Rute 1
IFY vs ARA
1 — ausente —
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Entanni ey netey hi Elimelek et ebuh ida law di Naomi et yadda dewwan u-ungnga dan nekibebley diman.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Yadda etan dewwan lakin u-ungnga da ey nekiahwaddan iMoab e di Ruth nan Orpah. Nem entanni et nelabah hu ngannganih ni hampulun toon
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 ey netey damad Mahlon nan Kilion. Et ebuh law hi Naomi ni natdaan tep netey hu ahwatu et yadda u-ungnga tu.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Entanniy ninemnem nan Naomi ni mambangngad di bebley dad Judah tep dingngel tu e wada law kennen diman tep binendisyonan Apu Dios ida tuudman. Et mandaddan hi Naomi et yadda dewwan ineputun biin mambangngad.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Et umgah ida et hi-yanen da Moab ni nekibebleyan da nem entanni et wadaddad dalan ey nannemnemnem hi Naomi.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Kantuddan etan ni dewwan ineputu ey “Heballi keibangngad kayud baley ni a-ammed yu. Iddasal ku e ya binabbal yuddan ahwa yu niya binabbal yun hi-gak ey henin nunman pehding Apu Dios ni hi-gayu.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Ey nakka iddasal e i-abulut tun mengahwa kayu ma-lat wada mewan hu neduttuk ni panha-adan yu.”
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 Himmumang idan ineputu ey kanday “Eleg, mekillaw kamin hi-gam di bebley yu et mekibebley kamidman.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Nem kan Naomi ni hi-gaday “Hipa yu pekillawwan ni hi-gak? Pambangngad kayu kuma e u-ungngak ida. Kaw dammutu mewan ni man-ungnga-ak ni lakin ahwaen yu?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Eleg, e u-ungngak ida. Keibangngad kayu kumad baballey ni a-ammed yu, tep nei-inna-ak law ey eleg mabalin ni nak melehhin. Et anin dedan ni kantu et melehhinnak mewan et man-ungnga-ak ni lalakki,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 kaw makkaw eleg kayu mengahwa et hegeden yu kehikkenan da? Eleg mabalin humman! Et-eteng hemek kun hi-gayu nem inna-nu ey humman in-abulut Apu Dios ni meippahding ni hi-gak. Et humman hu heballi anemut kayu ew katteg.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Inhel tu humman ey nannanangih ida mewan. Et akwalen Orpah hi inetu et umenamut. Nem hedin hi Ruth, man tuka pepillit ni mekillaw nan Naomi.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Kan Naomi nan Ruth ey “Ang-ang mu kedi ni-ngangu hi Orpah e nambangngad di bebley dad kad-an idan dios tu. Kaiunnud ka kuman hi-gatu et umenamut ka dama.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Nem hinumang Ruth e kantuy “Ebuh anhan tu ika-leg et makilawwak ni hi-gam. Anin ni attu lawwam ey mekillawwak niya anin ni attu mu panha-adan ey yadman nak pekihha-adan. Yadda agim ey ibbilang kuddan agik. Ya Dios mun muka deyyawa ey humman dama Dios ni deyyawen ku.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ya bebley ni ketteyyam ey yadman dama ketteyyan ku et maikulungngak diman. Issapatah ku e anin nehalman hu pengastigun Apu Dios ni hi-gak hedin hi-yanen daka. Ya katey ni ebuh hu mabalin ni mengappil ni hi-gatan dewwa.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Inamta law nan Naomi e eleg mehulluli nemnem nan Ruth et isiked tun mengittu-dak ni hi-gatu.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Et lumaw idan dewwad Bethlehem. Dimmateng idadman ey immamleng ida bimmebley ni nenang-ang ni hi-gada. Wada hakey idan bibi-i ey kanday “Kaw hi Naomi huyya?”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Kan Naomi ey “Beken law ni Naomi hu pangngeddan yun hi-gak. Marah law hu pangngeddan yun hi-gak tep kamei-ellig e mapeit katteg ngu neitu-wan kun indawat Apu Dios e Kabaelan tun emin.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Yan eman ni neni-yanan kun eyan bebley tayu ey wada kamin emin ni hampamilyah, nem yan nunyan imbangngad tuwak Apu Dios ey hakeyyak et endi mengippeamleng ni hi-gak. Beken law ni ya Naomi hu pangngeddan yun hi-gak, tep nemahhig hu ligat kun impehakbat Apu Dios e Kabaelan tun emin?”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Hanniman hu neipahding e nambangngad hi Naomi e kadwa tu etan iMoab ni ineputu e hi Ruth. Yan nunman ey pakelappun ahianin barley di Bethlehem.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?