João 8

IKKNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kanị, Jesu nọ si Ugu Olivu.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 O ru ụzọ-ụtụntụn, o kinhẹnzi Ụlọ-nsọ. Ndị hụ ile nọ bịa d'e kunrun ẹ, ọ nọ nọdị alị, kuzimẹ wẹ.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Ya ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị Itu-Farisi nọ wẹhẹ okpoho ohu wẹ nwụn ebe ọ rị a zọ-ụkụ-eye-ọfịa. Wẹ nọ bu ẹ tumẹ ihun ịhịan ile.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Wẹ nọ sị Jizọsị, “Onyẹ-nkuzi, wẹ nwụn okpohoni ebe ọ rị a zọ ụkụ e ye ọfịa.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Imẹ Iwu, Mozizi sị ẹnyi gi ọmụma magbu okpoho nọ ẹnịna, kalẹ, k'i k'e ku nwan banyen'ẹ?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 (Wẹ jụ a ihiẹnni nị wẹ gi ẹ kwọndọn Jizọsị, kẹni wẹ hụn ihiẹn wẹ k'a sị nị ya k'o mẹ.) Ya kẹ Jizọsị nọ hulụa alị, gi mkpịnsịn-ẹka a demẹ ihiẹn alị.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ogẹn wẹ gi tọ a jụ a, o nọ lihi ọtọ, sị wẹ, “Onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ mẹtulẹni njọ, 'ya bu ụzọ ma a ọmụma.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 'Ya ọ nọ hulụazị alị, demẹ ihiẹn alị.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, wẹ ile nọ pụma, ohu-ohu, ndị kanị bu ụzọ pụma, d'e ru n'ọ họdụ Jizọsị sụọ; okpoho hụ turuhụkwọ ebẹhụ ihun Jizọsị.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ya Jesu nọ lihi ọtọ, sị a, “Okpoho, elebe kẹ wẹ rị? O nwọnni onyẹ ma ị ikpe?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ọ nọ sị, “Di-ọkpa, o nwọnni.” Jizọsị nọ sị a, “Mmẹ nwẹn ẹ amakọkwọ ị ikpe. Jẹnmẹ. Kanị, gha kikẹnni jẹnmẹ, emẹzilẹ njọ.”]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Jizọsị nọ sịzị ndị ahụn o te rị a kuzi, “Mmẹ wụ ukpẹ ụwa. Onyẹ ọwụlẹ hụn rị e sọnni m aghakọ imẹ ishi, kama, o sikọ d'e nwọn ukpẹ hụ hụn e ye ndụn.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ndị-Farisi nọ shịarị a, sị, “Ị rị nwan a shịanị enwẹn i ẹri, egikọ wẹ ẹri i dọn.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Jesu nọ za, sị, “Ọsụọn'a nị m shịa nị enwẹn m ẹri, ẹri m furu wẹ gi dọn, makẹlẹ a marịnghọ m ebe m gha bịa lẹ ebe m jẹnkọ. Ụnụ amarịn ebe m gha bịa mọbụ ebe m jẹnkọ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Ụnụ e gi ihiẹn ẹnya e legha a han eṅẹn. O nwọnni onyẹ m'a hannị eṅẹn.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Kanị ọ sụọ n'a nị m jẹnkọ d'a han eṅẹn, eṅẹn m'a han wụ ezioku, makẹni ẹlẹ mmẹ sụọ a han a, kama mmẹ lẹ Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m gba a han a.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Imẹ Iwu ụnụ, wẹ de ẹ nị ẹri mmadụ ẹbụọ kẹ wẹ gi e dọn.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 M rị a shịanị enwẹn m ẹri; Nẹdi m hụn zihẹ ni m rị a shịazịkwọ nị m ẹri.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Ya wẹ nọ sị a, “Elebe kẹ Nẹdi i rị?” Jesu nọ za, sị, “Ụnụ amarịn m, ụnụ amarịnzịkwọ Nẹdi m. Omẹlẹ ụnụ marịn m amarịn, nkẹ ụnụ a marịnzịkwọ Nẹdi m.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Jesu ku ihiẹn ndịnị ogẹn o gi rị ẹhụ ebe w'e buche oyiye imẹ Ụlọ-nsọ a kuzi, bụ o nwọnni onyẹ nwụnrụnn'a makẹni ogẹn ẹ e ke ru.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Jizọsị nọzị gwa wẹ, sị, “M jẹnkọ d'a pụ; ụnụ sikọ d'a chọ m—kanị ụnụ jẹnkọ d'a nwụntọ imẹ njọ ụnụ. Ụnụ asakọ ẹka bịa ebe m jẹnkọ.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ndị-ndu ndị Ju nọ sị, “Ọ sị nị ẹnyi asakọ ẹka bịa ebe o jẹnkọ. 'Ya wụ n'o jẹnkọ d'e gbudẹ nwan enwẹn ẹ ra?” Ịya k'o gidẹ nwan ihiẹnni e ku ra?
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Ụnụ gha ibe alị bịa, kalẹ m gha elu bịa. Ụnụ wụ nke ụwanị, kanị ẹlẹ m nke ụwanị.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 'Ya haịn m gi gwa ụnụ nị ụnụ sikọ d'a nwụntọ imẹ njọ ụnụ. Ụnụ jẹnkọ d'a nwụntọ imẹ njọ ụnụ mmanị ụnụ kweri nị m wụ onyẹ ahụn m sị nị 'ya kẹ m wụ.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Wẹ nọ sị a, “Onyẹ k'ị wụ?” Jesu nọ sị wẹ, “Ihiẹn hụ m gwa ụnụ isi mbidọn kẹ m wụ.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 M nwọn ihiẹn bu ọda m k'a saẹka ku banyeni ụnụ, ihiẹn bu ọda m'e gi ma ụnụ ikpe; kanị, onyẹ hụn zihẹ ni m furu wẹ gi e dọn ẹnya, m rịhụ a gwa ụwa ihiẹn ndị m nụ ọnụ a.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 (Kanị aghọtanị wẹ n'ọ rị a gwa wẹ banyeni Chuku-Nẹdi.)
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 'Ya Jizọsị nọ sị, “Ogẹn ụnụ jẹnkọ d'e gi wesi Nwa nke Ịhịan enu kẹ ụnụ jẹnkọ d'e gi marịn nị m wụ onyẹ m wụ—Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ—nị m'a ra gi uche m mẹ ihiẹn ọwụlẹ, kama, nị m rị a gwa ụnụ ihiẹn ndịnị wẹ kẹ Nẹdi m dọn kuzi m.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Onyẹ hụ zihẹ ni m nọyeni m anọyeni; ọ natọnị m, makẹni ogẹn ile kẹ m gi e mẹ ihiẹn a sụọn'a.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ogẹn o gi rị e ku ihiẹn ndịnị wẹ, ndị bu ọda nọ kweri.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Jizọsị nọ sị ndị Ju hụn kwerini n'ẹ, “Omẹni ụnụ e sọn nkuzi m, 'ya wụ ụnụ wụ ụmụ-azụụn m nke-esi.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Ụnụ mẹ ẹ, ụnụ jẹnkọ d'a marịn ezioku, ezioku jẹnkọ d'e mẹ ụnụ nwọnrin enwẹn ụnụ.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Wẹ nọ za a, sị, “Ẹnyi wụ ụmụ Ebraham, ẹnyi awụtuni igbọn onyẹ ọwụlẹ. K'i rị a sịnị, ‘Ụnụ jẹnkọ d'e weri enwẹn ụnụ’?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Jesu nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ hụn e mẹ njọ wụ igbọn njọ.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Igbọn ara nwọn ọnọdị imẹ ezi-lẹ-ụlọ jẹnrin ejẹn, kanị, nwa nwọn ọnọdị imẹ ezi-lẹ-ụlọ jẹnrin ejẹn.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 'Ya wụ, omẹni Nwa Osolobuẹ mẹ ụnụ weri enwẹn ụnụ, ụnụ jẹnkọ d'e nwọnrin enwẹn ụnụ nke-esi.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 A marịnghọ m nị ụnụ wụ ụmụ Ebraham, kanị ụnụ rị nwan a chọ nị ụnụ gbu m, makẹni oku m enwọn ọnọdị imẹ ụnụ.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 M'e ku ihiẹn m hụn ebe Nẹdi m rị, kalẹ ụnụ e mẹ ihiẹn ụnụ nụ ọnụ nẹdi ụnụ.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Wẹ nọ za a, sị, “Ebraham wụ nẹdi ẹnyi.” Jesu nọ sị wẹ, “Omẹni eziẹ rọ nị ụnụ wụ ụmụ Ebraham, nkẹ ụnụ hụ e mẹ ihiẹn Ebraham mẹ.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Kanị ụnụ chọ nwan nị ụnụ gbu m, onyẹ hụn gwa ụnụ ezioku hụn m nụ ọnụ Osolobuẹ. Ebraham e mẹni ihiẹn nọ ẹrịra!
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Ụnụ rịhụ e mẹ ihiẹn nẹdi ụnụ e mẹ.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Jizọsị nọ sị wẹ, “Omẹni Osolobuẹ wụ Nẹdi ụnụ, nkẹ ihiẹn m a sụọ ụnụ, makẹni m gha ebe Osolobuẹ rị bịa; ịya mẹ m nwan rị ebeni. Ẹlẹ mmẹ gi ihiẹn ẹka m bịa, ịya zihẹ m.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Kị haịn ụnụ gilẹni a ghọta ihiẹn m rị e ku? Ụnụ arị a ghọta makẹni ụnụ asanị ẹka nabanhan oku m.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ụnụ wụ nke Ekwensụ nẹdi ụnụ, ihiẹn Ekwensụ nẹdi ụnụ chọ kẹ ụnụ chọ nwan nị ụnụ mẹ. Ogbu-ọchụ k'ọ wụ gha isi mbidọn lala; ọ kwadọntuni ezioku—makẹni ezioku arị imẹ ẹ. Ọ gha a tụ ntụ, o nwọnni ihiẹn ọ wụ ebe ọ rị, makẹni onyẹ ntụ lẹ nẹdi ntụ ile k'ọ wụ.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Ya haịn ụnụ gilẹni kweri ihiẹn m rị e ku, makẹni m rị e ku ezioku.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Onyẹ imẹ ụnụ sikọ d'a saẹka ghọsị nị m mẹ njọ? O mẹ nwan nị ezioku ke m rị a gwa ụnụ, kị haịn nwan ụnụ gilẹni kweri ihiẹn m rị e ku?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Onyẹ ọwụlẹ hụn wụ nke Osolobuẹ e gi oku Osolobuẹ e dọn. Ihiẹn haịn ụnụ gilẹni e gi oku Osolobuẹ e dọn wụ nị ụnụ ẹlẹ nke Osolobuẹ.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Ndị-ndu ndị Ju nọ za, sị, “Ẹlẹ ezioku kẹ ẹnyi rị e ku nị ị wụ onyẹ Samerịa, nị eje-mmọn rị imẹ i?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Jesu nọ za, sị, “Eje-mmọn a rị imẹ m; m'a gbaye Nẹdi m, kanị ụnụ ara gbaye m.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Arị m e mẹ nị wẹ ye m ọghọ; kanị, o nwọnghọ onyẹ rị e mẹ ni wẹ ye m ọghọ—Nẹdi m rọ; ịya a han eṅẹn.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ mẹ ihiẹn m ku ahụnkọ ọnwụn, kaka.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ndị Ju nọ sị a, “O wegụọ nwan ẹnyi ẹnya ọhụnma-ọhụnma nị eje-mmọn rị imẹ i! Ebraham lẹ ndị-amụma a nwụnghọ, kanị ị sị, ‘Onyẹ ọwụlẹ hụn dọnmẹ oku m ahụnkọ ọnwụn.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 'Yụ ka nẹdi ẹnyi wụ Ebraham hụn nwụnnị lẹ ndị-amụma ndị nwụnzịkwọ ọnwụn? Onyẹ k'i ro nị 'ya kẹ ị wụ?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Jizọsị nọ za, sị, “M ja enwẹn m mma, ọjịja-mma m wụ ihiẹn mmaka. Onyẹ hụn a ja m mma wụ Nẹdi m, hụn ụnụ sị nị 'ya wụ Osolobuẹ ụnụ,
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 bụ ụnụ amarịn a, kalẹ a marịnghọ m'a. M sị n'a marịn m'a, m jẹnkọ d'a wụ onyẹ ntụ kẹ ụnụ; kanị a marịnghọ m'a; m'e mẹ ihiẹn o ku.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Nẹdi ụnụ kanị wụ Ebraham ghọghọ n'o jẹnkọ d'a hụn ogẹn m; ọ hụn a, ẹfọ nọ sụọ a ụsụọ.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 'Ya ndị Ju nọ sị a, “Y'e ke ru ahụa iri-kwasị-ọgụnnaị, y'a hụnọlẹ Ebraham?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Jesu nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, nị wẹ d'a mụ Ebraham, m rị arị!”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 'Ya wẹ nọ tụtụrụ ọmụma nị wẹ ma a, kanị Jesu nọ warị, gha imẹ Ụlọ-nsọ pụ.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra