Mateus 22

LT vs ARC

Sair da comparação
LT
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jėzus vėl kalbėjo palyginimais:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Su dangaus karalyste yra panašiai kaip su karaliumi, kuris kėlė savo sūnui vestuves.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Jis išsiuntė tarnus šaukti pakviestųjų į vestuvių pokylį, bet tie nenorėjo ateiti.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Tada jis vėl siuntė kitus tarnus, liepdamas: ‘Sakykite pakviestiesiems: Štai surengiau pokylį, mano jaučiai ir nupenėti veršiai papjauti, ir viskas paruošta. Ateikite į vestuves!’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Tačiau kviečiamieji jo nepaisė ir nuėjo kas sau: vienas į ūkį, kitas prekiauti,
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 o kiti tarnus nutvėrę išniekino ir užmušė.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Tai išgirdęs, karalius užsirūstino ir, išsiuntęs kariuomenes, sunaikino tuos žmogžudžius ir padegė jų miestą.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Tuomet jis tarė savo tarnams: ‘Vestuvės surengtos, bet pakviestieji nebuvo verti.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Todėl eikite į kryžkeles ir, ką tik rasite, kvieskite į vestuves’.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Tarnai išėjo į kelius ir surinko visus, ką tik sutiko, blogus ir gerus. Ir vestuvės buvo pilnos svečių.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Karalius atėjo pasižiūrėti svečių ir pamatė žmogų, neapsirengusį vestuviniu drabužiu.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Jis tarė jam: ‘Bičiuli, kaip čia įėjai, neturėdamas vestuvių drabužio?’ Tasai tylėjo.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tada karalius paliepė tarnams: ‘Suriškite jam rankas ir kojas ir išmeskite jį laukan į tamsybes. Ten bus verksmas ir dantų griežimas’.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Nes daug pašauktų, bet maža išrinktų”.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Tuomet fariziejai pasitraukė ir tarėsi, kaip Jį sugauti kalboje.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Jie nusiuntė pas Jį savo mokinių kartu su erodininkais, kurie klausė: “Mokytojau, mes žinome, kad esi tiesus, mokai Dievo kelio, kaip reikalauja tiesa, ir niekam nepataikauji, nes neatsižvelgi į asmenis.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Tad pasakyk mums, kaip manai: reikia mokėti ciesoriui mokesčius ar ne?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Suprasdamas jų klastą, Jėzus tarė: “Kam spendžiate man pinkles, veidmainiai?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Parodykite man mokesčių pinigą!” Jie padavė Jam denarą.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Jis paklausė: “Kieno čia atvaizdas ir įrašas?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Jie atsakė: “Ciesoriaus”. Tuomet Jėzus jiems tarė: “Atiduokite tad, kas ciesoriaus, ciesoriui, o kas Dievo­Dievui”.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Tai girdėdami, jie stebėjosi ir, palikę Jį, nuėjo.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Tą pačią dieną atėjo pas Jį sadukiejų, kurie nepripažįsta mirusiųjų prisikėlimo, ir klausė:
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Mokytojau, Mozė yra pasakęs: ‘Jei kas mirtų bevaikis, tegul jo brolis veda jo žmoną ir pažadina savo broliui palikuonių’.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Štai pas mus buvo septyni broliai. Pirmasis vedęs mirė ir, neturėdamas vaikų, paliko žmoną savo broliui.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Taip atsitiko antrajam ir trečiajam iki septintojo.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Po jų visų numirė ir ta moteris.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Tad kurio iš septynių ji bus žmona prisikėlime? Juk visi yra ją turėję”.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Jėzus jiems atsakė: “Jūs klystate, nepažindami nei Raštų, nei Dievo jėgos.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Prisikėlime nei ves, nei tekės, bet bus kaip Dievo angelai danguje.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 O apie mirusiųjų prisikėlimą ar neskaitėte, kas jums Dievo pasakyta:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Aš esu Abraomo Dievas, Izaoko Dievas ir Jokūbo Dievas’. Dievas nėra mirusiųjų Dievas, bet gyvųjų!”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Tai girdėdama, minia stebėjosi Jo mokymu.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Fariziejai, išgirdę, kad Jėzus nutildė sadukiejus, susirinko kartu,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 ir vienas iš jų, Įstatymo mokytojas, mėgindamas Jį, paklausė:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Mokytojau, koks įsakymas yra didžiausias Įstatyme?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Jėzus jam atsakė: “ ‘Mylėk Viešpatį, savo Dievą, visa savo širdimi, visa savo siela ir visu savo protu’.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Tai pirmasis ir didžiausias įsakymas.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Antrasis­panašus į jį: ‘Mylėk savo artimą kaip save patį’.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Šitais dviem įsakymais remiasi visas Įstatymas ir Pranašai”.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Kol fariziejai tebebuvo susirinkę, Jėzus juos paklausė:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Ką jūs manote apie Kristų? Kieno Jis Sūnus?” Jie atsakė: “Dovydo”.
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Jis tarė jiems: “O kodėl gi Dovydas, Dvasios įkvėptas, vadina Jį Viešpačiu, sakydamas:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Viešpats tarė mano Viešpačiui: sėskis mano dešinėje, kol patiesiu Tavo priešus tarsi pakojį po Tavo kojų’.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Jei tad Dovydas vadina Jį Viešpačiu, kaipgi tada Jis gali būti jo Sūnus?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ir nė vienas negalėjo Jam atsakyti nė žodžio, ir niekas nedrįso nuo tos dienos Jį klausinėti.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra