Josué 14
IFY vs ARIB
1 Heninnuy hu negenedwaan ni bebley e Kanaan di appit ni kakelinnugin aggew di Jordan et i-peng idan helag Israel. Hi Eleasar e padi, hi Joshua e u-ungngan Nun et yadda kamengipappangngulun helag Israel hu nengika-peng idan edum dan helag Israel.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Intugun lan Apu Dios ni nunman nan Moses e emin ida bebley di Jordan di appit ni kakelinnugin aggew, ey megennedwa et ibubunut idan heyam ni helag Israel, et ya kagedwah ni helag Manasseh et ika-peng da.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 — ausente —
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 — ausente —
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 — ausente —
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Yan nangkampuan di Joshua di Gilgal ey wadadda helag Judah ni limmaw di kad-an tu. Hakey ni hi-gada hi Kaleb e u-ungngan Jephunneh e Kenissite. Kantun Joshua ey “Kaw hannemnem mu hu inhel lan Apu Dios ni nunman di Kades Barnea nan Moses e bega-en tu meippanggep ni hi-gatan dewwa?
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Na-pat hu toon kun nunman ni nengitu-dakan Moses ni hi-gak ni an mansi-im di Kanaan. Yan nunman ey nalpu-ak di Kades Barnea. Nambangngaddak et ehelek ni hi-gatu hu kayyaggud meippanggep nunyan bebley.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Nem yadda edum kun an nansiim ey impatekut dadda edum tayu gapuh ni inhel da. Nem hedin ngun hi-gak man impeka-u-unnud ku hi Apu Dios e Dios ku.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Et yan nunman ni aggew ey kan Moses ni hi-gak ey ‘Gapuh ni nuntan ni impahding mu ey pampuyyek mu et yadda u-ungngam ida bebley ni dinlan mun mu nansiiman.’
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Na-pat et liman toon law hu nelabah neipalpuh eman ni nanghelan Apu Dios ni nunman nan Moses. Yan nunman hu nandalnan tayun helag Israel di eleg mebebleyi e desert. Impakulug Apu Dios hu imbagetu et pannaneng tuwak ni mategu ingganah nunya. Ang-ang muwak kedi! Newalu et lima law toon ku,
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 ey nanengtun na-lettak heni lan nunman ni nengitu-dakan tuwak nan Moses ni an mansi-im. Na-lettak pay ni an mekiggubbat niya mengippahding ni anin hipan pehding ku.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Ey ya ibbagak nunyan iddawat mun hi-gak ey ya etan duntuduntug ni bebley ni inhel Apu Dios ni nunman ni meidwat ni hi-gak. Humman hu bebley ni nehamad ni neluhud ni batu e bebley idan etta-teng ni tutu-un helag Anak. Gapuh et anhan ni baddang Apu Dios, degyunen kudda tep humman inhel tun hi-gak.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Binendisyonan Joshua hi Kaleb e u-ungngan Jephunneh et idwat tun hi-gatu Hebron ni beltanen tu.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Et neippalpun nunman et ingganah nunya ey nanengtun nambebleyan idan helag Kaleb e u-ungngan Jephunneh e Kenissite hu Hebron. Mukun neidwat nan Kaleb e u-ungngan Jepunneh e Kenissite humman ni bebley, ey impeka-u-unnud tu Apu Dios e Dios Israel.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Ya Hebron ey Arba la ni ngadan tu e humman ni bebley hu keettengan niya kaim-importantehan ni bebley idan helag Anak.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?