Atos 11

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Nə *buud ɔ lwámá nə obúgʉla wâ Yudéa bwə́ á ka gwág nə́ ikúl í cúgɛ́ *Oyúdɛn yí bwə́ mə́ nə́mə́ lə́g Milə́sʉ́ mí Zɛmbî.

¹ Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.

² Ja Pyɛ̂r nyə á ka bád kə Yurʉ́səlɛm yí, buud ɔ́ ábɨwáág bwə́ á ka kə lámʉsa nə nyə.

² Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,

³ Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Wo mə́ kə nyíi búúd wá kú ábɨwáág dɨ́, bɨnɔ́ŋ də ídʉ̂w səŋ ŋgwúd».

³ dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.

⁴ Pyɛ̂r mú ka zə tɛ́ɛ́d jaawʉ́lə bwo sâ í á cɔ̧́ yí nə ofɛ́ɛ́l-fɛ́ɛ́lí bɛ̂sh, nyə nə́

⁴ Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.

⁵ «Mɛɛ mə á bə Zhwópe. Mə ŋgə́ jəgʉla nə Zɛmbî, mə mú seegya njɨ mə músə nda *shíshim wâm mə́ wú mə́dɨ́ nyúúlʉ́d. Mə mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́, gúl sâ nda *sanda í njúl ŋgwɔ́ɔ́lʉ́lá məlwə̂ mə́nɔ̧̂ í ŋgə́ shulə wú gwɔ̂w ŋgə zə mə́dɨ́.

⁵ Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.

⁶ Mə́ á ka kənd mísh, mə mpu dʉ́g sâ jɔɔŋg, mə mú dʉ́g nə́ cínɔŋg cwû í á bə, nə ocúdú wâ məkuú mə́nɔ̧̂ nə bɔɔŋg wâ jugʉ́, nə bɔɔŋg bwə́ dʉ julə mímwɔ̧ shí wá, nə inunú yâ gwɔ̂w.

⁶ Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.

⁷ Mə mú nə́mə́ gwág kə́l í ŋgə́ cɨ nə mə nə́: “Pyɛ̂r, tɔ́wʉ́g, wo gwúg isâ ínɨ wo də́g!”

⁷ E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.

⁸ Mə nə́: “Mbɔ̂, Cwámba. Nəcé sâ jɨ́ nə nyɛɛ́ mísh mə́ Zɛmbî dɨ́ yí, nə sâ íci í abwɛ́lɛ́ kə mə́dɨ́ mpud.”

⁸ “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.

⁹ Kə́l í mú nyiŋgə lás nə mə ja ábɛɛ̂ í ŋgə́ wú gwɔ̂w nə́: “Sâ Zɛmbî mə́ fúb yí, kú bɛɛg nyiŋgə́ cɨ nə́ jísə sâ abʉ́bɔ̂w.”

⁹ “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.

¹⁰ Í á sá ntɔ́ ija ilɔ́ɔl, sâ jɔɔŋg jɛ̂sh mú ŋkâŋ kə gwɔ̂w.

¹⁰ Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.

¹¹ Ka seegya nə́, nə́mə́ wəla dɔɔŋgʉ́ dɨ, buud olɔ́ɔl bwə́ mú wɔ́ɔ́s njɔ́w sə́ á bə yí, bwə́ ŋgə́ zhu Sezarê, nə́ bwə́ ámə ntɨ́ bwo mə́dɨ́.

¹¹ “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.

¹² Shíshim mú cɨ nə mə nə́ sə́nɔ̂ŋ kə́g, mə nda zhízhigə. Bɔ́ɔ́l obúgʉla ósaman bwə́ mú zə, sə́nɔ̂ŋ mú bɛ̧ búúd bɔɔŋg nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú kə nə sə́ njɔ́w mə́ múúd bɨ́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ.

¹² O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.

¹³ A mú jaaw sə́ nda nyə á dʉ́g *éŋgəles tə́l nyə njɔ́w ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: “Kəndʉg búúd Zhwópe bwə́ kə́g jɔ̂w Shímun bwə́ dʉ jɔ̂w nə dúl jínə́ nə́ Pyɛ̂r yɛ́,

¹³ Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.

¹⁴ nyə é zə bwiiŋg wo kɛ́ɛl í é yə wo cʉg nə njɔ́w wô wɛ̂sh yí”.

¹⁴ Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.

¹⁵ Mə á ka nə́mə́ tɛ́ɛ́d nə́ mə́ bwiiŋg bwo kɛ́ɛl, seegya njɨ Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim mə́ shwɨy bwo nyúúlʉ́d nə́mə́ nda í á bə nə sə́ mə́tɛ́ɛ́dʉ́lé dɨ́ nə́.

¹⁵ “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.

¹⁶ Mə mú tə́dʉga ciyá Cwámba nyə á cɨ yí nə́: “Yuánɛs nyə á ŋgə duu buud nə məjúwó, bɨ bâŋ bɨ é duwan nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim”.

¹⁶ Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.

¹⁷ Ntɔ́, ŋkí Zɛmbî mə́ yə búúd yána dɛ́ nda nyə a yə nə́mə́ sə́ ja sə́ á *búgʉla Yésus yí, mə wə́ zə́ nə́ mə sáág ŋgáádə́ nə Zɛmbî?»

¹⁷ E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.

¹⁸ Ja bwə́ á gwág ntʉ́nɨ́ yí, bwə́ á salʉwo, bwə́ mú ságʉsə Zɛmbî, bwə́ nə́: «Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ yə ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí zhɨɨ́ nə́ bwə́ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá bwə́ ŋwa cʉg.»

¹⁸ Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.

¹⁹ Ja bwə́ á gwú Itiyɛn yí, məma lúmbʉ́lí í á zə bɛ̧ obúgʉla, bwə́ mú shîn cɨɨma, ŋgə kə íkʉl ikʉl kə kumə Fenisî, nə Shíprə nə Antyósh. Bwə́ á ŋgə bwiiŋg njɨ *Oyúdɛn kɛ́ɛl.

¹⁹ Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.

²⁰ Njɨ, bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á bə cínɔŋg bwə́ njúl buud ɔ́ Shíprə nə buud ɔ́ Sirɛ̂n. Bâŋ bwə́ á kə kumə Antyósh, bwə́ mú bwiiŋg Ogʉrɛ̂k Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l mə Cwámba Yésus.

²⁰ Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.

²¹ Cwámba nyə á ŋgə kwíínd bwo nə ŋkul nyɛ́, zhwog buud bwə́ mú *búgʉla, bwə́ cɛ́nd kuú njɔɔnd, yid wə́ Cwámba.

²¹ A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.

²² *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla á Yurʉ́səlɛm í á ka gwádʉga lâŋ wɔɔŋg. Bwə́ mú kənd Barnábas wu Antyósh.

²² Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.

²³ Barnábas wɔɔŋg, ja nyə á jé Antyósh a dʉ́g nda Zɛmbî nyə a lwóya mpaam nyɛ́ nə́, nyə á bul bə nə məshusʉg, a mú cwîny óbúgʉla bɛ̂sh nə́ bwə́ jííg gwooŋg mə Cwámba dɨ́ nə milâm myáŋ myɛ̂sh.

²³ Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.

²⁴ Nyə á bə jɔ̧ múúd, a njúl lwándʉ́lá nə jɔ̧jɔ̧ Shíshim nə búgə́ nə́ cwɔ́ɔ́. Bɔ́ɔ́lʉ́gá ncúlyá buud bwə́ mú kwɨ́dʉli Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dɨ̂.

²⁴ Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.

²⁵ Barnábas nyə á ka kə Tárʉs nə́ a kə́ ŋwa Sôl.

²⁵ Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.

²⁶ Nda nyə á kwey nyə nə́, nyə á zə nə nyə Antyósh. Bá bwə́ mú jâ cínɔŋgʉ́ mbû ncindî, bwə́ ŋgə́ sɛɛŋgya nə Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, bwə́ ŋgə́ yə ncúlyá buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá. Nûŋ Antyósh wə́ *ompwíín bwə́ á tɛ́ɛ́d gwiidɔw nə́ okrîstɛn yɛ́.

²⁶ Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.

²⁷ Í á ka zə bə na dúl baan dɨ́ nə́, bɔ́ɔ́l *búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á shulə wú Yurʉ́səlɛm kə Antyósh.

²⁷ Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.

²⁸ Ŋgwɔ́l á bwo, nə jínə́ nə́ Agabus, músə zə lás nda Shíshim nyə a lwágʉlə nyə nə́. A mú jaaw nə́ məma yáág-yáág zha í bá bə shí nyɛ̂sh dɨ̂. Zha nyɔɔŋg í á shí nə́mə́ bə fwála Klóod nyə á bə Káázɛl yí.

²⁸ Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)

²⁹ Ntɔ́, ompwíín bwə́ mú ŋwa cígʉ́lá nə́ bwə́ zə́ sɛɛŋg míkwííndyá, muud yɛ̂sh wá bímbí á jɨ́ nə ŋkul wá yí, bwə́ kənd bɔɔŋg óbúgʉla wâ Yudéa.

²⁹ Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.

³⁰ Bwə́ á sá nə́mə́ ntɔ́, bwə́ mú kənd Barnábas bá Sôl nə mikwííndyá, bwə́ kə yə ócúmbá buud wâ Yudéa.

³⁰ Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Atos 11

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra