1 Samuel 14

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 O be ujiku lanụ; Jionatanu; nwa Sọlu sụ nwokorọbya, achịjeru iya ngwọgu: “Bya g'anyi je azụ iya ọphuu l'ẹka ndu Filisitayinu dọru.” Ọle o to pfukwanụru iya nna iya.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu jovem escudeiro: — Venha, vamos até a guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Porém ele não contou isso a seu pai.
2 Sọlu nọdu l'ime ime mkpụkpu Gibiya l'upfu itorokuma, nọ lẹ mkpụkpu Mịguronu. Ndu ẹphe l'iya tụkoru nọdu bẹ rwuru ụnu nemadzụ l'ụkporo iri;
2 Saul se encontrava na extremidade de Gibeá, debaixo da romãzeira em Migrom. E o povo que estava com ele eram cerca de seiscentos homens.
3 tẹme waa Ahayịjia, bụ onye yeru uwe-ukuvu, ndu-uke Chileke eyeje. Ahayịjia ono bẹ bụ nwa Ahitubu, bụ nwanna Ikabọdu. Onye nwụru Ahitubu bụru Finehasu, bụ nwatibe Elayi, bụ onye uke Chipfu lẹ mkpụkpu Shilo. Ọphu ọ dụdu onye maru lẹ Jionatanu bẹ tụgbuwaru nụ.
3 Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia a estola sacerdotal. O povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Lẹ mgbaka úbvú ono, Jionatanu eme g'o shia ghata je l'ẹka ndu Filisitayinu dọru ono bẹ mkpuma kpụkotaru oronmono nọchikota ibekẹboebo. Ẹka lanụ bẹ eekuje Bozẹzu; ẹka ibe iya ọphuu bụru Sene.
4 Entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava passar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco íngreme de um lado, e outro penhasco íngreme do outro lado. Um se chamava Bozez; o outro, Sené.
5 Mkpuma ono bẹ nanụ bvugaru l'ụzo isheli laaru mkpụkpu Mikumashi. Ọphuu bvugaru l'ụzo ndọhali laaru ụzo mkpụkpu Geba.
5 Um deles se erguia ao norte, diante de Micmás; o outro, ao sul, diante de Geba.
6 Jionatanu bya asụ nwokorọbya ono, achịru iya ngwọgu ono: “Bya g'anyi daghata je l'ẹka ndu ono, ebuduru úbvù onoya dọru ono. ?A maru; Chipfu alwụ-chiru anyi ọgu? Kẹle ọ tọ dụdu ẹgube iphe, kpọbaru Chipfu egude dzọo nemadzụ; mẹ a dụ igwerigwe; mẹ a ha nwanshịi.”
6 Jônatas disse ao seu escudeiro: — Venha, vamos até a guarnição desses incircuncisos. Talvez o
7 Onye ono, achịru iya ngwọgu ono sụ: “Mekpọepho iphe, dụ ngu l'obu. Mu pfụru ngu l'azụ; ọ bụru uche ngu bụ uche mu.”
7 Então o escudeiro disse: — Faça tudo o que estiver em seu coração. Eu estou com você e farei o que você decidir.
8 Jionatanu sụ: “Ngwa g'anyi jenụ. Anyi e-nyighataẹpho jepfu ndu ono; mee k'ọphu ẹphe a-hụma anyi.
8 Jônatas respondeu: — Então vamos atravessar na direção daqueles homens e deixar que eles nos vejam.
9 Ọ -bụru l'ẹphe sụru anyi: ‘Unu ngabẹ g'anyi byapfuta unu’; anyi apfụru nọ-kirishia l'ẹka anyi nọ; anyi tee jeẹdu phẹ ejepfu.
9 Se nos disserem assim: “Fiquem parados até que cheguemos perto de vocês”, então ficaremos onde estamos e não subiremos a eles.
10 Teke ẹphe sụru: ‘Unu nyipfutanu anyi’; anyi amaru lẹ Chipfu wowaru phẹ ye anyi l'ẹka.”
10 Porém se disserem: “Subam até aqui”, então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos. Isto nos servirá de sinal.
11 Ọo ya bụ; ẹphenebo bya ephuphee onwophẹ l'iphu ndu Filisitayinu. Ndu Filisitayinu ono sụ: “Lekpọdapho!” “Ndu Hiburu bẹ ekpufutaakwa l'ime ẹnu, l'ẹka ẹphe shi domishia onwophẹ.”
11 Quando os dois se deixaram ver pela guarnição dos filisteus, estes disseram: — Eis que os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos.
12 Unwoke ono, dọru kwakachaa k'ọgu ono raarụ Jionatanu yẹe onye ono, achịru iya ngwọgu ono ọ́rà sụ: “Unu byapfutanụ anyi g'anyi bya egoshi unu ụzo!”
12 Os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: — Subam até aqui e nós daremos uma lição em vocês. Então Jônatas disse ao escudeiro: — Venha atrás de mim, porque o
13 Jionatanu gude ọkpa yẹe ẹka enyikokpọepho ẹka ono. Onye ono, achịru iya ngwọgu ono nọdu etso iya l'azụ. Ndu Filisitayinu nọdu adashị pọopoo l'iphu Jionatanu; onye ono, achịru iya ngwọgu ono tsoru iya egbushikwa phẹ phọ.
13 Então Jônatas subiu engatinhando, e o seu escudeiro foi atrás. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 L'ọgu kẹ mbụ ono, bẹ Jionatanu yẹe onye ono achịru iya ngwọgu ono gburwuru ụmadzu ụkporo. Ogologo alị ẹka e tsopyabẹru ndu ono gbushia bẹ hakwa gẹ nkeru-ẹbo ẹka e gude eswi labọ tụpyaa atụpya.
14 Neste primeiro ataque, Jônatas e o seu escudeiro mataram perto de vinte homens, numa pequena área de terra.
15 Akparajiji iya tụko ndu ojọgu ono l'ophu gudeshichaa; mbụ ndu ọphu nọ l'ẹka ẹphe dọru; mẹ l'ẹgu; mbụ je akpaa lẹ ndu ọphu nọ kwakachaa k'ọgu; waa ndu k'ọ-lwụa-ọlaa. Alị nmahụ jiijiijii. Akparajiji ọbu paa ẹka apaa.
15 Houve grande espanto no arraial, no campo e entre todo o povo. Também a guarnição e os saqueadores tremeram, e até a terra tremeu. Foi um terror causado por Deus.
16 Ndu ojọgu Sọlu ndu ọphu nọ lẹ nche lẹ mkpụkpu Gibiya, dụ l'alị Benjiaminu bya ahụma g'ikpoto ndu ono anmagbaa rwuurwuu; ebu ishi kpụrukpuru.
16 Em Gibeá de Benjamim, as sentinelas de Saul olharam e eis que a multidão dos filisteus se dispersava, correndo uns para cá, outros para lá.
17 Sọlu bya asụ ndu ẹphe l'iya nọ: “Unu dzuẹdukwa ndu ojọgu ono g'a maru onye ọphu lụfuru nụ l'ime anyi.” A bya edzua phẹ; ọ bụru Jionatanu yẹe onye ono, achịru iya ngwọgu ono bẹ ta anọedu iya.
17 Então Saul disse ao povo que estava com ele: — Contem os soldados e vejam quem é que saiu do acampamento. Contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estavam ali.
18 Sọlu sụ Ahayịjia: “Pataẹkwaru mu okpoko Chileke ono.” Ishi iya bụ l'okpoko Chileke ono nọkwadu swiru ndu Ízurẹlu lẹ teke ono.
18 Saul disse a Aías: — Traga aqui a arca de Deus. Isso porque, naquele dia, ela estava com os filhos de Israel.
19 Sọlu nọdu epfu eyeru onye uke Chileke ono; ụzu ono nọdu ada adashị ike l'ọdu-ọgu ndu Filisitayinu; mbụ kabaa aswọ-lihu eje. Ọo ya bụ; Sọlu sụ onye uke Chileke ono: “Hawa iya rọ!”
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Desista de trazer a arca.
20 Sọlu yẹe ndu ojọgu iya bya edzukọo; ọ bụru phẹ eje ọgu. Ẹphe bya ahụma lẹ ndu Filisitayinu ta amaẹdu iphe, ẹphe eme; noo l'ẹphe gudegbaa ogu-echi phẹ egbushi nwibe phẹ.
20 Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à batalha. E eis que a espada de um era contra o outro, e houve grande tumulto.
21 Ndu Hiburu ono, bụ ndu ọphu shi tụru íkè yeru ndu Filisitayinu lẹ mbụ; tsoru phẹ laa l'ẹka ẹphe nmarụ anmanma ọgu phọ; bya atụa ike ituphu wụ-pfushia ndu Ízurẹlu ọphu nọ l'ẹka iya kẹ Sọlu yẹle Jionatanu.
21 Também os hebreus que anteriormente haviam estado com os filisteus e que tinham ido com eles ao arraial, também estes se juntaram com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 O be teke ndu Ízurẹlu ono, domishiru onwophẹ l'alị úbvú úbvú, ndu Ifuremu nụmaru lẹ ndu Filisitayinu bẹ l'agbawaa ọso; ẹphe wụfuta; chịpyabeshia phẹ ikike l'ọgu ono.
22 Quando todos os homens de Israel que estavam escondidos na região montanhosa de Efraim ouviram que os filisteus estavam fugindo, também eles entraram na batalha e os perseguiram.
23 Ẹphe lwụa ọgu ono gbiriri jasụ ẹphe ghata mkpụkpu Bẹtu-Avẹnu. Ọo ya bụ; Chipfu nafụta ndu Ízurẹlu lẹ mbọku ono.
23 Assim o Senhor livrou Israel naquele dia. E a batalha passou além de Bete-Áven.
24 Mbọku ono bẹ ndu Ízurẹlu jeru iphe-ẹhuka; kẹle Sọlu guderu phẹ; nụa phẹ nte sụ: “Onye wotaru nri ria tẹme e rwua l'ụzenyashi bẹ bụakwaa onye a tụru ọnu; mbụ onye ta anọdu kwabẹ jasụ teke mu gwatadaaru ndu ọhogu mu ụgwo iphe, ẹphe meru mu ono.” Ọo ya bụ; ọphu ọ dụdu onye ọphu riru nri.
24 Naquele dia os homens de Israel estavam angustiados, porque Saul havia levado o povo a fazer um juramento, dizendo: — Maldito o homem que comer algo antes de anoitecer, antes de eu me vingar dos meus inimigos. Por isso todo o povo se absteve de comer naquele dia.
25 Ndu Ízurẹlu ono l'ophu tụko zehu wụba l'ọswa. Alị ono bụru ẹka manụ-ẹnwu dụ.
25 Todo o povo chegou a um bosque onde havia mel no chão.
26 Ẹphe wụbachaa l'ime ọswa ono; ẹphe hụma gẹ manụ-ẹnwu ono alwashịhu; ọphu ọ tọ dụdu onye meru iya ẹka dee l'ọnu; kẹle ẹphe atsụ ebvu nte phọ, ẹphe riru phọ.
26 Quando o povo entrou no bosque, eis que o mel estava escorrendo. Mas ninguém provou do mel, porque o povo estava com medo do juramento.
27 Ọle Jionatanu te eshidu nụma lẹ nna iya nụru ndu Ízurẹlu nte; o je eworu ishishi mgbọro, o gude l'ẹka rwụa l'ẹbakala ẹnwu ono; bya akpaa ya ẹka dee l'ọnu; ọ bya arọkota ike.
27 Jônatas, porém, não sabia que o pai havia levado o povo a fazer aquele juramento. Por isso, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel. Quando comeu, os seus olhos voltaram a brilhar.
28 Onye lanụ lẹ ndu ono sụ iya: “Nna ngu gudekwaru anyi; anyi ribua nte sụ: ‘Onye wotaru nri ria ntanụ-a bẹ bụakwaa onye a tụru ọnu!’ Ọo ya meru iphe mba atụshi onyemonye-a.”
28 Então alguém do meio do povo disse: — O seu pai levou o povo a jurar solenemente, dizendo: “Maldito o homem que comer algo no dia de hoje.” Por isso o povo está exausto.
29 Jionatanu sụ: “Nnana mu bẹ meakwaru g'iphe-ẹhuka dapfuta ndu alị-a. Lewarọ g'ẹnya byaru ekosahụ mu nta-a lẹ nwa manụ-ẹnwu, ha nwanshịi-a, mu deru l'ọnu-a.
29 Então Jônatas disse: — Meu pai trouxe desastre sobre a terra. Vejam como os meus olhos brilham por ter eu provado um pouco deste mel.
30 Mbụ-a; ?Iphe tege akabadaa ree; ọme a harụ ndu Ízurẹlu; ẹphe harụ ria iphe, ẹphe kwatarụ l'ọkwata l'ẹka ndu ọhogu phẹ ntanụ-a? ?Ẹphe tege akadụ egbushi ndu Filisitayinu ọbu igwerigwe tọo?”
30 Teria sido muito melhor se hoje o povo tivesse comido livremente do que encontrou entre os despojos de seus inimigos. A derrota dos filisteus teria sido bem maior!
31 Mbọku ono bẹ ẹphe gbushikpọoru ndu Filisitayinu e -shi lẹ mkpụkpu Mikumashi jasụ lẹ mkpụkpu Ajialọnu. A nọnyaa; mba tụshiahaa ndu Ízurẹlu ono.
31 Naquele dia derrotaram os filisteus, desde Micmás até Aijalom. O povo estava muito exausto.
32 Ẹphe bya avụpyabe iphe, a kwatarụ l'ọkwata ono; kpụkaa eghu; mẹ atụru; waa eswi; yẹe ụnwu iya; woru phẹ gbushia l'alị ono; taa l'oyii.
32 Então, lançando-se sobre o despojo, pegaram ovelhas, bois e bezerros, e os mataram no chão, e comeram a carne com sangue.
33 Tọbudu iya bụ; e pfuaru Sọlu sụ iya: “Lekwa-a; lẹ ndu Ízurẹlu egbukwa anụ; ata l'oyii; gude nno emeswe Chipfu.”
33 Foram contar isto a Saul, dizendo: — Eis que o povo está pecando contra o Saul gritou: — Traidores! Rolem para aqui uma grande pedra.
34 Sụ: Unu tụgbua jechaa l'echilabọ ndu ono je asụ phẹ g'onyenọnu wotachaaru mu eswi waa atụru l'ẹhu l'ẹhu; bya eworu iya gbushia l'ẹka-a taa. G'ẹphe ha ata anụ, mee nọ gude nno emeswe Chipfu.” Ọo ya bụ; onyenọnu kpụtachaa eswi nkiya l'ẹnyashi ono bya egbua l'ẹka ono.
34 E Saul disse mais: — Espalhem-se entre o povo e digam a eles que cada um me traga o seu boi, a sua ovelha, e que os matem aqui, e então comam. E que não pequem contra o Então todo o povo trouxe, de noite, cada um o seu boi e o matou ali.
35 Sọlu bya akpụaru Chipfu ọru-ngwẹja. Onoya bụru kẹ mbụ, Sọlu kpụru Chipfu ọru-ngwẹja.
35 E Saul edificou um altar ao Senhor . Foi o primeiro altar que lhe edificou.
36 Sọlu sụ: “Unu g'anyi bapfu ndu Filisitayinu l'ẹnyashi; je akwaa iphe phẹ l'ọkwata jasụ lẹ nchiabọhu. G'ọ tọ dụkwa m'onye lanụ, anyi e-dobe ndzụ l'ime phẹ.”
36 Então Saul disse: — Vamos descer esta noite no encalço dos filisteus. Vamos saqueá-los até o raiar do dia, e não deixemos que fique nem sequer um deles. Eles responderam: — Faça como achar melhor.
37 Ọo ya bụ; Sọlu bya ajịa Chileke sụ: “?Bụ gẹ mu bapfuwarọ ndu Filisitayinu tọo? ?Ii-woru phẹ-a ye ndu Ízurẹlu l'ẹka tọo?” Ọphu Chileke eyeduru iya ọnu mbọku onoya.
37 Mas o sacerdote disse: — Vamos primeiro nos aproximar de Deus. Então Saul consultou a Deus, dizendo: — Devo descer no encalço dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel? Porém naquele dia Deus não lhe respondeu.
38 Sọlu kwe bya asụ: “Unu byakọta l'ẹka-a unubẹ ndu ono, bụkota ndu-ishi-ojọgu ono; g'anyi chọeshikwa g'anyi gude meswee lẹ ntanụ-a.
38 Então Saul disse: — Venham cá, todos os chefes do povo, e informem-se e descubram qual é o pecado que foi cometido hoje.
39 Eshinu Chipfu, bụ onye ono, adzọje ndu Ízurẹlu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ o betakpọoru ọ buru ọkpara mu, bụ Jionatanu bẹ ọ nmarụ; bẹ ọ nwụhufutajekwa.” Ọphu ọ dụdu m'onye lanụ l'ime ndu ono yeru iya ọnu.
39 Porque tão certo como vive o Senhor , que salva Israel, ainda que o meu filho Jônatas seja o culpado, certamente morrerá. Porém ninguém de todo o povo lhe respondeu.
40 Sọlu bya epfuaru ndu Ízurẹlu l'ophu sụ: “Unu pfụru l'ẹka phọ; g'anyi l'ọkpara mu, bụ Jionatanu pfụru l'ẹka-a.”
40 Então Saul disse a todo o Israel: — Fiquem vocês de um lado, e eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. E o povo disse a Saul: — Faça como achar melhor.
41 Sọlu bya epfuru nụ Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu sụ: “Yenaaru mu ọkpobe ọnu.” A bya atụa ido; ọ bụru Jionatanu waa Sọlu bẹ ọ nmarụ. Ọphu ẹka ndu ọphuu adụdu iya.
41 Então Saul falou ao Senhor , Deus de Israel: — Mostra a verdade. Então Jônatas e Saul foram indicados por sorteio, e o povo saiu livre.
42 Sọlu sụ: “Unu tụeduru mu lẹ nwa mu, bụ Jionatanu ido ọbu.” A bya atụa ya; ọ bụru Jionatanu bẹ ọ nmarụ.
42 Então Saul disse: — Lancem a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E Jônatas foi indicado.
43 Tọbudu iya bụ; Sọlu bya asụ Jionatanu: “Pfuẹdukwaru mu iphe, i meru.”
43 Então Saul disse a Jônatas: — Diga-me o que foi que você fez. E Jônatas respondeu: — Eu apenas provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão. Eis-me aqui; estou pronto para morrer.
44 Sọlu sụ iya: “Gẹ Chileke mekwaa mu nno; mbụ g'o mekwaa mu ọphu ka-njọ; m'ọ -bụru l'ị tịi nwụhuduru; gụbe Jionatanu.”
44 Então Saul disse: — Que Deus me castigue se você não for morto, Jônatas.
45 Ndu ono bya asụ Sọlu: “?Ọ gbaru gẹ Jionatanu nwụhu; mbụ onye ono, dzọru ndu Ízurẹlu ndzụ k'ọphu parụ ẹka apaa? Tụswekwa! Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ ọ tọ dụkwa mẹ ẹgbushi lanụ, shi iya l'ishi, byaru a-darwu alị; noo kẹle ọo Chileke bẹ yetarụ iya ẹka; o mee iphe ono lẹ ntanụ.” Ndu Ízurẹlu shi nno nafụta Jionatanu; ọphu e gbuẹduru iya.
45 Porém o povo disse a Saul: — Como é que Jônatas pode ser morto, ele que efetuou tamanha salvação em Israel? Nada disso! Tão certo como vive o Assim o povo salvou Jônatas, para que não morresse.
46 Sọlu parụ achị ndu Filisitayinu ọso haa; ndu Filisitayinu wuphu azụ lashịa alị phẹ.
46 E Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes voltaram para a sua terra.
47 Lẹ teke ono, Sọlu byaru abụru eze ndu Ízurẹlu ono; bẹ ọ tụkoru ndu ọhogu phẹ, nọgbaa mgburugburu tsokọta ọgu, bụ iya bụ ndu Mówabu; mẹ ndu Amọnu; mẹ ndu Edọmu; mẹ ndu eze ndu Zoba; mẹ ndu Filisitayinu. Ndu ọphu ọ ghachiru jepfu ọgu; bẹ ọonujeepho aphụ.
47 Quando assumiu o reinado de Israel, Saul lutou contra todos os seus inimigos ao redor: contra Moabe, os filhos de Amom e Edom; contra os reis de Zobá e os filisteus; e, para onde quer que se voltava, era vitorioso.
48 Ọ lwụru ọgu mkparawa lwụ-gbua ndu Amalẹku; shi nno nafụta ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu shi kwagbaa iphe phẹ l'ọkwata.
48 Lutou com coragem, derrotando os amalequitas e libertando Israel das mãos dos que o saqueavam.
49 Unwoke, Sọlu nwụshiru bụ: Jionatanu; waa Ishivi; waa Malukishuwa. Ẹpha nwa iya nwanyị k'ọgerenya bụ Merabu; ẹpha kẹ nwata bụru Mikalu.
49 Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua. Os nomes de suas duas filhas eram Merabe, a mais velha, e Mical, a mais nova.
50 Ẹpha nyee ya bụ Ahinowamu, bụ nwada Ahimaazu. Ẹpha onye-ishi ndu ojọgu Sọlu bu Ábụna; nwa Nẹru. Nẹru bụkwanuru nwune nna Sọlu.
50 A mulher de Saul se chamava Ainoã, filha de Aimaás. O nome do general do seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Nna Sọlu bụru Kishi; yẹe nna Ábụna, bụ Nẹru bẹ tụkoru bụru ụnwu Abiyẹlu.
51 Quis era pai de Saul; e Ner, pai de Abner, era filho de Abiel.
52 Teke Sọlu shi bụru eze bẹ bụepho ọgu ọgu bẹ ẹphe lẹ ndu Filisitayinu shi anọduje alwụ-phe. Ọ nọdu abụjeru Sọlu -hụma onye bụ mkparawa; ọzoo l'ọo onye ike dụ l'ọgu; l'ooduta iya yeru onwiya.
52 Durante todo o reinado de Saul, houve forte guerra contra os filisteus. Por isso, sempre que via um homem forte e valente, Saul o agregava a si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.