1 Pedro 2

MCP vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Nə́ ndɛɛ́, yɔwʉgá məgwɔ̧́ mə lâm, yɔw mə́kə́ŋ, nə kwába, nə zhíŋ, nə ojaawʉ́-jaawʉ̂.

¹ Deixando, pois, toda a malícia, e todo o engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,

² Yidagá gwág yéésh mílə́sʉ́ mí Zɛmbî nə́mə́ nda íkʉ́kény í dʉ́ gwág yéésh bə̂l nə́. Milə́sʉ́ mí Zɛmbî mísə bɨ́ mʉ́n mə́nyá, fwámɛ́ mə́nyá kú bə mâ fʉlâ. Bɨ mə́ jəlá nə gwág myo yéésh shú nə́ mí sáág nə́ bɨ ŋgə́g nə wɨ̂y kə bá kumə cʉg á kandʉgə kandʉgə dɨ̂.

² Desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que por ele vades crescendo;

³ Í é bə ntɔ́ ŋkí bɨ a mə́ kagʉlə Cwámba nə́ ndɛɛ́ bɨ́ kwey nə́ á nywa.

³ Se é que já provastes que o Senhor é benigno;

⁴ Shíshʉ́gá Cwámba kúnə́-kúnə; a jisə kwóógʉ́ á kuwô búúd bwə́ á myaas yí, í njúl nə́ dáá wə́ Zɛmbî nyə a fɛ́ɛ́sh nə́ dʉ́sə́ jimə́ shú dɛ́ dɨ́ yí.

⁴ E, chegando-vos para ele, pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,

⁵ Bɨ músə mikuwó mí mə́kwóógʉ́; kwagá ŋgə sɛɛŋgya nə́ ndɛɛ́ bɨ mú bə njɔ́w á *shíshim shú ísɛ́y í fada, í dʉ́g kənd Zɛmbî *mətúnʉga mâ shíshim, nyə́ é dʉ magʉlə lúú mə́ Yésus-Krîst dɨ̂ má.

⁵ Vòs também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdòcio santo, para oferecer sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por Jesus Cristo.

⁶ Jísə Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́:

⁶ Por isso também na Escritura se contém:Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa;e quem nela crer não será confundido.

⁷ Zɛmbî mə́ sá nə́ bɨ́ buud ŋgə́ *búgʉla wá bɨ ŋwág gúmə́. Njɨ, buud bwə́ aŋgɛ̂ nə búgʉla wá, jɨ́ shú dáŋ nə́:

⁷ E assim para vòs, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes,a pedra que os edificadores reprovaram,essa foi a principal da esquina,

⁸ Í nyiŋgə nə́mə́ bə kwóógʉ́ lʉ́ mə́bɔɔgʉ́,

⁸ E uma pedra de tropeço e rocha de escândalo,para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.

⁹ Bɨ báá bɨ bʉ́sə mpwoŋ buud Zɛmbî nyə á fɛ́ɛ́sh yí, bɨ bʉ́sə kínda ófada ɔ Cî, lwoŋ búúd mə́ Zɛmbî, kúl búúd Zɛmbî nyə á kusə yí; nyə á fɛ́ɛ́sh bɨ́ nə́ bɨ dʉ́g bwiiŋg məma ísâ byé, nyə muud nyə á jɔ̂w bɨ́ nə́ bɨ wúg yídʉ́gʉ́d zə mə́ŋkɛnya mɛ́ mâ mímbʉ́gú dɨ̂ yɛ́.

⁹ Mas vòs sois a geração eleita, o sacerdòcio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;

¹⁰ Bɨ a shígɛ́ bə kúl mə́ Zɛmbî yág, bɨ músə kúl jé ja gaád. Zɛmbî nyə a shígɛ́ dʉ gwág bɨ́ cɛy lámʉ́d, a mú ŋgə gwág bɨ́ cɛy lámʉ́d ja gaád.

¹⁰ Vós, que em outro tempo não éreis povo, mas agora sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.

¹¹ Yé bwááŋg mə́ búl cɛɛl wá, bɨ bʉ́sə ijigə-jigə wa shí gaád nda buud bwə́ njúl ízhaá shíd nə́ bwə́ bá cɔ̧́ wá. Nə́ ndɛɛ́, mə ŋgə yáág nə bɨ́ náá: yɔwʉgá ŋgə́lə bɛ̧ iwɨ́ɨ́mbʉ́g í cʉg múúd, í cɛɛl gwɨ́ɨ́lya bɨ́ *mishíshim.

¹¹ Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma;

¹² Dʉgá bə nə jɔ̧ kuú njɔɔnd na cʉg bɨ́nɔ̂ŋ oháádɛn ŋgə́ cʉgə nɨɨ́d. Í dʉ́g bə ntɔ́ shú nə́, ja bwə́ cɛ́ɛ́l dʉ ntáma bɨ́ mínə́ nə́ bɨ bʉ́sə mimbʉ́wʉ́lú yí, bwə́ yídag dʉ dʉ́g jɔ̧jɔ̧ mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mín nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú bá yə Zɛmbî gúmə́ ja á bá zə yí.

¹² Tendo o vosso viver honesto entre os gentios; para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.

¹³ Nda bɨ́ bʉ́sə́ búúd ɔ Cwámba nə́, bɨ́dʉ́gá nə́ tɔ́we shwóg yɛ̂sh búúd bwə́ mə́ tə̂l yɛ́ jwúg nə bɨ̂; njwú-buud jwúg nə bɨ́ nə́ nyə wə́ jɨ́ ájəlácɨ,

¹³ Sujeitai-vos, pois, a toda a ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;

¹⁴ ogwə́mʉna jwú nə́ bwo wə́ njwú-buud nyə á tə̂l nə́ bwə́ dʉ́g yə ósɔ́ɔl ɔ mə́bɔ̂w intʉ́gʉ́lí, dʉ ságʉsə íjɔ̧ɔ̧ i búúd wá.

¹⁴ Quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.

¹⁵ Nəcé sâ Zɛmbî ŋgə́ jɨɨ yí jɨ nə́ bɨ dʉ́g sá mə́nywa, mənywa mɔɔŋg mə́ é dʉ sá nə́ míkás mi búúd mí bə́g kú ná nə sâ mí é cɨ bɨ́ yí.

¹⁵ Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo bem, tapeis a boca à ignorância dos homens insensatos;

¹⁶ Ŋgəgá nə cʉgə cʉg fʉlî; njɨ, cʉg fʉlí jɔɔŋg í á jə́láyɛ́ nə ka yida bə bɨ́ búdʉga dʉ́lə shweel mə́gwɔ̧́ mə lâm; dʉgá yida ŋwa bɨ́mɛ́fwó nə́ bɨ bʉ́sə salawús mə́ Zɛmbî dɨ̂.

¹⁶ Como livres, e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.

¹⁷ Gúmálʉ́gá muud yɛ̂sh, bɨ́ cɛɛl ómínyɔŋʉ́ bʉ́n wâ búgə́, ŋwa Zɛmbî nə gwɔ̧́ɔ̧́gə́, gúmal njwú-buud.

¹⁷ Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.

¹⁸ Yé ólwaábʉlə, bɨ́dʉ́gá nə́ omása bʉ́n bwə́ jwúg nə bɨ̂, ŋwagá ijwûga byáŋ nə fwámɛ́ gwɔ̧́ɔ̧́gə́; tɔɔ omása bʉ́sə́ nə bɔ́w-bɔ̂w fúlú wá, kú bul bə njɨ bɔɔŋg bʉ́sə́ nə jɔ̧ fúlú wá, ŋkí ntâg bɔɔŋg bwə́ ádɛ́ yâ wá.

¹⁸ Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor aos senhores, não somente aos bons e humanos, mas também aos maus.

¹⁹ Mpugá nə́, jisə jɔ̧jɔ̧ sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nə́ múúd jísɔ́wʉ́g məntágʉla á ŋgə bwəma nə ndɨ́ a kú nə məbɛ̧ɛ̧́ má; a jísɔ́wʉ́g kú lámʉsa nəcé nywáá bə́lə múúd mə́ Zɛmbî.

¹⁹ Porque é coisa agradável, que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.

²⁰ Ŋkí muud mə́ jísɔw bígə́ á bwə́má nə ndɨ́ nəcé a sálə mə́bɔ̂w yí, dáyɛ́ dúmá nyə́ é ŋwa cínɔŋg yí? Wó ká ŋgə yida jísɔw njugú wo ŋgə́ sá mənywa, jísə jɔ̧jɔ̧ sâ mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.

²⁰ Porque, que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas se, fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.

²¹ Zɛmbî nyə a jɔ̂w ntâg bɨ́ nə́ bɨ zə́g cʉgə ntɔ́. Ŋgaá *Krîst nyə á jug shú dʉ́n? Nyə a lwó bɨ́ yuug nə́ bɨ bág dʉ bɛ̧ zhɨ́ɨ́ nyɛ́.

²¹ Porque para isto sois chamados; pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas.

²² Nyə muud nyə́ á shígɛ́ bwɛlɛ sá *sə́m yɛ́, nyə muud nyə á shígɛ́ bwɛlɛ lás lə́sʉ́ mə́kə́ŋ yɛ́,

²² O qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano.

²³ nyə muud nyə́ á dʉ bə, bwə́ ŋgə́ lwîy nyə a kú bweel yɛ́, a tɛɛm jug, a kú cwambʉlə búúd, a yida dʉ jɔ̂w njɨ Zɛmbî muud mə́ dʉ́ cígal mílə́sʉ́ tʉ́təlí yɛ́;

²³ O qual, quando o injuriavam, não injuriava, e quando padecia não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente;

²⁴ nyə muud nyə á ŋwa misə́m mísʉ́ nyə́dɨ́ nyúúlʉ́d kə nə myo kwolós dɨ́ yɛ́, nyə a sá ntɔ́ shú nə́ sə́ bə́g mimbimbə shú sâ í dʉ́gyá nə misə́m yí, sə́ kág yida ŋgə cʉgə shú ótʉ́təlî; nyə muud nyúúl í á jug nə yáág-yáág mə́fə́ŋ bɨ bâŋ bɨ mú yâl yɛ́.

²⁴ Levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.

²⁵ Nəcé bɨ á bə nda incwəmbɛ í á jímb nə zhɨɨ́ yí. Ká, ja gaád ɨɨ́, bɨ mə́ nyiŋgə zə wə́ muud ŋgə́ wɨ́ɨl *mishíshim mín ŋgə baagʉlə myo yɛ́.

²⁵ Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas agora tendes voltado ao Pastor e Bispo das vossas almas.

1 Pedro 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra