Apocalipse 14

MCP vs BKJ

¹ Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g Mwâ Ncwəmbɛ tə́l lúú mbʉ́ŋ bwə́ dʉ jɔ̂w nə́ Siyôn yííd, bə́nɔ̂ŋ buud otɔ́ɔ́shin təd nə məwûm mə́nɔ̧́ nə ónɔ̧̂. Buud bɔɔŋg bwə́ á bə nə jínə́ mə́ Mwâ Ncwəmbɛ nə dɛ́ mə́ Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ yé cilyá mpwóómbʉ́d.

¹ E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.

² Mə mú gwág kə́l ŋgə́ wú gwɔ̂w, í ŋgə́ shwag nda məjúwó mə́ mpʉ̂ŋ, í ŋgə́ saal nda ŋkɛ̂l mpú áyíyáág; kə̂l dɔɔŋg í á ŋgə gwɨ́ɨ́g nda ibɨ́ɨ́nzhá nə́ buud bwə́ ŋgə bwam.

² E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.

³ Bwə́ á ŋgə sɛy ŋgwa ágúgwáan bwə́ tə́l mpwóómbʉ́ caaŋgə́d, mikuwó mí ísâ mínɔ̧̂ nə ocúmbá buud bwə́ njúl. Kú nə ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nə ŋkul jɨ́ɨ́g ŋgwa wɔɔŋgʉ́, nə́mə́ njɨ buud otɔ́ɔ́shin təd nə məwûm mə́nɔ̧́ nə ónɔ̧̂ bwə́ á zhu shí wá, bɔɔŋg Zɛmbî nyə a jə́na tâŋ shú nə́ bwə́ wúg míkwámʉ́d wá.

³ E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.

⁴ Báá bwə́ áshígɛ́ bwɛlɛ lweegʉshi ícʉg nə nyá budá, bwə́ á dʉ ji óncwíyɛ̂. Bwə́ dʉ ŋgə bɛ̧ Mwâ Ncwəmbɛ kʉ́l jɛ̂sh á kə́ yí. Zɛmbî nyə a fɛ́ɛ́sh bwo mpə́dʉ́gá buud, a jə́na tâŋ shú nə́ bwə́ wúg míkwámʉ́d. Nyə a sá ntɔ́ shú nə́ bwə́ bə́g bá Mwâ Ncwəmbɛ tâŋ nda mpumə́ ashúshwóógʉ́ bwə́ dʉ kənd koogʉ́ shú mə́ Zɛmbî yí.

⁴ Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.

⁵ Bwə́ áshígɛ́ bwɛlɛ bɛ̂ny mímpu myáŋ bwiiŋg ijɔ̧́ɔ̧́, bwə́ á bə ntâg kú nə tɔɔ sâ á jumʉ́g.

⁵ E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.

⁶ Mə mú nyiŋgə dʉ́g ŋgwɔ́l *éŋgəles ŋgə́ jéel tâm joŋ. Nyə á bə nə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl á kandʉgə kandʉgə nə́ a bwííŋgʉg buud ɔ shí, ilwoŋ byɛ̂sh, nə ibɛɛnd byɛ̂sh, nə mə́kə̂l mɛ̂sh, nə ikûl byɛ̂sh.

⁶ E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,

⁷ Nyə á ŋgə cɨ gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Gwɔ̧́ɔ̧́gá Zɛmbî, yə́gá nyə gúmə́ nəcé fwála lʉ́ sémbyé mílə́sʉ́ mə́ wɔ́ɔ́s. Kúdʉ́gá nyə məmpwoombʉ́ shí, nyə wə́ nyə a sá gwɔ́w nə shí, a sá mâŋ nə məncwuŋ!»

⁷ dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.

⁸ Ŋgwɔ́l éŋgəles, éŋgəles ábɛɛ̂ mú ŋgə bɛ̧ ashúshwóógʉ́ a ŋgə́ cɨ nə́: «Babilɔn mə́ bwɨ̂l, ŋgwə́la í á dʉ jwɔ̧ɔ̧ nɨ í mə́ bwɨ̂l, ŋgwə́la í á nywɨ́ɨl ikúl byɛ̂sh nə jaŋga nda bwə́ dʉ nywɨ́ɨl búúd nə məlwəg nə́, í mə́ bwɨ̂l.»

⁸ E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.

⁹ Ŋgwɔ́l éŋgəles, éŋgəles alɛ́ɛl mú nə́mə́ ŋgə jéel tâm joŋ a ŋgə́ cɨ gwɔ́w-gwɔ̂w nə́: «Múúd mə ká kúd biin bá vʉgʉli jé mpwoombʉ́ shí, a wɨ́ya mə́yɨɨgyé máŋ ŋkí mpwóómbʉ́d, ŋkí mbwə́d,

⁹ E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,

¹⁰ Zɛmbî mə bá nə́mə́ ŋgulal múúd wɔɔŋgʉ́ mpimbə jé nda bwə́ dʉ ŋgulal múúd məlwəg nə́. A bá yə nyə gwo nyə́dɨ́ bálá mpimbə dɨ́, kú cweel nə gúl sâ. Muud wɔɔŋg mə bá bwəma nə cwúnd kʉ́l kuda nə fidə í ŋgə́ gwɔ̧́ yí. A bá bwəma nə cwúnd jɔɔŋgʉ́, miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mí wə́éŋgəles nə Mwâ Ncwəmbɛ bwə́ ŋgə́ dʉ́g.

¹⁰ este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.

¹¹ Buud bwə́ ŋgə́ kúd biin mpwoombʉ́ shí, kúd nə́mə́ vʉgʉli jé mpwoombʉ́ shí, bwə́ wɨ́ya nə́mə́ mə́yɨɨgyé mə́ jínə́ dɛ́ wá, yílɛ kuda í ŋgə́ sá bwo cwúnd yí í bá ŋgə bád kandʉgə á kandʉgə. Bwə́ bá yɔ́ɔla, nə mwásə́ nə bulú, kú nə wogá.»

¹¹ E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.

¹² Í bá jɨɨ ja jɔɔŋg nə́ miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mi búúd mí mpúg jísɔw, bá buud bwə́ ŋgə́ baagʉlə isâ Zɛmbî nyə á cɨ nə́ í bə́g yí, bwə́ ŋgə́ *búgʉla Yésus wá.

¹² Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.

¹³ Mə mú gwág kə́l ŋgə́ cɨ joŋ dɨ́ nə́: «Cilə́g sâ mə́ zə́ jaaw wo ga: Tɛ́ɛ́d kɨ́kɨdɨ́ga, buud bwə́ é ŋgə yə bwə́ njúl buud ɔ Cwámba wá, báá bwə́ mə́ jəla. Haaw, mə Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim, mə ŋgə magʉlə nə́ bwə́ mə́ jəla, bwə́ mə́ yɔwʉla nə isɛ́y byáŋ, nəcé misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ myáŋ mí ŋgə bɛ̧ bwo.»

¹³ E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.

¹⁴ Mə músə nyiŋgə kənd mísh, mə mú dʉ́g ŋkúdú áfufumə́, muud njúl ŋkúdú wɔɔŋg dɨ́, a ŋgə́ bɛ̧ɛ̧la nə Mwân mə múúd. Nyə á bə nə *tûm gúmə́ lúúd, í njúl sɨ́yá nə or, a mbíd njəwá báágə́ bwə́ dʉ saag *blé nə ndɨ́ yí mbwə́d.

¹⁴ E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.

¹⁵ Ŋgwɔ́l *éŋgəles mú cúwo wú *Mpáánzə́ Zɛmbî a ŋgə́ kɨ̂m gwɔ́w-gwɔ̂w ŋgə cɨ nə muud nyə á bə a njúl ŋkúdúd yɛ́ nə́: «Ŋwag báágə́ mə́saag dwô wo sáágʉg shí, nəcé fwála lʉ́ mə́saag mə́ wɔ́ɔ́s, idʉ̂w í mú miŋgwíy.»

¹⁵ E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.

¹⁶ Muud nyə á bə a njúl ŋkúdúd yɛ́ mú ŋwa báágə́ mə́saag dɛ́ saag shí.

¹⁶ E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.

¹⁷ Ŋgwɔ́l éŋgəles mú cúwo wú Mpáánzə́ Zɛmbî nyísə́ joŋ dɨ́ yí; nyə á bə nə́mə́ nə báágə́ mə́saag í njúl njəwá.

¹⁷ E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.

¹⁸ Ŋgwɔ́l éŋgəles mú wú álatâr dɨ̂; nyâŋ nyə á bə nə ŋkul mə jwú nə kuda. A mú lás gwɔ́w-gwɔ̂w cɨ nə nyɔɔŋg nyə á bə nə njəwá báágə́ mə́saag yɛ́ nə́: «Ŋwag báágə́ mə́saag dwô, wo kə́g shí, kə ŋgə sámb ikaŋ í *vînyə ŋgə sɛɛŋg, í mə́ shîn tɨ̂.»

¹⁸ E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.

¹⁹ Eŋgəles mú ntâg ŋwa báágə́ mə́saag dɛ́. A mú kə shí, kə ŋgə sámb ikaŋ í vînyə nə́ ndɛɛ́, kə dʉ shwu məma fadʉga dɨ́, kʉ́l mpimbə mə́ Zɛmbî í é nyâm byo yí.

¹⁹ E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.

²⁰ Fadʉga jɔɔŋg í á bə, wo fwo wú ŋgwə́la kə bugád. Bwə́ á ka kə nyâm byo wu. Í á ka bə, bwə́ ŋgə́ nyâm ntʉ́nɨ, məcií mə́ mú dʉ júg nə́ jûg jûg jûg, mə́ sá məma shwumb. Shwumb nɨ í á bád nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s cé mpu kabʉlí, í á ŋgə wô nə́ ndɛɛ́ kə jee wɔ́ɔ́s ókilomáda mitəd milɔ́ɔl.

²⁰ E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Apocalipse 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra