Marcos 8
IKKNT vs ACF
1 Ogẹn hụ, igunrun ọzọ hi-ogbe nọ gbakikomẹ; o mẹgụụ, makẹni ihiẹn wẹ sikọ d'e ri arịa, Jizọsị nọ kpọ ụmụ-azụụn a, sị wẹ,
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Omikẹn igunrunni rị e mẹ m, makẹni mmẹ lẹ wẹ a nọpụọlẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, bụ enwọnzi wẹ ihiẹn wẹ jẹnkọ d'e ri.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 M sị wẹ bu ẹgụn lama, wẹ sikọ d'a sụọhịtọ ụzọ makẹlẹ ndị hụ imẹ wẹ gha ebe tegbu enwẹn ẹ bịa.”
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ụmụ-azụụn a nọ jụ a, sị, “Elebe kẹ ịhịan jẹnkọ d'a nọ hụn brẹdi hụn sikọ d'e jun ndịnị ile ẹfọ imẹ ebeni ịhịan bilẹni?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ọ nọ jụ wẹ, sị, “Ogbe brẹdi ole kẹ ọnụ nwọn?” Wẹ nọ za, sị, “Ẹsa.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 'Ya ọ nọ sị igunrun hụ nọdịsọnmẹ alị akpakalị; o weri ogbe brẹdi ẹsa hụ, o yegụụ ekele, ọ nọ bebe wẹ, we wẹ ye ụmụ-azụụn a nị wẹ ke ni ndị hụ 'ya, ụmụ-azụụn a nọ ke ni igunrun hụ 'ya.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Wẹ nwọnzikwọ azụn mẹ kịrịkịrị bulẹni ọda; o yezikwọ ekele makẹ azụn ndịnị wẹ, ọ nọ sị ụmụ-azụụn a kezikwọ nị wẹ 'ya.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Igunrun hụ nọ ri, ẹfọ e jun wẹ, ifunfun ẹ họdụnị hụn wẹ kpọnkikomẹ jun ụkpalị ẹsa.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Ndị ri ihiẹn-oririni rị ihiẹn rịkẹ mmadụ nnụ-iri. 'Ya ọ nọ gbashịa igunrun hụ.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ banye ụgbọ-mirin ozigbo si ẹgbẹrẹ Damanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Ndị Itu-Farisi nọ bịa d'e kunrun Jesu, dọsọnmẹ ẹ ndọndọ, sị a ghọsị wẹ ahịma hụn sikọ d'a ghọsị wẹ n'ọ gha elu-igwee bịa. Wẹ gi ihiẹnni shi n'ẹ ọnyan.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Kanị, Jesu nọ sụn okẹn udẹn, sị, “Kị haịn ndị agbọnị gi a chọ ahịma? Ezioku kẹ m rị a gwa ọnụ, o nwọnni ahịma ọwụlẹ wẹ jẹnkọ d'a ghọsị agbọnị!”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Ọ nọ na wẹ tọ, banyezi imẹ ụgbọ-mirin, fetu azụụn hụn-ẹbọ.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Ụmụ-azụụn a nyanhannị weri brẹdi; ogbe ohu sụọ kẹ wẹ gi imẹ ụgbọ-mirin ebẹhụ.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Jizọsị nọ dọ wẹ ẹka ntịn, sị wẹ, “Elekwọ nị ẹnya! Kpachanpụkwọ nị ẹnya makẹ yisti ndị Itu-Farisi lẹ nke Hẹrọdụ.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Wẹ nọ sị ibe wẹ, “O ku ihiẹnni makẹni ẹnyi e gi brẹdi.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Jesu a marịngụọ ihiẹn wẹ ri e ku, ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi e ku oku brẹdi ọnụ gilẹni? Ụnụ e ke leghamakwọ nwan ụzọ? Ụnụ e ke ghọtamakwọ nwan? A kpọkingụọ wẹ obi ụnụ?
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ọnụ nwẹ ẹnya bụ ụnụ a ra gi ẹ legha ụzọ? Ụnụ nwẹ ntịn bụ ọnụ a ra gi wẹ nụ ihiẹn? Ụnụ a nyanhannị?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Ogẹn m gi bebe ni mmadụ ọgụn-iri-kwasị-nnụ-mmẹbụọ ogbe brẹdi isẹn, ụkpalị ole kẹ ifunfun ẹ wẹ rihọdụ jun?” Wẹ nọ sị a, “Mmẹbụọ.”
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Ọ sịzị wẹ, “Ogẹn m gi bebe ni mmadụ nnụ-iri ogbe brẹdi ẹsa, ụkpalị ole kẹ ifunfun ẹ wẹ rihọdụ jun?” Wẹ nọ sị a, “Ẹsa.”
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ e ke ghọtakwọ nwan?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 E ru wẹ Bẹsaịda, wẹ nọ wẹhẹni Jesu okẹnnyẹ ẹnya-ishi, rịọ a n'o mẹtụ a ẹka.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Ọ nọ weri okẹnnyẹ hụ ẹka, du ẹ pụ imẹ obodo hụ, ogẹn o gi bugụụ ẹsọn che ẹ ẹnya, bugụụ ẹka kwasị a, ọ nọ jụ a, sị, “O nwọnghọ ihiẹn ị hụn?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Okẹnnyẹ hụ e lee ẹnya elu, ọ nọ sị, “M hụ e legha ịhịan, kanị wẹ nọ kẹ osisi rị e jẹn ijẹn.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 'Ya Jizọsị nọ buzi ẹka che ẹ ẹnya; ọ kparapụ ẹnya, ọ nọ leghamazị ụzọ, leghama ihiẹn ile ọhụnma.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 'Ya Jizọsị nọ zi ẹ lama, sị, “Ị lakọnị, abanyekwọlẹ imẹ obodo d'a gwa wẹ.”
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ si obodo ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ hụn nọkunmẹ obodo Sizẹrịa-Filipi; ebe wẹ jẹnkọ, ọ nọ jụ ụmụ-azụụn a, sị, “Onyẹ kẹ wẹ sị nị 'ya kẹ m wụ?”
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Wẹ nọ za a, sị, “O nwẹ ndị sị nị ị wụ ‘Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku’ ndị ọzọ sị, ‘Ẹlaịja’ ndị ọzọ sị, ‘Onyẹ ohu imẹ ndị-amụma mbụ.’ ”
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Ọ nọ jụ wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ọnụ lẹ enwẹn ụnụ sị nwan nị 'ya kẹ m wụ?” Pita nọ za a, sị, “Ịyụ wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Jesu nọ dọkẹnmẹ wẹ ẹka ntịn, sị wẹ agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ onyẹ ọ wụ.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Jesu nọ kuzimẹ ụmụ-azụụn a, nị, Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a ta okẹn afụnfụn rị ichẹn-ichẹn, ndị-isi lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu sikọ d'a jụ a tọ. Wẹ jẹnkọ d'e gbu ẹ; kanị, hụn m'ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, o jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Ọ gwapụ wẹ ihiẹn ndịnị, o gini ilu ku ẹ. Pita nọ weri ẹ si ụsụọ jụgbọma a.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Kanị, o gbehutọ, lee ụmụ-azụụn a, ọ nọ jụgbọ Pita, sị, “Gha ebe m rị pụ, Ekwensụ! Makẹni y'a rịnị e ro nke Osolobuẹ, kanị, nke ịhịan!”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Ọ nọ kpọzụnhan igunrun hụ lẹ ụmụ-azụụn a, sị wẹ, “Onyẹ chọ n'ọ wụrụ nwa-azụụn m, onyẹ hụ jẹnkọ d'a jụrịrị enwẹn ẹ, buru obe ẹ, sọnmẹ m.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Makẹni, onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ ghe isi, isi ẹ jẹnkọ d'a tọ a; onyẹ ọwụlẹ tuhu ndụn a makẹ ufiri mmẹ lẹ oziọma jẹnkọ d'a zụọpụha ndụn a.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Elee erere kẹ ịhịan jẹnkọ d'e nwọnhẹn omẹni o nwọnrin ụwa ile kalẹ o tuhu umẹ-ndụn a?
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Ẹghẹẹ, kịnị kẹ ịhịan jẹnkọ d'a saẹka ye gi gbarị umẹ-ndụn a.
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Onyẹ ọwụlẹ hụn rị e mẹ ifẹnrẹn m lẹ ihiẹn m ku imẹ agbọnị jọgbu enwẹn ẹ ẹnya rịlẹni ụzọ ohu, mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan sikọ d'e mẹ ifẹnrẹn onyẹ hụ ogẹn mmẹ lẹ ndị mmọn-ozi rị nsọ jẹnkọ d'e gi bịa—ogẹn ahụn m jẹnkọ d'e gi ọghọ Nẹdi m bịa.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?