Rute 1
KDL vs ARIB
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 An a yain aꞌayin, vali u Naꞌomi vi u tuwa̱i u kuwa̱i, u a̱sa̱ka̱ yi na̱ alobo a re yi.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Alobo yi ama a re a le gba̱ a zuwai nkere ma uyamba u Muwabu. Uza u te zuwai uka uza u kala Orfa, uza u ire kpam u zuwai uza u kala Rutu. Shegai ubana ayen kupa ele pini a uyamba vi,
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 aku Malo n Kiliyo a kuwa̱i. Pini nala, Naꞌomi wokoi utyoku u ne, vali wa̱ la wa kpam dem mmuku ma̱ la wa.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Aꞌari pini, Naꞌomi tuwa̱i u panai a da Magono ma Zuba ma ɓa̱nga̱ ɗe ama a ne aza a Isaraꞌila u na̱ka̱ le ilikulya. Adama a nala, u foɓusoi n ajene a ne a a̱sa̱ka̱ Muwabu a gono a kuwa.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Eyi n ajene a ne yi a a̱sa̱ka̱i asu u ɗa aꞌa̱ri ndishi vi, a ka̱na̱i ure ugono a Yahuda.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Ele pini a nwalu, aku Naꞌomi tonukoi ajene yi, <<Walai i gono aꞌuwa a isheku i ɗe. Magono ma Zuba ma wenike ɗa̱ uciga tyoku ɗa i wenikei aꞌali a ɗe na̱ mpa.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Magono ma Zuba kpam ma zuwa i tsa̱ra̱ aꞌali, i tsa̱ra̱ kpam uwunvuga a aꞌuwa a ɗe.>>
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 a tonuko yi, <<Aꞌa! Tsa bana ta̱ dem a asu u ama a vunu.>>
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Shegai Naꞌomi danai, <<Mmuku n va̱, gonoi a aꞌuwa a ɗe. Ndya i zuwai ya ciga i bana kaɓolo na̱ mpa? Mpa n buwa kpam ilimaci hal ma fuɗa ma matsa̱ka ɗa̱ aꞌali a ɗa a ka sotuku ɗa̱ wa.
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Mmuku n va̱, walai i gono, mpa n yan ɗe mamici, n buwa kpam uyan iyolo wa. Ko ma̱ baci gba̱m n maluwa ma iyolo i roku, a dana gba̱m ma tsa̱ra̱ vali n kayin ka na ki, hal n matsa mmuku ma aꞌali,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 ya fuɗa ya vana hal a gbonguro? Ya ꞌyuwan uyan iyolo adama a le? Nala wa yan wa, mmuku n va̱, unamgbukatsuma̱ u va̱ u la ta̱ u ɗe cika, kpaci Magono ma Zuba ma ma ronuko mu upana u ikyamba u na vi.>>
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Aku a doki a gita̱i kushen cika. Pini nala, Orfa woɓoi anuku a ne, u tonuko yi u yan tsu ben, aku u lazai ugono a kuwa. Shegai Rutu gbagbalai Naꞌomi vi u ma̱tsa̱i she u bana kaɓolo n eyi.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Aku Naꞌomi tonuko yi, <<Wundya na, utoku u vunu ɗa wa laza ɗe ugono a asu u ama a ne n a asu u ameli a ne. Wala vu tono yi.>>
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Shegai Rutu danai, <<Kotsu vu folo mu n gono ko n a̱sa̱ka̱ vu utono wa. A asu u ɗa baci dem vu banai, ma bana ta̱. A asu u ɗa baci dem vu dusuki, nte dem ma dusuku pini. Ama a vunu a ka woko ta̱ ama a va̱, Kashila̱ ka vunu kpam ka woko ta̱ Kashila̱ ka va̱.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 A asu u ɗa baci vu kuwa̱i, nte ma kuwa̱ pini, kpam nte dem a ka ciɗa̱ngu mu pini. Ili i roku i pece mu n avu, bamu n ukpa̱, n folo ta̱ Magono ma Zuba ma yan mu mavura cika.>>
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 An Naꞌomi wenei Rutu zuwa ta̱ uma u ne u toni yi, aku u a̱sa̱ka̱ yi utonusuko u gono.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Aku a lyai kapala na̱ nwalu, hal a rawai a ilyuci i Batalami. An a uwai, aku gba̱ ama yi a yain maza̱nga̱ cika adama a le. Aka a ilyuci yi a danai, <<Naꞌomi ɗa gba̱m naha vi?>>
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 U wushunku le, <<Kotsu i doku i isa̱ mu Naꞌomi wa, shegai Mara, kpaci Kashila̱ Uza u Ucira Gba̱ u na̱ka̱ mu ta̱ unamgbukatsuma̱ cika.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 An n lazai, ma̱ ta̱ gba̱ n ili iꞌya ma ciga, shegai gogo-na Magono ma Zuba ma gonuko mu ɗe a kuwa akere a de. Niɗa ya isa̱ mu Naꞌomi cina Magono ma Zuba ma kpatala̱ka mu ɗe kucina̱, kpam Uza u Ucira Gba̱ u sukunku mu mada̱ka̱?>>
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Tyoku ɗa a yain Naꞌomi gonoi a uyamba u ne ɗa la vi, kaɓolo n kajene ka ne Rutu uza u Muwabu. An a rawai a Batalami, cina a gita̱ ɗe manyan ma ilya i bale.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?