Atos 11

MCP vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ Nə *buud ɔ lwámá nə obúgʉla wâ Yudéa bwə́ á ka gwág nə́ ikúl í cúgɛ́ *Oyúdɛn yí bwə́ mə́ nə́mə́ lə́g Milə́sʉ́ mí Zɛmbî.

¹ E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.

² Ja Pyɛ̂r nyə á ka bád kə Yurʉ́səlɛm yí, buud ɔ́ ábɨwáág bwə́ á ka kə lámʉsa nə nyə.

² E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,

³ Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Wo mə́ kə nyíi búúd wá kú ábɨwáág dɨ́, bɨnɔ́ŋ də ídʉ̂w səŋ ŋgwúd».

³ dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.

⁴ Pyɛ̂r mú ka zə tɛ́ɛ́d jaawʉ́lə bwo sâ í á cɔ̧́ yí nə ofɛ́ɛ́l-fɛ́ɛ́lí bɛ̂sh, nyə nə́

⁴ Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:

⁵ «Mɛɛ mə á bə Zhwópe. Mə ŋgə́ jəgʉla nə Zɛmbî, mə mú seegya njɨ mə músə nda *shíshim wâm mə́ wú mə́dɨ́ nyúúlʉ́d. Mə mú dʉ́g *ntamə́ á mísh nə́ bagə́, gúl sâ nda *sanda í njúl ŋgwɔ́ɔ́lʉ́lá məlwə̂ mə́nɔ̧̂ í ŋgə́ shulə wú gwɔ̂w ŋgə zə mə́dɨ́.

⁵ Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.

⁶ Mə́ á ka kənd mísh, mə mpu dʉ́g sâ jɔɔŋg, mə mú dʉ́g nə́ cínɔŋg cwû í á bə, nə ocúdú wâ məkuú mə́nɔ̧̂ nə bɔɔŋg wâ jugʉ́, nə bɔɔŋg bwə́ dʉ julə mímwɔ̧ shí wá, nə inunú yâ gwɔ̂w.

⁶ E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.

⁷ Mə mú nə́mə́ gwág kə́l í ŋgə́ cɨ nə mə nə́: “Pyɛ̂r, tɔ́wʉ́g, wo gwúg isâ ínɨ wo də́g!”

⁷ E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.

⁸ Mə nə́: “Mbɔ̂, Cwámba. Nəcé sâ jɨ́ nə nyɛɛ́ mísh mə́ Zɛmbî dɨ́ yí, nə sâ íci í abwɛ́lɛ́ kə mə́dɨ́ mpud.”

⁸ Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.

⁹ Kə́l í mú nyiŋgə lás nə mə ja ábɛɛ̂ í ŋgə́ wú gwɔ̂w nə́: “Sâ Zɛmbî mə́ fúb yí, kú bɛɛg nyiŋgə́ cɨ nə́ jísə sâ abʉ́bɔ̂w.”

⁹ Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.

¹⁰ Í á sá ntɔ́ ija ilɔ́ɔl, sâ jɔɔŋg jɛ̂sh mú ŋkâŋ kə gwɔ̂w.

¹⁰ E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.

¹¹ Ka seegya nə́, nə́mə́ wəla dɔɔŋgʉ́ dɨ, buud olɔ́ɔl bwə́ mú wɔ́ɔ́s njɔ́w sə́ á bə yí, bwə́ ŋgə́ zhu Sezarê, nə́ bwə́ ámə ntɨ́ bwo mə́dɨ́.

¹¹ E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.

¹² Shíshim mú cɨ nə mə nə́ sə́nɔ̂ŋ kə́g, mə nda zhízhigə. Bɔ́ɔ́l obúgʉla ósaman bwə́ mú zə, sə́nɔ̂ŋ mú bɛ̧ búúd bɔɔŋg nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú kə nə sə́ njɔ́w mə́ múúd bɨ́ ŋgə́ cɨ ɛ́nɛ.

¹² E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.

¹³ A mú jaaw sə́ nda nyə á dʉ́g *éŋgəles tə́l nyə njɔ́w ŋgə́ cɨ nə nyə nə́: “Kəndʉg búúd Zhwópe bwə́ kə́g jɔ̂w Shímun bwə́ dʉ jɔ̂w nə dúl jínə́ nə́ Pyɛ̂r yɛ́,

¹³ E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,

¹⁴ nyə é zə bwiiŋg wo kɛ́ɛl í é yə wo cʉg nə njɔ́w wô wɛ̂sh yí”.

¹⁴ o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.

¹⁵ Mə á ka nə́mə́ tɛ́ɛ́d nə́ mə́ bwiiŋg bwo kɛ́ɛl, seegya njɨ Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim mə́ shwɨy bwo nyúúlʉ́d nə́mə́ nda í á bə nə sə́ mə́tɛ́ɛ́dʉ́lé dɨ́ nə́.

¹⁵ E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.

¹⁶ Mə mú tə́dʉga ciyá Cwámba nyə á cɨ yí nə́: “Yuánɛs nyə á ŋgə duu buud nə məjúwó, bɨ bâŋ bɨ é duwan nə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim”.

¹⁶ E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.

¹⁷ Ntɔ́, ŋkí Zɛmbî mə́ yə búúd yána dɛ́ nda nyə a yə nə́mə́ sə́ ja sə́ á *búgʉla Yésus yí, mə wə́ zə́ nə́ mə sáág ŋgáádə́ nə Zɛmbî?»

¹⁷ Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?

¹⁸ Ja bwə́ á gwág ntʉ́nɨ́ yí, bwə́ á salʉwo, bwə́ mú ságʉsə Zɛmbî, bwə́ nə́: «Ntɔ́ jɨ nə́ Zɛmbî mə́ yə ikúl í cúgɛ́ Oyúdɛn yí zhɨɨ́ nə́ bwə́ cɛ́ndʉ́g mítə́dʉ́gá bwə́ ŋwa cʉg.»

¹⁸ E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.

¹⁹ Ja bwə́ á gwú Itiyɛn yí, məma lúmbʉ́lí í á zə bɛ̧ obúgʉla, bwə́ mú shîn cɨɨma, ŋgə kə íkʉl ikʉl kə kumə Fenisî, nə Shíprə nə Antyósh. Bwə́ á ŋgə bwiiŋg njɨ *Oyúdɛn kɛ́ɛl.

¹⁹ E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.

²⁰ Njɨ, bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á bə cínɔŋg bwə́ njúl buud ɔ́ Shíprə nə buud ɔ́ Sirɛ̂n. Bâŋ bwə́ á kə kumə Antyósh, bwə́ mú bwiiŋg Ogʉrɛ̂k Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l mə Cwámba Yésus.

²⁰ E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.

²¹ Cwámba nyə á ŋgə kwíínd bwo nə ŋkul nyɛ́, zhwog buud bwə́ mú *búgʉla, bwə́ cɛ́nd kuú njɔɔnd, yid wə́ Cwámba.

²¹ E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.

²² *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla á Yurʉ́səlɛm í á ka gwádʉga lâŋ wɔɔŋg. Bwə́ mú kənd Barnábas wu Antyósh.

²² E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,

²³ Barnábas wɔɔŋg, ja nyə á jé Antyósh a dʉ́g nda Zɛmbî nyə a lwóya mpaam nyɛ́ nə́, nyə á bul bə nə məshusʉg, a mú cwîny óbúgʉla bɛ̂sh nə́ bwə́ jííg gwooŋg mə Cwámba dɨ́ nə milâm myáŋ myɛ̂sh.

²³ o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.

²⁴ Nyə á bə jɔ̧ múúd, a njúl lwándʉ́lá nə jɔ̧jɔ̧ Shíshim nə búgə́ nə́ cwɔ́ɔ́. Bɔ́ɔ́lʉ́gá ncúlyá buud bwə́ mú kwɨ́dʉli Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla dɨ̂.

²⁴ Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.

²⁵ Barnábas nyə á ka kə Tárʉs nə́ a kə́ ŋwa Sôl.

²⁵ E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.

²⁶ Nda nyə á kwey nyə nə́, nyə á zə nə nyə Antyósh. Bá bwə́ mú jâ cínɔŋgʉ́ mbû ncindî, bwə́ ŋgə́ sɛɛŋgya nə Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, bwə́ ŋgə́ yə ncúlyá buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá. Nûŋ Antyósh wə́ *ompwíín bwə́ á tɛ́ɛ́d gwiidɔw nə́ okrîstɛn yɛ́.

²⁶ E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.

²⁷ Í á ka zə bə na dúl baan dɨ́ nə́, bɔ́ɔ́l *búúd ɔ mícúndə́ bwə́ á shulə wú Yurʉ́səlɛm kə Antyósh.

²⁷ Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.

²⁸ Ŋgwɔ́l á bwo, nə jínə́ nə́ Agabus, músə zə lás nda Shíshim nyə a lwágʉlə nyə nə́. A mú jaaw nə́ məma yáág-yáág zha í bá bə shí nyɛ̂sh dɨ̂. Zha nyɔɔŋg í á shí nə́mə́ bə fwála Klóod nyə á bə Káázɛl yí.

²⁸ E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.

²⁹ Ntɔ́, ompwíín bwə́ mú ŋwa cígʉ́lá nə́ bwə́ zə́ sɛɛŋg míkwííndyá, muud yɛ̂sh wá bímbí á jɨ́ nə ŋkul wá yí, bwə́ kənd bɔɔŋg óbúgʉla wâ Yudéa.

²⁹ E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.

³⁰ Bwə́ á sá nə́mə́ ntɔ́, bwə́ mú kənd Barnábas bá Sôl nə mikwííndyá, bwə́ kə yə ócúmbá buud wâ Yudéa.

³⁰ O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Atos 11

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra