Atos 18

MCP vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Ja ísâ ínɨ í mə́ shîn bə ntʉ́nɨ yí, Pwôl músə wú Atɛ̂n kə Kɔrɛ̂nt.

¹ Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.

² A mú kə kwey ŋgwɔ́l *Yúdɛn nûŋ nə jínə́ nə́ Akilas, a njúl muud á Pɔ̂ŋ. Akilas ɛ́nɛ bá mudá yé Priska bwə́ á ŋgə kúnɔw wɔ́ɔ́s, bwə́ ŋgə́ zhu Italî nəcé Klóod nyə a wɨ́ɨ́ŋg Oyúdɛn bɛ̂sh nə́ bwə́ wúg Róma. Pwôl mú sɛɛŋgya nə bwo.

² Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.

³ Nda í á nyîn nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ á jɨ́ɨ́g váál ísɛ́y ŋgwúd nə́, bə́nɔ́ŋ bwə́ mú ji kʉl ŋgwúd dʉ sɛ̂y. Bwə́ á dʉ laad məbanda nə míkáándə́.

³ E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.

⁴ Pwôl nyə á ka dʉ kə lésha nə buud *mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá dɨ̂ mwɔ̂w mə́ Sábaad mɛ̂sh, a dʉ́gə́ mpu sá nə́ Oyúdɛn nə Ogʉrɛ̂k bwə́ mágʉləg kɛ́ɛl.

⁴ E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.

⁵ Ja Sílas bá Timotê bwə́ á wɔ́ɔ́s wúlə Masedwân yí, Pwôl nyə á ka zə wá nyúul nyɛ́ nyɛ̂sh bwiiŋgʉ́lə kɛ́ɛl dɨ̂, a ŋgə́ mpu bwaagʉlə Oyúdɛn nə́ Yésus wə́ jísə *Krîst.

⁵ Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.

⁶ Njɨ, Oyúdɛn bwə́ mú zə bul fʉm nyə, bwə́ dʉ jág lwîy nyə. Pwôl mú ka samʉsə míkáándə́ nyə nə bwo nə́: «Mpwɛnɛ wʉ́n mə jágʉwə nə bɨmɛ́fwó, kú bə mə. Mɛɛ mə zə́ ka yág kɔ́ɔ́mb búúd bwə́ cúgɛ́ Oyúdɛn wá jaá gaád.»

⁶ Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.

⁷ A mú wú na kə nyíi njɔ́w mə́ ŋgwɔ́l múúd bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Titiyos Yustos yɛ́. Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á dʉ gúmal Zɛmbî, njɔ́w yé nɨ i njúl koogʉ́ lʉ mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá.

⁷ Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.

⁸ Kríspus múúd nyə á bə njwû á mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá yɛ́ nyə a *búgʉla Cwámba nə njɔ́w yé wɛ̂sh. Zhwog buud ɔ́ Kɔrɛ̂nt bwə́ á dʉ gwág Pwôl wá bwə́ á búgʉla nə́mə́, bwə́ mú ŋgə duwan.

⁸ Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.

⁹ Pwôl mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́ gúl búlúd Cwámba ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: «Wo kú fúndə. Wɛɛ ŋgag nə lás, wo kú ji kʉ́l-kʉ̂l,

⁹ Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:

¹⁰ nəcé mə jɨ nə wo, múúd cugɛ́ nə ŋkul kúnya nə wo nə́ a sá wo bɔ̂w. Mə jɨ nə búúd ŋkí bulya wa ŋgwə́la gaád.»

¹⁰ porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.

¹¹ Pwôl nyə á ji na mbû ncindî nə oŋkwoond ósaman, a ŋgə́ bwiiŋg bwo Milə́sʉ́ mí Zɛmbî.

¹¹ Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.

¹² Njɨ, ja Galiyôŋ nyə á bə ŋgwə́mʉna íjwûga yâ Róma í á tə̂l Akayî yí, Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ á tɔ́w ciŋʉ́-cində̂ nə Pwôl, bwə́ mú bií nyə kə nə nyə ósémbye ɔ mílə́sʉ́ dɨ́

¹² Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,

¹³ kə shwə́man nyə nə́: «Muud ɛ́ga ŋgə shwúgʉli buud nə́ bwə́ yə́g Zɛmbî gúmə́ mbií í yídá lúmbʉli nə Məcɛ̧ɛ̧ yí.»

¹³ dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.

¹⁴ Pwôl mú nywá cɛɛl lás, njɨ Galiyôŋ mú cɨ nə Oyúdɛn nə́: «Í mbə̂m bə nə́ muud ɛ́nɛ mə́ shwey gúl wôŋ ŋkí nə́ a mə́ sá gúl sâ áyíyáág, mə lə́g shwə́man jɨ́n nda í jə́la nə́, yé Oyúdɛn.

¹⁴ Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.

¹⁵ Njɨ, nda jísə́ nə́ bɨ́ ŋgə shuya shú sâ í dʉ́gyá nə minjɨ́ɨ́gʉ́lá mín, nə mínə́ mʉ́n, nə məcɛ̧ɛ̧ mʉ́n nə́, bɨmɛ́fwó lásʉ́gá isâ bín. Mə acɛ́ɛ́lɛ́ lás mbií lə́sʉ́ nɨ.»

¹⁵ Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!

¹⁶ A músə nyiŋg bwo nə́ bwo wúg njɔ́w mílə́sʉ́.

¹⁶ E os expulsou do tribunal.

¹⁷ Bɛ̂sh bwə́ mú bií Sostɛ̂n njwû á mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá, dʉ daŋgʉlə cú nyə nə́mə́ na mpumbɛ́ njɔ́w mílə́sʉ́d Galiyôŋ kú bísh.

¹⁷ Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.

¹⁸ Pwôl nyə á nyiŋgə kwo ji Kɔrɛ̂nt fwámɛ́ zhwog mwɔ̂w nə́ ndɛɛ́ a mú jə́na nə obúgʉla, a mú kəwa byɔ́ɔ́lʉ́d kyey kə Sirî, bə́nɔ̂ŋ Akilas bá Priska. Nyə á ka kə kɛ̧nya lúú Saŋkrê nə ŋkaagə́ nyə á sá yí.

¹⁸ Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.

¹⁹ Bwə́ mú kə kumə Ifɛ̂z, Pwôl mú béégya nə Akilas bá mudá. Nyɛɛ mú kə mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá kə lésha nə Oyúdɛn.

¹⁹ Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.

²⁰ Bwə́ mú bií nyə nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ nyág ná já fwámɛ́ mwɔ̂w. A mú ban.

²⁰ Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.

²¹ A mú jə́na nə bwo, nyə nə́: «Ŋkí Zɛmbî mə́ magʉlə, mə é bá nyiŋgə zə wa bɨ́dɨ́.» A mú kəwa byɔ́ɔ́lʉ́d kyey wú Ifɛ̂z.

²¹ Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.

²² Bwə́ mú kə səl byɔ́ɔ́l Sezarê. Pwôl mú bád kə, kə bə́da *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, a músə ka shulə kə Antyósh.

²² Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.

²³ A mú ji wu baalɛ́ fwála nə́ ndɛɛ́ a mú kyey. A lɨ́ɨ́na shí Galátia a cɔ̧́ Frizhî, a ŋgə́ yə *ompwíín məcwûŋ ŋgə́lə wa bwo ŋkul búgə́d.

²³ Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.

²⁴ Ŋgwɔ́l *Yúdɛn nə jínə́ nə́ Apolos nyə á bə muud á Aləgʉzandrî, nyə á ka zə wɔ́ɔ́s Ifɛ̂z. Nyə á bə nə cóŋ lə́sʉ́, a njúl nə́mə́ nə fwámɛ́ mpúyá kɛ́ɛl mə́ Zɛmbî.

²⁴ Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.

²⁵ Nyə a shí jɨ́ɨ́g ísâ í dʉ́gyá nə zhɨɨ́ mə Cwámba yí. Nyə á bə nə məma yéésh ísɛ́y a mú dʉ bwiiŋg ísâ í Yésus, a dʉ jɨ́ɨ́gʉli byo njɨ́ɨ́gʉ́lá á tʉ́təlí í njúl nə́ nyə á mpu njɨ nduwán mə́ Yuánɛs.

²⁵ Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.

²⁶ Nyə á ka dʉ bwiiŋg kɛ́ɛl *mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá dɨ́, kú fúndə múúd. Priska bá Akilas bwə́ mú dʉ gwágʉlə nyə nə ndɛɛ́ bwə́ mú ŋwa nyə bwə́dɨ́ njɔ́w zə nyiŋgə mpu lwágʉlə nyə zhɨɨ́ mə́ Zɛmbî nə́ sáŋ sáŋ.

²⁶ Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.

²⁷ Nda nyə á ka ŋgə cɛɛl kə Akayî nə́, obúgʉla bɛ̂sh bwə́ mú wá nyə ŋkul lámʉ́d, bwə́ cilə bɔɔŋg wâ wu nə́ bwə́ bâg ŋwa nyə nə məshusʉg. Ja nyə á ka kə jé wu yí, mpaam mə́ Zɛmbî í mú sá nə́ a bə́g nə məma mfíí shú obúgʉla.

²⁷ Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;

²⁸ Iciyá í lə́sʉ́ byé í á dʉ sá nə́ məshwán *Oyúdɛn bwə́ á dʉ cɛɛl sá má mə́ bə́g zhizhe. Nyə á dʉ mpu lwágʉlə bwo mícilyá myâ Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́ Yésus wə́ jísə́ *Krîst.

²⁸ porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.

Atos 18

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra