Atos 26
MCP vs NVT
1 Agʉrípa mú cɨ nə Pwôl nə́: «Wo músə je kaad já nɨɨ́d.» Pwôl mú sɛ́ɛ́mb mbwə̂, a mú tɛ́ɛ́d kɔɔd.
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 «Njwú-buud Agʉrípa, mə dʉ́g nə́ í mə́ bul jəla mə nda mə́ tə́l wódɨ́ mpwóómbʉ́d múús nə́ mə zə kaad shú ísâ byɛ̂sh Oyúdɛn bwə́ ŋgə́ máág mə ínɨ.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Í bul jəla nəcé wo mpú íjâm nə ijag í Oyúdɛn byɛ̂sh, wo mpú nə́mə́ ísâ bwə́ dʉ sɛ́ŋʉsa məkə̂l nə ndɨ̂ yí. Mə́ ka jəgʉla nə wo nə́ wo gwágʉ́lə́g mə nə lâm jísɔ́w.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 «Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ mpú cʉg jâm tɛ́ wúlə shí. Bwə́ mpú nda mə́ á ŋgə cʉgə wa mə́dɨ́ lwoŋ buud dɨ́ nə wa Yurʉ́səlɛm nə́.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Bwə́ bwey mpu nə́ kɔ́ɔ́mb yə́bə́ wúsʉ́ dɨ́ mə á bə ŋkɔɔmʉ́ í búl bə nə ŋkʉ́d yííd, mə á bə *Farizyɛ̂ŋ. Ŋkí bwə́ cɛɛl, bwə́mɛ́fwó bʉ́sə nə ŋkul je bwiiŋg lâŋ wâm.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Mə mə́ zə tɔ̂w kɔɔdʉd ja ga dɨ́ nəcé ŋkaagə́ Zɛmbî nyə á kaag odá yí, mɛɛ ŋgə bwánd nywo nə búgə́.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Ibɛɛnd wûm nə íbá byɛ̂sh sə́ bʉ́sə́ nə ndɨ̂ yí í ŋgə yə Zɛmbî gúmə́ bulú nə mwásə́ kú yɔw. Ibɛɛnd byɔɔŋg í ŋgə bwánd ŋkaagə́ nyɔɔŋgʉ́ nə búgə́. Yé Njwú-buud, wâm bwándʉ́lə wɔɔŋg wə́ Oyúdɛn bwə́ ŋgə́ wáámb mə nə ndɨ̂ ga.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Nəcé jɨ́ bɨ́ bâŋ bɨ́ cúgɛ́ nə ŋkul magʉlə nə́ Zɛmbî ŋgə gwûmʉshi mimbimbə yí?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Mɛɛ mə á fwo nə́mə́ dʉ tə́dʉga nə́ mə́ jəlá nə bul lúmbʉli nə jínə́ mə́ Yésus á Nazarɛ̂t.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Ntɔ́ nə́mə́ wə́ mə́ á dʉ sá Yurʉ́səlɛm yɛ́. Məmɛ́fwó mə á dʉ bií zhwog obúgʉla nə ŋkul milúlúú myâ ofada mí á yə mə yí, mə dʉ wá bwo mímbwugʉd. Mə á dʉ nə́mə́ bə cʉ́ŋ nə buud bwə́ á dʉ gwú bwo wá.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Mə á dʉ kyey *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ Oyúdɛn dɨ̂, mə dʉ ŋgə lwágʉlə obúgʉla cúwʉ́lí, dʉ yɨ́ɨ́mbʉli bwo nə́ bwə́ kɨ́ɨ́lyág búgə́ jáŋ. Mə á ntɛɛŋg nə́mə́ sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wâm, mə kə dʉ bɛ̧ óbúgʉla míŋgwə́la mishúsʉ́d.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Gwə́ wə́ í á sá nə́ mə kə́g Damás, milúlúú myâ ofada mí mə́ yə mə ŋkul nə lwámá mə́ kə́g sá yí.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Mə ŋgə́ kə ntʉ́nɨ tâm mwásə́, yé Njwú-buud, mə mú dʉ́g njɨ məma mə́ŋkɛnya mə́ mə́ faan cɔ̧́ yásə́. Məŋkɛnya mə́nɨ mə́ mú lyɛ̧ sə́nɔ́ŋ buud ɔ́ gwooŋg bâm.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Sə́ bɛ̂sh sə́ mú kadʉwa shí. Mə mú gwág kə́l í ŋgə́ lás nə mə kə́l lʉ́ aramyɛ̧̂ dɨ́ nə́: “Sôl, Sôl, nəcé jɨ́ wó búl lwágʉlə mə cúwʉ́lí ntʉ́nɨ yí? Mpug nə́ wo cugɛ́ nə ŋkul sá míŋgáádə́ nə shushwom.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Mə mú jî nə́: “Wo zə́ e, Cwámba?” Cwámba nə́: “Mə Yésus, mə wə́ wó ŋgə́ lwágʉlə cúwʉ́lí yɛ́.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Njɨ, wɔɔlʉ́g, wo tɔ́wʉ́g tʉ́təlí nə məkuú mwô. Mə ámə zə lwóya nyúul wódɨ́ nə́ mə zə sá nə́ wo bə́g mə kágə́ mílwámá, wo bwiiŋg sâ wó mə́ dʉ́g yí nə byɔɔŋg byɛ̂sh mə́ bá nyiŋgə zə dʉ lwágʉlə wo yí.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Mə é cʉg wo nə kúl gwô nə ikûl ishús, kʉ́l jɛ̂sh mə́ é lwâm wo yí.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Mə lwám wo nə́ wo kə́g bɛ̂ny bwo mísh, bwə́ wúg yídʉ́gʉ́d zə mə́ŋkɛnyad, wú mpə̂l mə *Sátan dɨ́ zə wə́ Zɛmbî. Búgə́ bwə́ é *búgʉla mə yí í é sá nə́ bwə́ lə́gʉ́g ijuugá í *mísə́m myáŋ bwə́ mú ŋwa jiya, bə́nɔ̂ŋ bɔɔŋg búúd bwə́ mú miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ nəcé ŋgə̌lə búgʉla mə wá.”
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 «Ntɔ́, yé Njwú-buud Agʉrípa, sâ mə́ á dʉ́g í á zhu mə gwɔ́w yí, mə a shígɛ́ mpyêny gwo.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Mə á yida tɛ́ɛ́d njɔɔnd, mə tɛ́ɛ́d kə búúd ɔ Damás dɨ́, mə mú nyiŋgə́ kə bɔɔŋg wâ Yurʉ́səlɛm nə bɔɔŋg wâ Yudéa yɛ̂sh dɨ́, kə nə́mə́ íkûl ishúsʉ́d, mə kə bwiiŋg bɛ̂sh nə́ bwə́ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá bwə́ cɛ́nd kuú njɔɔnd yid wə́ Zɛmbî, bwə́ mú cʉgə cʉg í lwágʉlə nə́ bwə́ mə́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá yí.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Sâ jɔɔŋg wə́ Oyúdɛn bwə́ á kə bií mə *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́, bwə́ ŋgə́ sɔ̧́ nə́ bwo gwú mə nə ndɨ̂ yí.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Mə ŋgə cʉgə zə wɔ́ɔ́s múús njɨ nəcé Zɛmbî, shú nə́ mɛ́ɛ́ ŋgə́g nə bwiiŋg kɛ́ɛl, bwiiŋg íkʉ́kágə́, bwiiŋg ócúmbá buud. Mə ŋgə bwiiŋg njɨ sâ *búúd ɔ mícúndə́ nə Moyîz bwə́ á bwey jaaw nə́ í bá bə yí, kú bəd sâ gwɔ̂w.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Í á bə nə́ *Krîst mə́ jəlá nə bá jug, á jəlá nə bá bə múúd ashúshwóógʉ́ gwûmʉ́lə, á jəlá nə bá bwiiŋg kúl jísʉ́ nə byɔɔŋg í cúgə́ Oyúdɛn yí məŋkɛnya.»
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Pwôl ŋgə́ kə shwóg nə kɔɔd yé ntʉ́nɨ, Festos mú ŋkáánd nə́: «Pwôl wo jɨ lad. Bulʉ́lə mpu wô nɨ í mə́ kənd wo ímpwúfúd.»
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Pwôl nyɛ mú cɨ nə́: «Mə cugɛ́ lad ye Festos lwám múúd. Lə́sʉ́ mə́ ŋgə́ lás yí wúsə fwámɛ́ lə́sʉ́, í njúl lə́sʉ́ fʉg.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Njwú-buud mə́ ŋgə́ lésha nə ndɨ̂ kú fúndə yɛ́, a mpú ísâ ínɨ. Mə tə́dʉ́gá nə́ mə aŋgɛ̂ nə kwab ja mə́ cɨ́ ntɔ́ yí, nyə ajágɛ́ tɔɔ sâ na. Nəcé isâ byɔɔŋg í á shígɛ́ dʉ sɨ̂y íshwoo mə́fəfʉd.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Njwú-buud Agʉrípa, ye wo ŋgə *magʉlə isâ *búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á cɨ yí? Haaw. Mə mpú nə́ wo ŋgə magʉlə byo.»
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Agʉrípa mú cɨ nə Pwôl nə́: «Í mú wo kúnə́-kúnə nə́ wo sáág mə nə́ mə bə́g krîstɛn ɛ̧ɛ̧́!»
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Pwôl nə́: «Í bə́g ntɔ́ tɔɔ kɨ́kɨdɨ́ga tɔɔ jáyɛ́ ja. Mə́ jəgʉla nə Zɛmbî nə́ tɔɔ wo, tɔɔ buud bɛ̂sh bwə́ ŋgə́ gwágʉlə mə múús wá bɨ bə́g nda mə, njɨ bɨ kú yidá bə nə məŋkəda nda mə́ jɨ́ nə mwo ɛ́ga.»
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Njwú-buud mú tɔ̂w, nə ŋgwə́mʉna, nə Berenís nə buud bɛ̂sh bə́nɔ́ŋ bwə́ á bə bwə́ njúl wá.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Bwə́ músə kə shwushwagád, kə lésha nə́: «Muud ɛ́nɛ nyə asáyɛ́ tɔɔ sâ bʉ́sə nə ŋkul gwú nyə nə ndɨ̂ yí, kú nə́mə́ bə tɔɔ sâ bwə́ wálʉ́lə́g nyə məŋkəda yí.»
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Agʉrípa mú cɨ nə Festos nə́: «Í mbə̂m bə muud ɛ́nɛ kú jî nə́ lə́sʉ́ yé í kə́g wə́ *Káázɛl, wo mbə̂m je bɨ́d nyə.»
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?