1 Tessalonicenses 2
IKKNT vs ARA
1 Umunẹ, ụnụ lẹ enwẹn ụnụ a marịngụọ nị ijẹn ẹnyi bịa ebe ụnụ rị alanị iwi.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ụnụ a marịnghọ afụnfụn ẹnyi ta imẹ Filipi lẹ kẹ wẹ dọn gbe ifẹnrẹn ye ẹnyi ihun ebẹhụ nị ẹnyi d'a bịa Tẹsalonika d'e zi ụnụ oziọma. Kanị, ọsụọn'a nị wẹ kpokpo ẹnyi ọda, ndụn agụnị ẹnyi, egun atụnị ẹnyi—makẹni ẹnyi rị imẹ Osolobuẹ ẹnyi—ẹnyi nọzị zi ụnụ oziọma Osolobuẹ.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ẹnyi ezini oziọma nị ẹnyi gi ẹ dufie ịhịan mọbụ nị ẹnyi chọkọ ihiẹn zinlẹni mọbụ nị ẹnyi gi ẹ tụnarịn ịhịan ihiẹn ẹ.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Mba! Kama, kẹ Osolobuẹ dọn weri ẹnyi kẹ ndị furu o gi e dọn ẹnya, bu ọrụn izi-oziọma che ẹnyi ẹka, ẹrịra kẹ ẹnyi e kuzi oku kẹ ndị furu wẹ gi e dọn ẹnya. Ẹnyi ara ku n'ọ sụọ ịhịan—kama, ẹnyi e ku n'ọ sụọ Osolobuẹ hụn e lele obi ẹnyi.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Osolobuẹ wụ ọshẹri ẹnyi, kanị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ a marịnghọzịkwọ—nị ẹnyi egini oku a sụọnị wẹ gi e dufie ịhịan bịa, ẹnyi egizikwọnị ẹnya-uku bịa—gi ihiẹn ọzọ kpuru ihun!
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ẹnyi emẹni nị ịhịan ja ẹnyi mma—kẹ ụnụ kẹ ndị ọzọ.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ọsụọn'a nị ẹnyi nwọn ikẹn sị ụnụ ye ẹnyi ihiẹn runi ẹnyi nọkẹ ndị-ozi pụ-ichẹn Kristi, ẹnyi emẹni ẹrịra. Kama, ẹnyi gụn agụngụn ụmụẹka imẹ ụnụ, e gi ẹka-alụlụa e sọn ụnụ nọkẹ ebe nnẹ-ọmụmụ rị a zụn ụmụ a.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Makẹni ụnụ rị ẹnyi obi ọda ẹnịna, ẹnyi nọ kwademẹ ni ẹlẹ oziọma Osolobuẹ sụọ kẹ ẹnyi k'e ye ụnụ, kama, nị ẹnyi k'e yezikwọ ụnụ enwẹn ẹnyi, makẹni ọ sụọ ẹnyi asụọ—makẹni ụnụ a rịgụọ ẹnyi obi ọda-ọda!
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Umunẹ, ụnụ a nyanhanghọ kẹ ẹnyi dọn a rụn ọrụn, a rụngbu enwẹn ẹnyi ogẹn hụ. Ẹnyi a rụn kẹ uhinhin kẹ efinnaị, amamgbe ẹnyi gha a wụrụ nị onyẹ ọwụlẹ ibu imẹ ụnụ ebe ẹnyi rị e zi ụnụ oziọma Osolobuẹ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ụnụ wụ ọshẹri ẹnyi; Osolobuẹ wụzịkwọ ọshẹri—nị ẹnyi mẹsọn ụnụ ndị kwerini omumẹ rị nsọ, rị mma ẹnya Osolobuẹ lẹ omumẹ nwọnlẹni nkọrịanị.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ụnụ a marịnghọ nị ẹnyi gi ẹka nẹdi gi e sọn ụmụ a sọn onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ:
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 a dụn ọnụ ọdụn, a gba ọnụ umẹ, a rịọ ọnụ—nị ụnụ e bi obibi furu Osolobuẹ hụn kpọ ụnụ d'e sọn ẹ nọdị imẹ Alị-eze ẹ lẹ ọghọ a.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ẹnyi a kpanmịnzịkwọ Osolobuẹ ogẹn ile, nị, ogẹn ụnụ gi nabanhan oku-Osolobuẹ ụnụ nụ ọnụ ẹnyi, ụnụ anabanhann'a kẹ oku ịhịan, kama, ọnụ nabanhan a kẹ ihiẹn ọ wụ nke-esi—oku Osolobuẹ; ya wụ oku-osolobuẹ rị nwan ọrụn imẹ ndụn ọnụ ndị kwerini.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Umunẹ, nke ụnụ rịzị kẹ nke ndị ụka rịsọnmẹ Azụụn Judia, alị ndị Ju—makẹni, ụdị afụnfụn ohu hụ ụnụ ta ẹka ndị alị ụnụ kẹ wẹ lẹ enwẹn wẹ ta ẹka ndị Ju.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ndị Ju, hụn gbu Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi lẹ ndị-amụma, chụfụzịkwọ ẹnyi. W'e mẹsọnmẹ ihiẹn ghalẹni a sụọ Osolobuẹ; a lụsọn onyẹ ọwụlẹ—
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 ghahanị igbọndọn ẹnyi ezilẹ ndị anị ọzọ ozi wẹ k'e gi nwọn nzụọrị! Ẹrịra kẹ w'e mẹ ogẹn ile hụn wẹ gi e mẹjun mkpu njọ wẹ ile. Kanị, iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ e kunrungụọ wẹ nwan ịkpazụụnnị.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Umunẹ, o mẹ nke ẹnyi, ẹkẹrẹ ogẹn ahụn ẹnyi lẹ ụnụ gilẹni hụn, obi ẹnyi hụkwọ ebe ụnụ rị; kanị, makẹni ẹnyi ahụnnị ụnụ elee-m, elee-i, o te rị ẹnyi kẹ sị ẹnyi wụ ụmụ wẹ latọ. Ya kẹ ụnụ nọ dama ẹnyi, dama ẹnyi ọda-ọda!
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ẹnyi te chọ nị ẹnyi bịazị d'a hụn ụnụ—tụmadụ mmẹ nwẹn wụ Pọlụ: a nwanghọ m mgbe ole-lẹ-ole nị m bịa—kanị Ekwensụ gbọndọn ẹnyi.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Ẹghẹẹ, kị wụzị nwan olile-ẹnya ẹnyi? Kị wụzị nwan ịghọghọ ẹnyi? Kị wẹ k'e gi tu ẹnyi ugọn? Onyẹ kẹ ẹnyi k'e gi nyan isi ihun Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu ogẹn o k'e gi bịa? Ẹlẹ ụnụ?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Eziẹ, ụnụ wụ ọghọ ẹnyi lẹ ịghọghọ ẹnyi!
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?