʉ́kas. Mudá wɔɔŋgʉ̂ nyə á bul dʉ sá jɔ̧jɔ̧ mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, a dʉ bul yə mímbúmbúwá isâ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Í á ka zə bə mə́nɨ mwɔ̂w dɨ́ nə́ Tabita nyə á bwas nə́ ndɛɛ́ a mú yə. Bwə́ mú gusa nyə nə́ ndɛɛ́ kə bwɨ́ɨ́g fúm á njɔ́w dɨ́ gwɔ̂w.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ompwíín bwə́ á ka gwág nə́ Pyɛ̂r jɨ Lida, Lida njúl kúnə́-kúnə nə Zhwópe. Bwə́ mú kənd búúd obá kə tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂ nə́: «Oshwoŋ! Lɛɛlʉgʉ́ zə kʉ́ga, kú neela.»
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Pyɛ̂r mú nə́mə́ tɔ̂w shí, bə́nɔ̂ŋ buud ɔ́nɨ bwə́ mú kə. Ja nyə á kə wɔ́ɔ́s yí, bwə́ á kə nə nyə fúm á gwɔ́wʉ́d. Mikúsə́ myɛ̂sh mí mú zə nə məyə̂ nyə́dɨ́, zə ŋgə lwágʉlə nyə ijud nə ikúúd Dórʉ́kas nyə á dʉ laad bwo ja bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə yí.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Pyɛ̂r mú wééshʉli búúd bɛ̂sh tɔ́ɔ́n, a mú kúd məbwóŋ shí, a jəgʉla nə Zɛmbî nə́ ndɛɛ́ a mú yid kɔ́ɔ́mb gwoŋʉ́ mbimbəd, a cɨ nə́: «Tabita, wɔɔlʉ́g.» Tabita mú bɛ̂ny mísh, a mú dʉ́g Pyɛ̂r, a músə wɔɔl ji njínjilî.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pyɛ̂r músə bií nyə mbwə́d, tə́l nyə tʉ́təlî. A músə jɔ̂w óbúgʉla nə mikúsə, a yə bwo nyə kuwó.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Sâ jɔɔŋg í mú mpûy Zhwópe yɛ̂sh, zhwog buud bwə́ mú *búgʉla Cwámba.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pyɛ̂r nyə á ji cínɔŋg Zhwópe fwámɛ́ zhwog mwɔ̂w, a njul njɔ́w mə́ Shímun nyə á dʉ sá ísɛ́y í íkúúdú í cúdú yɛ́.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra