Mateus 13
LIF_DEV vs NAA
1 बा खे़न् ये़न्नो ये़सुःन् हिम्मोलाम् पेआङ् गालिल वरक्किल्ले़ कुयाओ युङ्सिङ्लो॥
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 खे़प्मो यरिक् मनाहाॽ मे़जुप्से़, हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ खःङ्बेओ लाःसे़आङ् युङ्सिङ्, कर मनाहाॽ लाःक्कात् वरक्किल्ले़ कुयाओ मे़ये़बे़॥
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ अक्खेलॽरिक् यरिक् पाःन्हाॽ खे़दाॽओ मे़त्तुसि, “लत्छा याःन्के़मःबाधिक् याॽरिःम्बा ले़प्से़ पेरो॥
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 खे़ल्ले़ याॽरिःम्बे़न् ले़प्तुल्ले़ कुभा याॽरिःम्बे़न् लाम्मो मक्थ्ये़, हे़क्क्याङ् पुहाॽ मे़द्ये़आङ् मे़ज मे़देःसुरो॥
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् लुङ्घे़रे़क्को चुक्ते़रो॥ खे़ङ्हाॽ लिङ्माग लिङे़, कर यरिक् खाम् मे़ने़स्से़न्नाङ् कुस्साःप्पिन् खाम् सिगाङ्धारिक् मे़लाःसे़न्बाल्ले़ चोगुल्ले़ कुदाःन्दिक्मा नाम् से़ःरे़ल्ले़ नाम्मिल्ले़ से़ःक्तुआङ् के़रे़क् हेरे़बेरो॥
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 — ausente —
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 कुभा याॽरिःम्बाङ्ग तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ कुसेॽ के़ने़बा ते़न्नो चुक्ते़आङ् सोसोरिक् लिङे़ल्ले़ तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ खे़न् सुःप्तु से़रुरो॥
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 कुभा याॽरिःम्बे़ङ्ग नुःबा खाम्मो चुक्ते़रो॥ खे़ङ्हाॽओ किप्थिक् ले़ङ् (१००), तुक्पोःङ्ले़ङ् (६०) नु सुम्बोःङ् ले़ङ् (३०) थारिक् कुजाॽ पत्छे़रो॥
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 खे़म्मा ने़क्खोॽ के़गप्पाहाॽरे़ कन् पाःन्निन् नुःरिक् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़द्ये़आङ् ये़सुःन् सेःन्मे़दोसु, “आदाङ्बे, थेआङ् कन्हाॽनु खे़दाॽओरक् के़बाःप्पाबे?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “थेआङ्भे़ल्ले़ साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिल्ले़न् सिगाङ्बा पाःन्हाॽ खिनिॽरक् कुसिङ्निःप्मा के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽरो, कर खे़ङ्हाॽरे़ग मे़ङ्घोए मे़वाॽरो॥
11 Ao que Jesus respondeu:
12 यरिक् के़गप्पाल्ले़ आल्लसाङ् यरिक् खोःसुॽ, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़न् यरिक् पोःङ्लो॥ कर हाःत्ले़ मे़गत्तुन्, खे़ल्ले़ कत्तुबान्नाङ् मे़नाप्तुॽरो॥
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ खे़ङ्हाॽनु खे़दाॽओ पाःत्तारो, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ ओमे़मे़त्तुसाङ् मे़न्निःसुन्लो, मे़घे़प्सुसाङ् कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्लो॥
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा यसैयाःल्ले़ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुबान् कन् मनाहाॽओ के़रे़बारो–
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo
16 कर खिनिॽग मुॽइसाबानिङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ खिनिॽ मिक्किल्ले़ निःसुॽ, हे़क्क्याङ् ने़क्खोॽबाल्ले़ खे़प्सुॽरो॥
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, यरिक् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽ नु साम्योनिबा मनाहाॽरे़ खिनिॽ के़निःसुम्बा के़घे़प्सुम्बा पाःन्हाॽ निःमा नु खे़म्मा साॽरिक् निङ्वाॽ मे़जोगुआङ् वये़, कर निःमा नु खे़म्मा मे़ङ्घोःसुन्लो॥”
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “आल्ल याॽरिःम्बा के़ले़प्पाल्ले़न् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् खे़प्से़म्मे़ॽओ
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 आत्तिल्ले़ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्बा पाःन्निन् खे़प्सुआङ् कुसिङ्मे़निःत्तुन्, खे़न् मनाःङ्ग लाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बा कुइसिःक् चोःक्॥ माफे़न्साम्मिन् ताआङ् खे़ल्ले़ कुनिङ्वाॽओ के़याक्पा पाःन्जाक्किन् लःत्तु तेॽरुरो॥
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 लुङ्घे़रे़क्को के़जुक्पा याॽरिःम्बे़ङ्ग पाःन्जाक्किन् के़सःप्पार के़दाःक्पा मना कुइसिःक् चोःक्,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 कर ताङ्बा कुस्साःप्के़बप्पा कुबुङ्मान् हे़क्के खे़ल्ले़ सप्फारक् थरुरो॥ हे़क्क्याङ् पाःन्जाक्किन् नसाःन् चोगुबाल्ले़ के़साक्पा पाःन् नु तुक्खेःन् तानुमे़ःन्ने हाराए नसाःन्निन् ले़रुदेःसुॽरो॥
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ कुसेॽ के़ने़बादे़न्नो के़जुक्पा याॽरिःम्बे़ङ्ग पाःन्जाक् के़घे़म्बा मना कुइसिःक् चोःक्, कर खे़ल्ले़ कन्हिङ्मन्नोबा थेःन् चामा थुङ्मा नु याङ्साकुन्धेसाबा आक्खेआङ् पोःङ्मा के़लॽबा निङ्वाॽइल्ले़ पाःन्जाक्किन् सुःप्तुदेःसुॽ, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुजाॽ मे़भत्छुन्लो॥
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 हे़क्क्याङ् नुःबा खाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बे़ङ्ग पाःन्जाक्किन् के़घे़म्बाआङ् कुसिङ्के़निःप्पा मना कुइसिःक् चोःक्लो, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ किप्थिक्, तुक्पोःङ्नु सुम्बोःङ् ले़ङ् थारिक् कुजाॽ फत्छुरो॥”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 ये़सुरे़ वेॽस्मा खे़दाॽइन् खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग अक्तङ्बा चोःक्लो–लत्छा मनाधिक्ले़ प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो नुःबा याॽरिःम्बान् ले़प्तु,
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 कर से़न्दिक् के़रे़क् मे़इप्से़आङ् मे़ने़स्से़ल्ले़ कुनिङ्मिःन् त्ये़आङ् खे़न् मासि ले़प्मनाबाओ माले़ःन्दो याॽरिःम्बान् ले़प्तुधआङ् पेरो॥
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 हे़क्क्याङ् मासिःन् कुजाॽ थोःक्मा हेःक्ते़ल्ले़ माले़ःन्दोहाॽआङ् निःधाबे़रो॥
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 हे़क्क्याङ् सेवारोबाहाॽ लाजेॽ दाङ्बाल्लो मे़द्ये़आङ् सेःन्मे़दोसु, ‘आदाङ्बे, खे़ने़ॽग प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो मासि याॽरिःम्बारक् के़ले़प्तुआङ् ने़स्से़ मे़ःम्बि, कर आक्खेआङ् माले़ःन्दोःन्नाङ् लिङे़बे?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 खुने़ॽ नोगप् पिरुसि, ‘खे़ङ्ग निङ्मिःल्ले़ हे़क्के चोगुबारो॥’ सेवारोबाहाॽरे़ खुने़ॽ याम्मो सेःन्मे़दोसु, ‘खे़न् माले़ःन्दोहाॽ आःक्खुम्देःसुम्बे़ लॽरिक् निङ्वाॽ के़इःत्तुबि?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 लाजेॽ दाङ्बाल्ले़ मे़त्तुसि, ‘हे़क्के मे़जोगे़म्मिन्ने़ॽओ, माले़ःन्दोःन् के़आःक्खुम्मिल्ले़ मासिःन्नाङ् के़आःक्खुम् के़से़रुम्लो॥
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 चासुम्मा ये़म् थारिक् ने़प्माङ् सोसोरिक् पोसिर॥ हे़क्क्याङ् खे़न् ये़म्मो चागे़सुम्बाहाॽ के़रे़क्नु तगि माले़ःन्दोहाॽ आःक्खे़म्मे़ॽआङ् इभुत्ते़म्मे़ॽ हे़क्क्याङ् मिओ लाप्फुःसे़म्मे़ॽ हे़क्क्याङ् मासिःन् सुप्से़म्मे़ॽआङ् चायाङ्माओ याःक्ते़म्मे़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुङ्सिङ्लो॥’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ याम्मो वेॽ खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग यःङ्गेॽ याॽरिःम्बान् कुइसिःक् चोःक्लो॥ मनाधिक्ले़ खे़न् यःङ्गेॽ याॽरिःम्बान् तेॽरुआङ् इक्ताप्पो ले़प्तु॥
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 के़रे़क् याॽरिःम्बाओ के़रे़क्नुःल्ले़ चुक्सा चोःक्साङ् खे़न् पोःआङ् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पोबा वेॽ नुधि-साक्चिॽनुःल्ले़ यम्बा कुबुङ् पोःङ्लो॥ हे़क्क्याङ् पुसाहाॽ मे़दाआङ् कुबोराःक्को हाप् मे़जोगुरो॥”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 ये़सुरे़ आल्लसाङ् वेॽस्मा खे़दाॽइन् खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग फे़ॽरुम्मो याक्मनाबा खरे़ःङ् के़भङ्बा सिदाॽइन् हे़क्तङ्बा चोःक्लो॥ थिक् मे़न्छुमाॽइल्ले़ खप्प्याओ यरिक् फे़ॽरुम्मो मिसाक् सिदाॽइन् याक्तु, हे़क्क्याङ् सॽरु युक्खुआङ् मे़न्युप्पे थारिक् सुःप्तु युक्खुरो॥”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 कन् के़रे़क् पाःन्हाॽ ये़सुरे़ मनाहाॽ खे़दाॽओ मे़त्तुसिरो, से़क्खाःल्ले़ खुने़ॽ पारे़ल्ले़ खे़दाॽओरक् पारे़॥
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 हे़क्केःल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुबाःन्निन् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाल्ले़ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुबान् के़रे़बारो–
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 हे़क्क्याङ् खे़न् मनाहाॽ ले़रुधसिआङ् ये़सुःन् हिम्मो पे॥ कुहुॽसाम्बाहाॽ खुने़ॽओ मे़द्ये़आङ् “प्याङ्सिओबा माले़ःन्दोरे़न् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् पोआधक्ते़ॽ” फाॽआङ् मे़मे़त्तु॥
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 ये़सुरे़ नोगप् पिरुसि, “प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो नुःबा याॽरिःम्बा के़ले़प्पाङ्ग इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःआरो॥
37 E Jesus respondeu:
38 प्याङ्सिगे़न् इःक्ताप्पिङ्ग इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान्लो, हे़क्क्याङ् खे़न् नुःबा याॽरिःम्बाहाॽग निङ्वाॽफु हाङ्जुम्बा मनासिरो॥ माले़ःन्दोहाॽग माफे़न्साम्मिल्ले़ कुमनासिरो,
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 हे़क्क्याङ् माले़ःन्दो याॽरिःम्बा के़ले़प्पा निङ्मिःङ्ग माफे़न्साम्मिन्लो॥ चासुम्मा ये़म्मिङ्ग कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुनुप्मान्लो, हे़क्क्याङ् चागे़सुम्बाहाॽग माङ्लाइङ्बासिरो॥”
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “हे़क्क्याङ् खे़न् माले़ःन्दोहाॽ मे़सुप्सुआङ् मिओ लाप्मे़भुसुबा कुइसिःक्के इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुनुप्मान् पोःङ्लो॥
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःल्ले़ आमाङ्लाइङ्बाहाॽ पाङ्घुङ्सिङ् हे़क्क्याङ् के़रे़क् लायो चोःक्मा के़बाङ्बाहाॽ नु फे़न् याःम्बक् के़जोःक्पाहाॽ आहाङ्जुम्मोलाम् मे़सुप्सुसिॽआङ्
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 यम्बा मिहाप्पो लाप्मे़भुसुसिॽरो॥ खे़प्मो आत्तात्तान्ने तुक्खेःल्ले़ हाःप्मान् नु हाबोॽ ये़ःङ्मान् पोःङ्लो॥
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 हे़क्क्याङ् साम्योनिबाहाॽ खुनिॽ निङ्वाॽफुपाःल्ले़ कुहाङ्जुम्मो नाम् कुइसिःक् मे़ले़क्लो॥ नुःरिक्काङ् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ॥”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 याम्मो “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो चिङ्मनाबा यरिक् याङ्भुःन् कुइसिःक् चोःक्लो॥ मनाधिक्ले़ खे़न् याङ्भुःन् खोःसुआङ् याम्मो चिक्खुरो, हे़क्क्याङ् खे़न् सःत्ल पेःक्काङ् खुने़ॽ कत्तुबा के़रे़क् चिगःक्वाहाॽ सङ्घुआङ् खे़न् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पिन् इङुरो॥”
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “याम्मो साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग अक्तङ्बा चोःक्–लत्छा नुःब्नुःबा ते़क्सेःक् के़गोःप्पा ले़ङ्हङ्बाल्ले़
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 साॽरिक् इमे़ल्लुङ्बा ते़क्सेःक्किन् खोःसु, हे़क्क्याङ् पेआङ् खे़ल्ले़ कत्तुबा के़रे़क् कुजिगःक्वाहाॽ सङ्घुआङ् खे़न् ते़क्सेःक्किन् इङुरो॥”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “याम्मो, साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिन् यम्बा योःङ् कुइसिःक् चोःक्लो॥ खे़न् योःङ्ङिन् वरक्को मे़ले़प्तुल्ले़ खे़प्मो के़रे़क् परिक्ले़न् ङाहाॽ मे़धाःरो॥
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 हे़क्क्याङ् खे़न् योःङ्ङो कुले़म् ङाहाॽ मे़धाआङ् योःङ् के़ले़प्पाहाॽरे़ लाःक्कात् मे़उःक्खु मे़लःत्तु, हे़क्क्याङ् मे़युङ्सिङ्ङाङ् नुःबा ङाहाॽ ङा याङ्माओ मे़याक्तुसि, कर ताप्फे़ःम्बा ङाहाॽ याम्मो च्वाःत्तो लाप्मे़भुसुसिरो॥
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुनुप्मोआङ् बा हे़क्केए पोःङ्लो॥ माङ्लाइङ्बाहाॽ मे़दाआङ् साम्योनिबाहाॽओलाम् फोत्याबा मनाहाॽ वेॽ मे़से़न्दुसिॽआङ्
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 खे़ङ्हाॽ यम्बा मिहाप्पो लाप्मे़भुसुसिॽरो॥ खे़प्मो आत्तात्तान्ने तुक्खेःल्ले़ हाःप्मान् नु हाबोॽ ये़ःङ्मान् पोःङ्लो॥”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “कन् पाःन्हाॽ कुसिङ्के़निःत्तुम्बि?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “आनिगे़ कुसिङ् निःत्तुम्बे़रो!”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 खुने़ॽ मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मो हुॽसाम्बा के़बोःङ्बा के़रे़क् साम्योथिम्साम्बाहाॽग हिम्दाङ्बा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ सन्दोःक्लाम् कुसङ् नु के़यःप्पा के़ये़क्पा इमे़ल्लुङ्बा चिगःक्वाहाॽ मे़लःत्तुसिॽरो॥”
52 Então Jesus lhes disse:
53 ये़सुरे़ कन् खे़दाॽहाॽ पाःत्तु सुरुआङ् खे़प्मोलाम् पेआङ्
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 आबाङे कुबाङ्भेॽओ त्ये़रो॥ खे़प्मोबा यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो मनाहाॽ हुॽमा हेःक्तुसिल्ले़ मनाहाॽरे़ कुनिसाम्मिन् मे़घे़प्सुआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र अक्खे मे़बाःत्तु, “कन् मनाःल्ले़ अक्तङ्बा सिक्कुम् निङ्वाॽ नु निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक् चोःक्मा मुक्साम् आत्तोलाम् खोःसुबे?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 मे़ःम्बे़, कङ्ग सिङ् के़गाम्बाल्ले़ कुस्साःन्मे़ःम्बि? कल्ले़ कुम्मारे़ कुमिङ् मरियम हे़क्क्याङ् कुन्साॽसिग याकुब, युसुफ, सिमोन नु यहुदासि मे़ःन्छिबि?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 खे़ल्ले़ कुन्साॽ मे़न्छुमाहाॽ आनिॽनुएसे़ मे़वाॽबा॥ हे़क्केःल्ले़ कन् मनाःल्ले़ आत्तोलाम् कन् पाःन्हाॽ खोःसुबे?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 हे़क्के मे़बाःत्तुर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ नामे़न्छाॽरुन्लो॥ कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़ङ्ग के़रे़क् ते़न्नो मिङ्सो इङ्धाःङ् मे़बिरु, कर आप्फेःक् कुहिम्मो नु कुबाङ्भेॽओरक् इङ्धाःङ् मे़म्बिरुन्लो॥”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ नसाःन् होःप्ते़बाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़प्मो यरिक् निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक् मे़जोगुन्लो॥
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?