Lucas 16
LIF_DEV vs NAA
1 ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ कन् खे़दाॽइन्नाङ् मे़त्तुसि, “याङ्साकुन्धेसाबा मनाधिक् वये़॥ खे़ल्ले़ कुहिम् कुधाःङ् ओमे़प्मा खाराःत् के़युङ्बाधिक् कत्तु॥ कर हाराए मनाहाॽरे़ खे़ल्ले़ कुन्दाङ्बान् कन् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ के़याङ्साकुन्धेहाॽ पिर्बेःन् चोगुर पत् लॽरिक् चे़ॽया पाःन् मे़जे़क्तु॥
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 हे़क्क्याङ् कुन्दाङ्बाल्ले़ खे़न् खाराःत् के़युङ्बान् उःत्तुआङ् मे़त्तु, ‘खे़ने़ॽ के़याःम्बेओ फे़न् पाःन्हाॽ खे़प्सुङ्ल पत्तारो॥ खे़ने़ॽ के़युक्खुबा खाराःत्तिन् काक् ओसेःन्धाक्ताङ्ङे़ॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ आल्लआङ्धो खे़ने़ॽ खाराःत् युङ्मा याःम्बक्किन् के़ङ्घोःसुन्लो॥’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 हे़क्क्याङ् खे़न् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ कुनिङ्वाॽबो आबाङे अक्खे मे़त्छिङ्, ‘आल्ल इङ्गाॽ कन् खाराःत् युङ्मा याःम्बक्कोलाम् लःत्तादेःआल्ले़ थे चोगुङ्बाबे? इङ्गाॽ याःन्मःमाआङ् मे़सुक्कान्, चानाःक्मा चामाआङ् नुःन्नाॽरो॥
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 कर कन् खाराःत् युङ्मा याःम्बक्कोलाम् लःत्ताल्ले़ आक्खेलॽरिक् मनाहाॽरे़ खुनिॽ हिम्मो मे़उःत्ता मे़दाःक्कार फाॽआङ् चोःक्मासि के़लॽबा पाःन्निन् इङ्गाॽ निःन्धो चोगुङ्ङाङ् वाॽआ॥’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 हे़क्केःल्ले़ खे़ल्ले़ कुन्दाङ्बे़ल्ले़ कुसिङ्नाःत् के़बप्पा मनाहाॽ थिक् थिक् लॽरिक् उःत्तुसि, हे़क्क्याङ् थिक्सिगेःक्पे़न्सेःन्दोसु, ‘खे़ने़ॽ आक्खे़म्म्याक् आन्दाङ्बाल्ले़ कुसिङ्नाःत् के़बप्पे?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 खे़न् मनाःल्ले़ ‘इङ्गाॽ कुगिप् ये़त्छि (८००) फोलक् निःङ्गेॽ पत्तारो’ मे़त्तु॥ खे़न् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ खे़न् मे़त्तु, ‘के़दे़म्सक्किन् कत्ना फे़त्ते़ॽ! हारा, कुगिप् ये़त्छिरे़ कुले़क्वा कुगिप् लिसि (४००) फोलक् लॽरिक् साप्ते़ॽ॥’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 खे़न् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ वेॽस्मा मनाःन् सेःन्दोसु, ‘खे़ने़ॽ आक्खे़म्म्याक् सिङ्नाःत् के़बत्?’ खे़ल्ले़ नोगप् पिरु, ‘इङ्गाॽग फोलक् हे़न्छिङ् (१०००) सिः सिङ्नाःत् हुङ्मा कत्तुङ्लो॥’ हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःल्ले़ खे़न् मे़त्तु, ‘खे़ने़ॽ के़दे़म्सक्को हारा हे़न्छिङ्धिक्ले़ कुले़क्वा कुगिप् ये़त्छि (८००) साप्ते़ॽ॥’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 हे़क्केलॽरिक् कुन्दाङ्बाल्ले़ खे़न् ताप्फे़ःम्बा खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ इस्वाबा कुयाःम्बक्किन् निःसुआङ् कुनारा फोःसुरो॥ हे़क्केलॽरिक्के कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबाहाॽ से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिःल्ले़ कुस्साःहाॽनुःल्ले़ चाःप्पा मे़जोःक्लो॥
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 हे़क्क्याङ् खिनिॽ मे़त्निङ्लो, कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा याङ्साकुन्धेरे़ तेःङ्जुम् चोगे़म्सिम्मे़ॽओ॥ हे़क्केलॽरिक् कन् याङ्साकुन्धेःन् माःत्तिल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खिनिॽ मे़न्नुप्मनाबा हिम्मो लाम्दाःक्मा के़म्बिरिॽरो॥
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 हे़क्क्याङ् आत्तिन् मनाःन् चुक्सा पाःन्नो लक्पे़न्साबा चोःक्, खे़ल्ले़ यम्बा पाःन्नो लक्पे़न्खोःसुॽरो॥ हे़क्क्याङ् आत्तिन् मनाःन् चुक्सा पाःन्नो नसाःन्साबा मे़जोःक्ने़न्, खे़न् यम्बा पाःन्नोआङ् नसाःन्साबा मे़बोःङ्ने़ल्लो॥
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 आत्तिन् मनाःन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा याङ्साकुन्धेओए नसाःन्साबा मे़बोःङ्ने़न्, खे़न् हाःत्ले़ से़क्खास्मा याङ्साकुन्धेओ लक्पे़न्पिरुबे?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 खिनिॽ वेॽ मनाहाॽरे़ खुनिॽ चिगःक्वाओए नसाःन्साबा के़म्बोःक्खिन्ने़ फाॽग्र, खिनिॽ आबाङेइन्नाङ्हाःत्ले़ के़बिरिॽबे?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 आत्तिन् सेवारोबाल्ले़आङ् ने़प्फु दाङ्बाहाॽरे़न् थिक्ले़ङ्मो सेवा चोःक्मा मे़सुक्तुन्लो॥ खे़ल्ले़ थिक्किन् चिःत्तुआङ् वेॽस्मान् मिःम्जि मे़त्तुॽ इग्र थिक्किन् इङ्धाःङ्पिरुआङ् वेॽस्मान् हिनाःम् मे़त्तुरो॥ खिनिॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु याङ्साकुन्धेःन् थिक्ले़ङ्मो सेवा चोःक्मा के़न्छुक्तुम्मिल्लो॥”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 खे़प्मो फरिसिहाॽरे़ ये़सुरे़ कुबाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् किनाःन्दि मे़बिरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ खिःम्यक्पा मे़वये़॥
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽग सदादिङ् लाःक्कात्लक् नुःबा थाःम्सिङ्मा निङ्वाॽ के़जोगुम्, कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खिनिॽ सिक्लुङ्मोबा पाःन्निन् निःसुॽरो॥ आत्तिन् पाःन्निन् मे़न्छाम्गे़न् याप्मिरे़ खुनिॽ निःमाओ यम्लाबा चोःक्, खे़न् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिःमाओ सिक्के़ले़ःङ्बा चोःक्लो॥
15 Mas Jesus lhes disse:
16 हे़क्क्याङ् बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ कुये़म् थारिक् मोसारे़ कुसाम्योथिम् नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ इङ्जाःङ्हाॽ इङ्भन् पोःक्खे़, कर निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़न् सुनाइङ्ङिन्से़ःरे़आङ्धो मे़न्छाम्गे़न् याप्मिहाॽ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मो साक्के़ल्ले़क् लाःप्मा मे़गोःत्लो॥
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान् नु ताङ्साक्पे़न्ले़क्मा पेःक्मा उसुरु चोःक्पिला, कर साम्योथिम् साप्लाओ के़बप्पा चुक्सा कुसाप्थिक्काङ् मे़माःने़न्लो॥
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 हाःत्ले़ कुमेःत्तिन् नाॽरुआङ् वेॽ मे़न्छुमाॽइन्नु मेःक्खिम् चोगुॽ, खे़ल्ले़ चाराम्मा याःम्बक् चोगुॽरो॥ हे़क्क्याङ् आत्तिन् मनाःल्ले़ कुये़म्बाःल्ले़ नाॽरुमा मे़न्छुमाॽइन्नु मेःक्खिम् चोगुॽ, खे़ल्ले़आङ् चाराम्मा याःम्बक् चोगुॽरो॥”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ये़सुरे़ याम्मो मे़त्तुसि, “उन्छेःन् थिक्ले़ङ् याङ्साकुन्धेसाबाधिक् वये़॥ खे़ल्ले़ परान्ला तेःत् चाक्खुर थिक्याःन्धक् चामुक् थिमुक् चर वये़॥
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 मनाहाॽरे़ लाजरस मे़प्मनाबा याङ्घेःक् इसेःङ्बा याङ्गे़साॽबा मनाःन् मे़दारुआङ् कुलाम्धेःप्पो मे़युक्खुरो॥
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 खे़ल्ले़ चामादे़न्नोलाम् मक्के़धाःबा कुजिहाॽ चामाआङ् खाःत्छिङ्मा निङ्साङ् चोगुआङ् वये़रो॥ कोःत्चोहाॽरे़आङ् कुयाङ्घेःक्किन् मे़लागु मे़बिरुरो॥
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 खे़न् याङ्के़साॽबा लाजरसे़न् स्ये़आङ् माङ्लाइङ्बाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़बक्खु मे़देॽरुआङ् अब्राहामरे़ कुबेसाङ् मे़युक्खु॥ खे़न् याङ्साकुन्धेसाबे़न्नाङ् स्ये़आङ् मे़लुप्तु,
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 हे़क्क्याङ् खे़न् खे़मायङ्सङ्ङो पेआङ् साॽरिक् तुक्खे च्ये़॥ खे़न् माःङ्घा ओमये़ल्ले़ लाजरसे़न् अब्राहामरे़ कुभक्तुङ्ङो युङे़बा निःसुरो॥
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 हे़क्क्याङ् खे़न् याङ्साकुन्धेसाबाल्ले़ अःक्ते़र मे़त्तु, ‘पानुदिङ् आम्बे, इङ्गाॽ लुङ्माॽ तुक्ताङ्ङे़ॽआङ् लाजरसे़न् कॽयो पाङ्घे़ युःसे़ॽओ॥ कुहुक्चोःन् च्वाःत्तो निःप्सुआङ् आल्सोःप्पाल्ले़ कुसम्मो थाःसु पिआनिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ कन् मिराःक्को इङ्गाॽ साॽरिक् तुक्खे चाआर याःक्कारो॥’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 कर अब्राहाम्मिल्ले़ खुने़ॽ मे़त्तु, ‘आस्साःए, निङ्वाॽ इःत्ते़ साॽरे़, खे़ने़ॽ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो के़वये़ल्ले़ सुक्खेवाओ के़वये़, हे़क्क्याङ् कन् लाजरसे़न् तुक्खेवाओए वये़, कर आल्लो खुने़ॽ सुक्खेवाओ वाॽ, खे़ने़ॽ तुक्खे के़जर के़याक्लो॥
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 खे़न्नुःल्ले़आङ् खिनिॽ के़वयिबादे़न्नो आनिगे़ युःमा मे़सुक्तुम्बान्, हे़क्क्याङ् खिनिॽआङ् आनिगे़ वयिगे़बादे़न्नो थाङ्मा के़न्छुक्तुम्मिन्ल फाॽआङ् आनिॽ लुम्मो कुद्रोःम् मे़ःन्नेबा लुम्बाःत् ने़रो॥’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 हे़क्केःल्ले़ खे़ल्ले़ पाःत्तु, ‘आम्बे, हे़क्केने़ फाॽग्र खे़न् आम्बारे़ कुहिम्मो पाङ्घे़ आबिरे़ॽओ फाॽआङ् पेलि फाक्ने़ॽरो॥
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 खे़प्मो ङासि आम्भुॽ आन्साॽसि मे़वाॽ, हाराॽ खे़ङ्हाॽ कन् तुक्खेवादे़न्नो मे़न्दाःने़न्ल फाॽआङ् साम्दिङ् पिरुसिनिरो॥’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 कर अब्राहामरे़ खे़न् नोगप् पिरु, ‘खे़ङ्हाॽरे़ मोसा नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़न् साप्पन्हाॽ मे़गत्तुॽ, हाराॽ खे़न् मे़घे़प्सुनिरो॥’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 कर खे़ल्ले़ नोगप् पिरु, ‘हे़क्के मे़ःन् आम्बे, कुभा मनाहाॽ के़सिःबोलाम् कुहिङ्वे़त् मे़बोःङ्ङाङ् मे़बेःक्ने़ फाॽग्र खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगुआङ् खुनिॽ लायोलाम् मे़हिन्नाङ् मे़हिङ्लो॥’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 कर अब्राहामरे़ खे़न् नोगप् पिरु, ‘मोसा नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ साप्पन्हाॽ मे़घे़प्सुआङ् नसाःन् मे़न्जोगुन्ने़ फाॽग्र, कुभा मनाहाॽ के़सिःबोलाम् कुहिङ्वे़त् मे़बोःङ्ङाङ् मे़बेःक्साङ् नसाःन् मे़न्जोगुन्लो॥’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?