Rute 2
KDL vs ARA
1 A yan ta̱ vuma u roku vuma u pige kpam uza u utsa̱ri a ilyuci i Batalami uza u kala Boza, kumaci ku vali u Naꞌomi, wata, Elimele.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Kain ka te, Rutu uza u Muwabu u tonukoi Naꞌomi, <<A̱sa̱ka̱ n bana kuꞌyaru ku ilya a kashina ka uza ɗa baci dem u wushunku mu n yain.>>
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Pini nala, u banai wa tono aza a manyan yi a kucina̱. Aku u wokoi a kashina ka wa yan kuꞌyaru ki ka Boza ka, kumaci ku Elimele.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Aꞌari pini, aku Boza wuta̱i a Batalami u rawai tsa̱ra̱ u dana̱sa azamalinga yi, u danai, <<Magono ma Zuba ma rongo n a̱ɗa̱.>>
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Aku u wecei uzapige u azamalinga yi, <<Ukere u yai u ɗa niɗe vi?>>
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 U wushunku yi, <<Makere ma aza a Muwabu ma nala mi ma, uza ɗa u tuwa̱i kaɓolo n Naꞌomi.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Aya u tonuko tsu, <Yanyi ahankuri a̱sa̱ka̱ numu n yain kuꞌyaru n cira̱ngusu ilya iꞌya aza a manyan ma ukapa yi a ka a̱sa̱ka̱sa̱.> U gita̱ ta̱ manyan mi ili i usana utuwa̱ gogo-na. Gogo-na ɗa u tsa̱ra̱i u dusuki a kulu tsa̱ra̱ u wunvuga kenu.>>
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Aku Boza raɓai ara ne, u tonuko yi, <<Maku ma va̱, pana̱ka mu! Kotsu vu bana kuꞌyaru a kashina ka roku wa, she a kashina ka na. Vu yansa manyan pini na vu rongo utono kucina̱ ku nkere n ɗa ma yansa̱ka mu manyan.
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Vu zuwa aꞌeshi a kashina ka baci dem a ka yan manyan, vu tono nkere mi ɗe. Kpaci n tonuko ɗe azamalinga yi kotsu a sawa vu wa. Aꞌayin a ɗa baci dem vu panai kakuli, vu ba vu soi mini a ndele n ɗa azamalinga yi a kenei.>>Rutu n Boza|alt="Ruth and Boaz" src="Ruth_2_4-6.tif" size="span" loc="Ruth 2:9" ref="Rut 2:9"
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Rutu kuɗa̱ngi u varai kaci a iyamba, u tonuko yi, <<Mpa kamoci ka, niɗa n tsa̱ra̱i mpasa n shinga ara vunu naha hal vu wenike mu ukuna shinga?>>
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boza wushunku yi, <<N pana ta̱ gba̱ ili iꞌya vu yankai anuku a ɗe tun aꞌayin a ɗa vali u vunu u kuwa̱i. N reve ta̱ tyoku ɗa vu a̱sa̱ka̱i tata u vunu, na̱ mma u vunu, n uyamba u vunu, n tyoku ɗa kpam vu tuwa̱i vu dusuki a uyamba u ama ɗa va̱ri vu revei wa.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba ma tsupa vu ili iꞌya vu yain. A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba Kashila̱ ka Isaraꞌila uza ɗa vu tuwa̱i ara ne uzama asu u ukpawan u na̱ka̱ vu katsupi!>>
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 U danai, <<Uzapige, a̱sa̱ka̱ n rongo utsa̱ra̱sa̱ mpasa n shinga ara vunu. Vu yanka ta̱ kagbashi ka vunu kadyanshi ka ugbamatangu asuvu, ko an u wokoi mpa ma̱ a asuvu a nkere n ɗa ma yansa̱ka vu manyan wa.>>
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Aꞌayin a ulya ilikulya Boza tonuko yi, <<Tuwa̱ vu lyai ilikulya. Daɓusa burodi u vunu a mini ma kalam ma mini ma cinwi.>> Aku u dusuki evu n azamalinga yi, Boza kpam na̱ka̱ yi ilya iꞌya a zungi. U lya ta̱ u cuwa̱i hal gba̱m u lasai i roku.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 An u ꞌya̱nga̱i wa gita̱ kuꞌyaru, aku Boza tonukoi azamalinga a ne, <<A̱sa̱ka̱ ni u ꞌyara a asuvu a ndolu n ɗa i cai vi, kotsu i ɓishinka yi wa.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Kotsu i tala̱sa a ndolu mi n i varangusi a iyamba tsa̱ra̱ u purusa̱, kotsu i ɓarana yi wa.>>
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Adama a nala, Rutu yan ta̱ kuꞌyaru a kashina ki hal kuvuli. An u lapai ili iꞌya u tsa̱ra̱i, u tsa̱ ta̱ ilya evu n akundatsu a kuden kamanga.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 U cangai u gonoi a ilyuci u ba u wenikei anuku a le ili iꞌya u tsa̱ra̱i. U na̱ka̱i kpam anuku a le kabuwi ka ilikulya ka u lyai u lasai vi.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Naꞌomi wece yi, <<Nte vu yain kuꞌyaru ara? Nte vu yain manyan? Kashila̱ ka zuwuka uza ɗa u kiranai n avu una̱ u shinga!>>
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Naꞌomi tonukoi Rutu, <<A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba ma zuwuka yi una̱ u shinga. Magono ma Zuba ma a̱sa̱ka̱ uwenishike ukuna u shinga u ne a asu u aza uma n akushe wa.>> U doki u danai, <<Vuma nala vi kumaci ku evu ka tsu, uza u te ɗa a asuvu a aza ɗa aꞌa̱ri malen ma uwusa tsu.>>
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Aku Rutu uza u Muwabu danai, <<Bamu n nala gba̱m, Boza vi u tonuko mu ta̱ n bansa kuꞌyaru a kashina ka ne n rongo utono kucina̱ ka azamalinga a ne hal she a kotso manyan mi.>>
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Naꞌomi wushunki Rutu, <<Makere ma va̱, yan tyoku ɗa u danai. U la ta̱ shana vu yain kuꞌyaru a kashina a asu u ɗa nkere n ɗa ma yansa̱ka Boza vi manyan aꞌa̱ri. Vu bana baci a kashina ka roku kau, a ka fuɗa ta̱ a yanka vu ili i gbani ɗe.>>
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Pini nala, Rutu lyai kapala n kuꞌyaru evu na̱ nkere mi, hal she an a kotsoi manyan ma ilya i bale n ityabi. Gba̱ aꞌayin a nala yi u lya ta̱ kapala na̱ ndishi n anuku a ne Naꞌomi.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?