Marcos 8
IKKNT vs ARC
1 Ogẹn hụ, igunrun ọzọ hi-ogbe nọ gbakikomẹ; o mẹgụụ, makẹni ihiẹn wẹ sikọ d'e ri arịa, Jizọsị nọ kpọ ụmụ-azụụn a, sị wẹ,
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “Omikẹn igunrunni rị e mẹ m, makẹni mmẹ lẹ wẹ a nọpụọlẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, bụ enwọnzi wẹ ihiẹn wẹ jẹnkọ d'e ri.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 M sị wẹ bu ẹgụn lama, wẹ sikọ d'a sụọhịtọ ụzọ makẹlẹ ndị hụ imẹ wẹ gha ebe tegbu enwẹn ẹ bịa.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ụmụ-azụụn a nọ jụ a, sị, “Elebe kẹ ịhịan jẹnkọ d'a nọ hụn brẹdi hụn sikọ d'e jun ndịnị ile ẹfọ imẹ ebeni ịhịan bilẹni?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ọ nọ jụ wẹ, sị, “Ogbe brẹdi ole kẹ ọnụ nwọn?” Wẹ nọ za, sị, “Ẹsa.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 'Ya ọ nọ sị igunrun hụ nọdịsọnmẹ alị akpakalị; o weri ogbe brẹdi ẹsa hụ, o yegụụ ekele, ọ nọ bebe wẹ, we wẹ ye ụmụ-azụụn a nị wẹ ke ni ndị hụ 'ya, ụmụ-azụụn a nọ ke ni igunrun hụ 'ya.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Wẹ nwọnzikwọ azụn mẹ kịrịkịrị bulẹni ọda; o yezikwọ ekele makẹ azụn ndịnị wẹ, ọ nọ sị ụmụ-azụụn a kezikwọ nị wẹ 'ya.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Igunrun hụ nọ ri, ẹfọ e jun wẹ, ifunfun ẹ họdụnị hụn wẹ kpọnkikomẹ jun ụkpalị ẹsa.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Ndị ri ihiẹn-oririni rị ihiẹn rịkẹ mmadụ nnụ-iri. 'Ya ọ nọ gbashịa igunrun hụ.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ banye ụgbọ-mirin ozigbo si ẹgbẹrẹ Damanuta.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Ndị Itu-Farisi nọ bịa d'e kunrun Jesu, dọsọnmẹ ẹ ndọndọ, sị a ghọsị wẹ ahịma hụn sikọ d'a ghọsị wẹ n'ọ gha elu-igwee bịa. Wẹ gi ihiẹnni shi n'ẹ ọnyan.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Kanị, Jesu nọ sụn okẹn udẹn, sị, “Kị haịn ndị agbọnị gi a chọ ahịma? Ezioku kẹ m rị a gwa ọnụ, o nwọnni ahịma ọwụlẹ wẹ jẹnkọ d'a ghọsị agbọnị!”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Ọ nọ na wẹ tọ, banyezi imẹ ụgbọ-mirin, fetu azụụn hụn-ẹbọ.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Ụmụ-azụụn a nyanhannị weri brẹdi; ogbe ohu sụọ kẹ wẹ gi imẹ ụgbọ-mirin ebẹhụ.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Jizọsị nọ dọ wẹ ẹka ntịn, sị wẹ, “Elekwọ nị ẹnya! Kpachanpụkwọ nị ẹnya makẹ yisti ndị Itu-Farisi lẹ nke Hẹrọdụ.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Wẹ nọ sị ibe wẹ, “O ku ihiẹnni makẹni ẹnyi e gi brẹdi.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Jesu a marịngụọ ihiẹn wẹ ri e ku, ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi e ku oku brẹdi ọnụ gilẹni? Ụnụ e ke leghamakwọ nwan ụzọ? Ụnụ e ke ghọtamakwọ nwan? A kpọkingụọ wẹ obi ụnụ?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ọnụ nwẹ ẹnya bụ ụnụ a ra gi ẹ legha ụzọ? Ụnụ nwẹ ntịn bụ ọnụ a ra gi wẹ nụ ihiẹn? Ụnụ a nyanhannị?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Ogẹn m gi bebe ni mmadụ ọgụn-iri-kwasị-nnụ-mmẹbụọ ogbe brẹdi isẹn, ụkpalị ole kẹ ifunfun ẹ wẹ rihọdụ jun?” Wẹ nọ sị a, “Mmẹbụọ.”
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Ọ sịzị wẹ, “Ogẹn m gi bebe ni mmadụ nnụ-iri ogbe brẹdi ẹsa, ụkpalị ole kẹ ifunfun ẹ wẹ rihọdụ jun?” Wẹ nọ sị a, “Ẹsa.”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ e ke ghọtakwọ nwan?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 E ru wẹ Bẹsaịda, wẹ nọ wẹhẹni Jesu okẹnnyẹ ẹnya-ishi, rịọ a n'o mẹtụ a ẹka.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Ọ nọ weri okẹnnyẹ hụ ẹka, du ẹ pụ imẹ obodo hụ, ogẹn o gi bugụụ ẹsọn che ẹ ẹnya, bugụụ ẹka kwasị a, ọ nọ jụ a, sị, “O nwọnghọ ihiẹn ị hụn?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Okẹnnyẹ hụ e lee ẹnya elu, ọ nọ sị, “M hụ e legha ịhịan, kanị wẹ nọ kẹ osisi rị e jẹn ijẹn.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 'Ya Jizọsị nọ buzi ẹka che ẹ ẹnya; ọ kparapụ ẹnya, ọ nọ leghamazị ụzọ, leghama ihiẹn ile ọhụnma.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 'Ya Jizọsị nọ zi ẹ lama, sị, “Ị lakọnị, abanyekwọlẹ imẹ obodo d'a gwa wẹ.”
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ si obodo ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ hụn nọkunmẹ obodo Sizẹrịa-Filipi; ebe wẹ jẹnkọ, ọ nọ jụ ụmụ-azụụn a, sị, “Onyẹ kẹ wẹ sị nị 'ya kẹ m wụ?”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Wẹ nọ za a, sị, “O nwẹ ndị sị nị ị wụ ‘Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku’ ndị ọzọ sị, ‘Ẹlaịja’ ndị ọzọ sị, ‘Onyẹ ohu imẹ ndị-amụma mbụ.’ ”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Ọ nọ jụ wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ọnụ lẹ enwẹn ụnụ sị nwan nị 'ya kẹ m wụ?” Pita nọ za a, sị, “Ịyụ wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Jesu nọ dọkẹnmẹ wẹ ẹka ntịn, sị wẹ agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ onyẹ ọ wụ.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Jesu nọ kuzimẹ ụmụ-azụụn a, nị, Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a ta okẹn afụnfụn rị ichẹn-ichẹn, ndị-isi lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu sikọ d'a jụ a tọ. Wẹ jẹnkọ d'e gbu ẹ; kanị, hụn m'ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, o jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Ọ gwapụ wẹ ihiẹn ndịnị, o gini ilu ku ẹ. Pita nọ weri ẹ si ụsụọ jụgbọma a.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Kanị, o gbehutọ, lee ụmụ-azụụn a, ọ nọ jụgbọ Pita, sị, “Gha ebe m rị pụ, Ekwensụ! Makẹni y'a rịnị e ro nke Osolobuẹ, kanị, nke ịhịan!”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Ọ nọ kpọzụnhan igunrun hụ lẹ ụmụ-azụụn a, sị wẹ, “Onyẹ chọ n'ọ wụrụ nwa-azụụn m, onyẹ hụ jẹnkọ d'a jụrịrị enwẹn ẹ, buru obe ẹ, sọnmẹ m.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Makẹni, onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ ghe isi, isi ẹ jẹnkọ d'a tọ a; onyẹ ọwụlẹ tuhu ndụn a makẹ ufiri mmẹ lẹ oziọma jẹnkọ d'a zụọpụha ndụn a.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Elee erere kẹ ịhịan jẹnkọ d'e nwọnhẹn omẹni o nwọnrin ụwa ile kalẹ o tuhu umẹ-ndụn a?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Ẹghẹẹ, kịnị kẹ ịhịan jẹnkọ d'a saẹka ye gi gbarị umẹ-ndụn a.
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Onyẹ ọwụlẹ hụn rị e mẹ ifẹnrẹn m lẹ ihiẹn m ku imẹ agbọnị jọgbu enwẹn ẹ ẹnya rịlẹni ụzọ ohu, mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan sikọ d'e mẹ ifẹnrẹn onyẹ hụ ogẹn mmẹ lẹ ndị mmọn-ozi rị nsọ jẹnkọ d'e gi bịa—ogẹn ahụn m jẹnkọ d'e gi ọghọ Nẹdi m bịa.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?