Números 11
IZZ vs NAA
1 Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu wata akụ photophoto epfu l'ẹphe eje iphe-ẹhuka. Photophoto ono, ẹphe akụ ono bya erwua Chipfu lẹ nchị; ẹhu ghuahaa ya eghu. Ọku shinu l'ẹka Chipfu bya ekegbushikọta ndu Ízurẹlu ndu ọphu kpọberu ụlo-ẹkwa phẹ l'ụzo ishi ishi.
1 O povo se queixou de sua sorte aos ouvidos do Senhor . Quando o Senhor ouviu as reclamações, sua ira se acendeu, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu algumas extremidades do arraial.
2 Ndu Ízurẹlu bya araku Mósisu; o pfuru nụ Chipfu; ọku ono nyịshihu.
2 Então o povo clamou a Moisés. Este orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Ọo ya bụ; e kuahaa ẹpha ẹka ono Tabera, bụ iya bụ “ọku-ekeke”; kẹle ọku, shi l'ẹka Chipfu bya ekegbushia phẹ.
3 Por isso aquele lugar foi chamado de Taberá, porque o fogo do Senhor se havia acendido entre eles.
4 Ikpoto ndu ono, ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu gwarụ ọgwaramogwa, bụ ndu tsoru phẹ nụ g'ẹphe gbẹshiru ije ono; wata eze nzeri nri. Ndu Ízurẹlu watanụ ara ẹkwa ọzo sụ: “?Bụ onye a-nụkpo anyi anụ g'anyi taa?
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios. Também os filhos de Israel começaram a chorar outra vez, dizendo: — Quem nos dará carne para comer?
5 Anyi nyatarụ teke anyi shi anọduje ata anụ ẹma l'alị Ijiputu; anyi ta apfụdu ụgwo; teke ono bẹ anyi shi anọduje eri ata kukumba; bya eri ashị; eri liku; mẹ alịbasa; waa galiku.
5 Lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito. Que saudade dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos!
6 Ọle nta-a bẹ ọ tọ dụedu iphe, agụkwadu anyi ẹgu; ọphu ọ dụdu iphe, anyi ahụmaje ria; gbahaa mana-a!”
6 Mas agora a nossa alma está seca, e não vemos nada a não ser este maná.
7 Nri ono, bụ mana bẹ ụgbugba iya dụ g'akpụru koriyanda. I -lee ya ẹnya; l'ọ nyakụ anyakụ; eshi mkpọ g'etse bedelọmu.
7 O maná era como semente de coentro, e a sua aparência era semelhante à de bdélio.
8 Ndu Ízurẹlu nọdu ejeje ekpokọo ya; gwee ya egwegwe; ọzoo tsua ya etsutsu l'ikwe. Ẹphe ahajẹru shia ya eshishi; harụ ghee ya egheghe. Ọonoduje atsọ g'iphe, e gude manụ olivu ghee.
8 O povo ia por toda parte e o colhia. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões. Depois o cozinhavam em panelas e dele faziam bolos. O sabor do maná era como o de bolos amassados com azeite.
9 Teke mana ono adajẹru phẹ bụ teke iji daahaẹrupho l'ẹka ẹphe kpọberu ụlo-ẹkwa phẹ l'ẹnyashi.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Mósisu bya anụma gẹ ndu Ízurẹlu wụshigbaaru l'ọnu ụlo-ẹkwa phẹ aragbaa ẹkwa; onyenọnu tụko nọdugbaa l'ọnulo l'ọnulo akwa ntụmatu; ẹhu nọdu eghu Chipfu eghu eghushikpọo ya ya ike. Ọ tsụahaa Mósisu l'ẹhu.
10 Então Moisés ouviu como o povo chorava por famílias, cada um à porta da sua tenda. O Senhor ficou muito irado, e Moisés também não gostou daquilo.
11 Noo ya; Mósisu jịahaa Chipfu sụ iya: “?Dẹnu g'o gude ọ bụru mụbe onye-ozi ngu bẹ i meru g'ẹgube iphe-ẹhuka ọwa-a dapfuta? ?Bụ lẹ mu ta adụdu ngu l'obu meru g'o gude ị parụ ivu ẹhu ndu-a l'ophu bo mu?
11 Moisés disse ao Senhor : — Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 ?Bụ mbẹdua bẹ yeru ime ndu-a g'ẹphe ha; tọo mu nwụshiru phẹ; meru g'o gude ị sụ gẹ mu heru phẹ l'ụtapfu gẹ nna he nwa iya, angụkwadu ẹra. Gẹ mu heru phẹ nno jasụ l'alị ono, i riburu nna phẹ oche nte l'ịi-nụ phẹ ono.
12 Será que fui eu quem concebeu todo este povo? Será que fui eu quem o deu à luz, para que me digas que o leve no colo, como a babá leva a criança que mama, até a terra que prometeste dar a seus pais?
13 ?Bụ awe bẹ mu a-hụma anụ, mu a-nụgbabe ndu-a; g'ẹphe echiru mu mkpu ọwa-a, ẹphe echi-a; sụ g'a nụ phẹ anụ g'ẹphe taa!
13 Onde eu poderia conseguir carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: “Dê-nos carne para comer.”
14 Mu taa dụkwa ike ehekọta ndu-a nwẹkinyi mu; ivu ẹhu phẹ anyị-gbukwa mu anyị-gbu.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois é pesado demais para mim.
15 Ọ -bụru l'ọo ẹgube-a bẹ ii-mee mu iya; gbuchikwa mu egbugbu nta; m'ọ -bụru lẹ mu dụ ngu-a l'obu; gẹ mu ta anọdukwanu ndzụ gude ẹnya hụma ẹjo ọnodu mu.”
15 Se me tratas assim, mata-me de uma vez. Se achei favor aos teus olhos, peço que não me deixes ver a minha miséria.
16 Chipfu bya eyeeru Mósisu ọnu sụ iya: “Chịta ndu bụ ọgerenya Ízurẹlu ụmadzu ụkporo ẹto l'iri g'ẹphe byapfuta mu; mbụ ndu ị hụberu ama l'ẹphe bụpho ndu bụ ọgerenya; bụru ndu-ishi phẹ. Chịta phẹ gẹ gụ l'ẹphe tụko bya apfụru l'ụlo-ẹkwa-ndzukọ.
16 O Senhor disse a Moisés: — Reúna para mim setenta homens dos anciãos de Israel, que você sabe que são anciãos e superintendentes do povo, e traga-os diante da tenda do encontro, para que estejam ali com você.
17 Mu e-nyizeta byapfuta ngu l'ẹka ono; mu lẹ ngu epfugba opfu; mu aharu unme, dụ ngu l'ẹhu habọta woru ye ndu ono l'ẹhu nkephẹ; k'ọphu ẹphe e-yeta ẹka vubude ngu ivu ono; g'i ti vuhẹ iya nwẹkinyi ngu.
17 Então descerei e ali falarei com você. Tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles; e eles ajudarão você a levar a carga do povo, para que você não tenha de levá-la sozinho.
18 Pfuaru ndu Ízurẹlu g'ẹphe dobe onwophẹ iche kwabẹru echele; l'o -rwua echele bẹ ẹphe a-ta anụ; kẹle mụbe Chipfu nụmawaru ẹkwa ono, ẹphe ara sụ: ‘?Bụ onye a-nụ anyi anụ g'anyi taa? Teke anyi shi nọdu lẹ Ijiputu bẹ shikwa karụ anyi lẹ ree.’ Nta-a bẹ Chipfu a-nụ unu anụ g'unu taa.
18 Diga ao povo: “Santifiquem-se para amanhã e vocês comerão carne, porque vocês choraram aos ouvidos do Senhor , dizendo: ‘Quem nos dará carne para comer? A vida era melhor no Egito.’” Por isso o Senhor lhes dará carne e vocês poderão comer.
19 Anụ ono bẹ unu ta atagbudu l'ujiku lanụ; ọphu unu atagbudu iya l'ujiku labọ; ọzoo l'ime ujiku ise; ọzoo l'ime ujiku iri; ọzoo l'ime ujiku ụkporo.
19 Não comerão um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte,
20 Unu a-ta anụ ono ọnwa ophu; taa ya jasụ l'o bushihu unu l'imi; mbụ jasụ ọo-tụshihu unu ayị; noo kẹle unu jịkaru Chipfu, bụ onye swiru unu; mbụ rarụ ẹkwa kpua ya sụ: ‘?Bụ gụnu meru g'o gude anyi shi l'alị Ijiputu fụta?’ ”
20 mas um mês inteiro, até que saia pelo nariz, até que fiquem com nojo dela, porque vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e choraram diante dele, dizendo: “Por que saímos do Egito?”
21 Tọbudu iya bụ; Mósisu sụ Chipfu: “Ị hụmanuaru-a l'ọo ụkporo ụnu nemadzụ mgbo ụkporo ẹto; l'ụkporo ụnu nemadzụ iri l'ise bẹ mu l'ẹphe gude ọkpa eje ẹgube-a. Ọ bụru phẹ bẹ ị sụru l'ịi-nụ anụ, ẹphe a-ta ọnwa ophu.
21 Moisés, porém, respondeu: — Este povo no meio do qual estou é de seiscentos mil homens em pé, e tu dizes: “Eu lhes darei carne, e eles a comerão durante um mês inteiro.”
22 E -gbushigbua atụru mẹ eswi; ?bụ g'o dzuru phẹ? Mbụ-a; ?bụ g'o dzuru phẹ obetakpọo e gbushikọtaru phẹ ẹma, nọkota l'eze-ẹnyimu?”
22 Quantos rebanhos de ovelhas e de gado teríamos de matar, para que tivessem o suficiente? Ou será que bastaria, se ajuntássemos para eles todos os peixes do mar?
23 Chipfu sụ Mósisu: “?Bụ l'ẹka mu ta asụdu iya ememe tọo? Nta-a bẹ ịi-hụma; iphe, mu sụru l'oo-meru ngu; ?oo-me tọo too medu?”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: — Será que a mão do
24 Noo ya; Mósisu bya alụfu je akaru ndu Ízurẹlu iphe, Chipfu pfuru. Ọ chịta ndu bụ ọgerenya ụkporo ẹto l'iri ono; ẹphe bya apfụ-phee ụlo-ẹkwa Chileke mgburugburu.
24 Moisés saiu e contou ao povo as palavras do Senhor . Ele reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 Ọo ya bụ; Chipfu gude urwukpu nyizeta bya epfuru yeru Mósisu; harụ unme, dụ Mósisu l'ẹhu habọta woru ye ndu bụ ọgerenya ụkporo ẹto l'iri ono l'ẹhu. Unme ono byaẹ phẹ phọ l'ẹhu; ẹphe wata epfuchiru Chileke teke ono; obenu l'ẹphe te epfuchibaẹduru iya ọzobaa.
25 Então o Senhor desceu na nuvem e falou com Moisés. E, tirando do Espírito que estava sobre Moisés, o pôs sobre aqueles setenta anciãos. Quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas isto nunca mais se repetiu.
26 Ọle o nweru ụmadzu labọ ọzo, nọpyaberu l'ụlo-ẹkwa phẹ. Ẹpha onye lanụ bụ Ẹludadu; ẹpha onye ọphuu bụru Medadu. Ẹphe yị lẹ ndu bụ ọgerenya ono, e deru ẹpha phẹ ono; ọle ẹphe te ejeduru l'ụlo-ẹkwa Chileke ono. Obenu lẹ Unme Chileke byalẹru-a bya eji ẹphebedua ẹhu; ẹphe nọdu l'ụlo-ẹkwa phẹ ono; pfuchiahaaru Chileke.
26 Porém dois homens ficaram no arraial. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito repousou sobre eles, porque estavam entre os inscritos, mesmo que não tivessem ido até a tenda; e profetizavam no arraial.
27 Nwata nwokoro lanụ gbagbụa je asụ Mósisu: “Ẹludadu yẹle Medadu nọkwa l'ẹka a kpọberu ụlo-ẹkwa epfuchiru Chileke.”
27 Então um jovem correu e anunciou a Moisés: — Eldade e Medade estão profetizando no arraial.
28 Jioshuwa nwa Nunu, bụ onye shi teke ọ bụ nwata jetaru Mósisu ozi tụfuekwapho ọnu sụ: “Nnajịuphu mu, bụ Mósisu; pfunụru phẹ g'ẹphe dobe ọnu doo.”
28 Josué, filho de Num, auxiliar de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: — Moisés, meu senhor, ordene que parem com isso.
29 Mósisu sụ iya: “?Bụ ọdzori bẹ ịigbaru mu ẹgube ono tọo? Ọ gege adụ mu ree; ọ -bụ l'ọo gẹ ndu kẹ Chipfu g'ẹphe ha gbẹ bụkotaru ndu mpfuchiru; mbụ gẹ Chipfu gbẹ yekọta phẹ Unme nkiya l'ẹhu.”
29 Porém Moisés lhe disse: — Você está com ciúmes por mim? Eu gostaria que todo o povo do
30 E mechaa; Mósisu mẹ ndu bụ ọgerenya Ízurẹlu ono laphu azụ l'ẹka ẹphe kpọberu ụlo-ẹkwa phẹ.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Noo ya; phẹrephere bya eshi l'ẹka Chipfu nọ ziahaa; o shi l'eze-ẹnyimu chịkashia ọ̀kwà; ẹphe bya adabyigbaaru lẹ mgboru ẹka ẹphe kpọberu ụlo-ẹkwa phẹ ono. Ẹphe tụko ẹka ono g'ọ ha dzuru rwua iphe, ha g'ẹka nemadzụ a-dụ ike jee l'ọkpa ujiku ophu. G'ẹphe epheberu l'eli bẹ bụ iphe, rwuru ntụ-ọkpa ẹto mẹ a -gbẹ l'ọmali.
31 Então soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial em todas as direções, numa extensão de cerca de um dia de caminhada, a uma altura de quase um metro sobre a terra.
32 Mbọku ono l'ophu; mẹ ẹnyashi ono l'ophu; mẹkwapho nchitabọhu iya bẹ ẹphe tsoru je anwụko ọ̀kwà ono. Onye nwụtanukaru nwanshịi bẹ nwụ-jiru gbamụgbamu-nkwẹka ụkporo ise. Ẹphe woru iya kpasaaru onwophẹ; ọ tụko ẹka ono, ẹphe kpọberu ụlo-ẹkwa phẹ ono dzuru mgburugburu.
32 Todo aquele dia e toda aquela noite, e também no dia seguinte, o povo se levantou e recolheu as codornizes; o que menos recolheu teve dez montões; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ẹphe kpụkwaduru-a anụ ọ̀kwà ono l'ọnu ata; mbụ l'ẹphe teke atagbudu iya; Chipfu watawaa phẹ atụ-koshi oke ẹhu-eghu iya. Ọ lọru ẹjo mgbu-ọnwu tụ phẹ.
33 Enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, a ira do Senhor se acendeu contra o povo, e o feriu com uma terrível praga.
34 Ọo ya bụ; e kuahaa ẹka ono Kiburotu-Hatava, bụ iya bụ “ọchieja ndu ẹkpiri”; kẹle ọo l'ẹka ono bẹ e liru iphe, bụ ndu ono, meru ẹkpiri ono.
34 Por isso aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, porque ali foi sepultado o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Ẹphe shi lẹ Kiburotu-Hatava l'ẹka ono wụfu; je adọru lẹ Hazerotu.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?