1 Samuel 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs VC
1 O be ujiku lanụ; Jionatanu; nwa Sọlu sụ nwokorọbya, achịjeru iya ngwọgu: “Bya g'anyi je azụ iya ọphuu l'ẹka ndu Filisitayinu dọru.” Ọle o to pfukwanụru iya nna iya.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos até ao acampamento dos filisteus que está do outro lado. Mas nada disse ao seu pai.
2 Sọlu nọdu l'ime ime mkpụkpu Gibiya l'upfu itorokuma, nọ lẹ mkpụkpu Mịguronu. Ndu ẹphe l'iya tụkoru nọdu bẹ rwuru ụnu nemadzụ l'ụkporo iri;
2 Saul estava acampado na extremidade de Gabaa, debaixo da romãzeira de Magron, com uma tropa de seiscentos homens aproximadamente.
3 tẹme waa Ahayịjia, bụ onye yeru uwe-ukuvu, ndu-uke Chileke eyeje. Ahayịjia ono bẹ bụ nwa Ahitubu, bụ nwanna Ikabọdu. Onye nwụru Ahitubu bụru Finehasu, bụ nwatibe Elayi, bụ onye uke Chipfu lẹ mkpụkpu Shilo. Ọphu ọ dụdu onye maru lẹ Jionatanu bẹ tụgbuwaru nụ.
3 Aquias, filho de Aquitob, irmão de lcabod, filho de Finéias, filho de Heli, o sacerdote do Senhor em Silo, levava o efod. O povo ignorava a saída de Jônatas.
4 Lẹ mgbaka úbvú ono, Jionatanu eme g'o shia ghata je l'ẹka ndu Filisitayinu dọru ono bẹ mkpuma kpụkotaru oronmono nọchikota ibekẹboebo. Ẹka lanụ bẹ eekuje Bozẹzu; ẹka ibe iya ọphuu bụru Sene.
4 Ora, no desfiladeiro que Jônatas tentava atravessar para atingir a guarnição dos filisteus, havia rochedos altos, em forma de dentes, de um e outro lado, um dos quais se chamava Boses e o outro Sene.
5 Mkpuma ono bẹ nanụ bvugaru l'ụzo isheli laaru mkpụkpu Mikumashi. Ọphuu bvugaru l'ụzo ndọhali laaru ụzo mkpụkpu Geba.
5 Um desses se elevava ao norte, defronte de Macmas, e o outro ao sul, do lado de Gabaa.
6 Jionatanu bya asụ nwokorọbya ono, achịru iya ngwọgu ono: “Bya g'anyi daghata je l'ẹka ndu ono, ebuduru úbvù onoya dọru ono. ?A maru; Chipfu alwụ-chiru anyi ọgu? Kẹle ọ tọ dụdu ẹgube iphe, kpọbaru Chipfu egude dzọo nemadzụ; mẹ a dụ igwerigwe; mẹ a ha nwanshịi.”
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, ataquemos a guarnição desses incircuncisos; talvez o Senhor combaterá por nós. Nada impede que ele dê a vitória a poucos tão bem como a muitos.
7 Onye ono, achịru iya ngwọgu ono sụ: “Mekpọepho iphe, dụ ngu l'obu. Mu pfụru ngu l'azụ; ọ bụru uche ngu bụ uche mu.”
7 Seu escudeiro respondeu-lhe: Faze como te aprouver; vai aonde quiseres, que eu te seguirei aonde deliberares.
8 Jionatanu sụ: “Ngwa g'anyi jenụ. Anyi e-nyighataẹpho jepfu ndu ono; mee k'ọphu ẹphe a-hụma anyi.
8 Pois bem, replicou Jônatas; marchemos contra esses homens e mostremos-nos a eles.
9 Ọ -bụru l'ẹphe sụru anyi: ‘Unu ngabẹ g'anyi byapfuta unu’; anyi apfụru nọ-kirishia l'ẹka anyi nọ; anyi tee jeẹdu phẹ ejepfu.
9 Se nos disserem: Esperai até que vamos ter convosco, ficaremos em nosso posto, e não subiremos a eles.
10 Teke ẹphe sụru: ‘Unu nyipfutanu anyi’; anyi amaru lẹ Chipfu wowaru phẹ ye anyi l'ẹka.”
10 Se, porém, nos disserem: Subi a nós - iremos, porque o Senhor no-los terá entregue nas mãos. Isso nos servirá de sinal.
11 Ọo ya bụ; ẹphenebo bya ephuphee onwophẹ l'iphu ndu Filisitayinu. Ndu Filisitayinu ono sụ: “Lekpọdapho!” “Ndu Hiburu bẹ ekpufutaakwa l'ime ẹnu, l'ẹka ẹphe shi domishia onwophẹ.”
11 Então, mostraram-se ambos à guarnição dos filisteus. Estes disseram: Eis os hebreus que saem das cavernas onde se tinham escondido.
12 Unwoke ono, dọru kwakachaa k'ọgu ono raarụ Jionatanu yẹe onye ono, achịru iya ngwọgu ono ọ́rà sụ: “Unu byapfutanụ anyi g'anyi bya egoshi unu ụzo!”
12 E os homens da guarda gritaram a Jônatas e ao escudeiro: Subi a nós; queremos dizer-vos uma coisa. Jônatas disse ao escudeiro: Segue-me, porque o Senhor os entregou nas mãos de Israel.
13 Jionatanu gude ọkpa yẹe ẹka enyikokpọepho ẹka ono. Onye ono, achịru iya ngwọgu ono nọdu etso iya l'azụ. Ndu Filisitayinu nọdu adashị pọopoo l'iphu Jionatanu; onye ono, achịru iya ngwọgu ono tsoru iya egbushikwa phẹ phọ.
13 Subiu, pois, Jônatas, trepando com as mãos e com os pés, seguido do escudeiro. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro matava-os atrás dele.
14 L'ọgu kẹ mbụ ono, bẹ Jionatanu yẹe onye ono achịru iya ngwọgu ono gburwuru ụmadzu ụkporo. Ogologo alị ẹka e tsopyabẹru ndu ono gbushia bẹ hakwa gẹ nkeru-ẹbo ẹka e gude eswi labọ tụpyaa atụpya.
14 Esse foi o primeiro massacre que fizeram Jônatas e o seu escudeiro, metade de uma jeira de terra.
15 Akparajiji iya tụko ndu ojọgu ono l'ophu gudeshichaa; mbụ ndu ọphu nọ l'ẹka ẹphe dọru; mẹ l'ẹgu; mbụ je akpaa lẹ ndu ọphu nọ kwakachaa k'ọgu; waa ndu k'ọ-lwụa-ọlaa. Alị nmahụ jiijiijii. Akparajiji ọbu paa ẹka apaa.
15 Espalhou-se o terror no acampamento dos filisteus, assim como na região e entre todo o povo. A guarnição e os saqueadores ficaram tomados de espanto, e a terra ficou em pânico: pois aquilo era como um terror de Deus.
16 Ndu ojọgu Sọlu ndu ọphu nọ lẹ nche lẹ mkpụkpu Gibiya, dụ l'alị Benjiaminu bya ahụma g'ikpoto ndu ono anmagbaa rwuurwuu; ebu ishi kpụrukpuru.
16 As sentinelas de Saul que estavam em Gabaa de Benjamim, viram a multidão de fugitivos que se dispersava por todos os lados.
17 Sọlu bya asụ ndu ẹphe l'iya nọ: “Unu dzuẹdukwa ndu ojọgu ono g'a maru onye ọphu lụfuru nụ l'ime anyi.” A bya edzua phẹ; ọ bụru Jionatanu yẹe onye ono, achịru iya ngwọgu ono bẹ ta anọedu iya.
17 Saul disse ao povo: Fazei uma chamada e vede quem saiu dentre nós. Fez-se a chamada e verificou-se a falta de Jônatas e de seu escudeiro.
18 Sọlu sụ Ahayịjia: “Pataẹkwaru mu okpoko Chileke ono.” Ishi iya bụ l'okpoko Chileke ono nọkwadu swiru ndu Ízurẹlu lẹ teke ono.
18 Saul disse a Aquias: Faze aproximar a arca de Deus. {Porque a arca de Deus se encontrava naquele dia com os israelitas.}
19 Sọlu nọdu epfu eyeru onye uke Chileke ono; ụzu ono nọdu ada adashị ike l'ọdu-ọgu ndu Filisitayinu; mbụ kabaa aswọ-lihu eje. Ọo ya bụ; Sọlu sụ onye uke Chileke ono: “Hawa iya rọ!”
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus crescia cada vez mais. Saul disse ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Sọlu yẹe ndu ojọgu iya bya edzukọo; ọ bụru phẹ eje ọgu. Ẹphe bya ahụma lẹ ndu Filisitayinu ta amaẹdu iphe, ẹphe eme; noo l'ẹphe gudegbaa ogu-echi phẹ egbushi nwibe phẹ.
20 O rei e todo o povo que estavam com ele foram até o lugar do combate: os filisteus, numa extrema confusão, voltavam a espada uns contra os outros.
21 Ndu Hiburu ono, bụ ndu ọphu shi tụru íkè yeru ndu Filisitayinu lẹ mbụ; tsoru phẹ laa l'ẹka ẹphe nmarụ anmanma ọgu phọ; bya atụa ike ituphu wụ-pfushia ndu Ízurẹlu ọphu nọ l'ẹka iya kẹ Sọlu yẹle Jionatanu.
21 Os hebreus que tinham estado desde há muito tempo com os filisteus, e que os tinham seguido ao acampamento, voltaram e puseram-se do lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 O be teke ndu Ízurẹlu ono, domishiru onwophẹ l'alị úbvú úbvú, ndu Ifuremu nụmaru lẹ ndu Filisitayinu bẹ l'agbawaa ọso; ẹphe wụfuta; chịpyabeshia phẹ ikike l'ọgu ono.
22 Igualmente todos os israelitas que se tinham escondido no monte de Efraim, sabendo que os filisteus tinham fugido, saíram a persegui-los para os ferir.
23 Ẹphe lwụa ọgu ono gbiriri jasụ ẹphe ghata mkpụkpu Bẹtu-Avẹnu. Ọo ya bụ; Chipfu nafụta ndu Ízurẹlu lẹ mbọku ono.
23 Naquele dia, o Senhor deu a vitória a Israel. O combate prosseguiu até além de Bet-Aven.
24 Mbọku ono bẹ ndu Ízurẹlu jeru iphe-ẹhuka; kẹle Sọlu guderu phẹ; nụa phẹ nte sụ: “Onye wotaru nri ria tẹme e rwua l'ụzenyashi bẹ bụakwaa onye a tụru ọnu; mbụ onye ta anọdu kwabẹ jasụ teke mu gwatadaaru ndu ọhogu mu ụgwo iphe, ẹphe meru mu ono.” Ọo ya bụ; ọphu ọ dụdu onye ọphu riru nri.
24 Os israelitas estavam extenuados naquele dia, porque Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito seja o homem que tomar alimento antes do anoitecer, antes que eu me tenha vingado de meus inimigos. Por isso ninguém tinha comido.
25 Ndu Ízurẹlu ono l'ophu tụko zehu wụba l'ọswa. Alị ono bụru ẹka manụ-ẹnwu dụ.
25 Todos tinham entrado numa floresta, onde havia mel na superfície do solo.
26 Ẹphe wụbachaa l'ime ọswa ono; ẹphe hụma gẹ manụ-ẹnwu ono alwashịhu; ọphu ọ tọ dụdu onye meru iya ẹka dee l'ọnu; kẹle ẹphe atsụ ebvu nte phọ, ẹphe riru phọ.
26 o povo entrou, pois, na floresta e viu o mel que corria, mas ninguém levou a mão à boca, por respeito ao juramento.
27 Ọle Jionatanu te eshidu nụma lẹ nna iya nụru ndu Ízurẹlu nte; o je eworu ishishi mgbọro, o gude l'ẹka rwụa l'ẹbakala ẹnwu ono; bya akpaa ya ẹka dee l'ọnu; ọ bya arọkota ike.
27 Mas Jônatas, ignorando o juramento que o seu pai obrigara o povo a fazer, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel e o levou à boca. Então seus olhos {fatigados} brilharam.
28 Onye lanụ lẹ ndu ono sụ iya: “Nna ngu gudekwaru anyi; anyi ribua nte sụ: ‘Onye wotaru nri ria ntanụ-a bẹ bụakwaa onye a tụru ọnu!’ Ọo ya meru iphe mba atụshi onyemonye-a.”
28 Um homem do grupo disse-lhe: Teu pai fez jurar o povo, dizendo: Maldito o homem que hoje tomar alimento. E o povo estava esgotado.
29 Jionatanu sụ: “Nnana mu bẹ meakwaru g'iphe-ẹhuka dapfuta ndu alị-a. Lewarọ g'ẹnya byaru ekosahụ mu nta-a lẹ nwa manụ-ẹnwu, ha nwanshịi-a, mu deru l'ọnu-a.
29 Jônatas disse: Meu pai fez mal à terra. Vede como se me iluminaram os olhos, porque comi um pouco de mel.
30 Mbụ-a; ?Iphe tege akabadaa ree; ọme a harụ ndu Ízurẹlu; ẹphe harụ ria iphe, ẹphe kwatarụ l'ọkwata l'ẹka ndu ọhogu phẹ ntanụ-a? ?Ẹphe tege akadụ egbushi ndu Filisitayinu ọbu igwerigwe tọo?”
30 Ah! se o povo tivesse hoje comido da presa tomada ao inimigo, não teria sido muito maior a derrota dos filisteus?
31 Mbọku ono bẹ ẹphe gbushikpọoru ndu Filisitayinu e -shi lẹ mkpụkpu Mikumashi jasụ lẹ mkpụkpu Ajialọnu. A nọnyaa; mba tụshiahaa ndu Ízurẹlu ono.
31 Eles bateram, naquele dia, os filisteus desde Macmas até Ajalon.
32 Ẹphe bya avụpyabe iphe, a kwatarụ l'ọkwata ono; kpụkaa eghu; mẹ atụru; waa eswi; yẹe ụnwu iya; woru phẹ gbushia l'alị ono; taa l'oyii.
32 O povo, esgotado de fadiga, lançou-se sobre a presa e tomou as ovelhas, os bois e os bezerros, que degolou sobre a terra, comendo a carne juntamente com o sangue.
33 Tọbudu iya bụ; e pfuaru Sọlu sụ iya: “Lekwa-a; lẹ ndu Ízurẹlu egbukwa anụ; ata l'oyii; gude nno emeswe Chipfu.”
33 Eis que o povo está pecando contra o Senhor, vieram dizer a Saul, comendo carne com sangue. Isso é uma impiedade, exclamou o rei; revolvei-me já para aqui uma grande pedra.
34 Sụ: Unu tụgbua jechaa l'echilabọ ndu ono je asụ phẹ g'onyenọnu wotachaaru mu eswi waa atụru l'ẹhu l'ẹhu; bya eworu iya gbushia l'ẹka-a taa. G'ẹphe ha ata anụ, mee nọ gude nno emeswe Chipfu.” Ọo ya bụ; onyenọnu kpụtachaa eswi nkiya l'ẹnyashi ono bya egbua l'ẹka ono.
34 Ide por todo o povo, ajuntou, e dizei-lhes que cada um me traga as suas ovelhas e os seus bois, para que sejam degolados aqui. Comê-los-eis então, sem pecar contra o Senhor, comendo carne com sangue. Cada um deles levou naquela noite o gado que tinha em mãos e o degolou ali.
35 Sọlu bya akpụaru Chipfu ọru-ngwẹja. Onoya bụru kẹ mbụ, Sọlu kpụru Chipfu ọru-ngwẹja.
35 Saul edificou um altar ao Senhor. Este foi o primeiro altar que ele levantou.
36 Sọlu sụ: “Unu g'anyi bapfu ndu Filisitayinu l'ẹnyashi; je akwaa iphe phẹ l'ọkwata jasụ lẹ nchiabọhu. G'ọ tọ dụkwa m'onye lanụ, anyi e-dobe ndzụ l'ime phẹ.”
36 Depois Saul disse: Desçamos durante a noite contra os filisteus e despojemo-los até os primeiros albores do dia e não deixemos vivo um só homem deles. O povo disse: Faze tudo o que melhor te parecer. Então o sacerdote disse: Aproximemo-nos aqui de Deus.
37 Ọo ya bụ; Sọlu bya ajịa Chileke sụ: “?Bụ gẹ mu bapfuwarọ ndu Filisitayinu tọo? ?Ii-woru phẹ-a ye ndu Ízurẹlu l'ẹka tọo?” Ọphu Chileke eyeduru iya ọnu mbọku onoya.
37 Saul consultou a Deus: Perseguirei os filisteus? Entregá-los-eis nas mãos de Israel? Mas Deus não lhe respondeu dessa vez.
38 Sọlu kwe bya asụ: “Unu byakọta l'ẹka-a unubẹ ndu ono, bụkota ndu-ishi-ojọgu ono; g'anyi chọeshikwa g'anyi gude meswee lẹ ntanụ-a.
38 Saul disse: Fazei vir aqui todos os chefes do povo; investigar e dizei-me qual é o pecado que hoje se cometeu.
39 Eshinu Chipfu, bụ onye ono, adzọje ndu Ízurẹlu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ o betakpọoru ọ buru ọkpara mu, bụ Jionatanu bẹ ọ nmarụ; bẹ ọ nwụhufutajekwa.” Ọphu ọ dụdu m'onye lanụ l'ime ndu ono yeru iya ọnu.
39 Pela vida do Senhor, libertador de Israel! Mesmo que fosse o meu filho Jônatas, ele morrerá! Mas ninguém na multidão lhe respondeu.
40 Sọlu bya epfuaru ndu Ízurẹlu l'ophu sụ: “Unu pfụru l'ẹka phọ; g'anyi l'ọkpara mu, bụ Jionatanu pfụru l'ẹka-a.”
40 Ponde-vos de um lado, disse ele a todo o Israel; eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. A multidão respondeu-lhe: Faze o que te parecer melhor.
41 Sọlu bya epfuru nụ Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu sụ: “Yenaaru mu ọkpobe ọnu.” A bya atụa ido; ọ bụru Jionatanu waa Sọlu bẹ ọ nmarụ. Ọphu ẹka ndu ọphuu adụdu iya.
41 Saul disse ao Senhor: Deus de Israel, dai-nos a conhecer a verdade! Jônatas e Saul foram designados pela sorte, e o povo ficou livre.
42 Sọlu sụ: “Unu tụeduru mu lẹ nwa mu, bụ Jionatanu ido ọbu.” A bya atụa ya; ọ bụru Jionatanu bẹ ọ nmarụ.
42 Então Saul disse: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E caiu a sorte em Jônatas.
43 Tọbudu iya bụ; Sọlu bya asụ Jionatanu: “Pfuẹdukwaru mu iphe, i meru.”
43 Confessa-me o que fizeste, disse Saul ao seu filho. Jônatas contou-lhe: Provei um pouco de mel com a ponta da vara que eu. tinha na mão. Eis que vou morrer!
44 Sọlu sụ iya: “Gẹ Chileke mekwaa mu nno; mbụ g'o mekwaa mu ọphu ka-njọ; m'ọ -bụru l'ị tịi nwụhuduru; gụbe Jionatanu.”
44 Saul disse: Trate-me Deus com todo o rigor, se não morreres, Jônatas!
45 Ndu ono bya asụ Sọlu: “?Ọ gbaru gẹ Jionatanu nwụhu; mbụ onye ono, dzọru ndu Ízurẹlu ndzụ k'ọphu parụ ẹka apaa? Tụswekwa! Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ ọ tọ dụkwa mẹ ẹgbushi lanụ, shi iya l'ishi, byaru a-darwu alị; noo kẹle ọo Chileke bẹ yetarụ iya ẹka; o mee iphe ono lẹ ntanụ.” Ndu Ízurẹlu shi nno nafụta Jionatanu; ọphu e gbuẹduru iya.
45 Mas o povo interveio: Como haveria de perecer Jônatas, ele que deu essa vitória tão grande a Israel? Isso não pode ser! Viva Deus! Nem um só cabelo de sua cabeça cairá por terra, porque foi por Deus que ele operou hoje dessa forma. Assim o povo salvou Jônatas, e ele não morreu.
46 Sọlu parụ achị ndu Filisitayinu ọso haa; ndu Filisitayinu wuphu azụ lashịa alị phẹ.
46 Saul voltou e não perseguiu os filisteus, que foram para as suas terras.
47 Lẹ teke ono, Sọlu byaru abụru eze ndu Ízurẹlu ono; bẹ ọ tụkoru ndu ọhogu phẹ, nọgbaa mgburugburu tsokọta ọgu, bụ iya bụ ndu Mówabu; mẹ ndu Amọnu; mẹ ndu Edọmu; mẹ ndu eze ndu Zoba; mẹ ndu Filisitayinu. Ndu ọphu ọ ghachiru jepfu ọgu; bẹ ọonujeepho aphụ.
47 Saul, depois de ter tomado posse do reino de Israel, combateu contra todos os inimigos da vizinhança: Moab, os amonitas, Edom, os reis de Soba, os filisteus; para onde quer que se voltava, ele vencia.
48 Ọ lwụru ọgu mkparawa lwụ-gbua ndu Amalẹku; shi nno nafụta ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu shi kwagbaa iphe phẹ l'ọkwata.
48 Portou-se valorosamente, feriu Amalec e livrou Israel das mãos dos que o devastavam.
49 Unwoke, Sọlu nwụshiru bụ: Jionatanu; waa Ishivi; waa Malukishuwa. Ẹpha nwa iya nwanyị k'ọgerenya bụ Merabu; ẹpha kẹ nwata bụru Mikalu.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Jessui e Melquisua; a primogênita de suas duas filhas chamava-se Merob, a mais nova Micol.
50 Ẹpha nyee ya bụ Ahinowamu, bụ nwada Ahimaazu. Ẹpha onye-ishi ndu ojọgu Sọlu bu Ábụna; nwa Nẹru. Nẹru bụkwanuru nwune nna Sọlu.
50 Sua mulher chamava-se Aquinoã, filha de Aquimaas. O general de seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Nna Sọlu bụru Kishi; yẹe nna Ábụna, bụ Nẹru bẹ tụkoru bụru ụnwu Abiyẹlu.
51 Cís, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Teke Sọlu shi bụru eze bẹ bụepho ọgu ọgu bẹ ẹphe lẹ ndu Filisitayinu shi anọduje alwụ-phe. Ọ nọdu abụjeru Sọlu -hụma onye bụ mkparawa; ọzoo l'ọo onye ike dụ l'ọgu; l'ooduta iya yeru onwiya.
52 Durante todo o tempo da vida de Saul a guerra foi encarniçada contra os filisteus. O rei, logo que descobria um homem forte e valente, tomava-o a seu serviço.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.