Atos 5

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Njɨ, ŋgwɔ́l múúd nə jínə́ nə́ Ananíyas bá mudá yé Safira bwə́ á zə tɔ̂w cʉ́ŋ. Muud ɛ́nɛ mú nə́mə́ zə kusha dúl bii dɛ́.

¹ Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.

² Nə́ ndɛɛ́ bá mudá yé bwə́ mú tɔ̂w cʉ́ŋ, a mú bɛ́ɛ́g ŋgwɔ́l *mwaanɛ̂, a bwɨ́ɨ́g shú dɛ́. A músə kə nə ŋgwɔ́l kə bwɨ́ɨ́g *búúd ɔ lwámá shí məkuú.

² Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.

³ Pyɛ̂r mú ka jî nyə nə́: «Ananíyas, jɨ́ í sá nə́ *Sátan jwúg nə lâm wô wɛ̂sh wó mú shweel ŋgwɔ́l mwaanɛ̂ wo ámə kusha shí yɛ́, wo zə́ shɨɨg Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim?

³ Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.

⁴ Ŋgaá nə́ shí í ámə bə shí nywô? Ja wó ámə ka ntâg kusha nywo yí, ŋgaá nə́ mwaanɛ̂ wɔɔŋg nyə ámə bə mwaanɛ̂ woó? Ntʉdɛlɛ́ wó ámə mpu wá wʉ́nɨ tə́dʉga lámʉ́d yɛ́? Ká, buud dɨ́ wó ámə shɨɨg wá, Zɛmbî wə́ wó ámə shɨɨg yɛ́.»

⁴ A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.

⁵ Njɨ Ananíyas nyə a gwág iciyá ínɨ yí, nyə á shwal kadʉwa shí a mú fudə. Ifwaas í mú bul bii búúd bɛ̂sh bwə́ á ŋgə gwág lâŋ nɨ wá.

⁵ Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.

⁶ Məncwə́má mə́ á tɔ̂w shí, fʉ́lə nyə nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú kə dʉl.

⁶ Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.

⁷ Fwámɛ́ fwála í mú cɔ̧́, je bə mə́wəla məlɔ́ɔl ntʉ́nɨ. Mudá mə́ Ananíyas mú nyíi njɔ́w, a kú mpu sâ í ámə sɨ̂y yí.

⁷ Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.

⁸ Pyɛ̂r mú jî nyə nə́: «Jaawʉ́g sə̂. Ye bímbí ga wə́ bɨ́ ámə kusha shí nyɨ́n yí?» Nyə nə́: «Haaw. Bímbí dɔɔŋg wə́ nɨ.»

⁸ Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.

⁹ Pyɛ̂r mú ka cɨ nə nyə nə́: «Nəcé jɨ́ bɨ́ ámə mpu tɔ̂w cʉ́ŋ nə́ bɨ mə zə́ shweenzh Shíshim mə Cwámba yí? Dʉgɨ́, búúd bwə́ ámə kə dʉl ŋgwúm woó wá, bwə́ mú na mpumbɛ́d mə́nɨ. Bwə́ é kə nə́mə́ nə wo.»

⁹ Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.

¹⁰ Nə́mə́ cé jɔɔŋgʉ̂, a mú kadʉwa na Pyɛ̂r dɨ́ shí məkuú, a mú fudə. Məncwə́má mə́ ŋgə́ nə́mə́ nyíi njɔ́w, mə́ mú kwey nyə mbimbə. Bwə́ mú kə nə nyə kə dʉl ŋgwúm dɨ́ koogʉ́.

¹⁰ No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.

¹¹ Ifwaas í mú bul bii búúd bɛ̂sh, tɔɔ bɔɔŋg wâ *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, tɔɔ bɔɔŋg bwə́ á ŋgə gwág njɨ lâŋ wá.

¹¹ Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.

¹² *Buud ɔ lwámá bwə́ á ŋgə sá zhwog *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí, nə *isâ í mímbʉ́gú mə́ŋkúmbə mə́ búúd dɨ̂. Bɛ̂sh bwə́ á bə cʉ́ŋ ŋgwúd, bwə́ njúl kʉ́l bwə́ á gwiid nə́ Nyíŋgʉ́lé mə́ Sə́lʉmun yí.

¹² Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.

¹³ Muud nyə a shígɛ́ ná kwo kə sɛɛŋgya nə bwo. Njɨ, zhwog buud bwə́ á ŋgə bul ságʉsə bwo.

¹³ Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.

¹⁴ Buud ŋkí bul bulya bwə́ á ŋgə *búgʉla Cwámba, nə budûm nə budá, bwə́ mú zə ŋgə kwɨ́dʉli gwooŋg dɨ̂,

¹⁴ Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.

¹⁵ mbií í á wɔ́ɔ́s nə́ buud bwə́ á ŋgə zə nə mimbə̂l ítáádə́ nə ítaŋʉ́d, ŋgə zə bwɨ́ɨ́g koogʉ́ lʉ njwóŋ. Bwə́ á ŋgə sá nə́ ja Pyɛ̂r nyə e cɔ̧́ yí, ka shishîm jé í é kúnya nə wúl mbə̂l cínɔŋg.

¹⁵ Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.

¹⁶ Buud bwə́ á kə cíg wú mílɔɔm myâ kúnə́-kúnə nə Yurʉ́səlɛm, bwə́ ŋgə́ zə nə mimbə̂l nə bɔɔŋg buud mə́jamb mə́ á tə̂l cwúnd dɨ́ wá, bɛ̂sh bwə́ mú ŋgə zə yâl.

¹⁶ Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.

¹⁷ Ajəlácɨ á ofada, nə bɔ́ɔ́l búúd wâ ŋkɔɔmʉ́ *Osadwisyɛ̂ŋ bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə cʉ́ŋ wá bwə́ á ka zə mpii *buud ɔ lwámá váál áwuwagʉwə̂.

¹⁷ Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,

¹⁸ Bwə́ mú bií bwo, kə wá bwo njɔ́w mímbwug íjwû dɨ̂.

¹⁸ prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.

¹⁹ Ŋgwɔ́l *éŋgəles mə Yawé músə zə mpwó-bulú, zə juw mímpumbɛ́ myâ njɔ́w mímbwug, wééshʉli búúd ɔ lwámá tɔ́ɔ́n, nyə nə bwo nə́:

¹⁹ Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.

²⁰ «Kəgá nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, bɨ kə́g bwiiŋg búúd sâ jɛ̂sh í dʉ́gyá nə cʉg ágúgwáan ga yí.»

²⁰ “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.

²¹ Njɨ bwə́ á gwág ntʉ́nɨ yí, bwə́ á kə nyíi Luŋ mə́ Zɛmbî ná nə́mə́ mpʉ́mán mpʉ́mán, bwə́ mú ŋgə yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá.

²¹ Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,

²² Ifulísh í mə́ kə wɔ́ɔ́s wu, bwə́ kú kwey búúd ɔ lwámá njɔ́w mímbwug. Bwə́ músə nyiŋgə, zə jaaw bwo nə́

²² Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:

²³ «Sə́ ámə kə kwey njɔ́w mímbwug í njúl fwámɛ́ feedyá, isándə́lé í tə́l ŋgə́ baagʉlə. Njɨ ja sə́ ámə juw yí sə́ shígɛ́ kwey múúd cwû.»

²³ “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.

²⁴ Ja njwû á buud bwə́ á dʉ baagʉlə Luŋ mə́ Zɛmbî wá bə́nɔ̂ŋ milúlúú myâ ofada bwə́ mə́ gwág ntʉ́nɨ yí, fʉg í mú jímb bwo mílúúd. Bwə́ mú ŋgə jî nə́ ntɔ́ nyə wə́ ntʉdɛl?

²⁴ Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.

²⁵ Ŋgwɔ́l múúd mú zə jaaw bwo nə́: «Náaá, buud bɨ́ ámə wá mímbwug dɨ́ wá bwə́ təl kʉ́ga Luŋ mə́ Zɛmbî, bwə́ ŋgə yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá».

²⁵ Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.

²⁶ Nə́ ndɛɛ́, njwû á Luŋ mə́ Zɛmbî bə́nɔ̂ŋ ifulísh bwə́ mú kə ŋwa bwo. Njɨ, bwə́ á ŋgə zə nə bwo nə́ shɛɛ kú cúg bwo, bwə́ ŋgə́ fúndə nə́ buud bwə́ á bá gwú bwo nə məkwóógʉ́.

²⁶ O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.

²⁷ Bwə́ mú zə nə bwo zə tə̂l mpwoombʉ́ gúfʉ́gá ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́d. Ajəlácɨ á ofada mú tɛ́ɛ́d jílə bwo mishílí.

²⁷ Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.

²⁸ Nyə nə́: «Ŋgaá sə́ á shí bwey tə̂l bɨ́ ci nə́ bɨ kú ná ŋgə jɨ́ɨ́gʉli buud jínə́ nɨɨ́d. Njɨ, ja ga, bɨ mə́ lwándʉlə njɨ́ɨ́gʉ́lá wʉ́n Yurʉ́səlɛm yɛ̂sh. Bɨ ŋgə nə́mə́ cɛɛl yə sə́ mpwɛnɛ shwɨy mə múúd ɛ́nɛ.»

²⁸ “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”

²⁹ Pyɛ̂r bə́nɔ̂ŋ buud ɔ lwámá bwə́ mú bɛ̧sa nə́: «Sə́ mə́ jəlá nə sá mə́gwág nə Zɛmbî, kú bə búúd.

²⁹ Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.

³⁰ Zɛmbî odâ nyə a gwûmʉshi Yésus bɨ́ á gwú nə məbwə̂ mʉ́n bwambʉlə́lə nyə kwolós dɨ́ yɛ́.

³⁰ O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.

³¹ Njɨ, Zɛmbî nywáá nyə a mə́ bʉ̂n nyə nə mbwə̂ məncwûm yé, a tə̂l nyə amə́dɨ́ á sâ jɛ̂sh, tə̂l nə́mə́ nyə Cʉgye buud shú nə́ buud ɔ *Izʉrəyɛ̂l bwə́ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá, Zɛmbî mú juu bwo nə *misə́m myáŋ.

³¹ Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.

³² Sə́ bʉ́sə owúshinɛd wâ isâ byɔɔŋgʉ̂, nə sə́, nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim Zɛmbî nyə á yə buud bwə́ ŋgə́ sá nyə məgwág wá.»

³² Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.

³³ Buud ɔ gúfʉ́gá ósémbye ɔ mílə́sʉ́ bwə́ mú jág nyada nə mbií lə́sʉ́ nɨ. Bwə́ nə́ bwə́ zə́ gwú búúd ɔ lwámá.

³³ Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.

³⁴ Njɨ, ŋgwɔ́l *Farizyɛ̂ŋ á *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî, nyɔɔŋg bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Gamalyɛl yɛ́, nyə á bə yɨ́ɨ́gʉli məcɛ̧ɛ̧, buud bɛ̂sh bwə́ dʉ́gə́ bul gwɔ̧́ɔ̧ nyə. A mú zə tɔ̂w, nyə nə́ bwə́ fwóg wééshʉli búúd ɔ́nɨ tɔ́ɔ́n fúfwálá.

³⁴ Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.

³⁵ A mú ka zə cɨ nə buud bɛ́ nə́: «Bag ɔ́ Izʉrəyɛ̂l, bɨ ɔ́ káálʉ́gə́ nə sâ bɨ́ mə́ cɛ́ɛ́l sá búúd ɔ́ga nɨ.

³⁵ Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!

³⁶ Nəcé, í afwóyɛ́ nə́mə́ bwey, Tə́das nyə á wɔ́ɔ́s wa, zə jaaw nyúúl nə́ ndɛɛ́ buud je bə mitəd minɔ̧̂ zə bɛ̧ nyə. Njɨ, a mú gwúyɔw, buud bwə́ á bɛ̧ nyə wá bɛ̂sh bwə́ mú cɨɨma, jâŋ í mú shîn.

³⁶ Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.

³⁷ Mpʉ́sə wɔɔŋgʉ̂, Yúdas á Galilê mú nə́mə́ zə wɔ́ɔ́s mwɔ̂w ílâŋ í á ŋgə sɨ̂y yí. A mú nə́mə́ zə julə ncúlyá buud. Njɨ, ja nyə á yə yí, buud bɛ̂sh bwə́ á bɛ̧ nyə wá bwə́ mú nə́mə́ shîn cɨɨma.

³⁷ Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.

³⁸ Gwə́ wə́ mə́ cɨ́ nə bɨ́ nə́, fwogá yîl mílâm búúd ɔ́ga dɨ́, bɨ́ bɨ́d bwo nə́ shɛɛ. Nəcé, ŋkí mitə́dʉ́gá myáŋ nə sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wáŋ í ŋgə zhu búúd dɨ́, mí é shîn jímb mímɛ́fwó.

³⁸ “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.

³⁹ Í ká yida bə nə́ í ŋgə zhu wə́ Zɛmbî, bɨ́ cugɛ́ nə ŋkul caam bwo. Bɨ ɔ́ bɛy nə́ bɨ bâg lúmbʉli nə Zɛmbî.» Bwə́ mú gwág nyə,

³⁹ Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.

⁴⁰ bwə́ mú jɔ̂w búúd ɔ lwámá, zə fyámʉsə bwo milwóŋ nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú tə́l bwo ci nə́ bwə́ kú ná lésha nə buud jínə́ mə́ Yésus dɨ́. Bwə́ mú ntâg bɨ́d bwo.

⁴⁰ Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.

⁴¹ Buud ɔ lwámá bwə́ mú wú mpwóómbʉ́ Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî dɨ̂. Bwə́ mú ŋgə kə bwə́ ŋgə́ bul gwág nywa nə́ bwə́ mə́ mpíya nə cúgə́ jínə́ mə́ Yésus dɨ̂.

⁴¹ Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.

⁴² Bwə́ á shígɛ́ yɔw bwiiŋgʉ́lə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l mə́ Krîst Yésus. Bwə́ á dʉ bwiiŋg dwo jwɔ̂w dɛ̂sh, tɔɔ Luŋ mə́ Zɛmbî, tɔɔ mínjɔ́w minjɔ́w.

⁴² E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Atos 5

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra