Rute 1
LEX vs ARIB
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Noma lera ida ne Na'omi muanke'eni Elimelek nmat wia. Pa enekneka Na'omi napatyat nohora a'nani muanke'a rora la hande.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 A'nani re rmehlim pa rora pat harara makden la Moab de, ida nwawa Orpa, me ida nwawa Rut. La'pa edon nhal de, nalo'on nana anni termid wa la hande
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 dewade Na'omi a'nani muanke'a rora rmat wial wia. Ne Na'omi napatyata inon muanmuanu.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Rden la hande pa lera ida ne Na'omi natlin nana ORGAHI-ORHA'A Ntera-ndem oleka riy Israel la'a riekni-wnio'orani. Dewade Na'omi nora yananni patke'a rora rwahi'a-rwayod pia rlergot la' Moab totpa rawal lia Israel.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Irlergot rewre'wa pa rawal lia' Yehuda yapatni.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 noma Na'omi nakot la yananni patke'a rora niwra: “Yananmi re! Samomuounu de mimrio' miwal lia miy inmi romni. Pena awuak la ORGAHI-ORHA'A pa Ntutga E ralam kalwiedni tiy miy, emeknekama mtiutg oleka la miy hapmi mak kmati oleka re me mimtiutg oleka la mai a'u.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Pena wuak la ORGAHI-ORHA'A totpa Nal miy pia mmiehlim owa'ana, totpena mimlier owa'an la mtierterannu.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 pa rakot la yananni Na'omi riwra: “Yannie! Omliol meni-meni pa muwal wia nohomu de, amlernohorre'ru pa ita tden wut lia o lupmu-a'namu de.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Mere rora yananni Na'omi nhar lirni nakot la niwra: “A'nami re! Samomuounu de mimrio' miwal lia rommi. Nihya' pede miwra mliernohora a'u? A'ukleha upa-a'na, pa hota mimiora mmiehlim owa'ana. Ne hota a'g edonna liernan owa'an a'na.
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Pede a'na miy re, mimrio'a miwal niek la inmi romni. A' di de ghape'ewa pa hota he' ed mak kor a pua mmehlim owa'ana totpena aliernan a'na?! Ne la'pa emkade ho'mana aliernan talan pa agor muanke' id mmehlim la' mel di memna, totpa pleta-plet pa aliernan a'na muanke'a rora,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 de plol toto'a de mimpiei niana keke'enku'a re rlawan totpena miora mmiehlima?! Hota a'a'nu nanpena mimiora mmiehlima ne la' riy dom to'a de taken niana miora mmiehlima?! Yan mimrio'a mpiaror emkare! A'na miy re, mimrio' miwal niek wa yoma ORGAHI-ORHA'A Ntutga hankeranni mai a' pua mernu-kapalli maka aliernan dena nareh dioin hya' maka mimliernana.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Noma rpolpuolu-kakakria, dewade Orpa nkinnia yananni na'nama nwak kalwieda pa nla'awa. Mere yananni handina Rut de nkorreri pitpit lia Na'omi pa nahmena nwadur nan oke'a.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Na'omi nakot la niwra: “Ruta! Mumkek to'ola raurmu nla' olekwa de pa hota nler wut lia lupwalli-a'na walli re pa rkola tieru-rawur nehla la uplerni-upmatni re wa nee! Mlia' pa mliernohora raurmu e nla' olek de!”
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Mere Ruta nahmena ne niwra: “Yanie, yana mhuopn alia'awa pa atio'or doinia o' la. Hota omliol meni to' de alier nohorre'ru! La'pa omdiella hanmeni de adiel wal lia pa la'pa amuat nioho'ru la hande. O lupmu-a'namu erla hanmeni de alier wut lia. Uplerlawna maka omkuola tieru-muawur nehla la de a' muana kola tieru-gawur nehla wal lia.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Ommuori-mmuat lia hanmeni, de amuori-muat nioho'ru pa rtamin wali a lia' hande. La'pa a'uwlar dioinia o la de pena Uplerlawna Nal a lia yatyatni-halalli yatlorni-yatra'ani. Ommuati onde amuat nianpena itro' idma oliet la ida!”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 La'pa Na'omi nat niohora hota Rut nahmen memna nlernohora e lirni dewade edon nakot owa'an pa rpahakar talla.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Rrora rla'awa pa rodi liarni la Betlehem. La'pa rte'ewa la hande, de let de ralamni kokan nohora-po'on nohora la Na'omi. Hapepe'a-hararara let mniotni idma natian id la riwra: “Mak ha riwra Na'omi inhati hadina?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Noma Na'omi e nhar lirni pa nwalola re niwra: “In-el miy ree! Yan mpiet a lia Na'omi (nnia'eratni de nahepru). Mere mpiolga a na'nu la Mara (nnia'eratni de mernu-kapalli) yoma Uplerlawna-Mempulwatnu makodi plolli Nhur dioinia a lia pa alier la mernu-kapalli.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 La' lerni aliergot la handi pa alia'awa la'a Moab de agod miemna-gal memna. Mere ORGAHI-ORHA'A Npolla-nwe'era alia la'a noh maka a ra'ru ntur lia di agodi hgalia a li'mu. La' hade pede yana mpiolga a lia Na'omi (nahepru) yoma ORGAHI-ORHA'A mak kodi plolli ktaryatlia la'a hanek-harahu wuawannu ed mak kto'on reri a' pua muori-diar lia kropanni-krieutnu!”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Emkadel la'a Na'omi tuini la' lera nwatiawua Moab pa nawal niohora yananni Ruta, riy Moab de. La' lera rte'ela la'a Betlehem de, de rlernana mdududga rieik lawna la noha wullu-we'elli.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?