Rute 1
KDL vs ARC
1 — ausente —
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 An a yain aꞌayin, vali u Naꞌomi vi u tuwa̱i u kuwa̱i, u a̱sa̱ka̱ yi na̱ alobo a re yi.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Alobo yi ama a re a le gba̱ a zuwai nkere ma uyamba u Muwabu. Uza u te zuwai uka uza u kala Orfa, uza u ire kpam u zuwai uza u kala Rutu. Shegai ubana ayen kupa ele pini a uyamba vi,
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 aku Malo n Kiliyo a kuwa̱i. Pini nala, Naꞌomi wokoi utyoku u ne, vali wa̱ la wa kpam dem mmuku ma̱ la wa.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Aꞌari pini, Naꞌomi tuwa̱i u panai a da Magono ma Zuba ma ɓa̱nga̱ ɗe ama a ne aza a Isaraꞌila u na̱ka̱ le ilikulya. Adama a nala, u foɓusoi n ajene a ne a a̱sa̱ka̱ Muwabu a gono a kuwa.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Eyi n ajene a ne yi a a̱sa̱ka̱i asu u ɗa aꞌa̱ri ndishi vi, a ka̱na̱i ure ugono a Yahuda.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Ele pini a nwalu, aku Naꞌomi tonukoi ajene yi, <<Walai i gono aꞌuwa a isheku i ɗe. Magono ma Zuba ma wenike ɗa̱ uciga tyoku ɗa i wenikei aꞌali a ɗe na̱ mpa.
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Magono ma Zuba kpam ma zuwa i tsa̱ra̱ aꞌali, i tsa̱ra̱ kpam uwunvuga a aꞌuwa a ɗe.>>
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 a tonuko yi, <<Aꞌa! Tsa bana ta̱ dem a asu u ama a vunu.>>
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Shegai Naꞌomi danai, <<Mmuku n va̱, gonoi a aꞌuwa a ɗe. Ndya i zuwai ya ciga i bana kaɓolo na̱ mpa? Mpa n buwa kpam ilimaci hal ma fuɗa ma matsa̱ka ɗa̱ aꞌali a ɗa a ka sotuku ɗa̱ wa.
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Mmuku n va̱, walai i gono, mpa n yan ɗe mamici, n buwa kpam uyan iyolo wa. Ko ma̱ baci gba̱m n maluwa ma iyolo i roku, a dana gba̱m ma tsa̱ra̱ vali n kayin ka na ki, hal n matsa mmuku ma aꞌali,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 ya fuɗa ya vana hal a gbonguro? Ya ꞌyuwan uyan iyolo adama a le? Nala wa yan wa, mmuku n va̱, unamgbukatsuma̱ u va̱ u la ta̱ u ɗe cika, kpaci Magono ma Zuba ma ma ronuko mu upana u ikyamba u na vi.>>
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Aku a doki a gita̱i kushen cika. Pini nala, Orfa woɓoi anuku a ne, u tonuko yi u yan tsu ben, aku u lazai ugono a kuwa. Shegai Rutu gbagbalai Naꞌomi vi u ma̱tsa̱i she u bana kaɓolo n eyi.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Aku Naꞌomi tonuko yi, <<Wundya na, utoku u vunu ɗa wa laza ɗe ugono a asu u ama a ne n a asu u ameli a ne. Wala vu tono yi.>>
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Shegai Rutu danai, <<Kotsu vu folo mu n gono ko n a̱sa̱ka̱ vu utono wa. A asu u ɗa baci dem vu banai, ma bana ta̱. A asu u ɗa baci dem vu dusuki, nte dem ma dusuku pini. Ama a vunu a ka woko ta̱ ama a va̱, Kashila̱ ka vunu kpam ka woko ta̱ Kashila̱ ka va̱.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 A asu u ɗa baci vu kuwa̱i, nte ma kuwa̱ pini, kpam nte dem a ka ciɗa̱ngu mu pini. Ili i roku i pece mu n avu, bamu n ukpa̱, n folo ta̱ Magono ma Zuba ma yan mu mavura cika.>>
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 An Naꞌomi wenei Rutu zuwa ta̱ uma u ne u toni yi, aku u a̱sa̱ka̱ yi utonusuko u gono.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Aku a lyai kapala na̱ nwalu, hal a rawai a ilyuci i Batalami. An a uwai, aku gba̱ ama yi a yain maza̱nga̱ cika adama a le. Aka a ilyuci yi a danai, <<Naꞌomi ɗa gba̱m naha vi?>>
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 U wushunku le, <<Kotsu i doku i isa̱ mu Naꞌomi wa, shegai Mara, kpaci Kashila̱ Uza u Ucira Gba̱ u na̱ka̱ mu ta̱ unamgbukatsuma̱ cika.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 An n lazai, ma̱ ta̱ gba̱ n ili iꞌya ma ciga, shegai gogo-na Magono ma Zuba ma gonuko mu ɗe a kuwa akere a de. Niɗa ya isa̱ mu Naꞌomi cina Magono ma Zuba ma kpatala̱ka mu ɗe kucina̱, kpam Uza u Ucira Gba̱ u sukunku mu mada̱ka̱?>>
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Tyoku ɗa a yain Naꞌomi gonoi a uyamba u ne ɗa la vi, kaɓolo n kajene ka ne Rutu uza u Muwabu. An a rawai a Batalami, cina a gita̱ ɗe manyan ma ilya i bale.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?