Marcos 14

LOG vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tayɨ́ tá kìtú rì gwányá Pásɨkà àdhya ɨ Mápà tàkú àko dhɨ àdhya be dhɨ ɨ̀ dré atsázó. Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ adré tá láti nda kɨtswázó Yésu nɨ ru túrúpfú sè, pfùle dràle.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Dɨ, ɨ̀ adré tá tàá dhɨ, ɨ̀ kòꞌo tà nda gwányá Pásɨkà àdhya tú ko, móndyá zyandre dhɨ ɨ̀ kòlɨgɨ́ró àyɨ ɨ́be ko sè.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Lókyá nda sè dhɨ, Yésu lɨ̀ tá Bètànɨ́yà na, fɨ̀le Sìmónà atú kàrɨ́ dré tá rùle dhɨ nɨ dzó na gò, dré lɨrɨ́zó mɨ́sá làga kɨtswálé ngá nya. Gò tòkó àlo dhɨ dré afɨ́zó mòlàngɨ̀ mvá ledélé àlàbásterè sè, gàlepi màlásɨ̀ làgɨ́ kyàkyà dhɨ sè bǐ dhɨ be. À ladhɨ́ tá màlásɨ̀ nda tsèrèlè náradà sè. Dɨ tòkó nda dré mòlàngɨ̀ nda nɨ ti ŋòzo gò, màlásɨ̀ nda nɨ dàzo Yésu dri.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Móndɨ́ àruka adrébhá tá dzó nda ꞌá dhɨ ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, àyɨ kɨ togó dré aswázó gò, ɨ̀ dré adrézó tàá àyɨ kòfalésè dhɨ: «À kɨzá tsì màlásɨ̀ kòdhɨ àdho tà sè?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Kònò à nɨ tá kɨtswá lagɨ́á làfa lòꞌwa kámá-na sè gò, làfa nda nɨ fèzo lemerèbhá ɨ dré!» Dɨ ɨ̀ dré adrézó tòkó nda nɨ ndrɨ tà tàndɨ ró.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Dɨ, Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́ tòkó kònɨ̀dhɨ. Mɨ̀ adré akódhɨ nɨ drì kɨzá àdho tà sè? Tà dré ꞌòle má dré kòdhɨ, tà avélépi tò dhɨ ꞌɨ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Àngyá ko, mɨ̀ adré ngbú adrélé lemerèbhá ɨ́be àmɨ kòfalé, ɨ̀ndɨ̀ mɨ̀ kɨtswá àyɨ kɨ ledé lókyá ángùdhi mɨ̀ dré adrélé lèle dhɨ sè. Dɨ, mɨ̀ kɨtswá ngbú adrélé túmä́ní má be ko.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Tòkó kònɨ̀dhɨ ꞌo tà dré tá kɨtswálé ꞌòle dhɨ kòdhya. Dà màlásɨ̀ má rú drìdrì, kɨtswázó áma rúbhá ledé bhàle mógó na dhɨ bvó.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Àrà títí bvò wä́yi ꞌásè à dré dra Rúbí Tanɨ longózó dhɨ ɨ ꞌásè dhɨ, à nɨ kókpà tà tòkó kònɨ̀dhɨ dré ꞌòle kòdhɨ nɨ tɨtɨ́, akódhɨ nɨ tà kisùzo.»
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Àmvolásà dhɨ, Yùdásɨ̀ Ɨ̀sɨ̀kàrɨ̀yótà, Yésu nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo dré ngàzo lɨ̀le tà ta kòwánà kàdrɨ̀ ɨ́be, kɨtswázó Yésu nɨ lefè àyɨ drɨ́gá dhɨ bvó.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Àyɨ nda ɨ̀ kòyi tà dré tàle nda dre dhɨ, ɨ̀ dré lenzézó ásà gò, ɨ̀ dré lazízóá dhɨ, ɨ̀ nɨ làfa fe drá. Dɨ Yùdásɨ̀ dré kɨdhózó adrélé lókyá dóro Yésu nɨ lefèzo àyɨ drɨ́gá dhɨ nɨ nda.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Gwányá Mápà tàkú àko dhɨ àdhya nɨ kìtú nɨ àlo adrézó kábilígyà mvá Pásɨkà àdhya nɨ pfu dràle mòbòmà ro dhɨ sè dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Mɨ́ adré lèá dhɨ, mà kòlɨ̀ ngá ladhɨ́ mɨ́ dré gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nyàzo dhɨ ángwà?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Dɨ Yésu dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhàandre na. Mɨ̀ nɨ drì si agó àlo adrélépi yǐ do lɨ̀drɨ́ na dhɨ be. Mɨ̀ dhe akódhɨ nda bvó.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Dzó dré dra fɨ̀zo lána dhɨ na dhɨ, mɨ̀ kòtà dzó nda nɨ líyí dré dhɨ: ‹Dhya tà tadhálépi dhɨ adré ámɨ lizí: Dzó ꞌa kɨ̀le mà dré kɨtswázó Pásɨkà nya áma lebèbhá ɨ́be dhɨ ángwà?›
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Dɨ akódhɨ nda nɨ dzó ꞌa kɨ̀le kàdrɨ̀ kurú na dhɨ nɨ tadhá àmɨ dré. À tobhà mɨ́sá ɨ ngá àruka ɨ́be tayɨ́lé lána gànzi ró. Mɨ̀ kòladhɨ́ ngá àma dré kònàle.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá nda ɨ̀ dré lɨ̀zo bhàandre na gò, ɨ̀ dré tà títí nda kɨ kisúzó ngóró dré tá tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ. Gò ɨ̀ dré ngá ladhɨ́zó kɨtswázó gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nya.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ɨ̀ndró kàndrɨ̀ dre dhɨ, Yésu ɨ̀ dré tsàzo lɨrɨ́lé mɨ́sá làgásè túmä́ní akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ ɨ́be.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa ngá nya dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré tàzoá dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Àmɨ kɨ àlo adrélépi ngá nya túmä́ní má be dhɨ nɨ áma lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá.»
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Dɨ kɨzà dré àyɨ kɨ ꞌòzo gò, àyɨ àlo àlo títí dhɨ ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé tàá drá dhɨ: «Zakó ɨ́na ma ꞌɨ ko?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Akódhɨ logó àyɨ dré dhɨ: «Akódhɨ nda àmɨ mudrí-drì-rì nɨ kɨ àlo ꞌɨ. Akódhɨ dhya adrélépi mápà so má be sǎnɨ̀ àlo na dhɨ ꞌɨ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Tà bàti ró dhɨ, Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lɨ dràle ngóró tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ, kɨzà nɨ ɨ́na adré kàdrɨ̀ dhya dra Móndɨ́ nɨ Mvá nda nɨ lefèlepi dhɨ dré! Dóro nɨ tá dhya nda nɨ tìle ko dhɨ.»
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa ngá nya dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré mápà adózó, tà tanɨ zìzo drìá Gìká tí gò, ŋòzoá fèle áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ do nyàle. Kònɨ̀dhɨ áma rúbhá ꞌɨ.»
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Dré kpà kópò adózó, àwoyà tàzo Gìká dré gò, fèzoá àyɨ dré. Dɨ àyɨ títí nda ɨ̀ dré mvùzoá.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ áma kàrɨ́ adrélépi tà Gìká dré bhàle ru yìzo móndɨ́ ɨ́be dhɨ nɨ ꞌo kɨtswálé títí dhɨ ꞌɨ. Kàrɨ́ nda nɨ kutú móndɨ́ zyandre ɨ dré.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Má gò vélé vínò mvu ko, tsàle kìtú má dré dra vínò tɨ́dhɨ́ ro dhɨ nɨ mvùzo Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ tú.» Yésu adó kópò fèle áyɨ lebèbhá ɨ dré mvùle|src="CN01803B.TIF" size="span" loc="MRK 14:22-25 "
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Dɨ ɨ̀ dré longó ngòzo lenzézó Gìká nɨ rú sè gò, ɨ̀ dré pfòzo lɨ̀le mbàle kòngó Òlívè fa kya drìna.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Gò Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ títí, mɨ̀ nɨ áma tayɨ́ adrélé kalóma. Tàko ko, Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Dɨ, má kònga mána dràdrà ꞌásè dre dhɨ, má nɨ lɨ drìdrì àmɨ kandrána Gàlìláyà na.»
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Dɨ Pétèró tà drá dhɨ: «Tágba móndyá títí dhɨ ɨ̀ kòtayɨ́ mɨ yà dhɨ, má kɨtswá mána ámɨ tayɨ́ tàdzí ko!»
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yésu logó drá dhɨ: «Má adré tà bàti ta mɨ́ dré: Ndɨ̀ndɨ̀ ngátsi ándrò kònɨ̀dhɨ sè, drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo vésè be rì dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ mɨ́na áma ga vésè be na.»
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Dɨ, Pétèró gò logóá drá rìnyí sè dhɨ: «Tágba kòkɨtswá mà dré dràzo túmä́ní mɨ́ be yà dhɨ, má kɨtswá tàdzí ámɨ ga ko.» Gò Yésu nɨ lebèbhá àruka títí dhɨ ɨ̀ dré kókpà tàzoá kònɨ̀nɨ.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Àmvolásà dhɨ, Yésu ɨ̀ dré lɨ̀zo lebèbhá nɨ ɨ́be tsàle àrà rú zìle Gètèsèmánì dhɨ na. Gò dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨrɨ́ kònwa, má kòlɨ̀ró adrélé tà zi Gìká tí.»
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Dré Pétèró kɨ drìzo Yàkóbhò ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ Yòwánɨ̀ be ɨ́ vésè. Gò akódhɨ nɨ togó dré kɨdhózó adrélé kɨzà nya, adrézó lanzìle lavúlé.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Dɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Áma togó adré ŋòle kɨzà dré, tsàle ndɨ̀ndɨ̀ dràdrà mìle. Mɨ̀ kàdré kònwa, adrélé tàmìga dri.»
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Kòlɨ̀ vwàle àyɨ rúsè tsà dre dhɨ, dré dhèzo kìní mi adrélé tà zi Gìká tí, kòkɨtswá mìlásà dhɨ, lókyá kɨzà àdhya nda kòngaró ɨ́ rúsè be dhɨ bvó.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Adré tá tàá dhɨ: «Ábbà, Tátá, mɨ rìnyí ɨ́be kɨtswázó tà títí dhɨ kɨ ꞌo. Mɨ́ kòdo kópò kɨzà àdhya kòdhɨ má vélésè wà. Dɨ, mɨ́ kòꞌo tà má dré adrélé lèle dhɨ kòdhya ko. Be ró dhɨ, mɨ́ kòꞌo tà mɨ́ dré adrélé lèle dhɨ kòdhya.»
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Gò dré gòzo áyɨ lebèbhá nda ɨ véna, àyɨ kɨ kisú ayí na. Dré tàzoá Pétèró dré dhɨ: «Sìmónà, mɨ́ adré ayí ko? Mɨ́ kɨtswá tá tsì adrélé tàmìga dri ngbà ꞌí sáà àlo bwà ko?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Lè mɨ̀ kàdré tàmìga dri, adrélé kpà tà zi Gìká tí, kòtayɨ́ró àmɨ tà dré tabhìle, àmɨ kɨ ꞌòzo dhèle tàkonzɨ̀ na dhɨ ko. Bàti, dhyá kɨ togó àtsɨ ró adrézó tà dóro ꞌo. Dɨ, dhyá kɨ rúbhá ɨ́na yàyà.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Yésu dré gòzo tódhyá lɨ̀le tà zi Gìká tí ngóró dré tá zìle drìdrì dhɨ tɨ́nɨ.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Gò dré gòzo tódhyá gòle àyɨ kɨ kisú ayí na, àyɨ kɨ mì dré tá adrélé ayí ro dhɨ sè. Dɨ ɨ̀ nì tá vélé ɨ̀ nɨ kúlí logó drá ngɨ́nɨ ya dhɨ ko.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Bvóá dhɨ, dré gòzo gòle áyɨ lebèbhá nda ɨ véna vésè nɨ na sè, tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré dhu rè ayí ko, adrézó lovólé? Kɨtswá dre. Lókyá atsá dre. Mɨ̀ nò rè ká! À adré ꞌòle Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè tàkonzɨ̀bhá ɨ drɨ́gá.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mɨ̀ nga, mà kòlɨ̀ró! Dhya adrélépi áma lefè dhɨ atsá dre!»
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Gbǎ kòdhwa, Yésu dré rè dhu adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, Yùdásɨ̀, akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo dré atsázó. Adrì tá ɨ́ vésè móndɨ́ zyandre angábhá kòwánà kàdrɨ̀ ɨ, tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ ɨ̀ndɨ̀ bhàgo ɨ vélésè dhɨ ɨ be. Àyɨ nda ɨ̀ ru tá sápɨ́ ɨ fa ɨ́be àyɨ drɨ́gá.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Yùdásɨ̀ adrélépi ꞌòle Yésu nɨ lefè nda tà tá àyɨ dré dhɨ, ɨ́ nɨ akódhɨ àdhi ꞌɨ yà dhɨ nɨ tadhá àyɨ dré dhɨ kònɨ̀nɨ: «Dhya má dré dra kamúlé dhɨ, akódhɨ ꞌɨ. Mɨ̀ kòru dɨ akódhɨ, drìzoá lɨ̀zo ába, adrézó lɨkɨ́á dóro.»
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Dɨ Yùdásɨ̀ nda dré ndɨrɨ áyɨ kisízó ànyɨ Yésu làga, tàá drá dhɨ: «Rábbì!» Dré akódhɨ nɨ kamúzó.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Gò móndyá nda ɨ̀ dré dhèzo Yésu dri, akódhɨ nɨ ru.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Dɨ, dhya adrébhá tá Yésu làga dhɨ kɨ àlo dré ngàzo áyɨ sápɨ́ asé gò, kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ màrábà nɨ bí bvwàzo kɨ̀le.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Ma vo kùgú ꞌɨ gò, mɨ̀ dré adrézó alɨ̀le sápɨ́ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ fa ɨ́be kɨtswálé áma ru nɨ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Kìtú àlo àlo títí ɨ sè dhɨ, má adré tá àmɨ kòfalé, adrélé tà tadhá tépelò na dhɨ, mɨ̀ ru tá ma ko. Dɨ, tà kòdhɨ ɨ̀ atsá kònɨ̀nɨ, kɨtswálé tà tɨsɨ̀le áma tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ ɨ̀ kòꞌoró ru be dhɨ bvó.»
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Gò akódhɨ nɨ lebèbhá títí dhɨ ɨ̀ dré akódhɨ nɨ tayɨ́zó lapázó.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Kàdhúrà àlo kɨ́tá asólépi ɨ́ rú ngbà ꞌí àlo dhɨ dré ngàzo adrélé Yésu nɨ lebè. À adré tá ꞌòle akódhɨ nɨ ru ká,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 dɨ, dré lapázó ràle bvólɨ́lɨ́ ro, kɨ́tá ɨ́na nɨ tayɨ́.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Gò ɨ̀ dré Yésu nɨ drìzo lɨ̀zo ába kòwánà kɨ kàdrɨ̀ bhàna. Dɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ, bhàgo ɨ ɨ̀ndɨ̀ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré ru kɨmózó títí kònàle.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Dɨ Pétèró ro dhɨ, lebè tá ɨ́na Yésu lárá ro, tsàle byá kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda nɨ bhàꞌálé na. Dré fɨ̀zo lɨrɨ́lé tépelò lɨkɨ́bhá ɨ kòfalé, adrélé àtsɨ́ yo àyɨ ɨ́be.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Kòwánà kàdrɨ̀ nda ɨ bhàgo kàdrɨ̀ nda ɨ́be títí dhɨ ɨ̀ adré tá tà adrélé tàle Yésu rú dhɨ kɨ nda, kɨtswázó akódhɨ nɨ ꞌo dràle dhɨ bvó. Dɨ, ɨ̀ kisú tá àyɨkya tà àlo ko.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Móndɨ́ bǐ dhɨ ɨ̀ adré tá tà ta akódhɨ rú kɨnzò sè. Dɨ, tà ɨ̀ dré adrélé tàle nda ɨ̀ kisú tá ru ko.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Gò móndɨ́ àruka ɨ̀ dré ngàzo tà ta akódhɨ rú kɨnzò sè kònɨ̀nɨ:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 «Mà yi akódhɨ adréràꞌa tàá dhɨ: ‹Má nɨ tépelò móndɨ́ ɨ̀ dré sìle nɨ̀ kònɨ̀dhɨ nɨ pfu, gòzo àzya nɨ móndɨ́ ɨ̀ dré sìle nɨ̀ ko dhɨ nɨ si kìtú na àmvolésè.›»
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Dɨ, ndɨ̀ndɨ̀ tà ɨ̀ dré tàle akódhɨ rú nda kisú ɨ́na ru ko.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Gò kòwánà kɨ kàdrɨ̀ dré ngàzo áyɨ totó àyɨ kandrá, lizíá Yésu tí dhɨ: «Mɨ́ logó mɨ́na kúlí tà dhya kònɨ ɨ̀ dré adrélé tàle mɨ́ rú kòdhɨ ɨ sè ko?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Dɨ, Yésu adré tá ɨ́na kɨ́rɨ, kúlí logó àko ró. Gò kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda dré gòzo lizíá tíá dhɨ: «Mɨ Mèsɨ́yà, Gìká kɨtswálépi rúku sè dhɨ nɨ Mváagó ꞌɨ?»
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yésu logó drá dhɨ: «Ma ꞌɨ. Dɨ mɨ̀ nɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ no adréràꞌa lɨrɨ́lé Gìká rìnyí líyí nɨ drɨ́ágó lésè. Mɨ̀ nɨ kpà akódhɨ nɨ no adréràꞌa agòle ndùrùku bhù na dhɨ ɨ ꞌásè.»
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Dɨ kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda dré áyɨ kɨ́tá lasɨ́zó kɨzà dré gò, tàzoá dhɨ: «Mà nɨ dɨ go vélé móndɨ́ àruka kɨtswábhá tà ta akódhɨ rú dhɨ kɨ nda àdho tà sè?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Mɨ̀ yi làdhá dré dhàle Gìká rú kòdhɨ àmɨ kɨ bíbhálé sè dre. Mɨ̀ adré dɨ kisùá ngɨ́nɨ?» Dɨ àyɨ títí nda ɨ̀ dré tà ŋòzo akódhɨ dri kɨtswálé dràdrà sè.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Gò àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré ngàzo adrélé tùsú lufú akódhɨ mi. Ɨ̀ dré akódhɨ nɨ mì dròzo gò, adrézó akódhɨ nɨ tisì, adrézó tàá drá dhɨ: «Mɨ́ longó rè tà pròfétà ro ká!» Gò tépelò lɨkɨ́bhá ɨ̀ dré kpà akódhɨ nɨ dòzo, adrélé mì tosálé.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Lókyá nda sè dhɨ, Pétèró tá ɨ́na tàbhu na, bhàꞌálé nda na. Gò mvátòkó àlo kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ màrábà ro dhɨ dré atsázó
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Pétèró nɨ no adréràꞌa àtsɨ́ yo. Dré akódhɨ nɨ nòzo dɨ̀ɨɨ́ gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ tá kókpà túmä́ní Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ be.»
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Dɨ, Pétèró dré ɨ́na tà nda nɨ gàzo rè, tàzoá dhɨ: «Má nì ngalè mɨ́ adré àdho tà ta ya dhɨ ko.» Gò dré ngàzo pfòle bhàꞌálé nda ꞌásè, áyɨ totó láti adrézó afɨ́lé dhɨ ꞌá. Gbǎ kòdhwa, àgólòwa dré tsírà bhèzo.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Mvátòkó nda kònò akódhɨ kònàle dre dhɨ, dré gòzo tàá móndyá adrébhá tá akódhɨ làga dhɨ ɨ dré dhɨ: «Dhya kòndɨ àyɨ kɨ àlo ꞌɨ!»
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Dɨ Pétèró dré gòzo tódhyá tà nda nɨ ga rè.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Dɨ Pétèró dré ngàzo mòndrà sɨ, tàzoá dhɨ: «Tátrɨ́trɨ́ kàdré má dri, má kàdré kɨnzò ta dhɨ! Má nì agó mɨ̀ dré adrézó tà nɨ nɨ ta kòdhɨ ko!»
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Gbǎ kòdhwa, àgólòwa dré gòzo tsírà bhe vésè nɨ rì sè. Gò kúlí Yésu dré tá tàle Pétèró dré dhɨ dré agázó lána. Tà tá dhɨ: «Drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo vésè be rì dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ áma ga vésè be na.» Gò Pétèró dré dhèzo adrélé ngòle.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra