Marcos 2

KXF vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Manda anga olo, Yisu kwatœ ye ga lœ Kaparnawumu yé azu dji adœke tshe sœ ɓa sœnda.
1 E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Azu ngbɔtœ endje ndjoro ɓa sœnda tɔ ga lœ talamanda œrrr yaba yaba tɔ ɓa shu. Anga ɔngɔrɔ osho sœsœpe nene yé á tshe ka yeka á sœ kœyisœ œrœ fœ endje.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Anga azu vana za uzu ada ye tshu tshakudu ye œ na dœ she fœ Yisu.
3 E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Kolœ mbœrœ kœngba azu, endje lili kœwuta dœ she ɓa tshatshu Yisu nene. Endje ɔ, œ kɔrɔ ogoro ɓa pa anda kpœtœ osho á Yisu ká tœnœ yeka á yi uzunœ á ada ye tshu asœmœ dœ kondja nœ ye kɔ tara tœnœ ndjii ga tshatshu ye.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Yisu wu kœyindœrœ nœ endje, œ pa fœ uzunœ á ada ye tshu adœke: «Gbolo nœ mœ, mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ ye.» Yisu she uzu á ada ye tshu|src="DN00444b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="Mar 2.5"
5 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Anga aayi kœyisœ awa akwanœ á ndje lœ ga atɨ tœ œsœnœ tetœ kœgbetshelœ endje adœke:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 «Mbœrœ gaɗe á uzunœ asœke œ pa mara o'o ata a? Asœke kœdœ kœgu œsœ́ Ndjaba nene a? Œɗe dá li tœ kœdjerœndœ ekperœ a; œ dœ́dœ́ Ndjaba kutɨ ye nene a?»
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje kpa, á yu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e gbe o'o tœ lɔsu 'e ataa a?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?
9 Kœpa fœ uzu adœke: “Mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ ye”, too ndje kœpa adœke: “Aalafo, œ za kondja nœ zœ yé œ na ana”, o'o neketa dá ga a?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 Mœ pa o'onœ asœke mbœrœ 'e kœwusœ nœ adœke kpœpa ɔshɔ asœke kɔ, Gbolo nœ uzu dá sœ dœ gbɔgbɔ mbœrœ kœdjerœndœ ekperœ». Yé á tshe kœpa fœ uzunœ á ada ye tshu adœke:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 «Mœ pa fœ ɓœ, áalafo œ za kondja nœ zœ yé œ gu ga ndœ zœ!»
11 A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Gbɨkɨvwɨgbɨ, ayi koɓanœ aalafo, œ za kondja nœ ye, œ wuta ngarrr dœ ala azu kɔkɔ á endje sœ lima tœ œsœnœ. Œ te egerœ o'o lœma azu kɔ yé uvuru endje kpa lœ nœ. Endje donga Ndjaba, œ pa adœke: «A wuwu ɓa lima anga neke bale nene!»
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Yisu fatœ ye kœgu jerœ ngbɔlɔɔ tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro na ga ndœ ye á tshe ka á sœ kœyisœ œrœ fœ endje.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Kœsœ kœdɨrœ ataa, Yisu wu anga uzu bale, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Levi, gbolo nœ Alefe á tshe sœ ga atɨ ɓa tœ osho kœyɔ lapo. Yisu vwi o'o fœ she adœke: «Na manda mœ.» Levi áafo yé œ na manda ye.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Manda nœ, Yisu sœ kœzɨrœ ɓa sœnda nœ Levi. Azu kœko ngendja lapo ndjoro, dœ pe aayi kœmbœrœ ekperœ sœ lima kœzɨ œrœnœ dœ she awa bale œdœ pe ayambarœ nœ ye, mbœrœ ɨlɨ azu á ndje sœ lima kœna manda ye kœdœ kolœ mara azunœ asœmœ.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.
16 Yé aayi kœyisœ awa akwa nœ Afarisayi wu Yisu kœzɨ œrœ awa bale dœ ayi kœko ngendja lapo dœ pe azu kœmbœrœ ekperœ, á yu ayambarœ nœ ye adœke: «Mbœrœ gaɗe á tshe zɨ œrœ kpœtœ œsœnœ bale dœ azu kœko ngendja lapo œdœ pe aayi kœmbœrœ ekperœ a?»
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Yisu dji ataa, œ gi o'o fœ endje adœke: «Azu neke á tshelœ akɔ endje sœ yerœ, endje mbœrœ ogo monganga nene kolœ ayi koɓa dá gbe ndœ kœna kœwu she. Mœ na kœ'e osho fœ azu á endje sœ ndjii nene, mœ na mbœrœ azu kœmbœrœ ekperœ.»
17 E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.
18 Dœ anga ɔlɔ bale, ayambarœ nœ Yowane ayi kœza batisimu dœ pe endje nœ Afarisayi lœ lima kœyotshelœma endje mbœrœ Ndjaba yeka azu na kœyu Yisu adœke: «Mbœrœ gaɗe á ayambarœ nœ Yowane ayi kœza batisimu dœ endje nœ Afarisayi œ yotshelœma endje mbœrœ Ndjaba yeka á endje nœ zœ vwara má tœ endje kœmbœrœ awa bale a?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Yisu gi fœ endje adœke: «Œdœ uzu kœto yashe á kœ'e anganœ ndœ angbonœ, endje yotshelœma endje ye a? Bale nene! Ɓata akɔ yashe sœ kpœtœ œsœnœ dœ endje, endje yotshelœma endje nene.
19 E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;
20 Kashe lɔkɔ á endje kœza akɔ yashenœ ugurutœ anganœ, ɔlɔnœ á endje yotshelœma dœmœ.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 «Uzu zaza tafo lœba œ pi ga pa ongboro lœba nene. Œdœ tshe kœmbœrœ ataa, tafo ndœma lœbanœ œ suru tshelœ ongboronœ, yé ogoronœ œ kpa gerœ kœropa ongboro ogoronœ má utshunœ.
21 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Awa bale, uzu susu tafo ipi va va va ga lœ ongboro anga nene. Ete nene œ kœsœ adœke ipinœ yuuyu, tshelœ anga œ kpa kiri kiri; á kœde, ipinœ œ tu kpa ga lœ ɔshɔ. Ipi dœ anga kɔkɔ œ ro ye, a wusœ nœ adœke tafo ipi li dœ tafo anga.»
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.
23 Dœ anga lɔkɔ sabata bale, Yisu dœ ayambarœ nœ ye ro tɔ lœ kɨndɨ ble. Ayambarœ nœ ye yopa kœsɔ ogboro kumu ble na tœnœ ɨndɨrɨ ala awa.
23 E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Yé Afarisayi yu she adœke: «Wu œneke kane, mbœrœ gaɗe á ayambarœ nœ zœ œ mbœrœ œrœ neke á lili adœke azu mbœrœ dœ olo sabata nene a?»
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Yisu gi o'o fœ endje adœke: «'E dɨdɨ damba la mbeti dœ ádá œrœ á Davidi mbœrœ lima, dœ ɔlɔnœ á ogo li tœ ye dœ azu nœ ye á endje gugu dœ kœzɨrœ nene a?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?
26 Tshe li ɓa lœ anda nœ Ndjaba, á zɨ rœgo á endje ko fœ Ndjaba dœ lɔkɔ nœ Abiatare á li kolœnœ adœke egerœ nganga Ndjaba kœzɨ, á Davidi zɨ yeka á kpa to ndje udunœ fœ azu nœ ye.»
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Yisu kpa pa fœ endje adœke: «Ndjaba mbœrœ lɔkɔ sabata mbœrœ uzu, tshe mbœmbœrœ uzu mbœrœ lɔkɔ sabata nene.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 'E wu ádánœ á sœ adœke Gbolo nœ uzu kœdœ ayengɔ lɔkɔ sabata.»
28 Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra