Marcos 7
LIF_DEV vs ARIB
1 थिक्ये़न् यरुसले़म ये़क्यक्लाम् कुभा फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽ ये़सुरो मे़द्ये़॥
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुरे़ कुभा कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ यहुदिहाॽरे़ खुनिॽ वाहप्सिङ्मा चोःक्थिम् कुइसिःक् हुक् वामे़न्हप्पे चा मे़जबा मे़निःसुसि॥
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 (फरिसिहाॽ नु काक् यहुदिहाॽरे़ खुनिॽ पाधे़बाहाॽरे़ खुनिॽ साक्थिम् कुइसिःक् वामे़न्हप्सिङ्ङे चा मे़न्जने़न्लो॥
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 खे़ङ्हाॽरे़ पाङ्जुम्लाम् हिम्मो मे़दाःल्ले़ वाहप्सिङ्मा नु सेसेसाङ्साङ् चोःक्मा थिम् मे़न्जोःक्के मे़न्जने़न्॥ खे़ङ्हाॽरे़ फङ्नाहाॽ, चे़त्थ्याहाॽ, खप्प्याहाॽ वाहप्मा सुत्थो चोःक्मा वेॽ थिम्हाॽआङ् मे़गत्तुरो॥)
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 हे़क्केःल्ले़ फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ ये़सुःन् सेःन्मे़लाप्तु, “के़हुॽसाम्बाहाॽरे़ग सुत्थो चोःक्मा थिम् मे़न्जोःक्के चा मे़जबा आनिगे़ निःमना॥ थेआङ् के़हुॽसाम्बाहाॽरे़ आनिॽ पाधे़बाहाॽरे़ मे़जोगु मे़युरुबा थिम्मिन् मे़न्इःत्तुन्मे़न्नाःत्तुन्बाबे?”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “खिनिॽ निङ्वाॽ के़जिःप्पाहाॽरे़ खिनिॽ याःम्बेओ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुबाःन्निन् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा यसैयाःल्ले़ साप्तुबाङ्ग से़क्खाए लाॽरुरो,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 — ausente —
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 — ausente —
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 — ausente —
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 — ausente —
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 — ausente —
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 — ausente —
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 — ausente —
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 ये़सुरे़ मनाहाॽ याम्मो उःत्तुसिआङ् मे़त्तुसि, “खिनिॽ के़रे़क्ले़ इङ्गाॽ आबाःन्निन् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ् निःत्ते़म्मे़ॽओ॥
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 लाःक्कात्लाम् मना सिगाङ् के़लाःप्पा पाःन्निल्ले़ मनाःन् आसुत्थो मे़जोगुन्लो, कर निङ्वाॽओलाम् लाःक्कात् के़लःम्बा पाःन्निल्ले़ए मनाःन् आसुत्थो चोगुॽरो॥
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 ((ने़क्खोॽ के़बप्पाहाॽरे़ नुःरिक्काङ् खे़प्से़म्मे़ॽओ॥”))
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 खे़न् मनाहाॽ पक्थसिआङ् ये़सुःन् हिम् सिगाङ् लाःसे़ हे़क्क्याङ् खे़प्मो कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुने़ॽ कन् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् थे़माबे फाॽआङ् सेःन्मे़दोसुरो॥
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “आल्लसाङ् खिनिॽ निङ्वाॽ पाःक्लो! मना सिगाङ् के़लाःप्पा चाःमनाबा कुजाःल्ले़ खे़न् आसुत्थो मे़जोगुन् के़लॽबा के़न्निःसुम्मिन्बि?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 कङ्ग सिक्लुङ्माओ मे़बेःक्ने़न्, कर कन् साप्पोःक्को लाःत्ताङ् लाःक्कात् लःम्बेःक्लो॥” (अक्खेलॽरिक् ये़सुरे़ काक् चाःमनाबा चाहाॽ सुत्थो चोःक् फाॽआङ् पाःत्तुरो॥)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 हे़क्क्याङ् याम्मो खुने़ॽ पाःत्तु, “सिक्लुङ्मोलाम् के़लःम्बा पाःन्निल्ले़ खुने़ॽ आसुत्थो चोगुॽरो॥
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 थेआङ्भे़ल्ले़ मे़न्छाम्गे़न् याप्मि निङ्वाॽ सिगाङ्लाम् फे़न् निङ्वाॽ, याम्बोःप्मा, खुःम्मा, मना से़प्मा, चाराम्मा याःम्बक्, खिःम्मा, ताप्फे़ःम्बा निङ्वाॽ चोःक्मा, इङ्ले़क् चोःक्मा, चे़ल्ले़क्ले़क्लॽमा, नाहे़म्मा, चे़ॽया इङ्दो पाःप्मा, आङ्दिङ् लॽमा, अदङ् पाःन् चोःक्मा, हे़क्तङ्बा फे़न् पाःन्हाॽ लःन्लो॥
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 — ausente —
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 अक्तङ्बा फे़न् पाःन्हाॽ सिगाङ्लाम् लाःक्कात् लःन्नाङ् मनाःन् आसुत्थो चोगुॽरो॥”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 ये़सुःन् खे़न् ते़न्नोलाम् तायर नु सिदोन ये़क्यक् खिरिबा थुम्हाॽओ पेरो॥ हे़क्क्याङ् खुने़ॽ थिक् हिम्मो लाःसे़, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ खे़प्मो त्ये़बा आत्तिन्हाॽरे़आङ् निङ्वाॽ मे़ङ्घोःसुन्ल के़लॽबा इःत्तुआङ् वये़॥ कर खुने़ॽ चिङ्सिङ्मा मे़सुक्ते़न्लो॥
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 कर कुस्साःन् फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुआङ् के़वाॽमा मे़न्छुमाॽइल्ले़ खुने़ॽ त्ये़बा पाःन्निन् खे़प्सुनामे़ःन्ने ये़सुरो त्ये़आङ् कुलाङ्जक्पो थुङ्बोहजॽ युङ्सिङ्॥
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 खे़न् मे़न्छुमाःन् सिरिया लाजेॽस्मा सुरोफोनिसिया थुम्मो सागे़वाःन्छिङ्मा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्स्मा वये़॥ खे़ल्ले़ आस्साः चुक्मे़ल्लोलाम् फे़न्साम्हाॽ लःत्ताङ् पिराङ्ङे़ॽना फाॽआङ् खुने़ॽ पेलि फाक्तु॥
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “हिन्जाॽबित्छाहाॽरे़ खरे़ःङ्ङिन् खाघा मे़जर पोःङ्॥ हिन्जाॽबित्छाहाॽरे़ खुनिॽ खरे़ःङ्ङिन् नाप्मासिआङ्कोःत्चोहाॽ पिमासि नुःबा मे़ःन्लो॥”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 हे़क्केःल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाॽइल्ले़ नोगप् पिरु, “से़क्खाएरो आदाङ्बे, कर कोःत्चोहाॽरे़आङ् हिन्जाॽबित्छाहाॽरे़ खुनिॽ चामादे़न्नोलाम् मक्के़धाःबा कुजिहाॽ मे़जरो॥”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ नुःबा नसाःन् कुधिम्बा नोगप् के़बिराङ्बाल्ले़ चोगुल्ले़ के़हिम्मो पेगे़ॽ, के़स्साः चुक्मे़ल्लोलाम् फे़न्साम्मिन् लःन्दे़ पेआङ् वाॽरो॥”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 खे़न् मे़न्छुमाॽइन् कुहिम्मो नुःक्खे़ पेआङ् कुस्साःन् नुःरिक्काङ् कुने़त्नाओ इप्से़आङ् ने़स्से़बा तुमु, थेआङ्भे़ल्ले़ फे़न्साम्हाॽरे़ खे़न् मे़ले़रु मे़धःआङ् वये़॥
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 ये़सुःन् तायरलाम् सिदोन पोःक्खे़र पेआङ् खुने़ॽ गालिल वरक् नु थिबोःङ् पाङ्जुम्मिल्ले़न्थुम्मो पेरो॥
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 खे़प्मो मनाहाॽरे़ नाधाक्पा नु कुबाःन् मे़न्लःम्मनाबा मनाधिक् मे़दारुआङ् ये़सुरे़ कुहुक्किन् कुसम्दाङ् ने़स्सुनि फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तुरो॥
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 ये़सुरे़ खे़न् मनाहाॽलाम् माःङ्घा तेॽरुआङ् कुने़क्खोॽबो हुक्चोःन् केःत्तु, हे़क्क्याङ् हुक्को थ्याःत् थोःक्तुआङ् कुले़सोःप्पिन् सुःसु हे़क्क्याङ् ताङ्साक्पे़न्ले़प्माङ् ओमये़आङ् सक्मा सोःन्छिङ्ल “इफ्फाथा” मे़त्तुरो॥ खे़न् फाॽइन् “हन्छिङ्ङे़ॽ” पोःङ्लो॥
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 — ausente —
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 खिमो खे़न् मनाःन् ने़क्खोॽ खे़म्मा के़सुक्पा नु पाःप्मा के़सुक्पा पोःक्खे़आङ् नुःरिक् पाःप्मा हेःक्ते़रो॥
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् मनाहाॽ कन् पाःन्निन् हाःत्ताङ् मे़प्मासि मे़ःन् फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसिरो॥ कर आक्खे़न् मे़प्मासि मे़ःन्लो मे़त्तुसिसाङ् कन् इङ्भन्निन् मे़से़ःसुर मे़देॽरुरो॥
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 खे़ङ्हाॽरे़ साॽरिक् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र अक्खे मे़बाःत्तुरो, “खुने़ॽग काक् पाःन्हाॽ साॽरिक् नुःबा चोगुआङ् वाॽरो! अक्खेलॽरिक् नाधाक्पाहाॽ नु पाःप्मा मे़न्छुक्मनाबाहाॽआङ् नुसुसिरो॥”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?