2 Coríntios 6
MCP vs NVT
1 Nda jɨ́ nə́ sə́nɔ̂ŋ Zɛmbî wə́ ŋgə́ sɛ̂y nə́, sə́ ka ŋgə cɨ nə bɨ́ nə́: «Kúgá fánda lə́g mpaam mə́ Zɛmbî ntɔ́ nə́ ndɛɛ́, bɨ kú dʉ́g mfíí á cínɔŋg.»
1 Como cooperadores de Deus, suplicamos a vocês que não recebam em vão a graça de Deus.
2 Mpugá nə́ Zɛmbî nyə á cɨ nə́:
2 Pois Deus diz: “No tempo certo, eu o ouvi; no dia da salvação, eu lhe dei socorro”. De fato, agora é o “tempo certo”. Hoje é o dia da salvação!
3 Sə́ áŋgɛ̂ nə bwɛlɛ jɨɨ nə́ sə́ mə́ kwal múúd bɔɔgʉ́, nəcé sə́ acɛ́ɛ́lɛ́ sá nə́ buud bwə́ mpyényʉ́g isɛ́y bísʉ́.
3 Vivemos de forma que ninguém tropece por nossa causa, nem tenha motivo para criticar nosso ministério.
4 Sə́ ŋgə yida sɔ̧́ nə́ bɨ shwúg mənyúúl nə sə̂ mə́zhɨɨ́ mɛ̂sh dɨ́ nə́ sə́ bɨ́ fwámɛ́ ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal ɔ́ Zɛmbî; sə́ ka ŋgə bul bə nə jísɔ́w: jísɔw *incwaw í ntʉg, jísɔw micúŋ, jísɔw yágʉ́wó,
4 Em tudo que fazemos, mostramos que somos verdadeiros servos de Deus. Suportamos pacientemente aflições, privações e calamidades de todo tipo.
5 jísɔw bígə́, jísɔw mimbwug, jísɔw ociŋʉ́cində̂, jísɔw yɨ́ɨ́ŋgá ísɛ́y, jísɔw məfúfə məgwə̂, jísɔw mə́zha.
5 Fomos espancados e encarcerados, enfrentamos multidões furiosas, trabalhamos até a exaustão, suportamos noites sem dormir e passamos fome.
6 Sə́ ŋgə ci mənyúul, sə́ nə mpúyá, sə́ nda nə milámʉsa, sə́ nə jɔ̧ lâm, Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧́ Shíshim ŋgə́ kyey nə sə́, sə́ njúl nə cɛɛlí á kú nə məkə́ŋ,
6 Mostramos quem somos por nossa pureza, nosso entendimento, nossa paciência e nossa bondade, pelo Espírito Santo que vive em nós e por nosso amor sincero.
7 sə́ njúl nə ciyá jɨ́ bʉ́bə́lɛ́ yí, sə́ nə mpífə́ mə́ Zɛmbî, sə́ nə məkwɔ̧ɔ̧ mə dɔ́ɔ́mb mâ otʉ́təlí, mǎ lúmbʉ́lí nə mǎ kaambʉlə nyúul.
7 Proclamamos a verdade fielmente, e o poder de Deus opera em nós. Usamos as armas da justiça, com a mão direita para atacar e com a mão esquerda para defender.
8 Gúl ja buud gúmal sə́, gúl ja bwə́ saambʉlə sə̂; gúl ja bwə́ mpyaam sə̂, gúl ja bwə́ sá sə́ məshwúmb; gúl ja bwə́ ŋwa sə́ nda buud ɔ mə́shɨɨgâ, sə́ báá njúl otʉ́təlî;
8 Servimos quer as pessoas nos honrem, quer nos desprezem, quer nos difamem, quer nos elogiem. Somos chamados de impostores, apesar de sermos honestos.
9 gúl ja bwə́ ŋwa sə́ nda ojínə, í njúl nə́ buud bwə́ mpú sə̂, bwə́ ŋwa sə́ nda sə́ ŋgə júgʉla, í njúl nə́ sə́ ŋgə cʉgə, bwə́ dʉ́g sə́ nda sə́ bɨ́ íntʉ́gʉ́líd, njɨ muud kú gwú sə́,
9 Somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem conhecidos. Vivemos à beira da morte, mas ainda estamos vivos. Fomos espancados, mas não mortos.
10 bwə́ ŋgə́ sá sə́ isâ í cɛ́yʉg lámʉ́d yí, sə́ báá njɨ məshusʉg məshusʉg, sə́ njúl mə́búwa dɨ́, njɨ sə́ ŋgə́ sá nə́ bɔ́ɔ́l bwə́ bígʉ́g, sə́ ŋgə́ fúfə nə sâ jɛ̂sh, njɨ sə́ mbííd byɛ̂sh.
10 Nosso coração se entristece, mas sempre temos alegria. Somos pobres, mas enriquecemos a muitos outros. Não possuímos nada e, no entanto, temos tudo.
11 Yé bwááŋg wâ Kɔrɛ̂nt, sə́ á jaaw bɨ́ isâ byɛ̂sh kú shweel tɔɔ ŋgwûd, sə́ á juw bɨ́ milâm mísʉ́ nə́ wúŋgʉ́lúŋ.
11 Queridos coríntios, falamos a vocês com toda honestidade e lhes abrimos o coração.
12 Sə́ báá sə́ afwóyɛ́ yɔw cɛɛlʉ́lə bɨ̂, bɨ wə́ bɨ acɛ́ɛ́lɛ́ lə́g cɛɛlí sə́ ŋgə́ cɛɛl bɨ́ yí.
12 Não falta amor da nossa parte, mas vocês nos negaram seu afeto.
13 Ságá nə́mə́ sə́ nda sə́ ŋgə́ sá bɨ́ nə́. Mə ŋgə cɨ nə bɨ́ tâŋ nda bwán bâm náaá «juwʉgá nə́mə́ sə́ mílám mín nə́ wúŋgʉ́lúŋ!»
13 Peço que retribuam esse amor como se fossem meus próprios filhos. Abram o coração para nós!
14 Kúgá fʉla sámbá nə oháádɛn, kə sá dúl váál mbɛɛ mpwɔ̧ɔ̧da kú nə wɨ́ɨ́mbʉ́lé; nyáyɛ́ mpwəmá nyɨ́ nə ŋkul bə mpə́dʉ́gá bíshʉ́lə mə́cɛ̧ɛ̧ nə bə́lə kú bísh mə́cɛ̧ɛ̧ yí? Dáyɛ́ kɔw mə́ŋkɛnya bə́nɔ̂ŋ yídʉ́gʉ́ bɨ́ nə ŋkul bə nə ndɨ́ yí?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Como pode a justiça ser parceira da maldade? Como pode a luz conviver com as trevas?
15 Dáyɛ́ váál cʉ́ŋ wɨ́ nə ŋkul bə mpə́dʉ́gá *Krîst bá Beliár yí? Jáyɛ́ wɔ́ŋgɔ́ mbúgʉla bá háádɛn jɨ́ nə ŋkul bə nə ndɨ́ yí?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o diabo? Como alguém que crê pode se ligar a quem não crê?
16 Mpáánzə́ Zɛmbî í mə́ bwɛlɛ fʉla jɨ́ nə ozɛmbî wâ yadʉ́g? Mpugá nə́ shé báá shé jɨ Mpáánzə́ mə́ Zɛmbî á kuwô, nəcé Zɛmbî nyə á cɨ́ nə́:
16 E que união pode haver entre o templo de Deus e os ídolos? Pois somos o templo do Deus vivo. Como ele próprio disse: “Habitarei e andarei no meio deles. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 Nə́ ndɛɛ́,
17 Portanto, afastem-se e separem-se deles, diz o Senhor. Não toquem em coisas impuras, e eu os receberei.
18 Mə bá bə bɨ́ sɔ́ɔ́ŋgʉ́,
18 Eu serei seu Pai, e vocês serão meus filhos e minhas filhas, diz o Senhor Todo-poderoso”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?