1 यावर इय्योब म्हणाला:
2 “अशा पुष्कळ गोष्टी मी ऐकल्या आहेत;
3 तुमच्या या लांबलचक भाषणांचा कधी शेवट होणार नाही का?
4 तुम्ही माझ्या जागी असता,
5 परंतु माझे मुख तुम्हाला प्रोत्साहित करेल;
6 “परंतु मी जरी बोललो तरी, माझे दुःख कमी होत नाही;
7 खचितच, हे परमेश्वरा, तुम्ही मला झिजवून टाकले आहे;
8 तुम्ही मला अगदी शुष्क असे केले आहे—आणि तेच माझे साक्षीदार आहेत.
9 परमेश्वर माझ्यावर तुटून पडतात आणि आपल्या क्रोधाने मला फाडून टाकतात,
10 ते आपले मुख उघडून माझी थट्टा करतात;
11 परमेश्वराने मला देवहीनांच्या स्वाधीन केले आहे
12 मी सुखात राहत होतो, परंतु त्यांनी मला विखरून टाकले आहे.
13 त्यांचे बाण माझ्या सभोवती आहेत.
14 पुनः पुनः ते माझ्यावर हल्ला करतात;
15 “मी गोणपाटाने माझे शरीर झाकले आहे
16 रडून रडून माझा चेहरा लाल झाला आहे,
17 तरीही माझ्या हातांनी जुलूम केला नाही
18 “अगे पृथ्वी, माझे रक्त झाकून ठेवू नकोस;
19 तरी आतासुद्धा माझा साक्षीदार स्वर्गामध्ये आहे;
20 माझा मध्यस्थ माझा मित्र आहे
21 एखादा मनुष्य जसा आपल्या मित्रासाठी
22 “केवळ काही वर्षे निघून जातील