1 “सर्वसमर्थ आपल्या न्यायाचा समय नेमून का ठेवीत नाही?
2 असे काही लोक आहेत की जे हद्दीच्या खुणा सरकवितात;
3 अनाथांची गाढवे ते हाकलून लावतात
4 गरजवंतांना वाटेवरून बाजूला ढकलून देतात
5 रानातील रानगाढवां प्रमाणे,
6 ते रानातून चारा गोळा करतात
7 पुरेशी वस्त्र नसल्याने त्यांना वस्त्रहीनच झोपावे लागते.
8 पर्वतीय वृष्टीने ते ओलेचिंब होतात
9 पितृहीन बालकांस मातेच्या स्तनापासून ओढून काढले जाते;
10 पुरेशी वस्त्र नसल्याने, ते उघडेच असतात;
11 आपल्याच आवारात ते जैतुनाचे तेल काढतात;
12 मरणासन्न असलेल्यांचे कण्हणे शहरातून ऐकू येते,
13 “काहीजण प्रकाशाविरुद्ध बंड करतात,
14 दिवस मावळला म्हणजे हत्यारा सज्ज होतो,
15 व्यभिचार्याचा डोळा दिवस मावळण्याची वाट पाहत असतो;
16 चोर अंधारात घरे फोडतात,
17 मध्यरात्र त्या प्रत्येकासाठी सकाळ असते,
18 “तरीही पृथ्वीच्या पाठीवर ते फेसासारखे आहेत;
19 जसे उष्णता आणि दुष्काळ वितळलेल्या हिमाला शोषून घेते,
20 त्यांनी जन्म घेतलेले उदर त्यांना विसरते,
21 पुत्रहीन व वांझ स्त्रीस ते भक्ष करतात,
22 परंतु परमेश्वर बलवानाला आपल्या सामर्थ्याने राखतात;
23 आम्ही सुरक्षित आहोत असे त्यांना वाटू दिले,
24 त्यांची बढती केवळ क्षणभंगुर आहे आणि ते लवकरच नष्ट होतात;
25 “जर असे नाही तर, कोण मला खोटे ठरवेल