Atos 15
MCP vs ARIB
1 Bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á shulə wú Yudéa zə ŋgə jɨ́ɨ́gʉli obúgʉla nə́: «Ŋkí bɨ mə bə́ kú sɨ́ya ábɨwáág nda Cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz í ŋgə́ cɨ nə́, bɨ́ cugɛ́ nə ŋkul *dʉ́g cʉg.»
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Buud bɔɔŋgʉ́ bə́nɔ̂ŋ Pwôl bá Barnábas bwə́ mú zə sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l, í mú sá fwámɛ́ zhuyâ. Cígʉ́lá í mú zə bə nə́ Pwôl nə Barnábas, nə bɔ́ɔ́l óbúgʉla bwə́ kə́g nə lə́sʉ́ wɔɔŋg Yurʉ́səlɛm kə lwágʉlə *buud ɔ lwámá bə́nɔ̂ŋ ocúmbá buud.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla í músə kənd bwo. Bwə́ mú lɨ́ɨ́na Fenisî nə Samaríya, bwə́ ŋgə́ bwiiŋg buud nda ikûl ishús í mə́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá nə́. Sâ jɔɔŋg í mú ŋgə bul sá bɔ́ɔ́l óbúgʉla məshusʉg.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Ja bwə́ mə́ kə jé Yurʉ́səlɛm yí, nə Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, nə buud ɔ lwámá, nə ocúmbá buud, bɛ̂sh bwə́ mú lə́g bwo. Bâŋ bwə́ músə jaaw bwo bímbí dɛ̂sh Zɛmbî mə́ balan nə bwo sáal dɛ́ dɨ́ yí.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Bɔ́ɔ́l óbúgʉla bwə́ á bə ŋkɔɔmʉ́ *Ofarizyɛ̂ŋ dɨ́ wá bwə́ mú báásʉlə nə́ í jɨ nə́ ikûl í ŋgə́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá yí í ŋgə́g nə sɨ́ya ábɨwáág, bwə́ bɛ̧ nə́mə́ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz.
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Buud ɔ lwámá nə ocúmbá buud bwə́ mú ka zə sɛɛŋgya, zə́lə faas lə́sʉ́ wɔɔŋg.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Buud bwə́ mú nə́mə́ bul sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l. Ntɔ́, Pyɛ̂r mú ka zə lás. Nyə nə́: «Bwaaŋg, bɨ mə́ bwey mpu nə́ Zɛmbî nyə a fɛ́ɛ́sh mə wa bɨ́dɨ́ mwɔ̂w mə́ ashúshwóógʉ́ dɨ́, a kənd mə nə́ mə kə́g bwiiŋg ikûl ishús Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l, bwə́ búgʉ́lág.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Nyɛɛ muud mə mpú mílâm mí búúd yɛ́, nyə a lwágʉlə nə́ a mə́ magʉlə ikûl, a yə bwo Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim nə́mə́ nda nyə á yə sə́ nə́.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Nyə a shígɛ́ wá mbɛ́ɛ́gí mpə́dʉ́gá sə́nɔ̂ŋ ikûl. Nyə a fúb nə́mə́ bwo milâm nəcé bwə́ bə́lə nə búgə́.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Nəcé jɨ́ bɨ́ é ka zə shweenzh Zɛmbî, zə zhimb *ómpwíín məma mbag wúsə́ nə́ tɔɔ impáámbə́ bísʉ́, tɔɔ sə́mɛ́fwó sə́ á shígɛ́ bə nə ŋkul mə jísɔw yí?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Njɨ sə́ ŋgə *magʉlə nə́ sə́ mə́ dʉ́g cʉg mpáam mə Cwámba Yésus dɨ́, ntɔ́ nə́mə́ wə́ jɨ́ nə ikûl yɛ́.»
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Buud bɛ̂sh bwə́ mú ji ókʉ́l-ókʉ̂l, ka gwágʉlə Barnábas bá Pwôl, gwágʉlə nda Zɛmbî nyə á balan nə bwo, *isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkwóŋ yí nə *isâ í mímbʉ́gú í ŋgə́ sɨ̂y ikûl ishús dɨ́ nə́.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ja bwə́ mə́ shîn bwiiŋg yí, Zhâk mú ka zə lás, nyə nə́: «Bwaaŋg, bɨ ɔ gwágʉ́lə́ mə.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Shímun mə́ kúnɔw shîn jaaw sə́ nda Zɛmbî nyə a sá nə́: nə́ nyə á kənd mísh íkûl ishúsʉ́d kə fɛ́ɛ́sh búúd bwə́ ŋgə́ bɛ̧ jínə́ dɛ́ cínɔŋg wá.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɔɔŋg í bwəma nə sâ *búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á cɨ yí. Nəcé jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Mpʉ́sə isâ ínɨ, mə bá kwo zə lwɔ̧́ banda mə *Dávid.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ja jɔɔŋgʉ̂, buud bɛ̂sh bwə́ bá sɔ̧́ Cwámba.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 A mə́ sá íyuug byé sə́ mə́ bwey mpu wúlə yág yí.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 «Sâ jɔɔŋg wə́ mɛ́ mə dʉ́g nə́, ilwoŋ í búúd í ŋgə́ cɛ́nd kuú njɔɔnd ŋgə yid wə́ Zɛmbî yí, sə́ ajə́láyɛ́ nə wá bwo məkwowʉla cʉgʉd.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Njɨ, sə́ cíləg bwo nə́ bwə́ sásʉ́lə́g məlwaagʉwo mə́ ózɛmbî ɔ́ áyadʉ́g, nə məlwaagʉwo mâ jaŋgálə múúd bɨná kú nə bâ, nə məlwaagʉwo mâ də́lə cúdú nyə ámə yə məcií kú shwɨy yɛ́, nə də́lə mə́cií.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Sə́ mə́ mpú nə́ tɛ́ɛ́d íkala i búúd í ayág óbwiiŋgyɛ ɔ lâŋ ɔ́ Moyîz bʉ́sə míŋgwə́la myɛ́shʉd. Mwɔ̂w mə Sábaad mɛ̂sh dɨ́, bwə́ lɔ̧́ mícilyá myɛ́ *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mɛ̂shʉd.»
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ntɔ́, nə buud ɔ lwámá, nə ocúmbá buud, nə Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dɛ̂sh bwə́ mú dʉ́g nə́ bwə́ jəlá nə fɛ́ɛ́sh bɔ́ɔ́l búúd bə́nɔ̂ŋ Pwôl nə Barnábas bwə́ kə́g Antyósh. Bwə́ músə kənd bɔ́ɔ́l fwámɛ́ búúd wâ Dɔ̧: nə Yûdə bwə́ á dʉ nə́mə́ jɔ̂w nə Barnábas yɛ́, nə Sílas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Bwə́ mú kənd bwo nə kálaad ɛ́ga nə́:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Sə́ mə́ gwág kʉ́ga nə́ bɔ́ɔ́l búúd bʉ́sʉ́ bwə́ á zə nə minjɨ́ɨ́gʉ́lá myáŋ nûŋ bɨ́dɨ́ zə sá nə́ mitə́dʉ́gá mí búbúlə́g bɨ́ mílámʉ́d. Sə́ dɨ́ sə́ á ntɨ bwo.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Gwə́ wə́ sə́ bɛ̂sh sə́ ámə bə cʉ́ŋ nə́ sə́ mə́ fɛ́ɛ́sh búúd bwə́ zə́g nûŋ bɨ́dɨ́, bə́nɔ̂ŋ Barnábas bá Pwôl omínyɔŋʉ̂ bʉ́sʉ́ wâ cɛɛlí,
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 buud bwə́ á mə́ kɛɛnzh ícʉg byáŋ shú jínə́ mə́ Cwámba wúsʉ́ Yésus-Krîst wá.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Sə́ mə́ ka ntɨ bɨ́ Yûdə bá Sílas nə́ bwə́ zə́g báásʉlə jaaw bɨ́ sâ sə́ ŋgə cilə ga.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim, nə sə́, sə́ mə́ dʉ́g nə́ sə́ ajə́láyɛ́ nə zhimb bɨ́ wúl mbag, sə́ mə́ cilə bɨ́ njɨ isâ bɨ́ cúgɛ́ nə ŋkul kwanz yí:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 bɨ mə́ jəlá nə sásʉlə ocúdú buud bwə́ ámə cígə shú ózɛmbî ɔ́ áyadʉ́g wá, bɨ kú dʉ də mə́cií, kú də cúdú nyə ámə yə məcií kú shwɨy yɛ́, bɨ́ kú dʉ sá jaŋga. Bɨ mə́ ká dʉ sásʉlə ísâ ínɨ́, í bə bɨ́ mpwogɛ́. Bɨ ɔ́ ji nə́ shɛɛ.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Yûdə bá Sílas bə́nɔ̂ŋ Pwôl nə Barnábas bwə́ mú béégya nə obúgʉla, bwə́ mú shulə kə Antyósh. Bwə́ mú kə sɛɛŋg óbúgʉla, yə bwo kálaad.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Bwə́ mú lɔ̧́ kálaad nə́ ndɛɛ́ a mú wá bwo ŋkul mílámʉ́d, bɛ̂sh bwə́ mú bul bə nə məshusʉg.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Nda Yûdə bá Sílas bwə́ á bə *buud ɔ mícúndə́ nə́, bwə́ á ka nə́mə́ kwo dʉ lésha nə obúgʉla, dʉ cwîny bwo, dʉ wá bwo ŋkul mílámʉ́d.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Bwə́ á ji cínɔŋgʉ́ fwámɛ́ fwála nə́ ndɛɛ́ obúgʉla bwə́ mú jə́na nə bwo nə́ bwə́ nyíŋgəg nə́ shɛɛ kə kwey búúd bwə́ á ntɨ bwo wá.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 [Njɨ Sílas mú kwey nə́ nyə anyíŋgə́yɛ́, nyɛ mə́ ji wu.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pwôl bá bâŋ Barnábas bwə́ á jɨ nə́mə́ cínɔŋg Antyósh. Bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́l óbúgʉla bwə́ ŋgə́ yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá, bwə́ ŋgə́ bwiiŋg jɔ̧jɔ̧ lâŋ á kɛ́ɛl mə Cwámba.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Mpʉ́sə baalɛ́ mwɔ̂w, Pwôl mú cɨ nə Barnábas nə́: «Shwə́ nyíŋgəg ná kə ŋgə dʉ́g omínyɔŋʉ̂ bʉ́sʉ́ míŋgwə́la myɛ̂sh shwə́ á bwiiŋg kɛ́ɛl mə Cwámba myá. Í jɨɨ nə́ shwə́ mpúg nda bwə́ mú ŋgə bə nə́.»
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Barnábas nyə á ka nə́mə́ jɨɨ nə́ bwə́ kə́g nə Yuánɛs nyə á bə nə dúl jínə́ nə́ Márkus yɛ́.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Pwôl nyɛ mú dʉ́g nə́ bwə́ ajə́láyɛ́ nə kwo kə nə muud nyə á fwo kə mpáŋgʉlə bwo nə isɛ́y, kə béégya nə bwo Pamʉfilî yɛ́.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Bwə́ mú sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú béégya. Barnábas mú ŋwa Márkus, báá bwə́ mú ŋwa byɔ́ɔ́l kə Shíprə.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pwôl nyɛ mú fɛ́ɛ́sh Sílas nə́ bá bwə́ kə. Obúgʉla bwə́ mú jɔ̂w Cwámba nə́ a jáándʉg nə bwo mpáam nyɛ́d.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pwôl mú jaand Sirî nə Silisî, a ŋgə́ wá mədɔ̧ mə́ óbúgʉla ŋkul mílámʉ́d.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?