Atos 9

MCP vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Na í á bə Sôl, nyɛ ŋgə́ ná cwambʉlə *ompwíín ɔ́ Cwámba, a ŋgə gwú bwo. Nyə á ka kə wə́ Ajəlácɨ á ofada,

¹ Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote

² nə́ Ajəlácɨ yə́g nyə kálaad mə yə́ nyə ŋkul nə́ a kə́g Damás, a kə́g ŋgə dʉ́g *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ *Oyúdɛn mâ nûŋ. A ká kwey búúd bwə́ ŋgə́ bɛ̧ zhɨɨ́ mə Cwámba, a bii bɛ̂sh tɔɔ budûm tɔɔ budá, a wɔ́ɔlə bwo məŋkəda, a kə nə bwo Yurʉ́səlɛm.

² e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.

³ Nyə á ka kə nə́ ndɛɛ́ ŋgə́lə shísh kúnə́-kúnə nə Damás, a mú seegya njɨ məŋkɛnya mə́ mə́ zhu joŋ dɨ́ zə kwan kʉ́l nyə á bə yí.

³ Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,

⁴ A mú kadʉwa shí, a mú gwág kə̂l í ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: «Sôl, Sôl, nəcé jɨ́ wó búl lwágʉlə mə cúwʉ́lí ntʉ́nɨ yí?»

⁴ e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?

⁵ Nyə ntâg nə́: «Wo zə́ e, Cwámba?» Cwámba nə nɛ́ nə́: «Mə Yésus, mə wə́ wó ŋgə́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́.

⁵ Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;

⁶ Sâ ŋgwúd, wɔɔlʉ́g, wo kúməg ŋgwə́la, bwə́ é jaaw wo sâ wó jə́lá nə sá yí.»

⁶ mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.

⁷ Buud ɔ́ gwooŋg bɛ́ bwə́ á shigʉla, bwə́ shwal ji ókʉ́l-ókʉ̂l, fʉg jímb bwo mílúúd. Bwə́ á ŋgə gwág njɨ kə́l í ŋgə́ lás, bwə́ kú dʉ́g múúd nyə á ŋgə lás yɛ́.

⁷ Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.

⁸ Sôl músə wɔɔl shí, mísh mə́ njúl nyə nə́ bagə́ njɨ a kú ŋgə dʉ́g. Bwə́ mú bií nyə mbwə́d kə nə nyə kə kumə Damás.

⁸ Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.

⁹ Nyə a já mwɔ̂w mə́lɔ́ɔl, mísh kú dʉ́gya nyə, a kú də, a kú ŋgul.

⁹ Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.

¹⁰ Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə Damás nə jínə́ nə́ Ananíyas, a njúl *mpwíín mə Yésus. Muud wɔɔŋg mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́, Cwámba ŋgə́ jɔ̂w nyə nə́: «Ananíyas!» Nyə nə́: «Cwámba, mə wə́ ɛ́ga.»

¹⁰ Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!

¹¹ Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: «Tɔ́wʉ́g, wo kə́g njwóŋ bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ “njwóŋ á tʉ́təlí” yí, kə sɔ̧́ Sôl muud á Tárʉs nûŋ njɔ́w mə́ Yúdas. A ŋgə jəgʉla nə́mə́ nda mə́ ŋgə́ lás ɛ́ga.

¹¹ Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando

¹² Nyə ámə dʉ́g ntamə́ á mísh nə́ bagə́, muud bwə́ jɔ́w nə́ Ananíyas yɛ́ mə́ nyíi njɔ́w zə bəd nyə məbwə̂ nə́ mísh mə́ dʉ́gyág nyə.»

¹² e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.

¹³ Ananíyas mú bɛ̧sa nə́: «Cwámba, mə mə́ bul gwádʉga múúd ɛ́nɛ, bímbí lʉ́ mə́bɔ̂w á mə́ sá buud bwô Yurʉ́səlɛm yí.

¹³ Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;

¹⁴ Tɛɛm bə wa nyəmɛ́fwó, milúlúú myâ ofada mí á yə nyə ŋkul nə́ a zə́g bií búúd bɛ̂sh bwə́ ŋgə́ kɨ̂m jɔ̂w jínə́ dwô wá.»

¹⁴ e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.

¹⁵ Cwámba mú cɨ nə nyə nə́: «Kaág, nəcé mə mə́ fɛ́ɛ́sh múúd ɛ́nɛ nə́ a bə́g mə sâ ísɛ́y shú nə́ ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí nə ojwú-buud báŋ nə Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l bwə́ mpúg jínə́ dâm.

¹⁵ Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;

¹⁶ Məmɛ́fwó mə é lwágʉlə nyə bímbí lʉ́ minjugú á bá jug shú dâm myá.»

¹⁶ pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.

¹⁷ Ananíyas mú kə, kə nyíi njɔ́w, bəd nyə məbwə̂, cɨ nə nyə nə́: «Sôl mwaaŋg, Cwámba Yésus wo á bwəma nə nyə zhɨ́ɨ́d ŋgə́lə zə wa yɛ́, nyə ámə ntɨ́ mə shú nə́ mísh mwô mə́ nyíŋgəg dʉ́gya, wo lwándʉ́g nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim.»

¹⁷ Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.

¹⁸ Bíl ísâ í mú shugʉla wú nyə míshʉ́d í njúl nda ifʉfâ. Mísh mə́ mú nyiŋgə dʉ́gya nyə nə ndɛɛ́ a mú shwal duwan.

¹⁸ Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.

¹⁹ Nə́ ndɛɛ́, a mú də ídʉ̂w, ŋkul í mú kwo wɔ́ɔ́s nyə nyúúlʉd. Bə́nɔ̂ŋ ompwíín wâ Damás bwə́ á ji baalɛ́ mwɔ̂w.

¹⁹ E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.

²⁰ Kú nə́mə́ kwo lɛŋg fwála, Sôl mú shwal ŋgə kə mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ Oyúdɛn dɨ̂, kə ŋgə cúndə nə́ Yésus jisə *Mwân mə́ Zɛmbî.

²⁰ E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.

²¹ Buud bɛ̂sh bwə́ á ŋgə gwág nyə wá bwə́ á ŋgə káam mbií á nə́ fʉg dʉ jímb lúúd, bwə́ ŋgə́ cɨ nə́: «Ŋgaá nə́ buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ kɨ̂m jɔ̂w jínə́ ga Yurʉ́səlɛm wá muud ɛ́ga wə́ nyə á lwágʉlə bwo njugú yɛ́? Ŋgaá nə́ nyə á zə wa nə́ a zə bií bɔɔŋg wâ wa, a wɔ́ɔlə bwo məŋkəda kə nə bwo milúlúú myâ ofada dɨ̂?»

²¹ Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?

²² Njɨ Sôl nywáá nyə á ŋgə yáág nə jaawʉ́lə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl yáág yáágʉ́g, a dʉ fad Oyúdɛn wâ Damás mimpu nə dʉ́lə mpu lwágʉlə bwo nə́ Yésus wə́ jísə́ *Krîst.

²² Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.

²³ Ja fwámɛ́ baalɛ́ mwɔ̂w mə́ á cɔ̧́ yí, Oyúdɛn bwə́ á cwɔ̧́ yuug nə́ bwə́ gwú nyə.

²³ Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;

²⁴ Sôl mú mpu shwushwaga jɔɔŋg. Bwə́ á bə bwə́ mú ŋgə baagʉsə mimpumbɛ́ mí ŋgwə́la mwásə́ nə bulú nə́ bwə́ gwú nyə.

²⁴ porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.

²⁵ Nda ómpwíín bɛ́ bwə́ a mpu ntɔ́ nə́, bwə́ á ŋwa nyə gúl búlúd, wá kúdə́d, bwə́ mú ntɛɛŋgʉli nyə nyuŋg dɨ́ gwɔ̂w kə shul tɔ́ɔ́n.

²⁵ Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.

²⁶ Kə wɔ́ɔ́s Yurʉ́səlɛm, Sôl nyə á cɛɛl kə sɛɛŋgya nə bɔ́ɔ́l ómpwíín. Njɨ, bɛ̂sh bwə́ á ŋgə fúndə nyə, bwə́ kú fwo *magʉlə nə́ a músə mpwíín.

²⁶ Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.

²⁷ Barnábas músə ŋwa nyə, kə nə nyə *búúd ɔ lwámá dɨ́. A kə bwiiŋg bwo nda Sôl nyə á dʉ́g Cwámba zhɨ́ɨ́d nə́, nə nda Cwámba nyə á lás nə nyə nə́, nə nda nyə á bwiiŋg kɛ́ɛl Damás jínə́ mə́ Yésus dɨ́ kú fúndə muud nə́.

²⁷ Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.

²⁸ Tɛ́ɛ́d ja jɔɔŋgʉ̂, Sôl bə́nɔ̂ŋ buud ɔ lwámá bwə́ mú bə́dʉga gwooŋg, bə́nɔ̂ŋ bwə́ mú ŋgə́ kyey ŋgwə́la nə ŋgwə́la, a ŋgə́ bwiiŋg kɛ́ɛl á jínə́ mə́ Cwámba, kú fúndə mísh mə́ búúd.

²⁸ Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.

²⁹ Nyə á dʉ nə́mə́ lésha nə Oyúdɛn bwə́ á janʉwo nə cʉg Ogʉrɛ̂k wá, bə́nɔ́ŋ dʉ nə́mə́ sɛ́ŋʉsa məkə̂l. Njɨ, bâŋ bwə́ mú sɔ̧́ nə́ bwə́ gwú nyə.

²⁹ Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.

³⁰ Nda ómínyɔŋʉ̂ wâ búgə́ bwə́ á mpu ntɔ́ nə́, bwə́ á kə nə nyə Sezarê, bwə́ mú kənd nyə Tárʉs.

³⁰ Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.

³¹ *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla í á ka ŋgə cʉgə nə́ shɛɛ Yudéa yɛ̂sh, nə Galilê, nə Samaríya, gwooŋg í ŋgə́ lal búgə́d, obúgʉla bwə́ ŋgə́ gwɔ̧́ɔ̧ Cwámba. Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ sá nə́ buud ŋkí bul bulya bwə́ zə́g ŋgə nyíi gwooŋgʉd.

³¹ A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.

³² Í á ka zə bə, Pyɛ̂r ŋgə́ kyey kə́lə ŋgə dʉ́g obúgʉla, nyə á ka nə́mə́ shulə kə dʉ́g bɔɔŋg wâ Lida.

³² Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.

³³ A mú kə kwey ŋgwɔ́l múúd nûŋ nə́ Ene. Muud wɔɔŋg nyə á bə mbúmbwúgʉ́, a mə́ já shí tâŋ mimbû mwɔɔmb.

³³ Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.

³⁴ Pyɛ̂r mú cɨ nə nyə nə́: «Ene, Yésus-Krîst mə́ lwag wo. Wɔɔlʉ́g wo báágʉ́g taŋʉ́ gwô.» Nə́mə́ cé nə cé, Ene mú wɔɔl.

³⁴ Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.

³⁵ Buud bɛ̂sh bwə́ á bə Lida nə mbwaanzʉlə shí á Sarona wá bwə́ mú dʉ́g nyə, bwə́ mú cɛ́nd kuú njɔɔnd, yid wə́ Cwámba.

³⁵ Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.

³⁶ Ŋgwɔ́l *mpwíín á mudá nyə á bə Zhwópe nə jínə́ nə́ Tabita. Jínə́ dɔɔŋg í kə́ nə́ Dórʉ́kas. Mudá wɔɔŋgʉ̂ nyə á bul dʉ sá jɔ̧jɔ̧ mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, a dʉ bul yə mímbúmbúwá isâ.

³⁶ Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.

³⁷ Í á ka zə bə mə́nɨ mwɔ̂w dɨ́ nə́ Tabita nyə á bwas nə́ ndɛɛ́ a mú yə. Bwə́ mú gusa nyə nə́ ndɛɛ́ kə bwɨ́ɨ́g fúm á njɔ́w dɨ́ gwɔ̂w.

³⁷ Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.

³⁸ Ompwíín bwə́ á ka gwág nə́ Pyɛ̂r jɨ Lida, Lida njúl kúnə́-kúnə nə Zhwópe. Bwə́ mú kənd búúd obá kə tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂ nə́: «Oshwoŋ! Lɛɛlʉgʉ́ zə kʉ́ga, kú neela.»

³⁸ Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.

³⁹ Pyɛ̂r mú nə́mə́ tɔ̂w shí, bə́nɔ̂ŋ buud ɔ́nɨ bwə́ mú kə. Ja nyə á kə wɔ́ɔ́s yí, bwə́ á kə nə nyə fúm á gwɔ́wʉ́d. Mikúsə́ myɛ̂sh mí mú zə nə məyə̂ nyə́dɨ́, zə ŋgə lwágʉlə nyə ijud nə ikúúd Dórʉ́kas nyə á dʉ laad bwo ja bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə yí.

³⁹ Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.

⁴⁰ Pyɛ̂r mú wééshʉli búúd bɛ̂sh tɔ́ɔ́n, a mú kúd məbwóŋ shí, a jəgʉla nə Zɛmbî nə́ ndɛɛ́ a mú yid kɔ́ɔ́mb gwoŋʉ́ mbimbəd, a cɨ nə́: «Tabita, wɔɔlʉ́g.» Tabita mú bɛ̂ny mísh, a mú dʉ́g Pyɛ̂r, a músə wɔɔl ji njínjilî.

⁴⁰ Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.

⁴¹ Pyɛ̂r músə bií nyə mbwə́d, tə́l nyə tʉ́təlî. A músə jɔ̂w óbúgʉla nə mikúsə, a yə bwo nyə kuwó.

⁴¹ Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.

⁴² Sâ jɔɔŋg í mú mpûy Zhwópe yɛ̂sh, zhwog buud bwə́ mú *búgʉla Cwámba.

⁴² Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.

⁴³ Pyɛ̂r nyə á ji cínɔŋg Zhwópe fwámɛ́ zhwog mwɔ̂w, a njul njɔ́w mə́ Shímun nyə á dʉ sá ísɛ́y í íkúúdú í cúdú yɛ́.

⁴³ Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Atos 9

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra