Lucas 16
LIF_DEV vs ACF
1 ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ कन् खे़दाॽइन्नाङ् मे़त्तुसि, “याङ्साकुन्धेसाबा मनाधिक् वये़॥ खे़ल्ले़ कुहिम् कुधाःङ् ओमे़प्मा खाराःत् के़युङ्बाधिक् कत्तु॥ कर हाराए मनाहाॽरे़ खे़ल्ले़ कुन्दाङ्बान् कन् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ के़याङ्साकुन्धेहाॽ पिर्बेःन् चोगुर पत् लॽरिक् चे़ॽया पाःन् मे़जे़क्तु॥
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 हे़क्क्याङ् कुन्दाङ्बाल्ले़ खे़न् खाराःत् के़युङ्बान् उःत्तुआङ् मे़त्तु, ‘खे़ने़ॽ के़याःम्बेओ फे़न् पाःन्हाॽ खे़प्सुङ्ल पत्तारो॥ खे़ने़ॽ के़युक्खुबा खाराःत्तिन् काक् ओसेःन्धाक्ताङ्ङे़ॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ आल्लआङ्धो खे़ने़ॽ खाराःत् युङ्मा याःम्बक्किन् के़ङ्घोःसुन्लो॥’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 हे़क्क्याङ् खे़न् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ कुनिङ्वाॽबो आबाङे अक्खे मे़त्छिङ्, ‘आल्ल इङ्गाॽ कन् खाराःत् युङ्मा याःम्बक्कोलाम् लःत्तादेःआल्ले़ थे चोगुङ्बाबे? इङ्गाॽ याःन्मःमाआङ् मे़सुक्कान्, चानाःक्मा चामाआङ् नुःन्नाॽरो॥
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 कर कन् खाराःत् युङ्मा याःम्बक्कोलाम् लःत्ताल्ले़ आक्खेलॽरिक् मनाहाॽरे़ खुनिॽ हिम्मो मे़उःत्ता मे़दाःक्कार फाॽआङ् चोःक्मासि के़लॽबा पाःन्निन् इङ्गाॽ निःन्धो चोगुङ्ङाङ् वाॽआ॥’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 हे़क्केःल्ले़ खे़ल्ले़ कुन्दाङ्बे़ल्ले़ कुसिङ्नाःत् के़बप्पा मनाहाॽ थिक् थिक् लॽरिक् उःत्तुसि, हे़क्क्याङ् थिक्सिगेःक्पे़न्सेःन्दोसु, ‘खे़ने़ॽ आक्खे़म्म्याक् आन्दाङ्बाल्ले़ कुसिङ्नाःत् के़बप्पे?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 खे़न् मनाःल्ले़ ‘इङ्गाॽ कुगिप् ये़त्छि (८००) फोलक् निःङ्गेॽ पत्तारो’ मे़त्तु॥ खे़न् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ खे़न् मे़त्तु, ‘के़दे़म्सक्किन् कत्ना फे़त्ते़ॽ! हारा, कुगिप् ये़त्छिरे़ कुले़क्वा कुगिप् लिसि (४००) फोलक् लॽरिक् साप्ते़ॽ॥’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 खे़न् खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ वेॽस्मा मनाःन् सेःन्दोसु, ‘खे़ने़ॽ आक्खे़म्म्याक् सिङ्नाःत् के़बत्?’ खे़ल्ले़ नोगप् पिरु, ‘इङ्गाॽग फोलक् हे़न्छिङ् (१०००) सिः सिङ्नाःत् हुङ्मा कत्तुङ्लो॥’ हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःल्ले़ खे़न् मे़त्तु, ‘खे़ने़ॽ के़दे़म्सक्को हारा हे़न्छिङ्धिक्ले़ कुले़क्वा कुगिप् ये़त्छि (८००) साप्ते़ॽ॥’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 हे़क्केलॽरिक् कुन्दाङ्बाल्ले़ खे़न् ताप्फे़ःम्बा खाराःत् के़युङ्बाल्ले़ इस्वाबा कुयाःम्बक्किन् निःसुआङ् कुनारा फोःसुरो॥ हे़क्केलॽरिक्के कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबाहाॽ से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिःल्ले़ कुस्साःहाॽनुःल्ले़ चाःप्पा मे़जोःक्लो॥
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 हे़क्क्याङ् खिनिॽ मे़त्निङ्लो, कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा याङ्साकुन्धेरे़ तेःङ्जुम् चोगे़म्सिम्मे़ॽओ॥ हे़क्केलॽरिक् कन् याङ्साकुन्धेःन् माःत्तिल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खिनिॽ मे़न्नुप्मनाबा हिम्मो लाम्दाःक्मा के़म्बिरिॽरो॥
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 हे़क्क्याङ् आत्तिन् मनाःन् चुक्सा पाःन्नो लक्पे़न्साबा चोःक्, खे़ल्ले़ यम्बा पाःन्नो लक्पे़न्खोःसुॽरो॥ हे़क्क्याङ् आत्तिन् मनाःन् चुक्सा पाःन्नो नसाःन्साबा मे़जोःक्ने़न्, खे़न् यम्बा पाःन्नोआङ् नसाःन्साबा मे़बोःङ्ने़ल्लो॥
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 आत्तिन् मनाःन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा याङ्साकुन्धेओए नसाःन्साबा मे़बोःङ्ने़न्, खे़न् हाःत्ले़ से़क्खास्मा याङ्साकुन्धेओ लक्पे़न्पिरुबे?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 खिनिॽ वेॽ मनाहाॽरे़ खुनिॽ चिगःक्वाओए नसाःन्साबा के़म्बोःक्खिन्ने़ फाॽग्र, खिनिॽ आबाङेइन्नाङ्हाःत्ले़ के़बिरिॽबे?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 आत्तिन् सेवारोबाल्ले़आङ् ने़प्फु दाङ्बाहाॽरे़न् थिक्ले़ङ्मो सेवा चोःक्मा मे़सुक्तुन्लो॥ खे़ल्ले़ थिक्किन् चिःत्तुआङ् वेॽस्मान् मिःम्जि मे़त्तुॽ इग्र थिक्किन् इङ्धाःङ्पिरुआङ् वेॽस्मान् हिनाःम् मे़त्तुरो॥ खिनिॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु याङ्साकुन्धेःन् थिक्ले़ङ्मो सेवा चोःक्मा के़न्छुक्तुम्मिल्लो॥”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 खे़प्मो फरिसिहाॽरे़ ये़सुरे़ कुबाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् किनाःन्दि मे़बिरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ खिःम्यक्पा मे़वये़॥
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽग सदादिङ् लाःक्कात्लक् नुःबा थाःम्सिङ्मा निङ्वाॽ के़जोगुम्, कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खिनिॽ सिक्लुङ्मोबा पाःन्निन् निःसुॽरो॥ आत्तिन् पाःन्निन् मे़न्छाम्गे़न् याप्मिरे़ खुनिॽ निःमाओ यम्लाबा चोःक्, खे़न् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिःमाओ सिक्के़ले़ःङ्बा चोःक्लो॥
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 हे़क्क्याङ् बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ कुये़म् थारिक् मोसारे़ कुसाम्योथिम् नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ इङ्जाःङ्हाॽ इङ्भन् पोःक्खे़, कर निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़न् सुनाइङ्ङिन्से़ःरे़आङ्धो मे़न्छाम्गे़न् याप्मिहाॽ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मो साक्के़ल्ले़क् लाःप्मा मे़गोःत्लो॥
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान् नु ताङ्साक्पे़न्ले़क्मा पेःक्मा उसुरु चोःक्पिला, कर साम्योथिम् साप्लाओ के़बप्पा चुक्सा कुसाप्थिक्काङ् मे़माःने़न्लो॥
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 हाःत्ले़ कुमेःत्तिन् नाॽरुआङ् वेॽ मे़न्छुमाॽइन्नु मेःक्खिम् चोगुॽ, खे़ल्ले़ चाराम्मा याःम्बक् चोगुॽरो॥ हे़क्क्याङ् आत्तिन् मनाःल्ले़ कुये़म्बाःल्ले़ नाॽरुमा मे़न्छुमाॽइन्नु मेःक्खिम् चोगुॽ, खे़ल्ले़आङ् चाराम्मा याःम्बक् चोगुॽरो॥”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 ये़सुरे़ याम्मो मे़त्तुसि, “उन्छेःन् थिक्ले़ङ् याङ्साकुन्धेसाबाधिक् वये़॥ खे़ल्ले़ परान्ला तेःत् चाक्खुर थिक्याःन्धक् चामुक् थिमुक् चर वये़॥
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 मनाहाॽरे़ लाजरस मे़प्मनाबा याङ्घेःक् इसेःङ्बा याङ्गे़साॽबा मनाःन् मे़दारुआङ् कुलाम्धेःप्पो मे़युक्खुरो॥
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 खे़ल्ले़ चामादे़न्नोलाम् मक्के़धाःबा कुजिहाॽ चामाआङ् खाःत्छिङ्मा निङ्साङ् चोगुआङ् वये़रो॥ कोःत्चोहाॽरे़आङ् कुयाङ्घेःक्किन् मे़लागु मे़बिरुरो॥
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 खे़न् याङ्के़साॽबा लाजरसे़न् स्ये़आङ् माङ्लाइङ्बाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़बक्खु मे़देॽरुआङ् अब्राहामरे़ कुबेसाङ् मे़युक्खु॥ खे़न् याङ्साकुन्धेसाबे़न्नाङ् स्ये़आङ् मे़लुप्तु,
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 हे़क्क्याङ् खे़न् खे़मायङ्सङ्ङो पेआङ् साॽरिक् तुक्खे च्ये़॥ खे़न् माःङ्घा ओमये़ल्ले़ लाजरसे़न् अब्राहामरे़ कुभक्तुङ्ङो युङे़बा निःसुरो॥
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 हे़क्क्याङ् खे़न् याङ्साकुन्धेसाबाल्ले़ अःक्ते़र मे़त्तु, ‘पानुदिङ् आम्बे, इङ्गाॽ लुङ्माॽ तुक्ताङ्ङे़ॽआङ् लाजरसे़न् कॽयो पाङ्घे़ युःसे़ॽओ॥ कुहुक्चोःन् च्वाःत्तो निःप्सुआङ् आल्सोःप्पाल्ले़ कुसम्मो थाःसु पिआनिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ कन् मिराःक्को इङ्गाॽ साॽरिक् तुक्खे चाआर याःक्कारो॥’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 कर अब्राहाम्मिल्ले़ खुने़ॽ मे़त्तु, ‘आस्साःए, निङ्वाॽ इःत्ते़ साॽरे़, खे़ने़ॽ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो के़वये़ल्ले़ सुक्खेवाओ के़वये़, हे़क्क्याङ् कन् लाजरसे़न् तुक्खेवाओए वये़, कर आल्लो खुने़ॽ सुक्खेवाओ वाॽ, खे़ने़ॽ तुक्खे के़जर के़याक्लो॥
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 खे़न्नुःल्ले़आङ् खिनिॽ के़वयिबादे़न्नो आनिगे़ युःमा मे़सुक्तुम्बान्, हे़क्क्याङ् खिनिॽआङ् आनिगे़ वयिगे़बादे़न्नो थाङ्मा के़न्छुक्तुम्मिन्ल फाॽआङ् आनिॽ लुम्मो कुद्रोःम् मे़ःन्नेबा लुम्बाःत् ने़रो॥’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 हे़क्केःल्ले़ खे़ल्ले़ पाःत्तु, ‘आम्बे, हे़क्केने़ फाॽग्र खे़न् आम्बारे़ कुहिम्मो पाङ्घे़ आबिरे़ॽओ फाॽआङ् पेलि फाक्ने़ॽरो॥
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 खे़प्मो ङासि आम्भुॽ आन्साॽसि मे़वाॽ, हाराॽ खे़ङ्हाॽ कन् तुक्खेवादे़न्नो मे़न्दाःने़न्ल फाॽआङ् साम्दिङ् पिरुसिनिरो॥’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 कर अब्राहामरे़ खे़न् नोगप् पिरु, ‘खे़ङ्हाॽरे़ मोसा नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़न् साप्पन्हाॽ मे़गत्तुॽ, हाराॽ खे़न् मे़घे़प्सुनिरो॥’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 कर खे़ल्ले़ नोगप् पिरु, ‘हे़क्के मे़ःन् आम्बे, कुभा मनाहाॽ के़सिःबोलाम् कुहिङ्वे़त् मे़बोःङ्ङाङ् मे़बेःक्ने़ फाॽग्र खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगुआङ् खुनिॽ लायोलाम् मे़हिन्नाङ् मे़हिङ्लो॥’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 कर अब्राहामरे़ खे़न् नोगप् पिरु, ‘मोसा नु माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ साप्पन्हाॽ मे़घे़प्सुआङ् नसाःन् मे़न्जोगुन्ने़ फाॽग्र, कुभा मनाहाॽ के़सिःबोलाम् कुहिङ्वे़त् मे़बोःङ्ङाङ् मे़बेःक्साङ् नसाःन् मे़न्जोगुन्लो॥’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?