Rute 1
IZZ vs ACF
1 Teke ndu-ikpe shi abụjekwaduru ndu-ishi ndu Ízurẹlu bẹ ọkpa-nri byaru l'alị ono. Ọ dụru nwoke lanụ, shi lẹ mkpụkpu Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda; yẹe nyee ya; mẹ ụnwu iya unwoke ẹphenebo gbẹshi lashịa alị Mówabu.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; por isso um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele e sua mulher, e seus dois filhos;
2 Ẹpha nwoke ono bụ Elimẹleku; ẹpha nyee ya bụru Nawomi. Ẹpha unwoke labọ, ọ nwụtaru bụru Mahụlonu waa Kiliyọnu. Ẹphe bụ ndu mkpụkpu Bẹtulehemu, nọ lẹ Ifurata, l'alị Jiuda. Ẹphe gweta lashịa alị Mówabu je eburu.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o de sua mulher Noemi, e os de seus dois filhos Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e chegaram aos campos de Moabe, e ficaram ali.
3 Ẹphe bunyaa l'ẹka ono; Elimẹleku, bụ iya bụ ji Nawomi nwụhu; gbado nwanyị ono yẹe ụnwu iya unwoke labọ phọ.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Ẹphe bya alụchaa ụnwanyi Mówabu. Unyomu phẹ ono bẹ onye lanụ aza Ọpa; onye ọphuu bụru Rutu. Ẹphe buẹpho l'ẹka ono iphe, rwuru apha iri;
4 Os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o da outra Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Mahụlonu yẹe Kiliyọnu bya anwụshihukotakwapho. Ọo ya bụ; ẹphenebo gbado Nawomi ẹgube ono, ji iya gbadokwaru iya phọ ono.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 A nọnyaa ọ nụma lẹ Chipfu byawarụ agbaarụ ndibe iya mkpu; mee g'ẹphe nweru nri eriri; Nawomi; yẹe unyomu ụnwu iya ẹphenebo jịkobe shi l'ẹka ono lashịa ibe phẹ.
6 Então se levantou ela com as suas noras, e voltou dos campos de Moabe, porquanto na terra de Moabe ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Noo ya; yẹe unyomu ụnwu iya ono ẹphenebo tụko shi l'alị ono, ẹphe shi buru ono gbẹshi; kwasẹru ụzo, shiru lashịa alị Jiuda.
7 Por isso saiu do lugar onde estivera, e as suas noras com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Nawomi bya epfuaru unyomu ụnwu iya ono ẹphenebo sụ: “Unu tụgbukwaa la azụ lapfuchaa ne unu l'ụlo phẹ. Gẹ Chipfu mekwaaru unu ree g'unu meru iya ndu ọphu nwụhuwaru nụ-a; waa mbẹdua.
8 Disse Noemi às suas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Mbụ; gẹ Chipfu mekwaa gẹ meji nmapfuru unu l'ibe onye unu a-lụcharu l'ẹhu l'ẹhu.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz e choraram.
10 sụ iya: “Waawaa-o! Anyi a-tụko swịru lapfu ndibe unu.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo ao teu povo.
11 Ọle Nawomi sụru phẹ: “Ụnwada mu; ọphu g'unu laphu azụ. ?Bụ k'ishi gụnu bẹ unu e-gude tsoru mu? ?Bụ gẹ mu a-nwụtakwadu ụnwu; k'ọphu aa-sụ l'ọo g'ẹphe alụru unu?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas. Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Unu laphu azụ ụnwada mu; kẹle mu kahụnukaakwaru k'alụ ji ọzo; ọle ọ -bụkpoorunu l'ọo gẹ mu sụ lẹ mu elekwadu ẹnya k'alụ ji; mbụ; mu -lụru ji l'ẹnyashi-a; bya anwụshia ụnwegirima unwoke;
12 Voltai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido e ainda tivesse filhos,
13 ?unu a-nọdukpoepho kwabẹru phẹ g'ẹphe vutaada tọo? Mbụ-a; unu a-ha eje alụru ji; nọdukpoepho kwabẹru phẹ tọo? Waawaa; ụnwada mu; kẹle mbẹdua bẹ ọ kakwa abụru aphụ eme l'unubẹdua; noo kẹle Chipfu bẹ tụfuwaru ẹka byia mu l'ẹhu.”
13 Esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 O pfuchaa nno; ẹphe tụko waa ẹkwa ọzo. No iya; Ọpa kwe bya etsutsua ne ji iya ono ọnu; ọ bụru iya ala azụ. Obenu l'onye ọphu bụ Rutu tụru Nawomi swịswi-a.
14 Então levantaram a sua voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nawomi sụ iya: “Lenu; nyee nwune ji ngu alapfuakwa ndibe phẹ; waa agwa phẹ. Tsokwaru iya la azụ.”
15 Por isso disse Noemi: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após tua cunhada.
16 Rutu sụ iya: “Ta asụhe mu gẹ mu haa ngu; ọzoo gẹ mu laphu azụ; l'ọ kwa ẹka iije bẹ mu e-je. Ọ bụru ẹka ị kwarụ bẹ mu a-kwakwaphọ. Ndibe unu a-bụru ndibe nkemu; Chileke ngu abụkwarupho Chileke nkemu.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te abandone, e deixe de seguir-te; porque aonde quer que tu fores irei eu, e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus;
17 Ẹka ị nwụhuru bẹ mu a-nwụhu. Ọ bụkwarupho ẹka e liru ngu bẹ ee-li mu. Gẹ Chileke mekwaa mu ọphu, ka njọ m'ọ bụdu anwụhu bụ iphe, e-kekaha mu lẹ ngu.”
17 Onde quer que morreres morrerei eu, e ali serei sepultada. Faça-me assim o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nawomi maẹrupho lẹ Rutu pfuwaru iya obu iya; ọ parụ iya haa.
18 Vendo Noemi, que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Tọbudu iya bụ; ụnwanyi labọ ono kpọchibe iya; jee gbiriri jasụ ẹphe rwua Bẹtulehemu. Ẹphe bahụepho Bẹtulehemu; mkpụkpu ono l'ophu swọngahu l'opfu ẹhu phẹ. Ụnwanyi nọdu ebu mkpu asụje: “?Mbụ; bụ Nawomi dụ ẹgube-a tọo?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Ọ sụ phẹ: “Ndu mu; unu te ekuhẹkwa mu Nawomi. Unu kujechia mu ‘Mara’; kẹle Ọkalibe-kangokọtaru-nụ mewaru; ndzụ mu bụru nwa-ọtso-ilu.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara; porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Teke mu eje ejeje bẹ mu vu l'ishi parụ l'ẹka. Ọle Chipfu mewaru gẹ mu gbaru ẹka lwatashịa. ?Bụ k'ishi gụnu bẹ unu a-nọdu eku mu Nawomi l'ẹka Chipfu nụwaru mu chịipfuu? Mbụ lẹ Ọkalibe-kangokọtaru-nụ meakwaru iphe-ẹhuka dapfuta mu.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que pois me chamareis Noemi? O Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem feito mal.
22 Ọo ya bụ; Nawomi yẹe nyee nwa iya, bụ Rutu, bụ onye Mówabu tụko swịru lwarwuta Bẹtulehemu lẹ g'aabahụ lẹ teke akpatajẹ balị.
22 Assim Noemi voltou, e com ela Rute a moabita, sua nora, que veio dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da colheita das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?