Marcos 2
KXF vs ARIB
1 Manda anga olo, Yisu kwatœ ye ga lœ Kaparnawumu yé azu dji adœke tshe sœ ɓa sœnda.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Azu ngbɔtœ endje ndjoro ɓa sœnda tɔ ga lœ talamanda œrrr yaba yaba tɔ ɓa shu. Anga ɔngɔrɔ osho sœsœpe nene yé á tshe ka yeka á sœ kœyisœ œrœ fœ endje.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Anga azu vana za uzu ada ye tshu tshakudu ye œ na dœ she fœ Yisu.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Kolœ mbœrœ kœngba azu, endje lili kœwuta dœ she ɓa tshatshu Yisu nene. Endje ɔ, œ kɔrɔ ogoro ɓa pa anda kpœtœ osho á Yisu ká tœnœ yeka á yi uzunœ á ada ye tshu asœmœ dœ kondja nœ ye kɔ tara tœnœ ndjii ga tshatshu ye.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Yisu wu kœyindœrœ nœ endje, œ pa fœ uzunœ á ada ye tshu adœke: «Gbolo nœ mœ, mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ ye.» Yisu she uzu á ada ye tshu|src="DN00444b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="Mar 2.5"
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Anga aayi kœyisœ awa akwanœ á ndje lœ ga atɨ tœ œsœnœ tetœ kœgbetshelœ endje adœke:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 «Mbœrœ gaɗe á uzunœ asœke œ pa mara o'o ata a? Asœke kœdœ kœgu œsœ́ Ndjaba nene a? Œɗe dá li tœ kœdjerœndœ ekperœ a; œ dœ́dœ́ Ndjaba kutɨ ye nene a?»
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Yisu wu lima sœ gbetshelœ nœ endje kpa, á yu endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á 'e gbe o'o tœ lɔsu 'e ataa a?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Kœpa fœ uzu adœke: “Mœ djerœndœ ekperœ nœ zœ ye”, too ndje kœpa adœke: “Aalafo, œ za kondja nœ zœ yé œ na ana”, o'o neketa dá ga a?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Mœ pa o'onœ asœke mbœrœ 'e kœwusœ nœ adœke kpœpa ɔshɔ asœke kɔ, Gbolo nœ uzu dá sœ dœ gbɔgbɔ mbœrœ kœdjerœndœ ekperœ». Yé á tshe kœpa fœ uzunœ á ada ye tshu adœke:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 «Mœ pa fœ ɓœ, áalafo œ za kondja nœ zœ yé œ gu ga ndœ zœ!»
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Gbɨkɨvwɨgbɨ, ayi koɓanœ aalafo, œ za kondja nœ ye, œ wuta ngarrr dœ ala azu kɔkɔ á endje sœ lima tœ œsœnœ. Œ te egerœ o'o lœma azu kɔ yé uvuru endje kpa lœ nœ. Endje donga Ndjaba, œ pa adœke: «A wuwu ɓa lima anga neke bale nene!»
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Yisu fatœ ye kœgu jerœ ngbɔlɔɔ tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro na ga ndœ ye á tshe ka á sœ kœyisœ œrœ fœ endje.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Kœsœ kœdɨrœ ataa, Yisu wu anga uzu bale, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Levi, gbolo nœ Alefe á tshe sœ ga atɨ ɓa tœ osho kœyɔ lapo. Yisu vwi o'o fœ she adœke: «Na manda mœ.» Levi áafo yé œ na manda ye.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Manda nœ, Yisu sœ kœzɨrœ ɓa sœnda nœ Levi. Azu kœko ngendja lapo ndjoro, dœ pe aayi kœmbœrœ ekperœ sœ lima kœzɨ œrœnœ dœ she awa bale œdœ pe ayambarœ nœ ye, mbœrœ ɨlɨ azu á ndje sœ lima kœna manda ye kœdœ kolœ mara azunœ asœmœ.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Yé aayi kœyisœ awa akwa nœ Afarisayi wu Yisu kœzɨ œrœ awa bale dœ ayi kœko ngendja lapo dœ pe azu kœmbœrœ ekperœ, á yu ayambarœ nœ ye adœke: «Mbœrœ gaɗe á tshe zɨ œrœ kpœtœ œsœnœ bale dœ azu kœko ngendja lapo œdœ pe aayi kœmbœrœ ekperœ a?»
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Yisu dji ataa, œ gi o'o fœ endje adœke: «Azu neke á tshelœ akɔ endje sœ yerœ, endje mbœrœ ogo monganga nene kolœ ayi koɓa dá gbe ndœ kœna kœwu she. Mœ na kœ'e osho fœ azu á endje sœ ndjii nene, mœ na mbœrœ azu kœmbœrœ ekperœ.»
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Dœ anga ɔlɔ bale, ayambarœ nœ Yowane ayi kœza batisimu dœ pe endje nœ Afarisayi lœ lima kœyotshelœma endje mbœrœ Ndjaba yeka azu na kœyu Yisu adœke: «Mbœrœ gaɗe á ayambarœ nœ Yowane ayi kœza batisimu dœ endje nœ Afarisayi œ yotshelœma endje mbœrœ Ndjaba yeka á endje nœ zœ vwara má tœ endje kœmbœrœ awa bale a?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yisu gi fœ endje adœke: «Œdœ uzu kœto yashe á kœ'e anganœ ndœ angbonœ, endje yotshelœma endje ye a? Bale nene! Ɓata akɔ yashe sœ kpœtœ œsœnœ dœ endje, endje yotshelœma endje nene.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Kashe lɔkɔ á endje kœza akɔ yashenœ ugurutœ anganœ, ɔlɔnœ á endje yotshelœma dœmœ.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 «Uzu zaza tafo lœba œ pi ga pa ongboro lœba nene. Œdœ tshe kœmbœrœ ataa, tafo ndœma lœbanœ œ suru tshelœ ongboronœ, yé ogoronœ œ kpa gerœ kœropa ongboro ogoronœ má utshunœ.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Awa bale, uzu susu tafo ipi va va va ga lœ ongboro anga nene. Ete nene œ kœsœ adœke ipinœ yuuyu, tshelœ anga œ kpa kiri kiri; á kœde, ipinœ œ tu kpa ga lœ ɔshɔ. Ipi dœ anga kɔkɔ œ ro ye, a wusœ nœ adœke tafo ipi li dœ tafo anga.»
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Dœ anga lɔkɔ sabata bale, Yisu dœ ayambarœ nœ ye ro tɔ lœ kɨndɨ ble. Ayambarœ nœ ye yopa kœsɔ ogboro kumu ble na tœnœ ɨndɨrɨ ala awa.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Yé Afarisayi yu she adœke: «Wu œneke kane, mbœrœ gaɗe á ayambarœ nœ zœ œ mbœrœ œrœ neke á lili adœke azu mbœrœ dœ olo sabata nene a?»
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Yisu gi o'o fœ endje adœke: «'E dɨdɨ damba la mbeti dœ ádá œrœ á Davidi mbœrœ lima, dœ ɔlɔnœ á ogo li tœ ye dœ azu nœ ye á endje gugu dœ kœzɨrœ nene a?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Tshe li ɓa lœ anda nœ Ndjaba, á zɨ rœgo á endje ko fœ Ndjaba dœ lɔkɔ nœ Abiatare á li kolœnœ adœke egerœ nganga Ndjaba kœzɨ, á Davidi zɨ yeka á kpa to ndje udunœ fœ azu nœ ye.»
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Yisu kpa pa fœ endje adœke: «Ndjaba mbœrœ lɔkɔ sabata mbœrœ uzu, tshe mbœmbœrœ uzu mbœrœ lɔkɔ sabata nene.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 'E wu ádánœ á sœ adœke Gbolo nœ uzu kœdœ ayengɔ lɔkɔ sabata.»
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?