Atos 15
MCP vs NVT
1 Bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á shulə wú Yudéa zə ŋgə jɨ́ɨ́gʉli obúgʉla nə́: «Ŋkí bɨ mə bə́ kú sɨ́ya ábɨwáág nda Cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz í ŋgə́ cɨ nə́, bɨ́ cugɛ́ nə ŋkul *dʉ́g cʉg.»
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Buud bɔɔŋgʉ́ bə́nɔ̂ŋ Pwôl bá Barnábas bwə́ mú zə sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l, í mú sá fwámɛ́ zhuyâ. Cígʉ́lá í mú zə bə nə́ Pwôl nə Barnábas, nə bɔ́ɔ́l óbúgʉla bwə́ kə́g nə lə́sʉ́ wɔɔŋg Yurʉ́səlɛm kə lwágʉlə *buud ɔ lwámá bə́nɔ̂ŋ ocúmbá buud.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla í músə kənd bwo. Bwə́ mú lɨ́ɨ́na Fenisî nə Samaríya, bwə́ ŋgə́ bwiiŋg buud nda ikûl ishús í mə́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá nə́. Sâ jɔɔŋg í mú ŋgə bul sá bɔ́ɔ́l óbúgʉla məshusʉg.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ja bwə́ mə́ kə jé Yurʉ́səlɛm yí, nə Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, nə buud ɔ lwámá, nə ocúmbá buud, bɛ̂sh bwə́ mú lə́g bwo. Bâŋ bwə́ músə jaaw bwo bímbí dɛ̂sh Zɛmbî mə́ balan nə bwo sáal dɛ́ dɨ́ yí.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Bɔ́ɔ́l óbúgʉla bwə́ á bə ŋkɔɔmʉ́ *Ofarizyɛ̂ŋ dɨ́ wá bwə́ mú báásʉlə nə́ í jɨ nə́ ikûl í ŋgə́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá yí í ŋgə́g nə sɨ́ya ábɨwáág, bwə́ bɛ̧ nə́mə́ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Buud ɔ lwámá nə ocúmbá buud bwə́ mú ka zə sɛɛŋgya, zə́lə faas lə́sʉ́ wɔɔŋg.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Buud bwə́ mú nə́mə́ bul sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l. Ntɔ́, Pyɛ̂r mú ka zə lás. Nyə nə́: «Bwaaŋg, bɨ mə́ bwey mpu nə́ Zɛmbî nyə a fɛ́ɛ́sh mə wa bɨ́dɨ́ mwɔ̂w mə́ ashúshwóógʉ́ dɨ́, a kənd mə nə́ mə kə́g bwiiŋg ikûl ishús Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l, bwə́ búgʉ́lág.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Nyɛɛ muud mə mpú mílâm mí búúd yɛ́, nyə a lwágʉlə nə́ a mə́ magʉlə ikûl, a yə bwo Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́mə́ nda nyə á yə sə́ nə́.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Nyə a shígɛ́ wá mbɛ́ɛ́gí mpə́dʉ́gá sə́nɔ̂ŋ ikûl. Nyə a fúb nə́mə́ bwo milâm nəcé bwə́ bə́lə nə búgə́.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Nəcé jɨ́ bɨ́ é ka zə shweenzh Zɛmbî, zə zhimb *ómpwíín məma mbag wúsə́ nə́ tɔɔ impáámbə́ bísʉ́, tɔɔ sə́mɛ́fwó sə́ á shígɛ́ bə nə ŋkul mə jísɔw yí?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Njɨ sə́ ŋgə *magʉlə nə́ sə́ mə́ dʉ́g cʉg mpáam mə Cwámba Yésus dɨ́, ntɔ́ nə́mə́ wə́ jɨ́ nə ikûl yɛ́.»
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Buud bɛ̂sh bwə́ mú ji ókʉ́l-ókʉ̂l, ka gwágʉlə Barnábas bá Pwôl, gwágʉlə nda Zɛmbî nyə á balan nə bwo, *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí nə *isâ í mímbʉ́gú í ŋgə́ sɨ̂y ikûl ishús dɨ́ nə́.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ja bwə́ mə́ shîn bwiiŋg yí, Zhâk mú ka zə lás, nyə nə́: «Bwaaŋg, bɨ ɔ gwágʉ́lə́ mə.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Shímun mə́ kúnɔw shîn jaaw sə́ nda Zɛmbî nyə a sá nə́: nə́ nyə á kənd mísh íkûl ishúsʉ́d kə fɛ́ɛ́sh búúd bwə́ ŋgə́ bɛ̧ jínə́ dɛ́ cínɔŋg wá.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɔɔŋg í bwəma nə sâ *búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á cɨ yí. Nəcé jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Mpʉ́sə isâ ínɨ, mə bá kwo zə lwɔ̧́ banda mə *Dávid.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ja jɔɔŋgʉ̂, buud bɛ̂sh bwə́ bá sɔ̧́ Cwámba.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 A mə́ sá íyuug byé sə́ mə́ bwey mpu wúlə yág yí.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 «Sâ jɔɔŋg wə́ mɛ́ mə dʉ́g nə́, ilwoŋ í búúd í ŋgə́ cɛ́nd kuú njɔɔnd ŋgə yid wə́ Zɛmbî yí, sə́ ajə́láyɛ́ nə wá bwo məkwowʉla cʉgʉd.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Njɨ, sə́ cíləg bwo nə́ bwə́ sásʉ́lə́g məlwaagʉwo mə́ ózɛmbî ɔ́ áyadʉ́g, nə məlwaagʉwo mâ jaŋgálə múúd bɨná kú nə bâ, nə məlwaagʉwo mâ də́lə cúdú nyə ámə yə məcií kú shwɨy yɛ́, nə də́lə mə́cií.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Sə́ mə́ mpú nə́ tɛ́ɛ́d íkala i búúd í ayág óbwiiŋgyɛ ɔ lâŋ ɔ́ Moyîz bʉ́sə míŋgwə́la myɛ́shʉd. Mwɔ̂w mə Sábaad mɛ̂sh dɨ́, bwə́ lɔ̧́ mícilyá myɛ́ *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mɛ̂shʉd.»
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ntɔ́, nə buud ɔ lwámá, nə ocúmbá buud, nə Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dɛ̂sh bwə́ mú dʉ́g nə́ bwə́ jəlá nə fɛ́ɛ́sh bɔ́ɔ́l búúd bə́nɔ̂ŋ Pwôl nə Barnábas bwə́ kə́g Antyósh. Bwə́ músə kənd bɔ́ɔ́l fwámɛ́ búúd wâ Dɔ̧: nə Yûdə bwə́ á dʉ nə́mə́ jɔ̂w nə Barnábas yɛ́, nə Sílas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Bwə́ mú kənd bwo nə kálaad ɛ́ga nə́:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Sə́ mə́ gwág kʉ́ga nə́ bɔ́ɔ́l búúd bʉ́sʉ́ bwə́ á zə nə minjɨ́ɨ́gʉ́lá myáŋ nûŋ bɨ́dɨ́ zə sá nə́ mitə́dʉ́gá mí búbúlə́g bɨ́ mílámʉ́d. Sə́ dɨ́ sə́ á ntɨ bwo.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Gwə́ wə́ sə́ bɛ̂sh sə́ ámə bə cʉ́ŋ nə́ sə́ mə́ fɛ́ɛ́sh búúd bwə́ zə́g nûŋ bɨ́dɨ́, bə́nɔ̂ŋ Barnábas bá Pwôl omínyɔŋʉ̂ bʉ́sʉ́ wâ cɛɛlí,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 buud bwə́ á mə́ kɛɛnzh ícʉg byáŋ shú jínə́ mə́ Cwámba wúsʉ́ Yésus-Krîst wá.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Sə́ mə́ ka ntɨ bɨ́ Yûdə bá Sílas nə́ bwə́ zə́g báásʉlə jaaw bɨ́ sâ sə́ ŋgə cilə ga.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim, nə sə́, sə́ mə́ dʉ́g nə́ sə́ ajə́láyɛ́ nə zhimb bɨ́ wúl mbag, sə́ mə́ cilə bɨ́ njɨ isâ bɨ́ cúgɛ́ nə ŋkul kwanz yí:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 bɨ mə́ jəlá nə sásʉlə ocúdú buud bwə́ ámə cígə shú ózɛmbî ɔ́ áyadʉ́g wá, bɨ kú dʉ də mə́cií, kú də cúdú nyə ámə yə məcií kú shwɨy yɛ́, bɨ́ kú dʉ sá jaŋga. Bɨ mə́ ká dʉ sásʉlə ísâ ínɨ́, í bə bɨ́ mpwogɛ́. Bɨ ɔ́ ji nə́ shɛɛ.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Yûdə bá Sílas bə́nɔ̂ŋ Pwôl nə Barnábas bwə́ mú béégya nə obúgʉla, bwə́ mú shulə kə Antyósh. Bwə́ mú kə sɛɛŋg óbúgʉla, yə bwo kálaad.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Bwə́ mú lɔ̧́ kálaad nə́ ndɛɛ́ a mú wá bwo ŋkul mílámʉ́d, bɛ̂sh bwə́ mú bul bə nə məshusʉg.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Nda Yûdə bá Sílas bwə́ á bə *buud ɔ mícúndə́ nə́, bwə́ á ka nə́mə́ kwo dʉ lésha nə obúgʉla, dʉ cwîny bwo, dʉ wá bwo ŋkul mílámʉ́d.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Bwə́ á ji cínɔŋgʉ́ fwámɛ́ fwála nə́ ndɛɛ́ obúgʉla bwə́ mú jə́na nə bwo nə́ bwə́ nyíŋgəg nə́ shɛɛ kə kwey búúd bwə́ á ntɨ bwo wá.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Njɨ Sílas mú kwey nə́ nyə anyíŋgə́yɛ́, nyɛ mə́ ji wu.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pwôl bá bâŋ Barnábas bwə́ á jɨ nə́mə́ cínɔŋg Antyósh. Bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́l óbúgʉla bwə́ ŋgə́ yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá, bwə́ ŋgə́ bwiiŋg jɔ̧jɔ̧ lâŋ á kɛ́ɛl mə Cwámba.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Mpʉ́sə baalɛ́ mwɔ̂w, Pwôl mú cɨ nə Barnábas nə́: «Shwə́ nyíŋgəg ná kə ŋgə dʉ́g omínyɔŋʉ̂ bʉ́sʉ́ míŋgwə́la myɛ̂sh shwə́ á bwiiŋg kɛ́ɛl mə Cwámba myá. Í jɨɨ nə́ shwə́ mpúg nda bwə́ mú ŋgə bə nə́.»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnábas nyə á ka nə́mə́ jɨɨ nə́ bwə́ kə́g nə Yuánɛs nyə á bə nə dúl jínə́ nə́ Márkus yɛ́.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pwôl nyɛ mú dʉ́g nə́ bwə́ ajə́láyɛ́ nə kwo kə nə muud nyə á fwo kə mpáŋgʉlə bwo nə isɛ́y, kə béégya nə bwo Pamʉfilî yɛ́.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Bwə́ mú sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú béégya. Barnábas mú ŋwa Márkus, báá bwə́ mú ŋwa byɔ́ɔ́l kə Shíprə.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pwôl nyɛ mú fɛ́ɛ́sh Sílas nə́ bá bwə́ kə. Obúgʉla bwə́ mú jɔ̂w Cwámba nə́ a jáándʉg nə bwo mpáam nyɛ́d.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Pwôl mú jaand Sirî nə Silisî, a ŋgə́ wá mədɔ̧ mə́ óbúgʉla ŋkul mílámʉ́d.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?