Atos 2

IKKNT vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ogẹn o gi ru ụhụọhịn Mmẹmmẹ ahụn w'a kpọ Pẹntikosu, ndị ile kwerini rị ụzọ ohu.
1 E, cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos concordemente no mesmo lugar;
2 Idẹnmizi, ụzụn nọ gha elu-igwee bịa: ụzụnnị nọkẹ okẹn ufere rị a kpọnị. Ọ nọ jun imẹ ụlọ ebe wẹ nọdịsọnmẹ anị.
2 E de repente veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Ya wẹ nọ hụn ihiẹn rịsọnmẹ kẹ ire k'ọ pụha, e nwun kẹ ọkụn, nọkwasịsọnmẹ onyẹ-onyẹ imẹ wẹ.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Mmọn-nsọ nọ jun imẹ wẹ ile, wẹ nọ sụma asụsụ ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn, nọkẹ kẹ Mmọn-nsọ dọn ye wẹ ikẹn wẹ gi e ku.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Ogẹn hụ, ndị Ju hụn a tụ egun Osolobuẹ, hụn bisọnmẹ alị ile rị enu-ụwa, rị imẹ Jerusalẹm.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, homens religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Ogẹn wẹ gi nụ ụzụnnị, igunrun ịhịan nọ gbakikomẹ. Ọ tụ wẹ ẹnya, makẹni onyẹ-onyẹ imẹ wẹ hụ a nụ kẹ wẹ rị a sụ asụsụ a.
6 E, quando aquele som ocorreu, ajuntou-se uma multidão, e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ọ gba wẹ ngharị-ẹnya ọda-ọda; wẹ nọ sị, “Ndịnị ile rị e ku oku ẹlẹ ndị Galili?
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Nanị k'o dọn nwan mẹ ni onyẹ-onyẹ imẹ ẹnyi hụ a nụ kẹ wẹ rị a sụ asụsụ alị wẹ nọ mụ a?
8 Como, pois, os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Kẹ ndị Patịa kẹ ndị Medịa kẹ ndị Ẹlamụ; kẹ ndị bi Mẹsopotemịa lẹ Judia lẹ Kapadosịa lẹ Pọntusu lẹ Eshịa
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, Judéia, Capadócia, Ponto e Asia,
10 lẹ Frigia lẹ Pamfilịa lẹ Ijiptu lẹ azụụn Libịa ndị hụ nọchimẹ Saịrin, lẹ ndị ọbịa gha Rom bịa,
10 E Frígia e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 (kẹ ndị Ju kẹ ndị gha ofufe ọzọ sọnmẹ ofufe ndị Ju); lẹzi ndị gha Kriti bịa lẹ ndị Arabụ—ẹnyi ile hụ a nụ kẹ wẹ gi asụsụ ẹnyi e ku okẹn ọrụn a tụ ẹnya Osolobuẹ rụnsọnmẹ.”
11 Cretenses e árabes, todos nós temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Ọ tụkẹnmẹ wẹ ile ẹnya, gba wẹ ngharị-ẹnya; wẹ hụ a jụ ibe wẹ, “Kị wụ ọnwan?”
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Kanị ndị ọzọ hụ a mụ ẹmụ, a sị, “E gigụọ wẹ manya ọhụn ragbu enwẹn wẹ!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Kanị Pita lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn mmanaị ndị ọzọ nọ lihi ọtọ, Pita nọ wesi olu elu gwa ndị hụ gbazuni oku, sị, “Ndị Ju ibe m lẹ ndị ile bi Jerusalẹm, nị m kọwa nị ọnụ ihiẹnni rị e mẹni; gọnkẹnmẹ ni m ntịn.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a sua voz, e disse-lhes: Homens judeus, e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Manya arị a tụ ndịnị kẹ ọnụ dọn rị e ro, kaka—makẹni ọkụlọkụ itenẹi nke ụtụntụn rịhụ a kụ.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo a terceira hora do dia.
16 Mba, manya a rị a tụ wẹ. Kanị, ihiẹnni rị e mẹni wụ ihiẹn hụ Osolobuẹ gi Juẹlụ onyẹ-amụma ku, sị,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Osolobuẹ sị,
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, Que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; E os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, Os vossos jovens terão visões, E os vossos velhos sonharão sonhos;
18 Ẹghẹẹ, ogẹn hụ,
18 E também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e as minhas servas naqueles dias, e profetizarão;
19 M k'a ghọsịsọnmẹzịkwọ ihiẹn a tụ ẹnya elu-igwere,
19 E farei aparecer prodígios em cima, no céu; E sinais em baixo na terra, Sangue, fogo e vapor de fumo.
20 Ẹnya-anwụn jẹnkọ d'a gba ishi,
20 O sol se converterá em trevas, E a lua em sangue, Antes de chegar o grande e glorioso dia do Senhor;
21 Ogẹn hụ,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ndị Izrẹlụ, gọn ni m ntịn! Osolobuẹ wụ onyẹ hụn zihẹ okẹnnyẹ hụ wụ Jizọs' onyẹ Nazarẹtị. Ọ nọ gi ẹ rụn ọrụn-atụmẹnya lẹ ahụnlele lẹ ihiẹn ahịma bu ọda ebe ọnụ rị, gi ẹ ghọsị ụnụ nị 'ya zihẹ ẹ. Ụnụ lẹ enwẹn ọnụ a marịngụọ ihiẹn ndịnị ọhụnma-ọhụnma.
22 Homens israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, homem aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Kanị, nọkẹ kẹ Osolobuẹ hụn marịn ihiẹn k'e mẹ ihun dọn kwademẹ, wẹ nọ we ẹ che ẹka ụnụ, ọnụ nọ we ẹ ye ndị anị ndị ọzọ hụn marịnlẹni Osolobuẹ—wẹ nọ kpọma elu-obe, kpọgbuni ụnụ 'ya.
23 A este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, prendestes, crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Kanị Osolobuẹ nọ gha ọnwụn weli ẹ, gha ikẹn ọnwụn gbafụha a, makẹni ọnwụn asakọ ẹka kwọndọn ẹ.
24 Ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela;
25 Makẹni Defidi ku oku ẹ, sị,
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, Porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Ya haịn obi gi a sụọ m ụsụọ;
26 Por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; E ainda a minha carne há de repousar em esperança;
27 Makẹni, y'a lakọ m tọ imẹ ili;
27 Pois não deixarás a minha alma no inferno, Nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Y'e mẹgụọ m marịn ụzọ ndụn;
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; Com a tua face me encherás de júbilo.
29 Umunẹ m, o furu nị m gwapụ ọnụ nị nẹdi ẹnyi kanị wụ Defidi a nwụnhụnghọ, e li wẹ ẹ—ili ẹ rịkwọ nwan ebeni d'e ru tannị.
29 Homens irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Kanị, makẹni ọ wụ onyẹ-amụma, makẹni ọ marịngụọ nị Osolobuẹ kwe ẹ nkwa, kun enwẹn ẹ, n'o jẹnkọ d'e tumẹ nwa Defidi ohu eze n'ọ nọdị ukpo ya lẹ enwẹn ẹ wụ Defidi,
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Defidi hụn ihiẹnni n'o d'e mẹ. Ọ nọ ku ẹ nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi, nị ananị w'a tọ imẹ ili lẹni ẹhụ a eretọnị imẹ ili.
31 Nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Osolobuẹ a ghagụọ nwan ọnwụn weli Jesuni: ẹnyi ile wụ oshẹri.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 E wesigụọ w'a ọnọdị ọghọ ẹka-nni Osolobuẹ; ọ nahangụọ Chuku-Nẹdi Mmọn-nsọ hụ Nẹdi kwe nkwa a. Ọ nọ nwan hupụha ihiẹnni ụnụ rị a hụn, a nụ.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Makẹni Defidi lẹ enwẹn ẹ aghanị ọnwụn lihi lashi elu-igwee, kanị 'ya lẹ enwẹn ẹ ku, sị,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz:Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,
35 d'e ru
35 Até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Ụnụ ndị Izrẹlụ ile, marịn nị nwan ọhụnma-ọhụnma nị Osolobuẹ e mẹọlẹ Jesuni ụnụ kpọgbu elu obe wụrụ Nna lẹ Onyẹ-nzụọpụha hụ ụnụ rị e lee ẹnya a, hụn wụ Kraịstị.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, o gbu wẹ mgbu obi ọda-ọda. Wẹ nọ sị Pita lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn ndị ọzọ, “Umunẹ, kịnị kẹ ẹnyi k'e mẹ?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, homens irmãos?
38 Pita nọ za wẹ, sị, “Onyẹ ọwụlẹ imẹ ọnụ ya rogharị, kẹni wẹ gi ẹfan Jizọs' Kraịstị mẹ ẹ mirin-Chuku, kẹni Osolobuẹ gbagharị a njọ, o k'e nwọnhẹn oyiye hụ wụ Mmọn-nsọ.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para perdão dos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo;
39 Makẹni ụnụ kẹ Osolobuẹ kwe nkwanị n'o k'e zihẹ Mmọn-nsọ—ọnụ lẹ ụmụ ụnụ lẹ ndị rị ebe teni—onyẹ ọwụlẹ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ ẹnyi k'a kpọrị.”
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe, a tantos quantos Deus nosso Senhor chamar.
40 Pita nọ gwazị wẹ ihiẹn ndị ọzọ bu ọda, gi ẹ dọ wẹ ẹka-ntịn, a rịọ wẹ, sị, “Zụọpụha nị enwẹn ọnụ imẹ agbọnị zinlẹni!”
40 E com muitas outras palavras isto testificava, e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Wẹ nọ mẹ ndị ile nabanhan ozi ẹ mirin-Chuku. Ihiẹn nọkẹ madụ ọgụn-iri kwasị nnụ-ẹsa nọ banye ni wẹ ụhụọhịn hụ.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas,
42 Ndịnị ile nọ bu enwẹn wẹ che nkuzi ndị-ozi hụ pụ-ichẹn, imẹgbama ihiẹn ile, iri Oriri-nsọ lẹ imẹ ekpere.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Egun-Osolobuẹ hụ a tụ onyẹ ọwụlẹ; Osolobuẹ hụ e gi ndị-ozi hụ pụ-ichẹn a rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya lẹ ihiẹn-nghọsị bu ọda.
43 E em toda a alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Ndị ile kwerini hụ a nọgbama; o nwọnzini onyẹ weri ẹ nị ihiẹn o nwẹ wụ nke 'ya sụọ.
44 E todos os que criam estavam juntos, e tinham tudo em comum.
45 W'e resọnmẹ ihiẹn wẹ nwọn, e keyesọnmẹ onyẹ ọwụlẹ k'o dọn nwẹ mkpa.
45 E vendiam suas propriedades e bens, e repartiam com todos, segundo cada um havia de mister.
46 Wẹ hụ e gi obi ohu e zu imẹ Ụlọ-nsọ ụhụọhịn-ụhụọhịn; e ri Oriri-nsọ ụlọ-ụlọ; a shịapụ ẹfọ e gi ịghọghọ e rigbama ihiẹn-oriri iwe wẹ,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 a ja Osolobuẹ mma. Ihiẹn wẹ hụ a sụọ ịhịan ile. Ụhụọhịn-ụhụọhịn, Di-nwọnni-ẹnyi hụ e bucheni wẹ ndị hụn ọ rị a zụọfụha.
47 Louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra