Rute 1

LEX vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Noma lera ida ne Na'omi muanke'eni Elimelek nmat wia. Pa enekneka Na'omi napatyat nohora a'nani muanke'a rora la hande.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 A'nani re rmehlim pa rora pat harara makden la Moab de, ida nwawa Orpa, me ida nwawa Rut. La'pa edon nhal de, nalo'on nana anni termid wa la hande
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 dewade Na'omi a'nani muanke'a rora rmat wial wia. Ne Na'omi napatyata inon muanmuanu.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Rden la hande pa lera ida ne Na'omi natlin nana ORGAHI-ORHA'A Ntera-ndem oleka riy Israel la'a riekni-wnio'orani. Dewade Na'omi nora yananni patke'a rora rwahi'a-rwayod pia rlergot la' Moab totpa rawal lia Israel.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Irlergot rewre'wa pa rawal lia' Yehuda yapatni.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 noma Na'omi nakot la yananni patke'a rora niwra: “Yananmi re! Samomuounu de mimrio' miwal lia miy inmi romni. Pena awuak la ORGAHI-ORHA'A pa Ntutga E ralam kalwiedni tiy miy, emeknekama mtiutg oleka la miy hapmi mak kmati oleka re me mimtiutg oleka la mai a'u.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Pena wuak la ORGAHI-ORHA'A totpa Nal miy pia mmiehlim owa'ana, totpena mimlier owa'an la mtierterannu.”
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 pa rakot la yananni Na'omi riwra: “Yannie! Omliol meni-meni pa muwal wia nohomu de, amlernohorre'ru pa ita tden wut lia o lupmu-a'namu de.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Mere rora yananni Na'omi nhar lirni nakot la niwra: “A'nami re! Samomuounu de mimrio' miwal lia rommi. Nihya' pede miwra mliernohora a'u? A'ukleha upa-a'na, pa hota mimiora mmiehlim owa'ana. Ne hota a'g edonna liernan owa'an a'na.
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Pede a'na miy re, mimrio'a miwal niek la inmi romni. A' di de ghape'ewa pa hota he' ed mak kor a pua mmehlim owa'ana totpena aliernan a'na?! Ne la'pa emkade ho'mana aliernan talan pa agor muanke' id mmehlim la' mel di memna, totpa pleta-plet pa aliernan a'na muanke'a rora,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 de plol toto'a de mimpiei niana keke'enku'a re rlawan totpena miora mmiehlima?! Hota a'a'nu nanpena mimiora mmiehlima ne la' riy dom to'a de taken niana miora mmiehlima?! Yan mimrio'a mpiaror emkare! A'na miy re, mimrio' miwal niek wa yoma ORGAHI-ORHA'A Ntutga hankeranni mai a' pua mernu-kapalli maka aliernan dena nareh dioin hya' maka mimliernana.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Noma rpolpuolu-kakakria, dewade Orpa nkinnia yananni na'nama nwak kalwieda pa nla'awa. Mere yananni handina Rut de nkorreri pitpit lia Na'omi pa nahmena nwadur nan oke'a.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Na'omi nakot la niwra: “Ruta! Mumkek to'ola raurmu nla' olekwa de pa hota nler wut lia lupwalli-a'na walli re pa rkola tieru-rawur nehla la uplerni-upmatni re wa nee! Mlia' pa mliernohora raurmu e nla' olek de!”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Mere Ruta nahmena ne niwra: “Yanie, yana mhuopn alia'awa pa atio'or doinia o' la. Hota omliol meni to' de alier nohorre'ru! La'pa omdiella hanmeni de adiel wal lia pa la'pa amuat nioho'ru la hande. O lupmu-a'namu erla hanmeni de alier wut lia. Uplerlawna maka omkuola tieru-muawur nehla la de a' muana kola tieru-gawur nehla wal lia.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Ommuori-mmuat lia hanmeni, de amuori-muat nioho'ru pa rtamin wali a lia' hande. La'pa a'uwlar dioinia o la de pena Uplerlawna Nal a lia yatyatni-halalli yatlorni-yatra'ani. Ommuati onde amuat nianpena itro' idma oliet la ida!”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 La'pa Na'omi nat niohora hota Rut nahmen memna nlernohora e lirni dewade edon nakot owa'an pa rpahakar talla.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Rrora rla'awa pa rodi liarni la Betlehem. La'pa rte'ewa la hande, de let de ralamni kokan nohora-po'on nohora la Na'omi. Hapepe'a-hararara let mniotni idma natian id la riwra: “Mak ha riwra Na'omi inhati hadina?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Noma Na'omi e nhar lirni pa nwalola re niwra: “In-el miy ree! Yan mpiet a lia Na'omi (nnia'eratni de nahepru). Mere mpiolga a na'nu la Mara (nnia'eratni de mernu-kapalli) yoma Uplerlawna-Mempulwatnu makodi plolli Nhur dioinia a lia pa alier la mernu-kapalli.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 La' lerni aliergot la handi pa alia'awa la'a Moab de agod miemna-gal memna. Mere ORGAHI-ORHA'A Npolla-nwe'era alia la'a noh maka a ra'ru ntur lia di agodi hgalia a li'mu. La' hade pede yana mpiolga a lia Na'omi (nahepru) yoma ORGAHI-ORHA'A mak kodi plolli ktaryatlia la'a hanek-harahu wuawannu ed mak kto'on reri a' pua muori-diar lia kropanni-krieutnu!”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Emkadel la'a Na'omi tuini la' lera nwatiawua Moab pa nawal niohora yananni Ruta, riy Moab de. La' lera rte'ela la'a Betlehem de, de rlernana mdududga rieik lawna la noha wullu-we'elli.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra