Atos 2
IKKNT vs ARIB
1 Ogẹn o gi ru ụhụọhịn Mmẹmmẹ ahụn w'a kpọ Pẹntikosu, ndị ile kwerini rị ụzọ ohu.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Idẹnmizi, ụzụn nọ gha elu-igwee bịa: ụzụnnị nọkẹ okẹn ufere rị a kpọnị. Ọ nọ jun imẹ ụlọ ebe wẹ nọdịsọnmẹ anị.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ya wẹ nọ hụn ihiẹn rịsọnmẹ kẹ ire k'ọ pụha, e nwun kẹ ọkụn, nọkwasịsọnmẹ onyẹ-onyẹ imẹ wẹ.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Mmọn-nsọ nọ jun imẹ wẹ ile, wẹ nọ sụma asụsụ ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn, nọkẹ kẹ Mmọn-nsọ dọn ye wẹ ikẹn wẹ gi e ku.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ogẹn hụ, ndị Ju hụn a tụ egun Osolobuẹ, hụn bisọnmẹ alị ile rị enu-ụwa, rị imẹ Jerusalẹm.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Ogẹn wẹ gi nụ ụzụnnị, igunrun ịhịan nọ gbakikomẹ. Ọ tụ wẹ ẹnya, makẹni onyẹ-onyẹ imẹ wẹ hụ a nụ kẹ wẹ rị a sụ asụsụ a.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ọ gba wẹ ngharị-ẹnya ọda-ọda; wẹ nọ sị, “Ndịnị ile rị e ku oku ẹlẹ ndị Galili?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Nanị k'o dọn nwan mẹ ni onyẹ-onyẹ imẹ ẹnyi hụ a nụ kẹ wẹ rị a sụ asụsụ alị wẹ nọ mụ a?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Kẹ ndị Patịa kẹ ndị Medịa kẹ ndị Ẹlamụ; kẹ ndị bi Mẹsopotemịa lẹ Judia lẹ Kapadosịa lẹ Pọntusu lẹ Eshịa
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 lẹ Frigia lẹ Pamfilịa lẹ Ijiptu lẹ azụụn Libịa ndị hụ nọchimẹ Saịrin, lẹ ndị ọbịa gha Rom bịa,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 (kẹ ndị Ju kẹ ndị gha ofufe ọzọ sọnmẹ ofufe ndị Ju); lẹzi ndị gha Kriti bịa lẹ ndị Arabụ—ẹnyi ile hụ a nụ kẹ wẹ gi asụsụ ẹnyi e ku okẹn ọrụn a tụ ẹnya Osolobuẹ rụnsọnmẹ.”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ọ tụkẹnmẹ wẹ ile ẹnya, gba wẹ ngharị-ẹnya; wẹ hụ a jụ ibe wẹ, “Kị wụ ọnwan?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Kanị ndị ọzọ hụ a mụ ẹmụ, a sị, “E gigụọ wẹ manya ọhụn ragbu enwẹn wẹ!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Kanị Pita lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn mmanaị ndị ọzọ nọ lihi ọtọ, Pita nọ wesi olu elu gwa ndị hụ gbazuni oku, sị, “Ndị Ju ibe m lẹ ndị ile bi Jerusalẹm, nị m kọwa nị ọnụ ihiẹnni rị e mẹni; gọnkẹnmẹ ni m ntịn.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Manya arị a tụ ndịnị kẹ ọnụ dọn rị e ro, kaka—makẹni ọkụlọkụ itenẹi nke ụtụntụn rịhụ a kụ.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Mba, manya a rị a tụ wẹ. Kanị, ihiẹnni rị e mẹni wụ ihiẹn hụ Osolobuẹ gi Juẹlụ onyẹ-amụma ku, sị,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Osolobuẹ sị,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Ẹghẹẹ, ogẹn hụ,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 M k'a ghọsịsọnmẹzịkwọ ihiẹn a tụ ẹnya elu-igwere,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ẹnya-anwụn jẹnkọ d'a gba ishi,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ogẹn hụ,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ndị Izrẹlụ, gọn ni m ntịn! Osolobuẹ wụ onyẹ hụn zihẹ okẹnnyẹ hụ wụ Jizọs' onyẹ Nazarẹtị. Ọ nọ gi ẹ rụn ọrụn-atụmẹnya lẹ ahụnlele lẹ ihiẹn ahịma bu ọda ebe ọnụ rị, gi ẹ ghọsị ụnụ nị 'ya zihẹ ẹ. Ụnụ lẹ enwẹn ọnụ a marịngụọ ihiẹn ndịnị ọhụnma-ọhụnma.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Kanị, nọkẹ kẹ Osolobuẹ hụn marịn ihiẹn k'e mẹ ihun dọn kwademẹ, wẹ nọ we ẹ che ẹka ụnụ, ọnụ nọ we ẹ ye ndị anị ndị ọzọ hụn marịnlẹni Osolobuẹ—wẹ nọ kpọma elu-obe, kpọgbuni ụnụ 'ya.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Kanị Osolobuẹ nọ gha ọnwụn weli ẹ, gha ikẹn ọnwụn gbafụha a, makẹni ọnwụn asakọ ẹka kwọndọn ẹ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Makẹni Defidi ku oku ẹ, sị,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ya haịn obi gi a sụọ m ụsụọ;
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Makẹni, y'a lakọ m tọ imẹ ili;
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Y'e mẹgụọ m marịn ụzọ ndụn;
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Umunẹ m, o furu nị m gwapụ ọnụ nị nẹdi ẹnyi kanị wụ Defidi a nwụnhụnghọ, e li wẹ ẹ—ili ẹ rịkwọ nwan ebeni d'e ru tannị.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Kanị, makẹni ọ wụ onyẹ-amụma, makẹni ọ marịngụọ nị Osolobuẹ kwe ẹ nkwa, kun enwẹn ẹ, n'o jẹnkọ d'e tumẹ nwa Defidi ohu eze n'ọ nọdị ukpo ya lẹ enwẹn ẹ wụ Defidi,
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Defidi hụn ihiẹnni n'o d'e mẹ. Ọ nọ ku ẹ nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi, nị ananị w'a tọ imẹ ili lẹni ẹhụ a eretọnị imẹ ili.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Osolobuẹ a ghagụọ nwan ọnwụn weli Jesuni: ẹnyi ile wụ oshẹri.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 E wesigụọ w'a ọnọdị ọghọ ẹka-nni Osolobuẹ; ọ nahangụọ Chuku-Nẹdi Mmọn-nsọ hụ Nẹdi kwe nkwa a. Ọ nọ nwan hupụha ihiẹnni ụnụ rị a hụn, a nụ.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Makẹni Defidi lẹ enwẹn ẹ aghanị ọnwụn lihi lashi elu-igwee, kanị 'ya lẹ enwẹn ẹ ku, sị,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 d'e ru
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Ụnụ ndị Izrẹlụ ile, marịn nị nwan ọhụnma-ọhụnma nị Osolobuẹ e mẹọlẹ Jesuni ụnụ kpọgbu elu obe wụrụ Nna lẹ Onyẹ-nzụọpụha hụ ụnụ rị e lee ẹnya a, hụn wụ Kraịstị.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, o gbu wẹ mgbu obi ọda-ọda. Wẹ nọ sị Pita lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn ndị ọzọ, “Umunẹ, kịnị kẹ ẹnyi k'e mẹ?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pita nọ za wẹ, sị, “Onyẹ ọwụlẹ imẹ ọnụ ya rogharị, kẹni wẹ gi ẹfan Jizọs' Kraịstị mẹ ẹ mirin-Chuku, kẹni Osolobuẹ gbagharị a njọ, o k'e nwọnhẹn oyiye hụ wụ Mmọn-nsọ.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Makẹni ụnụ kẹ Osolobuẹ kwe nkwanị n'o k'e zihẹ Mmọn-nsọ—ọnụ lẹ ụmụ ụnụ lẹ ndị rị ebe teni—onyẹ ọwụlẹ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ ẹnyi k'a kpọrị.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Pita nọ gwazị wẹ ihiẹn ndị ọzọ bu ọda, gi ẹ dọ wẹ ẹka-ntịn, a rịọ wẹ, sị, “Zụọpụha nị enwẹn ọnụ imẹ agbọnị zinlẹni!”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Wẹ nọ mẹ ndị ile nabanhan ozi ẹ mirin-Chuku. Ihiẹn nọkẹ madụ ọgụn-iri kwasị nnụ-ẹsa nọ banye ni wẹ ụhụọhịn hụ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Ndịnị ile nọ bu enwẹn wẹ che nkuzi ndị-ozi hụ pụ-ichẹn, imẹgbama ihiẹn ile, iri Oriri-nsọ lẹ imẹ ekpere.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Egun-Osolobuẹ hụ a tụ onyẹ ọwụlẹ; Osolobuẹ hụ e gi ndị-ozi hụ pụ-ichẹn a rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya lẹ ihiẹn-nghọsị bu ọda.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Ndị ile kwerini hụ a nọgbama; o nwọnzini onyẹ weri ẹ nị ihiẹn o nwẹ wụ nke 'ya sụọ.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 W'e resọnmẹ ihiẹn wẹ nwọn, e keyesọnmẹ onyẹ ọwụlẹ k'o dọn nwẹ mkpa.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Wẹ hụ e gi obi ohu e zu imẹ Ụlọ-nsọ ụhụọhịn-ụhụọhịn; e ri Oriri-nsọ ụlọ-ụlọ; a shịapụ ẹfọ e gi ịghọghọ e rigbama ihiẹn-oriri iwe wẹ,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 a ja Osolobuẹ mma. Ihiẹn wẹ hụ a sụọ ịhịan ile. Ụhụọhịn-ụhụọhịn, Di-nwọnni-ẹnyi hụ e bucheni wẹ ndị hụn ọ rị a zụọfụha.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?